Κι οι πρόγονοί μας εργάτες, τρομοκράτες ήταν κι αυτοί
Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα, είν’ η κάλπη σου
«Ο καπιταλισμός είναι πολεμικός όρος. Αρχικά χρησιμοποιήθηκε από τη γερμανική σχολή: Δίχως πρόθεση εχθρικού ή ευνοϊκού υπονοούμενου, χαρακτήριζε μια οικονομική περίοδο κι ένα ορισμένο σύστημα παραγωγής και ανταλλαγής. Στη συνέχεια όμως, ο Καρλ Μαρξ και οι μαρξιστές πήραν αυτή τη λέξη και τη ρίξαν στην κονίστρα των κοινωνικών συγκρούσεων. Εκτοτε φορτίστηκε με μια εκρηκτικότητα από την οποία ποτέ δεν κατάφερε να απαλλαγεί» (Φρανσουά Περρού: «Ο καπιταλισμός», Παρίσι, 1948)
♦ Αν άλογο ανάλογο, αν άλλο ‘γω αναλογώ (η λογική των εκλογών).
♦ Το περί κοινοβουλευτισμού απόσπασμα στο προηγούμενο τεύχος από την «Κομμουνιστική Αποχή Φράξια του Ιταλικού Σοσιαλιστικού Κόμματος – 1920».
♦ Δηλαδή οι εργάτριες του σεξ δεν μπορεί να κόλλησαν AIDS από τους πελάτες; (Αειντε, πια!).
♦ «Ψηφοδέλτια σταύρωνα, κι όλη νύχτα καύλωνα».
♦ «Οι πολιτικές οικονομικής σταθεροποίησης και διαρθρωτικών αλλαγών μπορεί να προκαλέσουν κοινωνικές ταραχές, ακόμα και να θέσουν σε κίνδυνο την ομαλότητα των χωρών… Πράγματι, όπου τέθηκε θέμα διαρθρωτικών αλλαγών, οι διεθνείς οργανισμοί (ΔΝΤ, Παγκόσμια Τράπεζα κ.λπ.) απαίτησαν δραστική μείωση των βασικών δημόσιων δαπανών. Αυτό έκανε αντιδημοφιλείς τις κυβερνήσεις, οι οποίες, σε περίπτωση ταραχών, κατέφευγαν στην καταστολή πολλαπλασιάζοντας το πολιτικό κόστος. Η εφαρμογή προγραμμάτων διαρθρωτικών αλλαγών σε δεκάδες χώρες κατά τη διάρκεια του 1980 έδειξε ότι είχαμε παραμελήσει την πολιτική διάσταση του ζητήματος. Πιεζόμενες από απεργίες, διαδηλώσεις, ακόμα και εξεγέρσεις, πολλές κυβερνήσεις αναγκάστηκαν να διακόψουν ή να περικόψουν σημαντικά τα προγράμματα αυτά. Ετσι αναγκαστήκαμε να αναγνωρίσουμε ότι η οικονομική επιτυχία της διαρθρωτικής αναπροσαρμογής εξαρτάται από τη δυνατότητα πολιτικής πραγματοποίησής της… Ενα βασικό συμπέρασμα είναι ότι, σύμφωνα με στατιστικές που στηρίζονται στη μελέτη δεκάδων χωρών επί μια δεκαετία, το πολιτικό κόστος διαφοροποιείται ανάλογα με τα μέτρα. Πρόκειται για ένα πολύ σημαντικό συμπέρασμα, διότι σημαίνει πως μπορεί μέσα από τη μελέτη των μέτρων και των αντιδράσεων να εκπονηθεί ένα βέλτιστο πολιτικό πρόγραμμα, δηλαδή ένα πρόγραμμα που θα ελαχιστοποιεί τους κινδύνους». (ΟΟΣΑ, Τετράδια πολιτικής οικονομίας, τεύχος 13, 1996).
♦ Καλή η πρωτομαγιάτικη προεκλογική συγκέντρωση του Περισσού στη Χαλυβουργία. Μόνο που δεν περιλάμβανε απολογισμό της απεργίας (;).
♦Ανεξόφλητες οφειλές 2012 (πρώτο τρίμηνο) προς ΔΕΗ: αύξηση 350 εκ. ευρώ. Δηλαδή, από Δεκέμβρη 2010 (820 εκ.) στα 1160 εκ. τέλος Μάρτη 2012. Οι ανεξόφλητες οφειλές νοικοκυριών από 440 εκ. στα 760 εκ. το ίδιο διάστημα. (Πηγή: Καθημερινή, Οικονομία, 14-15/4/12). Αύξηση της φτώχειας; Μπαααα! (Ομως η απάντηση είναι μέχρι στιγμής «Μπεεεε») – Για τον συντάκτη (ή επιμελητή) του άρθρου της Καθημερινής: στην ελληνική γλώσσα οι χιλιάδες ΔΕΝ παίρνουν κόμμα αλλά τελεία…
♦ Για τη στήριξη του Κ. Καζάκου στον Περισσό θα υπενθυμίσουμε παλιότερη δημοσίευση της Κόντρας με τίτλο «Είναι πολλά τα λεφτά, Κώστα».
♦ «Η αρχή για μια μεγάλη Αριστερά» (Αυγή, 2-5-12). Χίμαιρες…
♦ Το θέμα δεν είναι αν πέθανε το τελευταίο ιδρυτικό στέλεχος των Σαντινίστας, αλλά τι ρόλο βάραγε μετά την αρχική φάση στη Νικαράγουα.
♦ «Γιορτή βιβλίου»: για ποιους;
Βασίλης
