ως πότε, σύντροφοι, με τα σκατά;
Στις 12 Φεβρουαρίου του 1946 κοινοποιείται ο ενδιαφέρων απολογισμός του πρώτου έτους από τη συμφωνία της Βάρκιζας: 1.192 νεκροί, 6.413 τραυματίες, 70.000 συλλήψεις, 165 βιασμοί γυναικών, 6.567 ληστείες, 572 επιδρομές σε τυπογραφεία, 100.000 καταδιωκόμενοι και 166 ομάδες ακροδεξιών οπλοφόρων δρουν στη χώρα…
«Αν δεν κουνηθείς, δεν θα καταλάβεις τις αλυσίδες» (Ρόζα Λούξεμπουργκ).
Ρε με κάτι απίστευτους τύπους που έχουμε μπλέξει (αν και ο συγκεκριμένος μάς είναι γνωστός από πολύ παλιά)! Ξαναχτύπησε ο Νίκος Καρανίκας, ο τσιπρο-σύμβουλος στρατηγικού σχεδιασμού, με άρθρο στην «Αυγή» (ποια χρυσή ρε;). Και μάλιστα διαίρεσε… εις δύο σάρκες τον Πασκάλ Μπρικνέρ: στον Πασκάλ και τον Μπρικνέρ! Οπως ο βαθυστόχαστος –τέρας καλλιέργειας και ευφράδειας- αρχηγός του με τη Λέσβο και τη Μυτιλήνη. Βαθύτατη καλλιέργεια και μόρφωση ο θαυμαστής της Ελένης Μενεγάκη, που για να μας πείσει γράφει: «Εμείς διαβάζαμε Τολστόι, Βάρναλη, Ρίτσο, Λένιν, Μαρξ, Μπακούνιν. Αγαπούσαμε τον Ντοστογιέφσκι, προτιμούσαμε να ανιχνεύσουμε τον διαφωτισμό από τον Ρουσσώ ή τον υλιστή και άθεο Ντιντερό. Εκείνοι διαβάζανε “4 τροχούς“, “Moto“ και “Marie Claire“, όταν εμείς διαβάζαμε φιλοσοφία. Τους κοροϊδεύαμε ως αντιδραστικούς και αυτοί με τη σειρά τους μας κορόιδευαν ως γραφικούς και κουλτουριάρηδες». Δικέ μου… ανατριχιαστήκαμε.
Από τους γύρους και τις επαφές με τα δολοφονικά φασιστικά καθεστώτα, δεν θα μπορούσε φυσικά να λείψει (και) η Ουκρανία. Η κυβέρνηση που νομιμοποιεί τους εγχώριους ναζί και στήνει μαζί τους εθνικιστικές φιέστες, δεν είναι δυνατό να έχει οποιοδήποτε πρόβλημα με τους ξένους. Ειδικά όταν αυτοί βρίσκονται στην πολιτισμένη Ευρωλάνδη, που τόσο ανάγκη τους έχει αυτούς τους δύσκολους καιρούς. Και τους ναζί και τα τσιράκια τους.
«Με την πρόφαση να περισώσουν τάχα κάτι από την καταστροφή, μα στην πραγματικότητα για να εξασφαλίσουν αξιώματα, πρωτοκαθεδρίες, φαγοπότια, ρεμούλες για τον εαυτό τους, τους συγγενείς τους και τους φίλους τους, δέχθηκαν να κυλιούνται καθημερινά στη λάσπη της προδοσίας, να κοψομεσιάζονται, να υποβοηθάνε τη λεηλασία και την ερήμωση της χώρας τους και να δίνουνε πρόσχημα νομιμότητας σε όλα τα κακουργήματα των κατακτητών…» (Δημήτριος Γληνός).
Το ξαναγράψαμε, αλλά η θλιβερή υπόθεση «Τσιπραλέξι» κλιμακώνεται, μη γνωρίζοντας όρια:
Τέτοιο ακραιφνή κομμουνιστή, τόση αριστεροσύνη
δεν ξαναείδε όχι μοναχά η ρωμιοσύνη
μα ούτε ούλος ο ντουνιάς σ’ ανατολή και δύση!
Κάποιος να βγει μωρέ παιδιά και να τον σταματήσει.
Μεγάλη υπόθεση αυτό το μαρκάρισμα των καταστημάτων με αυτοκόλλητα για τα POS. Μπορεί κανείς να μην ξέρει τι θα κάνει με τις αποδείξεις και τι θα ισχύσει φέτος, μπορεί να μην έχει κάρτα, μπορεί να μην έχει ούτε μετρητά, θα ξέρει όμως ποιο κατάστημα έχει POS (πώς;) και ποιο όχι.
«Οταν γράφεις και μιλάς, πρέπει πάντα να σκέφτεσαι τον απλό εργάτη που πρέπει να σε καταλάβει, να πιστέψει στο κάλεσμά σου και να σε ακολουθήσει με προθυμία. Πρέπει να σκέφτεσαι για ποιον γράφεις και σε ποιον μιλάς» (Giorgi Dimitrov – «Ο φασισμός»).
«Αχτσ». Ενα φωνήεν και τρία σύμφωνα, μια ακραιφνώς βαρβαρική συλλαβή, αποτύπωμα της επέλασης. Που η ιστορία την πήρε και την κόλλησε σ' ένα νευρικό πρόσωπο με τραβηγμένα χαρακτηριστικά, γωνιώδες και αγωνιώδες. Κι έπειτα έτριψε τα χέρια της από ευχαρίστηση για τη μεγάλη επιτυχία. «Θα διαπρέψει αυτή η σκύλα, με τη βαρβαρική ακολουθία συμφώνων. Η φάτσα της είναι γερμανική. Το ίδιο και αυτή η συλλαβή. Το ίδιο και ο προσανατολισμός της (μη) ιδεολογίας της. Οι Γερμανοί είναι φίλοι μας», είπε…
«Ηταν αντιεξουσιαστής» λέει και φυσικά δεν ζητά συγνώμη που τον σκότωσε. Πόλεμο έχουμε. Ο Κορκονέας δεν έκανε τίποτε άλλο από το να επιβεβαιώσει αυτό τον πόλεμο που μαίνεται και το βαθύ, αμετανόητο, συνειδητό μίσος του.
Cork on Ε.Α.: ο φελλός πάνω στην Ελληνική Αστυνομία. Για να μη βγαίνουν οι οσμές… Cork: φελλός και στα γερμανικά. Core con: ενάντιος πυρήνας στα αγγλικά. Cor con: μ…νι-κόρνα στα γαλλικά. Τι χρεία άλλων μαρτύρων έχουμε;
Κοκκινοσκουφίτσα
