Ορθιοι! Οχι πια στα τέσσερα.
Σήμερα η στήλη αφιερώνεται στην αποθέωση της κωλοτούμπας που γίνεται βίωμα και ανάγκη, της κωλοτούμπας που συμβαίνει ακόμη κι όταν δεν υπάρχει ανάγκη, απλά επειδή έχει εγγραφεί στο DNA κάποιων και δεν γίνεται αλλιώς πλέον.
Αυτός δεν ήταν που έλεγε ότι φέτος δεν έχει διακοπές; Αυτός δεν ήταν που χαιρόταν μπροστά σε κάλπες και εκλογικά κέντρα, που τα λόγια του έπαιρναν σβάρνα τα μέσα εξημέρωσης, αυτός που με στόμφο διακήρυσσε ότι αυτό το καλοκαίρι θα κυλήσει… αδιάκοπο απέναντι στις νέες κάλπες που θα στηθούν;
Αυτός ήταν! Ο ίδιος που η αφεντομουτσουνάρα του βρέθηκε στη Μουτσούνα της Νάξου. Αυτός που έβαλε τη λαϊκή μούσα να τρέχει καλοκαιριάτικα, τις μέρες που Σκάι ο τζίτζικας πάνω στις ΑΝΤέννες, για να αποτυπώσει άλλο ένα κομμάτι της παράδοσης στα κατάστιχα.
Καθισμένη άλλοτε σ' ένα πυρωμένο κι ασπρισμένο από το λιοπύρι κι άλλοτε σ' ένα θαλασσοδαρμένο και φαγωμένο από την αλμύρα βράχο, η λαϊκή μούσα γράφει στο πόδι με αυτόματη γραφή το άτεχνο έπος της κωλοτούμπας. Κρατώντας τα καλά για αργότερα…
άστραψε η Πίνδος μονομιάς, μαύρισε το Βελούχι
κι οι στρούγκες όλες σείστηκαν σαν βγήκε ο Αλέξης
και τη φετφά διακοίνωσε ν' ακούνε οι συντρόφοι
και τα κανάλια να ακούν και όλοι ν' απορούνε
στου νέου την αποκοτιά, το σθένος, τη σπιρτάδα.
– Δεν έχει φέτος άνοιξη, μαύρο το καλοκαίρι
γιατί οι κάλπες άρχισαν και τελειωμό δεν θα 'χουν
μέχρι να φύγει ο Σαμαράς και να 'ρθει η σειρά μας.
Γι' αυτό καλοί μου σύντροφοι, τίμια παλικάρια
δεν έχει φέτος θάλασσες, τις ράχες λησμονήστε
μη βλέπω πλάνα για νησιά και σχέδια για όρη
μόν' θέλω ανασκούμπωμα, στη μάχη να ριχτείτε
δουλειά εσείς, δηλώσεις 'γω κι όλοι μας κωλοτούμπες
για να πειστεί το πόπολο να δώσει την κουτάλα
στην άξια «αριστερά» (τα γέλια να σας λείπουν).
Σαν τ' άκουσαν οι σύντροφοι πικράθηκαν τα μάλα
όμως δεν έβγαλαν μιλιά. Ξέρουν καλά τους όρους…
να όμως που 'ρθε Ιούλιος, ήρθε το καλοκαίρι
και ο Αλέξης κύλησε, άρχισε να τσουλάει
κι από τη διολίσθηση έφτασε ως τη Νάξο!
Ούτε ο Θησέας να 'τανε που με την Αριάδνη
πήγε ως εκεί. Τον είδανε για μέρες στη Μουτσούνα
με τη μουτσούνα του υγρή από τα μακροβούτια!
«Τι είν' αυτά ρε Πούτιν μου; Ετούτος μας δουλεύει!»
με ένα στόμα είπανε όλοι, μα με ψιθύρους
για να μη διαταράξουνε το ήπιο το κλίμα
το δρόμο για την αλλαγή (που 'λεγε κι ο Αντρέας).
Από κοντά, εξεπλάγησαν κι άρχισαν τη μουρμούρα
τα έντυπα, οι αστικές μα κι οι λοιπές φυλλάδες
γιατί ήταν η αποκοτιά του νέου μαύρο φίδι
που 'ζωσε την αριστερά (είπα να μη γελάτε)
της περισσής συνέπειας και της βαριάς ευθύνης
που 'ρχότανε ολοταχώς, βουρ για την εξουσία.
Κάπου εκεί τα έπαιξε ακόμη και η μούσα.
Είπε να γράψει, να τα πει, μη σταματήσει στάλα
να σούρει πάνω στ' Αγραφα τα άγραφτα του Αλέξη
μα σαν το καλοσκέφτηκε, λέει «vrais, άντε γάμοι, θύται
που θα σταθώ να καίγομαι κάτω απ' το λιοπύρι
και ν' ασχολούμαι μ' όλα αυτά που ο καθείς γνωρίζει
από παλιά, ξεκάθαρα, καλύτερα από μένα».
Δίπλωσε τα κιτάπια της, μάζεψε τα χαρτιά της
πήρε βουνά και θάλασσες, έριξε και μια μούντζα
και έστειλε το μήνυμα μ' ένα πουλί, ένα τσόνι
πως θα τα πει καλύτερα μετά το καλοκαίρι…
Κοκκινοσκουφίτσα
