«Κάθε άτομο δε νοιάζεται παρά για τα ατομικά του συμφέροντα και για τίποτε άλλο. Αλλά αυτό έχει σα συνέπεια να εξυπηρετεί και τα ατομικά συμφέροντα όλων των άλλων, με άλλα λόγια, το γενικό συμφέρον, δίχως να το θέλει ή να το γνωρίζει αυτό. Η ειρωνεία δεν έγκειται στο πως η ολότητα των ατομικών συμφερόντων –που είναι το ίδιο πράγμα με το γενικό συμφέρον– μπορεί να επιτευχθεί με την επιδίωξη από το άτομο του ίδιου του δικού του συμφέροντος. Θα μπορούσαμε μάλλον να συμπεράνουμε απ’ αυτήν την αφηρημένη φράση πως αντί για μια γενική κατάφαση, παίρνουμε μια γενική άρνηση: πόλεμος όλων εναντίον όλων…
♦ …Το κορύφωμα είναι μάλλον πως το ατομικό συμφέρον είναι αυτό καθεαυτό ήδη ένα κοινωνικά καθορισμένο συμφέρον που μπορεί να επιτευχθεί μονάχα μέσα στους όρους που είναι δοσμένοι από την κοινωνία και μέσα από τα μέσα που διαθέτει η κοινωνία, και πως έτσι συνδέεται με την αναπαραγωγή αυτών των όρων και μέσων. Πρόκειται βέβαια για το προσωπικό ατομικό συμφέρον, αλλά τόσο το περιεχόμενό του, όσο και η μορφή του και τα μέσα της πραγματοποίησής του είναι δοσμένα μονάχα από τους κοινωνικούς όρους, ανεξάρτητα από όλα αυτά τα άτομα». (Grundrisse – Το άτομο και η κοινωνική δύναμη στον καπιταλισμό).
♦ Παπαχρέου
♦ Για δε, ρε, που έχουν ξεσαλώσει με τον Δ.Σ.Ε. ο Περισσός, τώρα και η ΚΟΕ. (Οσο πιο βαθιά στον κοινοβουλευτισμό…).
♦ «Να απαντήσει ο λαός στη μοιρολατρία» – Ριζοσπάστης, 16-9-09. Να τους υπενθυμίσουμε ότι η επαναπρόσληψη της Ο.Κ. δεν έγινε με εκλογές…
♦ «Εισαγωγή στην περμακουλτούρα και τον πολιτισμό, φυσική δόμηση, νερό και βιώσιμες κοινότητες, εισαγωγή στη γλώσσα των Τσερόκι, πρώτες βοήθειες για την άγρια φύση, μαγειρική με ηλιακή ενέργεια… βιωσιμότητα, μηδενική σπατάλη, γεωργία των ιθαγενών, προστασία της λεκάνης απορροής, δασολογία, βιοπεριοχική ιστορία και οικολογία, δόμηση και βιώσιμος σχεδιασμός, οικονομία της κοινότητας, ανανεώσιμη ενέργεια, κοινωνική ιστορία, φιλοσοφία των ιθαγενών στη θεωρία και στην πράξη, τροφή και βιωσιμότητα». Τα πάντα όλα; Οχι βέβαια. Κουίζ: μαντέψτε από τι σόι μυαλά προέρχεται ο ανωτέρω κατάλογος (μια ουτοπική… ουτοπία)
♦ Τη γραμμή της Ν.Δ. να κρατήσει το ΠΑΣΟΚ – προτείνει ο κ. Γ. Δελαστίκ στο ΕΘΝΟΣ, 10-09-09. Ενα γενναίο βήμα μετά την «έγνοια του» για την «Αριστερά» (όλη, ασκαρδαμηκτί).
♦ Τι θέλει να πει ο ποιητής γράφοντας «η άμεση προτεραιότητα είναι η ετοιμότητα και η αυτοοργάνωση των κατοίκων ώστε να υπερασπιστούμε το φυσικό μας πλούτο. Τόσο όσον αφορά την κατάσταση, όσο και την περιφρούρηση των καμένων ούτως ώστε να μη χτιστεί κάτι εκεί»; (Ροσινάντε, Σεπτέμβρης 2009). Γιατί το πράγμα μυρίζει εθελοντισμό…
♦ «Μυαλό» δε βάζει το ΠΡΙΝ: «Ποιον εξυπηρετεί η αποχή από τις εκλογές;» Εμείς να το θέσουμε απλά «καφενειακά»: τόσα χρόνια με εκλογές τι σκατά έγινε;
♦ «Ο ψήφος» (Κ. Καραμανλής) – πώς λέμε ο κράτος…
♦ Πιο σαφής δε γίνεται: «…θα πρέπει να τολμήσουμε πρωτοβουλίες και μέτρα, που θα είναι προσωρινώς σκληρά και επώδυνα… κριτήρια υπαγωγής στο πλαίσιο του προγράμματος της ελαστικοποίησης των εργασιακών σχέσεων… θεωρείται, δυστυχώς, επιβεβλημένο το πάγωμα των μισθών και των συντάξεων». (Κ. Μίχαλος, πρόεδρος Ε.Β.Ε.Α. – συνέντευξη στο ΜΕΤΡΟ, 17-09-09).
♦ «Στην πραγματικότητα, διέγραψαν ένα θεαματικό κύκλο και γύρισαν στο σημείο απ’ όπου ξεκίνησαν. Τον ομφάλιο λώρο που τους συνδέει με το χώρο της αναθεώρησης,ουδέποτε τον έκοψαν. Απλά τους έπεσε λίγο βαρύς ο κοινοβουλευτισμός του 1989-1990 και δε μπόρεσαν να το χωνέψουν με την πρώτη. Βιάστηκαν να “την κάνουν” και είναι σίγουρο ότι πολλοί απ’ αυτούς το έχουν μετανιώσει. Αυτό βέβαια είναι κάτι που αφορά τους ίδιους. Εκείνο που ενδιαφέρει εμάς είναι ο πολιτικός τους λόγος, έτσι όπως εκφράζεται όχι σε κάποια γεμάτα από επαναστατικούς βερμπαλισμούς κείμενα, αλλά σε στιγμές κρίσιμες, όταν ο καθένας πρέπει να παίρνει καθαρή θέση απέναντι σε ζητήματα ταξικής πάλης. Σε κάθε τέτοια περίσταση, λοιπόν, τους βλέπουμε να ταυτίζονται ιδεολογικά, πολιτικά, ταξικά με τον Περισσό και τις άλλες πολιτικές δυνάμεις της κοινωνικής δημαγωγίας. Στην κόκκινη διαχωριστική γραμμή, που πάντα τραβιέται σε τέτοιες περιπτώσεις, αυτοί βρίσκονται πάντα από την “άλλη μεριά”. Οσο μάλιστα βαθαίνει ο εκφασισμός της πολιτικής ζωής τόσο πιο πέρα από την κόκκινη γραμμή τραβιούνται, απολογούμενοι στην αστική εξουσία και τους φορείς της». (Κόντρα, 4-12-99, «Ενας κύκλος οριστικά κλεισμένος»). Αφιερωμένο…
♦ «Τα μέτρα Ομπάμα (για την υγεία) είναι ευπρόσδεκτα» γράφει η (σημερινή, 19-9-09) εφημερίδα του SWP, Socialist Worker. Οι του ΣΕΚ τι λένε επί τούτου; Μήπως προσμένουν Ομπαπανδρέου;…
Βασίλης
