«Η Ελλάς συνεδέθη χθες επισήμως με τας χώρας της κοινής Αγοράς – Νέες εποχές διά την οικονομία της – Το βιοτικόν επίπεδον θα εξομοιωθεί με των ισχυροτέρων χωρών του κόσμου» (ΤΑ ΝΕΑ, Δευτέρα, 10-7-1961). Ενώ σήμερα δεν τολμάνε να μιλήσουν γι’ αυτά τα «πλεονεκτήματα»
Τα λαδερά πρόσωπα του λάιφστάιλ
Δ. Κουτσούμπας: «Το κίνημα δεν είναι παρελάσεις» (Ριζοσπάστης, 14-9-13). Δηλαδή, άμα σπάσει κανένα… καθρεφτάκι δε θα φάμε ξύλο από το ΠΑΜΕ;
Ωστε έτσι Mr Tsipras: «Εχουμε τη λύση που θα δεχτούν και οι δανειστές» (προσοχή μη στάξει τίποτα μέλι…)
Καρναβάλιο-κοινοβούλιο
Καταλάβατε γιατί ΔΕΝ έπρεπε να εμφανιστούν οι νεοναζί στη Χαλυβουργία;
Ραντεβουδάκια για την «Κεντροαριστερά»
Μας ΕΣΠΑσαν τα ούμπαλα με τη σχετική προπαγάνδα
Παλούκωμα του δολοφόνου Χρυσαυγίτη! Φόκο στο ναζισταριό!
♦ Ωρομίσθιο 7,25 και 9,08 δολάρια στις ΕΠΑ (κάτω από το -επίσημο- όριο της φτώχειας).
♦ Ενα εκτενές άρθρο της «Προλεταριακής Σημαίας» (7-9-13, «Κόμμα, επιχειρήσεις και απολύσεις»), αναφερόμενο στις οικονομικές, καπιταλιστικότατες δοσοληψίες του συγκροτήματος Περισσός ΑΕ, καταλήγει: «Αν και εφ’ όσον λυθούν ποτέ αυτά…». Δηλαδή, οι αυταπάτες καλά κρατούν. [Και μια ερώτηση: γιατί το ονομάζεται ΚΚΕ, ρε παιδιά, αυτό το -και κατ’ εσάς- απομεινάρι του ρεβιζιονισμού; Μη φτύνετε κατάμουτρα εκείνο το Κόμμα –το «τότε» ΚΚΕ- που λόγοις τουλάχιστον τιμάτε…, αφού στο ίδιο φύλλο (σ. 9, «Αναζητείται Αριστερά…!») σημειώνετε: «Η οικοδόμηση αυτών των όρων θα γίνει αναγκαστικά και κόντρα στις ανοιχτές ή καλυμμένες επιδιώξεις των ρεφορμιστικών δυνάμεων της αριστεράς που αποτελούν τροχοπέδη στην αγωνιστική αφύπνιση του εργαζόμενου λαού»].
♦ Προς τι τα εισαγωγικά («δολοφονήθηκε… στέλεχος του "συντηρητικού" συνδικάτου NUM») σε είδηση που αφορά τη Ν. Αφρική; Μέχρι πρόσφατα η NUM δεν ήταν που ΔΕΝ πήρε μέρος σε καμιά εκδήλωση για την 1η «επέτειο» της περσινής σφαγής στο Μαρικάνα; Αυτή και το ANC. Και προς τι η αναφορά στην AMCU ως ριζοσπαστικού συνδικάτου; Κάτι μυστήριοι (;) συμψηφισμοί της εφημερίδας «Εργατική Πάλη», Σεπτέμβριος 2013. Μήπως, λέμε μήπως, «βαραίνει» η άνευ όρων υποστήριξη των συντρόφων τους της Ν. Αφρικής στο ANC από την αρχή της κυβερνητικής του θητείας;
♦ «Παρά τρίχα» 28% ο –επίσημος- δείκτης της ανεργίας.
♦ Στην καπιταλιστική Ισπανία 250.000 φάγανε σουτ ενοικιαστές και ιδιοκτήτες σπιτιών και γραφείων. Και ενώ από τις αρχές του 2013 500 νοικοκυριά χάνουν το σπίτι τους καθημερινά, στη χώρα αυτή υπάρχουν 3,5 εκατ. άδεια σπίτια.
♦ Πολύ «Σέρλοκ Χόουμς» το δημοτικό συμβούλιο Δάφνης-Υμηττού: από τη μία ομόφωνα εκδίδει ψήφισμα καταδίκης της επίθεσης κατά των γραφείων της Μ.Α.Ρ.Ι.Δ.Α. κι από την άλλη αρνείται να καταδικάσει τη φασιστική-ρατσιστική επίθεση σε ζευγάρι στην πλατεία Καλογήρων…
♦ Ο Χάινερ Μίλλερ συμμετείχε στο διεθνές συμβούλιο του ρωσικού («σοβιετικού») περιοδικού «ΤΕΑΤΡ» («Θέατρο»), όπως μας πληροφορεί το τεύχος Μαΐου 1990 του ίδιου περιοδικού.
♦ Μαθαίνουμε (εφημ. «ΡΟΣΙΝΑΝΤΕ», φ. 30, Σεπτέμβρης 2013) ότι ο Πρόεδρος (με κεφαλαίο, παρακαλώ) της ΠΟΣΠΕΡΤ «…μεταξύ άλλων ευχαρίστησε για την έως τώρα αλληλεγγύη τους όσους πέρασαν από την ΕΡΤ – από τους Ανεξάρτητους Ελληνες μέχρι τους αναρχικούς». Να σ’ επαινεί ο Καλφαγιάννης, ο οποίος νωρίς-νωρίς είχε δηλώσει στην απεργιακή εφημερίδα της ΕΡΤ ότι οι 2.656 απολύσεις δεν ήταν το ζήτημα του αγώνα στην ΕΡΤ, ο ίδιος Καλφαγιάννης που πήγε να ξεκρεμάσει το πανό αλληλεγγύης στον Κ. Σακκά; Τι έπαινοι είναι αυτοί; Ή μήπως οι αυταπάτες του στυλ «μένει να δούμε και τη στάση της ΠΟΣΠΕΡΤ στον ευρύτερο ταξικό πόλεμο, αρχής γενομένης με τη ΔΕΘ που πλησιάζει…» δεν παραπέμπουν σε πολυδιαφημισμένες αρχές… τέλματος;
♦ Για να το… ξεκαθαρίσουμε: ταξικός πόλεμος ΔΕΝ είναι ο πόλεμος των τάξεων στο σχολείο όταν ρίχναμε (-ουμε) μπουγέλο…
♦ Τα λόγια θα γκρεμιστούν/ θα τραγουδήσουν, θα με χτυπήσουν/ με μολυβένια θραύσματα/ εκεί αριστερά/ κοντά στην κορυφή της καρδιάς, όπου μέχρι μια στιγμή ανθούσε μέχρι και μάγευε, ο πιο απίθανος,/ ο πιο αμείλικτος ανθός, ο ανθός του άγριου έρωτα, του ανιδιοτελούς πάθους/ να είμαστε κραυγή από το μέλλον./ Μια τέτοια γαργαλιστική κραυγή, που βυθίζεται στην πυρακτωμένη οικουμένη,/ η κραυγή πως υπάρχεις,/ πως είμαστε δύο,/ πως ο έρωτας είναι η μοναδική όστια/ σε αυτούς τους επιεικείς καιρούς. (Μποζάνα Αποστόλοβα, «Κάθαρση», περιοδικό «Μανδραγόρας», τ. 48, Ανοιξη 2013).
♦ Το «κλείσιμο» καταλήψεων αβρόχοις ποσίν για την μπατσαρία και τον εντολέα της –ιδιαίτερα μέσα στο καλοκαίρι- μήπως φανερώνει μια κινηματική πρακτική και αντίληψη –τον Αύγουστο δεν παίζει τίποτα, άρα πάμε… διακοπές- που έλκει την καταγωγή της στα αμίμητα «μπάνια του λαού» του «Ανδρέα, προχώρα» του «σιδερένιου»;
♦ Αφού, σύμφωνα με κάποιους, το ΠΑΣΟΚ δεν είναι πια σοσιαλιστικό γιατί δεν βγάζουν το σίγμα να ‘χουμε δύο ΠΑΟΚ στη χώρα όπου ανθεί φαιδρά πορτοκαλέα (και πλήθος γελοιοτήτων);
♦ Γκού-ζγκού-νί: Κινέζος πρωταγωνιστής ελληνικών ταινιών χαμηλού ήθους και μπάτζετ τον οποίο η λαϊκή μούσα ύμνησε ως βάστατοιχοσμπρώχτη.
♦ Ο πρόεδρος Μοράλες θαυμάζει το κίνημα που θέλει να σώσει το νερό στην Ελλάδα. Μας πληροφορεί η «Εφσύν» (7-8/9/13), μέσω συνέντευξης του υπουργού Πολιτισμού της Βολιβίας Πάμπλο Σιζάρ Γκρου Κανέδο. Κάποιους –και οι τρεις αυτές πλευρές- θεωρούν ως «Indios» με την κάκιστη σημασία του όρου. Ο κ. υπουργός μας πληροφορεί ότι το lobbying έχει αποτελέσματα («Εμείς όμως δουλεύουμε και σε άλλους, στον ΟΗΕ, στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου»). Και για να δώσει το στίγμα του βολιβιάνικου δρόμου προς το σοσιαλισμό (του 22ου αιώνα;) ρίχνει κι ένα «Δεν είναι υποχρεωτική η βία» ως επιμύθιο. Κατά πολύ ήσσων της «θεολογίας της απελευθέρωσης».
♦ Αξίζει να (ξανα)διαβαστούν οι «Θέσεις για την ιστορία του ΚΚΕ» του Νίκου Ζαχαριάδη. Δώστε βάση στη σελίδα 16.
♦ Παγκόσμιο συνέδριο (αμπελο)φιλοσοφίας κάτω από την Ακρόπολη. Χαρακτηριστικός τίτλος του «Βήματος» (11-8-13) «Μπορούν οι φιλόσοφοι να αλλάξουν τον κόσμο;» ή «μασάει η κατσίκα ταραμά»; Είναι ένα αγωνιώδες ερώτημα…
♦ Οταν ο Σύριζα στην κυβέρνηση, ο λαός στην εξουσία; Και η ΔΗΜΑΡ (ή οι μεταμορφώσεις της) κι αυτές στην κυβέρνηση; Absolution (άφεση αμαρτιών. Οι κώλοι στους θώκους της εξουσίας και τα μεταξωτά βρακιά τους, αυτά που δεν φόραγαν οι κάργιες –κατά τους αστούς- που ξεσηκώθηκαν την εποχή της Παρισινής Κομμούνας).
♦ Φλερτάρω, φιλμάρω χωρίς να φλιπάρω. Ούτε τον πούλο θα πάρω, ούτε ταξίδι στην Πάρο. (έλα πάρε, πάρε).
Βασίλης
