Εξαγριωμένοι
Μη σκύβεις το κεφάλι, εξέγερση και πάλι
Λ.Α.Ο.Σ-ΠΑΣΟΚ στην εξουσία
Να πάρω το ντουφέκι μου (όχι το ψηφοδέλτιο…)
Διώξανε το ούφο και φέρανε το (παπαδ)emo
♦Βάλε το ξυπνητήρι γυναίκα/ για να ξυπνήσουμε αύριο ακριβώς/ την ώρα που πρέπει/ για τον καθημερινό μας μίνι φόνο/ της ψυχής./ Και το βράδυ/ όταν πλαταγίζει το μαβί φως γυναίκα/ ας ευτυχήσουμε/ σκεφτόμενοι τι θα αγοράσουμε/ με το αντίτιμο/ της καθημερινής δολοφονίας της ψυχής./ Βάλε το ξυπνητήρι γυναίκα να ξυπνήσουμε αύριο ακριβώς/ την ώρα που πρέπει/ για την καθημερινή μίνι κηδεία/ της ανθρώπινης αξιοπρέπειας/ και το μεσημέρι/ σαν σηκώνεται η ομίχλη πάνω/ στο κοινωνικό παχνί του εργάτη/ έλα να χαρούμε για το παιδί με δόσεις/ που μας δώσανε από το παιδοφοβείο/ βάλε το ξυπνητήρι γυναίκα/ για να ξυπνήσουμε αύριο ακριβώς/ στην πρεπούμενη ώρα/ για το εθνικό βουτυροεισόδημα/ για τη διατήρηση της ελευθερίας/ του ιδρώτα μας / και βάλε/ το ξυπνητήρι δυνατά/ πολύ δυνατά. (Πέτερ Παούλ Τσαλ, «Ωρολογιακή βόμβα»)
♦ «Οι εκλογές είχαν ορισθεί. Για να μπει στο συνδυασμό ο Μπελογιάννης αντέδρασε ο Μιχάλης Κύρκος. Μαζί του είχε και τον Γρηγοριάδη και τον Χατζημπέη. Ο Μπάρμπας έφαγε τα σίδερα για να μπει η υποψηφιότητα του Μπελογιάννη, μια και είχε αναλάβει αυτός τον εκλογικό αγώνα, έχοντας στο πόδι του το φίλο του το Μπασιάκο κι ένα διαλεχτό επιτελείο από δι- κούς μας. Ο Κύρκος και η παρέα του αντιδράσανε και προκειμένου να γίνει διάσπαση του Δημοκρατικού Μετώπου που γι’ αυτό είχαμε ρίξει όλο το βάρος μας, τελικά ο Μπάρμπας υποχώρησε». (Κούλη Ζαμπαθά, «Νίκος Μπελογιάννης-Νίκος Πλουμπίδης», στο βιβλίο «Η υπόθεση Νίκου Πλουμπίδη, Ιστορία-Αρχεία-Καταθέσεις» των Ντούνιας Α. Κουσίδου και Σταύρου Γ. Σταυρόπουλου.
♦ «Στην αυτοβιογραφία του ο Ιβενς περιγράφει διεξοδικά τις βασικές του εντυπώσεις και εμπειρίες απ’ τα ταξίδια του απ’ άκρου σε άκρο στην ΕΣΣΔ το 1930. Το βίωμα μιας καινούριας συλλογικότητας στη δουλειά και της πνευματικής επικοινωνίας των συναδέλφων στα στούντιο της παραγωγής και η γεμάτη πολύτιμα διδάγματα επαφή με τη μαζική κριτική των εργατών βιομηχανίας. Το παραγωγικό αποτέλεσμα αυτής και ιδιαίτερα της δεύτερης παραμονής του στην ΕΣΣΔ το 1932 είναι η ταινία «Κομσομόλ» (το τραγούδι των ηρώων, 1932), όπου ο Ιβενς φτάνει σ’ ένα νέο επίπεδο περιγραφικής ικανότητας και πολιτικής σύνδεσης με το αντικείμενο. Το αντικείμενο εδώ είναι η πάλη για την παραγωγή μιας νικηφόρας τάξης, που ‘χει πάρει τις τύχες της στα ίσια της τα χέρια και με αναπτυγμένη πολιτική συνείδηση έχει ξεκινήσει την αναμόρφωση της χώρας». (Κλάους Κράιμάιερ, «Γιόρις Ιβενς , ένας κινηματογραφιστής στα μέτωπα της παγκόσμιας επανάστασης», ελληνική έκδοση 1978).
♦ «Καθώς ετοιμάζεις το πρωινό σου, να σκέφτεσαι τους άλλους/ μην ξεχνάς να ταΐζεις τα περιστέρια/ όταν πολέμους ξεκινάς, να σκέφτεσαι τους άλλους/ μην ξεχνάς όσους λαχταρούν την ειρήνη/ όταν πληρώνεις το νερό να σκέφτεσαι τους άλλους/ εκείνους που μόνο τα σύννεφα έχουν να τους θηλάσουν/ όταν γυρνάς στο σπιτικό σου, να σκέφτεσαι τους άλλους/ μην ξεχνάς όσους ζουν σε αντίσκοινα/ όταν τ’ αστέρια μετράς , να σκέφτεσαι τους άλλους/ εκείνους που δεν έχουνε που να πλαγιάσουν , όταν ελεύθερα μιλάς να σκέφτεσαι τους άλλους/ εκείνους που δεν τους αφήνουν να μιλήσουν/ και καθώς σκέφτεσαι εκείνους, τους άλλους/ στον εαυτό σου γύρισε και πες/ Αχ και να ήμουν ένα κερί στο σκοτάδι». (Μαχμούντ Νταρουίς, «Να σκέφτεσαι τους άλλους»).
♦ Γρυσπολάκης. He had it coming.
Βασίλης
