Δυο χιλιάδες και οχτώ: έτος φαύλο και φριχτό.
Ακρως σοβαρή πλακίτσα, στίχοι: Κοκκινοσκουφίτσα.
Τέτοιες μέρες πριν 38 χρόνια, το ζεύγος Κωνσταντίνου–Αμαλίας Καραμανλή υπέβαλε αγωγή διαζυγίου σε γαλλικό δικαστήριο. Κύλησε πολύ νερό στ’ αυλάκι και πολλά λύματα και φυτοφάρμακα στις αρδευτικές τάφρους –κι από κει στον υδροφόρο ορίζοντα, στη διατροφική αλυσίδα και μέσα μας– για να περάσουμε από την εποχή του μονήρη ηγέτη σ’ αυτήν των αγίων –και δέον πολυμελών– οικογενειών. Τώρα καλό είναι να έχεις σύζυγο και τουλάχιστον δύο παιδιά, να είσαι καλός οικογενειάρχης και να κοιτάς το σπίτι σου ή ακριβέστερα να κοιτάς την οθόνη του dvd player.
Επίσης, τέτοιες μέρες του 1971 (12/12 για την ακρίβεια), ο γνωστός και εκ Νυμφαίου ορμώμενος (ποιες αρκούδες του Αρκτούρου ρε;) Νικόλαος Μέρτζος εκλεγόταν μέλος της χουντικής «Συμβουλευτικής». Σήμερα παραμένει ένας από τους μικρούς, αθόρυβους πλην σεβάσμιους στυλοβάτες της δημοκρατίας μας.
Μ’ ένα σμπάρο δυο τρυγόνια: η Ρωσία θα μας δίνει αέριο και η Αμερική θα μας έχει στο κλ@σιμο (το δεύτερο το επιβεβαίωσε και ο μάνι-μάνι Κακαλαμάνη, διαβάζετε προσεκτικά τα Κοντρόφυλλα). Αέριο-stereo με Dolby surround, εκ δυσμών κι ανατολών! Αλλωστε gas-prom είναι το «gas promiscuity», δηλαδή η ελεύθερη ανάμιξη αερίων, οπότε μπορούμε να φανταστούμε ό,τι θέλουμε… Εχουμε όμως και το εγχώριο και φυσικά δεν αναφέρομαι στο βιβλίο «202» που διένειμε μαζί με τα ειωθότα ως φαίνεται κουπόνια η ελληνόγλωσση εφημερίς «Real News», yeah! Ενα βιβλίο το οποίο παραπέμπει στο ομώνυμο τραγούδι της εξ Αλεξανδρείας ορμώμενης Αλκηστης-Σεβαστής Απικιουζέλ (ως Πρωτοψάλτη εμφανίζεται) που –μεταξύ άλλων– λέει: «Σε ύποπτο ξενοδοχείο χωρίς ταυτότητα κι αρχείο, ένα κρησφύγετο για δύο το δίκλινο 202. Σε θέλω πάλι πριν να φύγεις, την πόρτα κλείσε μην ανοίγεις, θα βγούμε όπως πάντα χωριστά πρώτα εσύ, εγώ μετά». Ουδέν περαιτέρω σχόλιο, πέρα από το ότι η «τριανταπεντάχρονη» θα πρέπει πλέον να… αποκατασταθεί. Πού πήγε ο νους σας ρε; Να προσφωνείται «τριανταεπτάχρονη» εννοώ.
Κι η άλλη να δηλώνει με στόμφο: είδα το χάρο με τα μάτια μου! Εμ, με τι ήθελες να τον δεις κυρά μου, με τις μασχάλες σου; Αλήθεια, πώς είναι ο χάρος (χαρο-πώς;), χαρωπός ή άχαρος;
Μπορούμε να τη βγάλουμε οικονομικά, φτάνει ν’ αξιοποιήσουμε θετικά τις δυνατότητες που μας παρέχουν οι δομές αυτού του συστήματος. Για παράδειγμα, αγοράζοντας φθηνό κινέζικο γάλα εξοικονομούμε χρήματα αλλά μπορούμε να φτιάξουμε και την επίπλωση όλου του σπιτιού μας: από τα ντουλάπια της κουζίνας μέχρι τη βιβλιοθήκη και τα ράφια της αποθήκης. Τα πράγματα είναι απλά σύντροφοι, ας μην πνιγόμαστε σε μια κουταλιά νερό. Με ηλιέλαιο μπορούμε να κινούμε τα παπάκια μας, όπως τα αφεντικά μας κινούν τα εργοστάσια με λάδι. Το οποίο προκύπτει στύβοντας αλλήλους και υπαλλήλους, απ’ αυτούς που υπάρχουν αμέτρητοι μέσα από τις εκτεταμένες βιολογικές καλλιέργειες ανθρώπων ανά τον πλανήτη. Γι’ αυτό μειώθηκαν οι πόλεμοι, τώρα οι παρίες είναι χρήσιμοι και χρησιμοποιούνται σε αναπτυξιακά έργα. Αλλωστε, κάποτε για να γίνουν οι γήινοι διπλάσιοι (από ένα δισεκατομμύριο στα δύο) χρειάστηκαν 110 χρόνια (1820-1930). Για να φτάσουν όμως από τα δύο δισ. στα τέσσερα, χρειάστηκαν μόλις 46 χρόνια (1930-1976) και μετά από έντεκα μόλις χρόνια, προστέθηκε άλλο ένα δισεκατομμύριο πληθυσμού. Οι φυτείες αποδίδουν.
ΓΣΕΕ μέσα Πολυχρόνη… Το ταμείο συν(εν)οχής μας μάρανε. Από τον αγοραστή Coscotas στην Cosco κι από τα pampers στα containers, με το ερυθρό χρώμα (τότε από τον Ολυμπιακό και σήμερα από την Κίνα) να παραμένει. Αλήθεια, τη ρύθμιση χρεών του Ολυμπιακού κατόπιν, τη θυμάστε; Για να ετοιμαζόμαστε και για το υπόλοιπο λιμάνι. «Και Χου Ζιντάω; / Μια ευκαιρία στον παράδεισο να πάω», τραγουδούν επί τη πωλήσει οι Μαχαίρης Λαυρεντίτσας με τον Αθηνιόνιο 2004. Τέλος πάντων, αφού είναι τόόόόόσο συμφέρουσα η πώληση του ΣΕμπο στους κινέζους, γιατί δεν έρχεσαι κι από δω, να σε βάλουμε μεσίτη σε κάτι ακίνητα φίλων; Πάντως έχουν ένα κόλλημα με τις πωλήσεις: ξεκίνησε από το θείο με τις πωλήσεις γης στα χωριά και μετανάστευσης στις πόλεις, με την αντιπαροχή και τις πωλήσεις εκτάσεων για να γίνουν οι μεγάλες επιχειρήσεις και συνεχίστηκε αργότερα με την Κύπρο, με βραχονησίδες, ΔΕΚΟ, λιμάνια και φυσικά πάντα πουλάνε και τρέλα. Καπετάν Κωστάκη ΣΕμπο / στις πωλήσεις έχεις τέμπο / για παρηγοριά στο χάλι / φέρε μας ντε και τη Βέμπο.
Τι θα γίνει με τον Χριστόδουλο ρεεεεε;
kokinoskoufitsa@eksegersi.gr
