Bank of England’s burning down (κατά το London bridge is falling down)
Μας παίρνουνε μέτρα για κάσα (αφού μέρος των παραγωγικών δυνάμεων σ’ αυτή την καπιταλιστική κρίση θα καταστραφεί)
Περισσότερες κάμερες και άνευ κουκούλας; Ρε, για μαλάκες μας περνάτε;
«Οι κοινωνικές εξεγέρσεις και οι επαναστάσεις δεν μπορούν παρά να είναι παντού και πάντα βίαιες» Ε.Α.: Ενας Αγνωστος
Τα παπάκια καίγονται πολύ εύκολα
♦Σαφείς οι γονείς του Γιώργου Βούτση-Βογιατζή. Χωρίς περιστροφές και «γονεϊλίκια».
♦ Λευτεριά στον Γ.Β.-Β.!
♦ Να και το _ωλοδάκτυλο στους δημόσιους: αυτή τη φορά λέγεται ΤουΠουΔουΙ. (Αλλά αυτοί εκεί: κρατάνε σφιχτά το μικροαστισμό τους – στ ‘ρχδ μας…).
♦ Ρε , φαγούρα που τους έχει πιάσει με τον Ι. Βησαριόνοβιτς.
♦ Μπορεί ο δάμαλος να είναι «κουρασμένος», όμως όταν πρόκειται να μας γμησει το «ηθικό» του σηκώνεται.
♦ Ο Γιωργάκης μετά την 25-3-09 δεν πολυκάνει δηλώσεις: αφήνει τα γκάλοπ να μιλάνε στη θέση του.
♦ Ε, όχι και δεν έχει δουλέψει ο δάμαλος! Τόσα χρόνια δούλεμα…
♦ Καθόλου αδέσμευτοι οι 31 συντάκτες του «Αδέσμευτου»: σκυλιά, φυλάτε τ’ αφεντικά σας ή αλήτες, ρουφιάνοι, δημοσιογράφοι (οι εξαιρέσεις απλώς επιβεβαιώνουν τον κανόνα).
♦ Μπορεί να έβαλε ο Αλέξης τον πήχυ πάνω απ’ το 12%, όμως με τη φόρα που έχει πάρει θα πρέπει πριν το μέγα… πήδημα να δει εάν ο πήχης είναι τοποθετημένος οριζόντια ή κάθετα…
♦ «Εξω το ΝΑΤΟ» – ΚΟΕ (συνιστώσα ΣΥΡΙΖΑ) για να μην ξεχνάμε, μας υπενθυμίζει η χαρτοαφίσα της ομώνυμης οργάνωσης. Προς το παρόν ο ΣΥΡΙΖΑ (ας ειν’ καλά οι εκλογές και το κρατικό χρήμα) συν-ίσταται, και σαφώς ο ΣΥΝ προΐσταται. Για να δούμε πόσο καιρό ακόμη απλώς θα …ίσταται.
♦ Κανελλοραχωβιτσοριζοσπαστοπερισσά.
♦ «Η Μπούρας» (κατά το «η Κρούγκμαν»), η Μήτσους και άλλα αρσενικά θηλυκού γένους.
♦ Τέλος 2009, τέλος κυκλοφορίας, τέλος κυκλοφορίας Περίανδρου.
♦ «Στάδια» το ΝΑΡ, «επαναστατική κατάσταση» το ΕΕΚ. Και το ΜΕΡΑ οδεύει στη βαθιά νύχτα των εκλογών (στ’ ρχδ μας).
♦ Φασιστικοποίηση (ή τουλάχιστον επιχειρείται);
♦ Η ΝΔ της ΠΟΣΔΕΠ (όπου ΝΔ=Νέα Διοίκηση) δεν κρατιέται. Και αναλόγως αντιμετωπίζεται.
♦ Αποχαρακτηρισμός ΓΥΠ. (Γης Υψηλής Παραγωγικότητας). Πέσαν πάνω της οι ΓΥΠες.
♦ «Η μαοϊκή ηγεσία του ΝΕΠΑΛ στηρίζει τις ιμπεριαλιστικές εκστρατείες του ΟΗΕ» (Νέα Προοπτική, 21-3-09). Είδες ο κοινοβουλευτισμός; (Οχι ότι είναι η μόνη αιτία – λ.χ. η «σκέψη Πρατσάντα» μπάζει από παντού).
♦ Τι άτομα κι αυτοί οι διορισμένοι στο έκτακτο στρατοδικείο Νο 5.
♦ Σπρώχτη Τριαδαφύλλου: πάντα her master’s voice.
♦ Γιατί όχι η απεγία των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ την Πρωταπριλιά;
♦ Οχι απλώς συνοδοιπόρος της καταστολής ο Περισσός: κράχτης της είναι (κρα, ρε, κρααα!).
♦ Τί μπινιά έχει κάνει ο Περισσός στον τρόπο με τον οποίο οι εργαζόμενοι του εργοστασίου ΚΑΝΑΚΗΣ στο Βόλο θα συνεχίσουν να εργάζονται και να πληρώνονται; (Βλ. και Νέα Προοπτική, 21-3-09).
♦ Για δες! Ψήφισαν να γίνουν πλήρες μέλος της Γαλλικής Δημοκρατίας οι ψηφοφόροι του μικρού νησιού Μαγιότ (το οποίο βρίσκεται μεταξύ Μαγαδασκάρης και Μοζαμβίκης). Η πληροφορία από τους λονδρέζικους Times (30-3-09). Η εφημερίδα μας δίνει τον αριθμό των κατοίκοων του νησιού αλλά… «ξεχνάει» να μας δώσει το ποσοστό όσων πλειοψήφησαν καθώς και τον αριθμό των ψηφισάντων.
♦ Και για να μην ξεχνάμε: «Ο αντιεξουσιαστής Επ. Σκυφτούλης σε μια απρόσμενη συνέντευξη επιτίθεται σε “επαναστάτες” και “πρωτοπορίες”». Συνέντευξη: Στ. Θεοδωράκης, δημ. 15-11-08 (μόλις δυόμισυ εβδομάδες πριν την εξέγερση ο Νώντας από απλός σκυφτούλης έγινε… σκυφτός.)
♦ «Οταν διαχειριζόμαστε την εξουσία (συναγωνισμός για καθηγητική έδρα, για δι-ευθυντικές σχέσεις, για την κατάκτηση μιας ιδιωτικής πελατείας καλού επιπέδου), συμμετέχουμε στις εξετάσεις του κατεστημένου, που θέλει να του εγγυηθούμε ότι είμαστε σε θέση να εκτελέσουμε –από τεχνικής πλευράς– την αποστολή μας, χωρίς δονήσεις και εκτροπές από την “νόρμα”: θέλει δηλαδή να εγγυηθούμε την υποστήριξη και την τεχνική μας για την υπεράσπιση και την προστασία του. Με την αποδοχή του κοινωνικού μας ρόλου εγγυώμεθα λοιπόν μια θεραπευτική πράξη που δεν είναι παρά πράξη βίας εναντίον του αποκλειομένου, τον οποίο μας εμπιστεύονται για να ελέγξουμε τεχνικά τις αντιδράσεις του στον αποκλείοντα» (Φράνκο Μπατάλια: «Οι θεσμοί της βίας και άλλα κείμενα» – Βιβλιοτεχνία, 2008).
Βασίλης
