Νάτη και η πρώτη απόφαση για τα «κολλέγια»
Απελευθερώθηκε εφοπληστής
Επιμένουμε: όπλα, τρόφιμα, φάρμακα στη Γάζα
(Ξανά) Αγ. Παντελεήμονας: ΜΑΤ, Χρυσή Αυγή όλα τα μινόπανα δουλεύουνε μαζί
♦ Η Χρυσή Σφαίρα απονέμεται στον… Διαμαντή.
♦ Εκατόν πέντε και πέντε στο… άπειρο.
♦ Ατύχησε η γνωστή ταινία «Βαρέα και Ανθυγιεινά»: κάνοντας άμεση σύνδεση του «τιτοϊσμού» με τη χούντα στην Ελλάδα ο σκηνοθέτης –και διευθυντής του Φεστιβάλ Μικρών Ταινιών Δράμας– φαίνεται ότι «αγνοεί» μερικά πράγματα. Εξάλλου ο συγγραφέας Μπράνιμιρ Στσεπάνοβιτς – στο βιβλίο ISKUPLJENJE, «η απολύτρωση», του οποίου στηρίζεται η ταινία, δε χαρακτηρίζεται από «γενικά κι αόριστα συναισθήματα».
♦ Τι έγινε, ρε παιδιά, ο μπάτσος Διαμαντής; Ούτε φωνή, ούτε ακρόαση…
♦ Αριστοφανική η περιγραφή του Επαναστατικού Αγώνα για τη –μη– αντίδραση των μπατσοΜΑΤάδων στην επίθεσή του: «χέσαιτο γαρ ει μαχέσαιτο».
♦ «…εκεί που ένας ακόμα γυμνασιάρχης ετοιμάζεται να φωνάξει Ζήτω το έθνος, εμπρός, λοιπόν, καλοί μου φίλοι, πιάστε τ’ αρχίδια σας, αφήστε τους νόμους…»(Θανάσης Τριαρίδης, «Τα γάργαρα τεχνάσματα/ ένα τετράδιο με μελανιές».Το απόσπασμα στο περιοδικό «μάγμα»,τ. 2, Μάης 2008).
♦ «Η επικοινωνία του Λευκού Οίκου μέσω των νέων μέσων θα είναι προσηλωμένη στη διαφάνεια, την επικοινωνία και τη συμμετοχή» (Μέισον Φίλιπς, διευθυντής της ιστοσελίδας του Λευκού Οίκου). Αυτά λοιπόν, ονειρεύονται και οι λιγούρηδες «ομπαμαμικοί» ανά τον κόσμο. Ενα «νοικοκύρεμα» στα του οίκου τους…
♦ Ελέω θεού πρόεδρος ο δικτάτορας Αμπάς (με τον οποίο ευχαρίστως συνδιαλέγονται πολλοί…).
♦ Κόβονται οι αναρρωτικές άδειες των δημοσίων υπαλλήλων στην Ιταλία. Ούτε για κλάσιμο πλέον…
♦ Σωστά το «ΖΑΠ-ΖΑΠ» της Ελευθεροτυπίας λέει ότι η προστακτική είναι «επίτρεψε» και όχι «επέτρεψε». Αν δει όμως στο ίδιο φύλλο της εφημερίδας (20-1-09) στη σελίδα 6 υπάρχει ένα «…στην Ελλάδα που παραμένει ανενεργής» και βγάζει μάτι… (τα εν οίκω, εν δήμω…).
♦ «Θα καλοπεράσουν» είπε ο Σαχίνης του Περισσού αναφερόμενος στους αξιωματικούς του ΝΑΤΟ το στρατηγείο του οποίου θα (;) λειτουργήσει στις εγκαταστάσεις του Γ’ Σώματος Στρατού. Δηλαδή, τι θα κάνουν οι του Περισσού; Θα φωνάξουν πιο δυνατά για να φοβηθούν τα ρεμάλια του ΝΑΤΟ; Μικρή σημείωση: ο Σαχίνης θέλησε να «την πει» στον Μπουτάρη προκαλώντας τον να δηλώσει αν είναι «υπέρ ή κατά» του ΝΑΤΟ. Αλήθεια, όταν ο Μπουτάρης ήταν στην παράταξη του Περισσού –«συνεργαζόμενος»– τον ρώτησαν άραγε…
♦ Από «αριστερά» και «φιλικά» την βγήκε στον Περισσό ο cheap.
♦ Φτου, φτου, φτου στον εμφύλιο. Φτου, κακά! λέει η κυρία Πέπη Ρηγοπούλου στις «Εν-στάσεις» της Ελευθεροτυπίας (20-1-09). Προσοχή στο μέλλον! (Το μέλλον φυγείν αδύνατον, κυρία…)
♦ Διαβάστε τη συνέντευξη του Νώντα: μόλις λίγες μέρες (και νύχτες) πριν την εξέγερση του Δεκέμβρη (το τέλειο ξεβράκωμα).
♦ Πόσα φράγκα πήραν οι καλλιτέχνες που «οικειοθελώς» προσήλθαν στο show του Ομπάμα; (Εven you, Boss).
♦ «Κι αυτά τα πλουσιόπαιδα προκαλούν κάποιον που έχει χτυπήσει δωδεκάωρη βάρδια (κάνοντας τι ακριβώς; άλλη συζήτηση!) κι είναι κουρασμένος, κατάκοπος, όπως κι εσύ εργάτη κι εργάτρια. Δε θα τον πυροβολούσες κι εσύ;» (σχολιασμός του Γ. Κοροπούλη του «διηγήματος» στο Ριζοσπάστη της 28-12-08 – από τη «Βιβλιοθήκη» της Ελευθεροτυπίας, 16-1-09). Ταμάμ!
♦ Πώς λέγεται αυτή η δημοσιογράφος-δημοσιογράφος της Ελευθεροτυπίας στην «Αλλη όψη»; Τζίπι Λίβνι, νομίζω. (Βλέπε και φύλλο εφημερίδας 16-1-09, «Η άλλη όψη» –όντως– σελ. 30). (Τα αυγά είναι φτηνά καθώς και τα γιαούρτια).
♦ Γίνεται, ωρέ, σοσιαλισμός και εξουσία των εργατικών συμβουλίων άνευ όπλων; (Για τη στάση του ΕΕΚ στο θέμα του ένοπλου).
♦ Μέμφεται εκδότη τοπικής εφημερίδας μέσω της δικής της έκδοσης –Δημοτική Αναγέννηση, Νοέμβρης 2008– για το θέμα των «ναρκωτικών» η δημοτική παράταξη του Περισσού στους Αγίους Αναργύρους. Μάλιστα. Υποκρισία φαρισαίων. Κάνουν πως δεν ξέρουν ότι ο συγκεκριμένος εφημεριδάς κάνει κανονικές μπίζνες με την Τυποεκδοτική (τυπώνει ετήσιο οδηγό σε 12.000 φύλλα). Αυτό, βέβαια, ΔΕΝ τους ενοχλεί.
♦ «…στα 1985, όταν ο Μ.Κουτσόγιωργας έγινε υπουργός Εσωτερικών στην τότε πασοκική κυβέρνηση, οπότε έγινε και προϊστάμενος της ΚΥΠ, έκανε “δώρο” στο ΚΚΕ το όνομα ενός στελέχους των μυστικών υπηρεσιών που βρισκόταν στα “όργανά” του. Το χτύπημα πρέπει να ήταν πολύ άσχημο: ο Κυπατζής δεν ήταν καν ένα απλό μεσαίο στέλεχος: ήταν μέλος της Κεντρικής Επιτροπής!» («Sarajevo», Γενάρης 2009).
Βασίλης
