Ανεργία boom-boom
Καταστολή boom-boom
Εκρηκτικά ζητήματα, boom-boom
153.000 νέοι άνεργοι/ες Αύγουστο 08- Μάρτη 09: ποιος τις mami τις εκλογές
Ναρόντναγια Βόλια (και… βόλια)
♦ Ανταρσία στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ: αποχώρηση ΟΚΔΕ (αλήθεια, η περίφημη δήλωση ήταν άγνωστη όλο τον καιρό των διαβουλεύσεων των… κογκλαβίων;).
♦ «Τα νοσολογικά σχήματα της ψυχιατρικής είναι αμέτρητα… Οσο κι αν διαφέρουν τα συστήματα αυτά στις λεπτομέρειες, έχουν μια βασική αρχή: η πράξη της ταξινόμησης δεν πρέπει να πολυψάχνεται. Οι οπαδοί όλων αυτών των νοσολογικών σχημάτων συμμερίζονται την άποψη πως δουλειά του ψυχιάτρου είναι να εξετάζει και να ταξινομεί ασθενείς. Το γιατί ο ψυχίατρος έχει το ρόλο αυτού που ταξινομεί και ο ασθενής αυτού που ταξινομείται, δεν το ρώτησε ποτέ κανείς. Ούτε ρώτησε κανείς να μάθει ποια είναι η επίδραση της ταξινόμησης στη μετέπειτα συμπεριφορά των ασθενών και των ψυχιάτρων. Με δυο λόγια, οι επιστήμονες της συμπεριφοράς ταξινομούν τους ανθρώπους σαν να ήταν πράγματα. Κι αυτό γίνεται τόσο στην ψυχαναλυτική προσέγγιση όσο και στην καθαρά οργανική. Και δεν είναι περίεργο. Δεν οφείλεται στο ότι οι ψυχίατροι δεν έχουν ανθρώπινα αισθήματα, αλλά στο λογικό σφάλμα τους να σκέφτονται με τους όρους της φυσικής. Μ’ αυτό εννοούν, πως προσπαθούν να μελετήσουν, να ερμηνεύσουν και να εξουσιάσουν τους ανθρώπους σα να ήταν ζώα ή πράγματα. Αυτός ήταν ο σκοπός της “επιστημονικής” μελέτης του ανθρώπου πριν από εκατό χόνια. Κι είναι ακόμα. Σ’ ένα τελευταίο τεύχος της SCIENCE ένας διάσημος ερευνητής της ιατρικής γράφει: “Δεν πρέπει πια να συζητάμε για το αν ο άνθρωπος είναι μηχανή αλλά να ρωτήσουμε… Τί είδους μηχανή είναι ο άνθρωπος;”» (T. Szasz: «Η ψυχιατρική ταξινόμηση σαν στρατηγική προσωπικής καταπίεσης»).
♦ 18 Ανω… Κάτω;
♦ Μπορεί το Μονακό να είναι πριγκηπάτο αλλά οι συνθήκες δουλειάς είναι αυτές… εργαζομένων.
♦ Πώς να το κάνουμε: δε φουριέται ο Φουριέ σήμερα.
♦ Sakiiis!!!
♦ Δηλαδή αποκηρύσσουμε την «ανατροπή της δημοκρατίας» αλλά σημειώνουμε στο περιθώριο τις ενστάσεις μας;
♦ Εκείνο το «κουλό» δημοσίευμα στο indymedia(16-5-09) που «ψάχνει» να βρει κάτι (μετά από χρόνια… πολλά) κατά τύχη μπήκε;
♦ «Ο λαός έχει να κερδίσει αν αυτή η Ε.Ε. και αυτές οι πολιτικές δυνάμεις βγουν χαμένες από τις ευρωεκλογές» (Ριζοσπάστης, 21-5-09, σ.4). Αυτή η Ε.Ε.; Μήπως μια άλλη Ε.Ε. είναι «εφικτή»;
♦ «Πώς ψηφίζουμε»: Ριζοσπάστης, φύλλα: 30-4-09, 6-5-09, 7-5-09, 8-5-09, 21-5-09. Για να μην ξεχαστούμε…
♦ Τους πήρανε χαμπάρι τους Περισσαίους: εμ και συμμετέχουν στο Ευρωκοινοβούλιο, εμ και θέλουν (;) αποδέσμευση από την Ε.Ε. (προς το παρόν το «Εξω απ’ την ΕΟΚ των μονοπωλίων» αποσύρθηκε).
♦ Να και το «μεγάλο λαϊκό μέτωπο» από τον Γ. Πάντζα – ψηφοδέλτιο ΣΥΡΙΖΑ. Να μην ξεχνάμε ότι ο Γ.Π. είναι ηθοποιός…
♦ Από πού κι ως πού ο Μ. Φάις «φίλος του λαού»;
♦ Χριστοφοράκος: σκέτος David Copperfield.
♦ «Οποιαδήποτε ενέργεια, θωπεία ή στάση που ενεργοποιεί τη στύση επιτρέπεται και είναι αρεστή στον Κύριο» (από βιβλίο πολωνού παπά). Στην κυρία, όμως;
♦ Chop-chop τους ηγέτες των Ταμίλ γιατί δεν είχαν «τη σωστή στάση σώματος»…
♦ Η «δια βίου» εκλογή αποτελεί –ως φαίνεται– την αγαπημένη εκλογή των σοσιαλδημοκρατών ηγετών της Λατινικής Αμερικής.
♦ «Αντίχριστος» ολέ! (Είμεθα δογματικοί-95).
♦ «Φόβοι για επέκταση των Ταλιμπάν» (του Πακιστάν) (ASIA TIMES, 21-5-09).
♦ Τη δεκαετία του ‘80 27.000 εργάτες έχουν μείνει εκεί. Στη «μητρόπολη» του καπιταλισμού.
♦ Τώρα και μείωση των επιτοκίων καταθέσεων απ’ ότι αυτά των χορηγήσεων (Δεκέμβρης 08-Μάρτης 09), με αποτέλεσμα να διευρυνθεί το «περιθώριο κέρδους» (των τραπεζών) έως και κατά 100% (ενώ οι καταθέτες παίρνουν έωςκατά…).
♦ Marx2Mao.com (στην Αγγλική).
♦ Ξαναδιαβάστε την αφίσα που αναφέρει ο σ. Π.Γ. στο άρθρο του και ρίξτε και μια ματιά στο πρόγραμμα των «Οικολόγων-Ελλάδας».
♦ «Και παρά την περί αντιθέτου αλαζονεία, το ανθρώπινο είδος είναι ένα μόνο ανάμεσα σε εκατοντάδες άλλα· η πλήρης εξαφάνισή του δε θα ήταν απώλεια για τον πλανήτη. Μάλλον ανακούφιση θα είναι» (Sarajevo, τ.29, Μάης ‘09). Ολοι φταίμε, λοιπόν. Ποια εργατική τάξη και τα ρέστα. Ρίξε πυρηνικό πόλεμο, ρίξε μάλθους. Οσο σφίγγουν οι κώλοι τόσο πιο βασανιστικά πρέπει να μπαίνει το ερώτημα «με ποιους θα πας και ποιους θ’ αφήσεις»…
Βασίλης