The Dark Sound of the Moon
«Ζωντανός βουλευτής που ψήφισε το μνημόνιο;»
(Τοίχος απορών)
Αννούλα η μύζουρις
…θέλει δουλειά πολλή
Με την πλάτη στα ΜΑΤ οι Παμίτες (the fifth column is here…)
♦ «Είναι γνωστό πως στην πρώτη πεντάχρονη περίοδο 51 δισ. 400 εκ. ρούβλια (αριθμός που ανταποκρίνεται στις αμετάβλητες τιμές του 1928-1929) επενδύθηκαν στην οικοδομή των σοσιαλιστικών μορφών της οικονομίας. Κανονικά θάπρεπε για ένα τόσο τεράστιο εκβιομηχανισμό να στραφούμε σε πόρους εξωτερικούς. Ούτε μια χώρα με κεφαλαιοκρατικό οικονομικό σύστημα, όσο πλούσια κι αν ήταν, δεν θα μπορούσε, με μόνο τα δικά της αποθεματικά, να πραγματώσει τέτοιες επενδύσεις χωρίς να ταράξει την ισορροπία της εθνικής της οικονομίας. Οικονομικά, οι επενδύσεις αυτού του είδους ανταποκρίνονται στην κινητοποίηση μιας άμετρης μάζας από εργάτες και από παραγωγικά υλικά για να φτιάξουν εργοστάσια, που μόνο μετά από μερικά χρόνια θα μπορούσαν να αποδώσουν τα προϊόντα τα αναγκαία για την κατανάλωση. Οταν τα κεφάλαια τα αναγκαία για τέτοιες επενδύσεις δε βγαίνουν από πόρους υλικούς συγκεντρωμένους από πολλά χρόνια κι από εξωτερικά δάνεια μακροπρόθεσμα πρέπει αναπόφευκτα να διαταράξουν στο τέλος την ισορροπία της εμπορευματικής προσφοράς στην αγορά και της αυξημένης ζήτησης. Η ζήτηση των αντικειμένων της μεγάλης κατανάλωσης είχε αυξηθεί, ενώ ο σχετικός αριθμός της προσφοράς αυτών των ίδιων των αντικειμένων ελαττωνόταν. Αυτή η ανισορροπία δεν μπορούσε παρά να προκαλέσει μια απότομη ύψωση των τιμών. Η Σοβιετική κυβέρνηση υιοθέτησε μια ολόκληρη σειρά από μέτρα ενάντια σ’ αυτές τις αναπόφευκτες συνέπειες των μεγάλων βιομηχανικών επενδύσεων. Αυτά τα μέτρα έτειναν κατ’ αρχήν να περιορίσουν την ελευθερία των σχέσεων στην αγορά. Τιμές σταθερές καθορίστηκαν για όλα τα αντικείμενα της τρέχουσας χρήσης και πρώτα-πρώτα για τα τρόφιμα. Η κυβέρνηση αγόραζε τα γεωργικά προϊόντα σε τιμή σταθερή δεν επέτρεψε στους κερδοσκόπους να εκμεταλλευτούν την αυξημένη ζήτηση ακριβαίνοντας το κόστος της ζωής των εργαζομένων». (M. Bronski, «Το νόμισμα στη Σοβιετική Ενωση», Μαρής-Κοροντζής 1945).
♦ «Είστε δικαστές όλου του λαού» ακούστηκε πρόσφατα στην Ευελπίδων. Απευθύνθηκε, δηλαδή, στη «συνείδηση» των δικαστών;
♦ Νάτη και η πρόταση για «κυβέρνηση Αριστεράς» – μερικοί γλείφονται για θέσεις…
♦ Το μαγαζί ανοικτό από τις 11.00 το πρωί πλέον, από τις 4.00 ΠΟΥΛΑΕΙ και φαΐ (πάντα στα πλαίσια της άμεσης δημοκρατίας…).
♦ Στη διάλυση της ΕΤΑ συμβάλλει και ο (μη εξαιρετέος) Τζέρυ Ανταμς του Sinn Fein.
♦ Γ. Δελαστίκ (Εθνος, 18-10-11): «… αν περάσει ως έχει το περιβόητο πολυνομοσχέδιο» – σε ποιες «αντιρρήσεις» και «βελτιώσεις» κλείνει το μάτι ο συγγραφέας;
♦ Ροζ μπάτσοι (μα να τους κάνουμε να χορεύουν).
♦ «Εφυγαν ένας ένας, άγνωστο για πού. Δεν ξανάρθαν./ Εμεινε μόνο το χωριό κάτω απ’ τις τρεις μουριές του/ να συλλογιέται ως το ποτάμι – όχι πιο πέρα. Τα πουλιά/ ημέρεψαν πολύ· σεργιανάνε το δείλι στην πλατεία/ σαν μόνοι κάτοικοι του τόπου, έχοντας μάθει τώρα/ ότι τα αγάλματα πρέπει να ‘ναι γυμνά και λυπημένα/ και το στενόμακρο υπαίθριο τραπέζι του παλιού κρεοπωλείου/ να’ ναι για τις μεγάλες νύχτες των νεκρών και των ξενιτεμένων». (Γ. Ρίτσος, «Μετανάστευση», από τα «Δωμάτια μετ’ επίπλων», 1978-1979)
Βασίλης
