Οι μετανάστες της πείνας είναι απεργοί/ στη μέση της Αθήνας, της γης οι κολασμένοι, σ’ αυτή εδώ τη γη
Ιδού, λοιπόν, που τα εκλογικά ποσοστά εξανεμίστηκαν ως σκιές στη δοκιμασία της πράξης (περί Ανταρσύα, Περισσού και όμορων δυνάμεων απραξίας…)
Α ντακτατουρίαα λάισατ τουμούχαα α σουαουμπί (για την παρούσα εξέγερση στις αραβικές χώρες)
Cavaliere – Putaniere
Πετρελαιοπ(λ)ηγές στο Αιγαίο
Πάνω στην ξύλινη έδρα καθισμένοι,/ μια γνώμη, μια καρδιά ευχαριστημένη,-/ τρεις ομοιόμορφοι, ήσυχοι ανθρωπάκοι/ κι ο εισαγγελέας, με Φαίρμπανξ μουστακάκι!/ Ενας εργάτης κάθεται στο μπάγκο,/ από ένα σπάγγο, κρέμεται ο Χριστός/ κι απ’ το Χριστό κρεμιέται δίχως σπάγγο,/ το Καθεστώς! «Εσύ ήσουν αρχηγός στην απεργία;»/ «Αυτό για μένα θα ήτανε τιμή.»/ «Και τι σας φταίει το Κράτος κι η Θρησκεία;»/ «Βοηθούν όσους μας κλέβαν το ψωμί!» (Α. Πανσέληνος: «Τριμελές Πλημμελιοδικείον», από τις «Μέρες Οργής», εκδόσεις «ο Γλάρος», 1945)
♦ «Αυστηρή» η Καθημερινή (6-2-11): «Οι βασικοί μας εταίροι δείχνουν τη διάθεση να βοηθήσουν τη χώρα μας να ξεπεράσει τον κίνδυνο της χρεοκοπίας. Βεβαίως, πάντοτε υπό την προϋπόθεση ότι θα ακολουθήσουμε μια αυστηρή συνταγή δημοσιονομικής πειθαρχίας και αύξησης της ανταγωνιστικότητας… Το ερώτημα είναι αν η ελληνική κοινωνία θα αποδεχθεί αυτό το μοντέλο…». Αρα δε φτάνει να θέλει ο γαμπρός αλλά να πειστεί κι η νύφη…
♦ Η «πλειονότητα του ελλαδικού πληθυσμού, μισθωτοί, συνταξιούχοι, μικροί και μεσαίοι επιχειρηματίες, οι πανικόβλητοι άνεργοι, ζούμε με το σοκ της απόγνωσης…» (Χρ. Γιανναράς, Καθημερινή, 6-2-11). Ζούμε, όχι ζείτε, κ. Χ. Γιανναρά… Εμείς ζούμε, όχι εσείς κι οι όμοιοί σας…
♦ Καλά, τι βάθος σκέψης του Κυριάκου…
♦ Ε, όχι και πολιτικά νήπια οι Αιγύπτιοι, κυρ-Φισκ (Το Βήμα, 6-2-11).
♦ Το δούλεμα, του δουλέματος: «…κλίμα αυτοπεριορισμού που έχει καταλάβει τους πάντες, ακόμη και τους έχοντες και κατέχοντες» (Α. Καρακούσης, ΤΟ ΒΗΜΑ, 6-2-11). Δηλαδή, η λιτότητα είναι ανύπαρκτη (…), ακόμη και …καπιταλιστές μετράνε τα σέντσια τους (ω δούλεμα).
♦ Αυτό που ΔΕΝ λέει ο Χρύσανθος Λαζαρίδης για το παρελθόν (του) (συνέντευξη στο Βήμα), είναι ότι η «μετεξέλιξή» του ήρθε ομαλά ως απότοκο της (πάλαι ποτέ) ΕΑΔΕ (Εθνικής Αντιδικτατορικής Δημοκρατικής Ενότητας) του «Εσωτερικού»…
♦ Το απόλυτο ψέμα της κ. Αμ. Μιχαλοπούλου (στο Βήμα της Κυριακής, 6-2-11): «Οι μετανάστες στην Ελλάδα περιφέρονται χωρίς δουλειά».
♦ Κανονικό ξεβράκωμα του ALTER (και του αμίμητου Α. Παυλόπουλου), 7-2-11, από τον Γ. Τσαντίρη, πρόεδρο των γιατρών δημόσιας υγείας.
♦ Απλή απορία (ρητορική ερώτηση): στην Τυποεκδοτική τι είδους σύμβαση ισχύει;
♦ «Σαλπίζει» ξεσηκωμό ο «Προμηθέας» (εφ. του Συνδικάτου Μετάλλου Αθήνας, φύλλο Δεκέμβρη ’10 – Γενάρη ’11, φ. 30) αλλά στις… 23 Φλεβάρη. Γαργαρέτα η 10η Φλεβάρη (…άκυρον). Γαργαρέτα η στασιμότητα της ΔΑΣ στην ΠΟΕΜ (3-5/12/10). Και το….κλου : «30 τρισ. ξόδεψε η χώρα μας για στρατιωτι-κούς εξοπλισμούς από το 1998 μέχρι σήμερα!». Θαυμαστικό, ήτοι έκπληξις, όμως ποία η στάση του Περισσού όλ’ αυτά τα χρόνια στα θέματα «εθνικής άμυνας»; More γαργαρέτα.
♦ Βγήκε «αντάρτης» –όχι στο βουνό, αλλά στο Βημαγκαζινό, ομοιοκαταληξία– ο «δε μας χέζεις» (6-2-11). Τι είπε; Ε, τα γνωστά…
♦ Να πεθάνουν ΓΙΑ την Ελλάδα ΕΝΣΥΝΕΙΔΗΤΑ θέλει τους μετανάστες ο ακαδημαϊκός Κ. Κριμπάς (ΚΑΙ τροφή για τα κανόνια των καπιταλιστών. Αμ, δε!).
♦ Ξεχασμένοι στην αυλή της Υπατίας, έγραψε το Βήμα για τους μετανάστες. (Θάθελε!).
♦ «Εκτακτο προκλητικό γεγονός» η απεργία πείνας των μεταναστών στη Νομική (κατά τον Γ. Μπαμπινιώτη, που ΔΕΝ έγραψε ο ίδιος το ομώνυμο λεξικό…).
♦ Λαύρος ο κ. Γρυσπολάκης: «Η έννοια του ακαδημαϊκού ασύλου χρησιμοποιήθηκε από το 1982 έως σήμερα αποκλειστικά και μόνον για την καταπάτηση των ακαδημαϊκών ελευθεριών και για τη διάλυση των πανεπιστημίων» (το ήφος και το ύθος του ανδρός – ακριβώς έτσι η ορθογραφία…).
♦ Απλώς ήλθον, είδον και… απήλθον οι κοινοβουλευτικοί στον Αυλώνα (φυλακές ανηλίκων).
♦ Χολή σκέτη ο Πάσχος Μανδραβέλης στο Βήμα («Ο άνδρας της μυλωνούς και η πολιτική ανυπακοή»). Με τι συναισθήματα, άραγε, κυκλοφορεί(;) στο δρόμο;
♦ Φυσικά και είναι πολύ καλός συγγραφέας ο Ναγκίμπ Μαχφούζ (εξ Αιγύπτου ορμώμενος). Ομως το σύνολο του λογοτεχνικού του έργου δεν είναι επικριτικό της χρόνιας δικτατορίας στην Αίγυπτο (Βήμα, Βιβλία, 6-2-11).
♦ Εννοείται πως δεν κομίζει γλαύκαν εις Αθήνας το Ε(ψιλον) της Ε(λευθεροτυπίας) της 6-2-11…
Βασίλης
