να παραμένει άτρωτος ο καπιταλισμός…
Ας ευχηθούμε τα δεκατετράχρονα να εξακολουθήσουν να δίνουν μαθήματα. Και δεν αναφερόμαστε μόνο στους πιτσιρικάδες (για όσους τυχόν ξεχνάμε τους τελευταίους Δεκέμβρηδες), αλλά και στην «Κόντρα» που κλείνει δεκατέσσερα χρόνια απέναντι και κόντρα στον οχετό της δήθεν απολιτίκ, δήθεν αντικειμενικής, δήθεν υπεράνω, δήθεν πληροφόρησης.
Τα Κοντρογενέθλια δε νομίζουμε ότι συνδέονται με τα 65α γενέθλια της Αλέκας Παπαρήγα, που είναι την προσεχή Παρασκευή. Και μιας και πιαστήκαμε πάλι με ημερομηνίες, λέγεται ότι στις 21 Νοεμβρίου θα προχωρήσει στην ιδρυτική πράξη του κόμματός της η Ντόρα Μπακογιάννη – Μητσοτάκη – Κούβελου κ.π.κ.λ.π. (και πιθανόν και λοιπά). Ουδόλως πιστεύουμε ή μας απασχολούν τα ζωδιακά, αλλιώς θα ανοίγαμε πλατιά συζήτηση για την επόμενη μέρα που είναι η τελευταία του Σκορπιού, τότε που καρφώνει το κεντρί στον εαυτό του και αυτοκτονεί (όποιος διαβάζει πολύ, αναπόφευκτα διαβάζει και μ@λ@κίες). Ας ρίξουμε όμως μια σημειολογική ματιά: Η 21η του Νοέμβρη είναι η παγκόσμια ημέρα τηλεόρασης, είναι η μέρα που το 1958 γερμανικός οίκος αναλάμβανε την εκπόνηση μελετών διαφόρων έργων για την οικονομική ανάπτυξη της Ελλάδας (τι νομίζουμε, ότι είναι καινούργια κάποια πράγματα;). Είναι επίσης η μέρα που το 1973 εκδηλωνόταν το πραξικόπημα του Δημήτρη Ιωαννίδη λίγο πριν… η χούντα πάει «στη θέση που της ανήκει, στον σκουπιδοτενεκέ της Ιστορίας» (για να θυμηθούμε και ολίγον Leon Trotsky). Και τέλος, είναι η μέρα που το 1974 ο Κωνσταντίνος Καραμανλής σχημάτιζε την πρώτη μεταπολιτευτική κυβέρνηση, μετά τις εκλογές που είχε ορίσει και κερδίσει στις 17 του Νοέμβρη (πάνω στην πρώτη επέτειο του Πολυτεχνείου, για να… ξεχνιόμαστε). Ηταν μια κοινωνικο-πολιτική προσφορά της στήλης και τώρα μπορείτε να βγάλετε πιο ολοκληρωμένα συμπεράσματα, περιμένοντας το μοιραίο…
«Η μικρή μας πολιτεία είναι ωραία, έχει τα πάντα, θα εκραγεί από ευτυχία… έχει δρόμους, ανηφόρες, κατηφόρες, μαγαζιά όλες τις ώρες ανοιχτά, λεωφορεία, ρετιρέ, ψυχιατρεία για όσους δεν μπορούν ν’ ακούνε την απέναντι κυρία που ουρλιάζει, που όλο λέει πως η μικρή μας πολιτεία είναι ωραία κι ότι σε λίγο θα εκραγεί από ευτυχία… Η μικρή μας πολιτεία είναι ωραία, έχει τα πάντα, θα εκραγεί από ευτυχία… έχει νόμους, υπονόμους, αστυνόμους, παρανόμους, ταχυδρόμους, δε θα τους αφήσουμε ποτέ ξανά στο σπίτι μόνους όσους δεν μπορούν ν’ ακούνε την απέναντι κυρία που ουρλιάζει, που όλο λέει πως η μικρή μας πολιτεία είναι ωραία κι ότι σε λίγο θα εκραγεί από ευτυχία… Εχει σκύλους, έχει γάτες, συνεπείς επαναστάτες να μου πούνε πότε κάνω λάθος πότε μ’ οδηγεί το πάθος στη διαστροφή, στην καταστροφή, θα ‘ρθουν να με σώσουν την κατάλληλη στιγμή… Είναι ωραία… θα εκραγεί από ευτυχία» (Παύλος Παυλίδης).
Η στήλη ευχαριστεί τον υποψήφιο δήμαρχο συμβασιλεύουσας Κώστα Γκιουλέκα που αυθορμήτως παραδέχτηκε ότι μέχρι σήμερα δεν δούλευε! Διότι ένας που δουλεύει ήδη, δεν λέει «έτοιμοι να δουλέψουμε» και μάλιστα με ολοσέλιδη καταχώριση στις εφημερίδες… Οσο για την καισαροπαπική κόντρα Ανθιμου – Μπουτάρη με διαιτητή τον Γιωργάκη, στα αρχεία και στα δημαρχεία μας. Δεν μπορούμε σε καιρούς κρίσης να ξοδεύουμε μελάνι και τυπογραφικά για να ασχολούμαστε με όσα αποτυπώνονται πλήρως στην 131η σημερινή λέξη της στήλης.
«Είδα απ’ το τζάμι μια σφαίρα να μου χτυπάει την παλάμη την αριστερή, αίματα και τα σκουπίδια να ανασαίνουνε. Η μάνα μου ήταν στην κουζίνα κι ο πατέρας ούτε που ξέρω, ανοίγω την πόρτα και πάω στα σκουπίδια. Κι εκεί είδα, δεν δίνω δεκάρα αν με πιστεύετε, το πιο όμορφο αγόρι που είχα δει στη ζωή μου. Ητανε κουκουλωμένος εκεί, κρατούσε ένα οπλοπολυβόλο, είχε αραιά ξανθά γένια και μακριά ξανθά μαλλιά. Τα μάτια του… δεν ξέρω τι χρώμα είχαν. Εμοιαζε ή ήτανε ο Χριστός. “Φύγε κοριτσάκι, φύγε” μου είπε “από δω. Θα με σκοτώσουν”. Πήρα μια πολύ βαθιά ανάσα για να τρέξω γρήγορα. “Σκύψε να σε φιλήσω”, μου είπε. Ημουνα ήδη στο σπίτι. Ο πρώτος αντάρτης και ο τελευταίος που ερωτεύτηκα ήτανε αντάρτης των πόλεων» (Κατερίνα Γώγου).
Κλείνουμε με μια ακόμη κοινωνική προσφορά της στήλης: το όνομα Γιώργος Παπακωνσταντίνου αναγραμματισμένο, γίνεται «τροϊκανός γύπας των παγίων» και του Θεόδωρου Πάγκαλου γίνεται «πράο ογκώδες λάθος»! Είπαμε, έχουμε δεκάδες και για όλους, αλλά τα περισσότερα είναι… φτου κακά λόγια. Ισως τα βγάλουμε σε πειρατικό cd…
Κοκκινοσκουφίτσα
