Δυο χιλιάδες και εννέα: father τα ‘μαθες τα νέα;
Ακρως σοβαρή πλακίτσα, στίχοι: Κοκκινοσκουφίτσα.
Ο Mark o γιάνκης, σερίφης στο Tech’s ass της κωλοτεχνολογίας, τράβηξε το εξάσφαιρο περίστροφό του και πυροβόλησε εφτά φορές, αφήνοντας πίσω του δεκαεννιά πακιστανούς, αλβανούς, ιρανούς και διάφορους άλλους μουσουλμάνους να κείτονται λαβωμένοι από τις εξοστρακισμένες σφαίρες, επί του οδοστρώματος (κατά το γνωστό ανέκδοτο, ενδεικτικό της υψηλής μόρφωσης που απαιτείται στο σώμα, ώστε να μην είναι κανείς εξωσωματικός, βρωμοπολίτης όπως λένε και οι καραβανάδες). Ο sir ‘ρίφης έβαλε το παγωμένο (cold) Colt στη θήκη του κι έπιασε στα χέρια το Κοράνι για πρώτη φορά, ενώ το ευαγγέλιο δεν το είχε πιάσει –και πολύ περισσότερο διαβάσει– καμία, άσχετα αν το πίστευε μέχρι κεραίας και ήταν έτοιμος να σκοτώσει γι’ αυτό. Το άριστα εκπαιδευμένο εκτελεστικό όργανο της ευνομίας, ευταξίας και εύρυθμης –πλην ευεπίφορης στην ευτέλεια– λειτουργίας του παλιού όσο ο χρόνος μηχανισμού επιβολής, δεν καταλάβαινε αραβικά –ούτε άλλωστε κι ελληνικά, γενικώς δεν καταλάβαινε από λόγια– κι έτσι το πέταξε κάτω, φεύγοντας με βαριά βήματα προς το ιππουργείο όπου τον περίμενε ο β΄ κεφάλας, το αραβικό καθαρόαιμο άτι του.
Κι αφού σας διάβασα ένα εκτελεστικό απόσπασμα από την εμετική συλλογή ιστοριών της άγριας δύσης «far west delendum est» την οποία μεταφράζω από τα ινδιάνικα, φροντίζοντας όπως πάντα για τη λαϊκή και ρεμπέτικη επιμόρφωση, πάμε για ειδήσεις (ηδύς υς στα αρχαία, δηλαδή γλυκό γουρούνι). «Λέμε όχι στην Ευρωπαϊκή Ενωση», ήρθε να βροντοφωνάξει στην «Ελευθεροτυπία» και στις θλιβερές επαρχιακές πόλεις της ψωροκώσταινας ο ευρωπαίος Θανάσης Παφίλης, λίγο πριν αναχωρήσει τούμπαλιν για Βαστίλη, oh sorry, για Βρυξέλες ήθελα να πω, oh sorry, να γράψω. Εχοντας έρθει ως Dr Jekyll για ν’ ανανεώσει την παραμονή του για μερικά χρονάκια ακόμη –τι τιμωρία, ω θεοί!– στην κατά τον ίδιο (ως mister Hyde) αχώνευτη ευρωβουλή. Που καταπιέζει τους λαούς κι επιβάλλει –καλέ μόνη της τα έκανε όλα αυτά;– κανόνες και μέτρα προς όφελος του κεφαλαίου και ουχί των εργαζομένων. Τι δράματα my lord, τι τραγωδίες στέλνεις στα μέλη του ποιμνίου σου (κοπαδιού στη νεοελληνική). Αμα τη ενημερώσει (μεγάλο πράγμα η γνώση), πέσαμε στη γη γονυκλινείς, προσευχόμενοι για τους μάρτυρες –μάρτυς και Μάρτης μου ο κύριος. Τι θα πει ποιος κύριος; Αυτός με τα σου, τα ροξ και τα φοντάν– που ζωσμένοι τους δυναμίτες της άρνησης δίνουν τις μεγάλες μάχες, πίσω από τις γραμμές του εχθρού, μέσα στα κάστρα του. Με το σουγιά στο κόκαλο (των ευγενικά ψημένων αρνίσιων παϊδακίων), με το λουρί στο σβέρκο, με τα λεφτά του εχθρού στα χέρια και τους κανόνες του στο μέτωπο. Μέτωπο πάλης, πανεργατικό μέτωπο, πάμε, πάμε να το προϋπαντήσουμε στην εξοχή με βήμα ταχύ, μιας και ο Μάιος μας έφτασε. Ανυπακοή! Λέξη δεν βρίσκεται άλλη καμία, να δίνει στο κόμμα τόση ευφορία. Ανυπακοή κι απειθαρχία, τι πρέζα και μ@λ@κίες τώρα…
«Η αποχή προβληματίζει τα κόμματα», επαναλαμβάνει μονότονα ο παπαγάλος που έχω για ραδιόφωνο στο δάσος. «Να δεις πόσο προβληματίζουν τα κόμματα την αποχή» του απαντώ, μα δεν ακούει. Είναι Σαρακατσάνος, τον πήρα απ’ τ’ Αγραφα, γι’ αυτό δεν σας το έγραψα. Πάντως, αγρυπνεί και προσεύχεται η Κοκκινοσκουφίτσα κάτω από την ιερή βελανιδιά του δάσους, σαν κέλτης δρυίδης, μα τον Τουτάτη. Ικετεύει τον πολυέλεο και τον πολυέλαιο, να μην φτάσει η αποχή σε ύψη δυσθεώρητα και προβληματιστούν οι χριστεπώνυμοι άρχοντες. Η χάρις της αγίας δημοκρατίας να επιπέσει επί των κεφαλών του λαού μας, να επέλθει η θεία φώτισις –και η θεία Δέσποινα καλό θα ήταν να επέλθει με δυο ταψιά από τις μοναδικές πίτες της– και σύσσωμο το ποίμνιο (είπαμε, κοπάδι, δεν θα τα λέω συνέχεια) να προσέλθει στις κάλπες. Ψηφίστε ό,τι θέλετε, αρκεί να ψηφίσετε. Να μην σας κερδίσουν οι παραλίες της ματαιότητος και οι βλαβερές, αμαρτωλές απολαύσεις, τα άλλα θα τα βρουν οι πάνσοφοι. Σκεφτείτε υπεύθυνα, ευρωπαϊκά, σκεφτείτε για το μέλλον σας, για τα παιδιά και τα εγγόνια σας.
Κι αφού σημείωσα να μην ξεχάσω τα ογδοηκοστά γενέθλια του ΠτΔ Κάρολου Παπούλια –που γεννήθηκε την ίδια μέρα με τον Σωκράτη (ποιον Μάλαμα ρε;)– σας χαιρετώ. See you την παραμονή των νευροεκλογών στο beach bar και όχι στα ευρωπαϊκά bitch bar.
Κοκκινοσκουφίτσα
kokinoskoufitsa@eksegersi.gr
ΥΓ: Για όσους δεν το γνωρίζουν, το αμφιθέατρο της Στρατιωτικής Σχολής Ευελπίδων λέγεται «Αλέξανδρος Ξηρός». Επόμενος στόχος η μετονομασία της Λέσχης Αξιωματικών της ΕΛΑΣ σε «Σάββας Γιωτόπουλος».
