Να ‘σαι τόσο πρόσκαιρος, και να κάνεις
όνειρα τόσο αιώνια!
(Τ. Λειβαδίτης)
Τούτοι οι στίχοι, να λες, καλά
που είναι οι τελευταίοι.
Η στέγη ολόγυρα θα στάζει
από ένα παλιό σεντόνι θα ράβεις
τα ρουχαλάκια του παιδιού μας
θα μπαλώνεις με την πίκρα σου
το κενό του χωρισμού.
(Τ. Λειβαδίτης)
> Δε θα λένε: Τον καιρό που η βελανιδιά τα κλαδιά της ανεμοσάλευε.
Θα λένε: Τον καιρό που ο μπογιατζής τσάκιζε τους εργάτες.
Δε θα λένε: Τον καιρό που το παιδί πετούσε βότσαλα πλατιά στου ποταμού το ρέμα.
Θα λένε: Τον καιρό που ετοιμάζονταν οι μεγάλοι πόλεμοι.
Δε θα λένε: Τον καιρό που μπήκε στην κάμαρα η γυναίκα.
Θα λένε: Τον καιρό που οι μεγάλες δυνάμεις συμμαχούσαν ενάντια στους εργάτες.
Μα δε θα λένε: Ητανε σκοτεινοί καιροί.
Θα λένε: Γιατί σωπαίνουν οι ποιητές τους;
(Μπ. Μπρεχτ: «Σε σκοτεινούς καιρούς» – 1937)
> Ολνε-σου-Μπουά: ασίγαστος βρασμός.
> «Εκθεση-σοκ του ΔΝΤ: Μη βιώσιμο το χρέος και αναγκαία μέτρα» – Γιατί δεν εκπλησσόμαστε;
> Το συγγνώμη, μουσιού Φιγιόν, είναι ίσο με μισό χέσιμο, που λεν και στο χωριό μου.
> Σεισμός στα τουρκικά παράλια. Καμμιά δόνηση στην ελληνική κοινωνία.
> Αναγραφή προσδόκιμου χρόνου ζωής σε συγκεκριμένα φάρμακα (ΕΟΠΠΥ); Δηλαδή, δεν φτάνουν τα τόσα μέτρα;
> Λίπος-λύπη-Λίπη-λύπηση.
> Η οργή που αναφέρει η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ (Κύριο άρθρο, «Θα δουν την οργή», 5-2-2017, kathimerini.gr/895006/opinion/epikairothta/politikh-8a-doyn-thn-orgh) επικεντρώνεται στο «ξεμπούκωμα» των εκλογών (και μη σπάσει καμμιά βιτρίνα ή
φύγει κάνας πόντος, ταμάμ;).
> «Πρώτα η Αμερική» ή «Amerika über alles».
> ΚΑΙ εργάτες εξάγει το Βιετνάμ. (115.000 το 2016).
> «1. γκοσποντίνε (gospodine) αυφέντι (αφέντη, seiqueur!), 2. μπράτε (bràte) αδελφέ (αφελφέ, frère!), 3. Ντάσι στραύ (da si zdràv) να ‘χεις υγεία (να ‘χεις, porte- toi bien). Short-dictionary of the Macedonian language, Kostur Dialect, 301 entries». Από «Un Lexique Macédonien du xvie siècle, par Ciro Gianelli, avec la collaboration de André Vaillant, PARIS, INSTITUT D’ ETUDES SLAVES DE L’ UNIVERSITÉ DE PARIS, 9 RUE Michelet (6ο), 1958».
> Σε κατάσταση διάλυσης οι ιδιωτικοποιημένοι σιδηρόδρομοι της Βρετανίας, στους οποίους στάζουν οι φορολογούμενοι 4 δισ. το χρόνο με τη μορφή επιδοτήσεων. (morningstaronline.co.uk/a-4856-Privatised-Rail-Not-Fit-For-Purpose#WJi6GFOLTcs). Εγγενείς αδυναμίες.
> Φιγιόν, διαφυγών, φυγών.
> Υποδοχή με… αυγά για τον Nigel Farage στη βρετανική πόλη Stoke. Ουδείς… ά-βγατος (κατά το ουδείς άσφαλτος της «αοιδού»…).
> Μπορεί ο πρόεδρος της Βουλής των Κοινοτήτων, Τζων Μπέρκοου, να μην θέλει να μιλήσει ο Τραμπ στο κοινοβούλιο όμως «κυβερνητικές πηγές» περιγράφουν τα (σχετικά) σχόλιά του ως «εξόχως πολιτικά και εκτός γραμμής».
> «Sa cada guvernul lor!» σύνθημα των ημερών στο Βουκουρέστι («Να πέσει η κυβέρνησή τους!»). Σχετικά θερμή αντίδραση (εν τω μεταξύ στην πόλη Ιντορσούρα Μπουζαουλούι η θερμοκρασία κατέβηκε στους μείον 32,5 βαθμούς Κελσίου…).
> Στα παπάρια του το ζήτημα (γενικά μιλώντας) των συντάξεων (Δράστης: ο Κικίλιας).
> Nichts, βαθειά και σκοτεινή.
> Never – never land (syriza).
> Break the Law – μπρίκια κολλώ.
> Η Κοκκινογουλίτσα και το μέθυσο αφεντικό της.
> Κλ-ιμάκωση ή κλ-είσιμο (με «άλλες μορφές αγώνα»);
> «Το χαρτί τελειώνει» – κραυγή ΔΟΛ… Το «χαρτί» είχε τελειώσει από καιρό.
> «Μοντέλα καταγγέλλουν ασφυκτικές πιέσεις από τη βιομηχανία της μόδας για απώλεια βάρους» – ε, αυτή την αξίωση της μόδας έκανε… μόδα (εκ του modus = τρόπος) διακυβέρνησης η συμπαιγνία των Συριζανέλ (with a little help from its friends) και συντελεί στην απώλεια των εργαζομένων και ανέργων.
> Τι στήριξη στο παραμύθι Σύριζα κι αυτή – του Τσόμσκι, πρόσφατα (tovima.gr/world/article/raid=861035). Αδελφές απόψεις…
> «Θέλω να μου γράψετε φάρμακα». «Βεβαίως, πόσα χρόνια προτίθεστε να ζήσετε;».
> Να (προς-)δοκιμάσουμε να αντιδράσουμε, μήπως;
> «Φωτιά» που καίει πυροσβέστες από την συγκυβέρνηση.
> Ανησυχία (;) του Π. Μανδραβέλη ή «έσωθεν ειδήσεις»; (kathimerini.gr/895365/opinion/epikairothta/politikh/amesh-analysh-arxh-neas-epoxhs).
> ΚΑΙ Πασκάλ ΚΑΙ Μπρικνέρ, δε γίνεται. Πασκάλ Μπριφνέρ, μάλλον.
> Σε φωτογραφίσεις καλά τα πάει η υπουργός Κονιόρδου.
> «Μία Ε.Ε. που επιλύει τα προβλήματα και τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει πάντα σε ένα πλαίσιο αρχών και κανόνων για όλους». (avgi.gr/article/10811/7881220/0-gordios-desmos-tou-dnt). Ή πώς εξαφανίζονται οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις
που αποτελούν μέλη της Ε.Ε. «Καλή» Ευρώπη. Τότε προς τι οι (προφορικές) συμμαχίες για την αλλαγή της;
> Χρόνος δεν υπάρχει, χρήμα δεν υπάρχει, χρώμεθα αμφοτέρων.
> Και τι, ακριβώς, «κακή» επίδραση στον ανθρώπινο οργανισμό έχει η «ατμιζόμενη» νικοτίνη; Απορία…
> Εμείς δε συμφωνήσαμε ποτέ με τα μέτρα που πρότειναν η τρόικα ή το ΔΝΤ. Αποφασίσαμε όμως και συμφωνήσαμε μαζί τους να τα εφαρμόσουμε πιστά. Για να φανεί το αδιέξοδό τους (Νίκος Ξυδάκης). Πώς το λέει ο Καραγκιόζης; Θα με δείρεις, θα ιδρώσεις, θα κρυώσεις, θ’ αρρωστήσεις…
> Τελικά, φάνηκε το αδιέξοδό τους ή όχι; Κι αν φάνηκε σε τι ακριβώς οφέλησε τον ελληνικό λαό, ω Ξυδάκη;
> Εχουν χάσει τ' αυγά και τα πασχάλια και τους έμειναν μόνον οι μακακίες.
Βασίλης
