Αποσπάσματα από την ομιλία του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ Κασσελάκη στη γενική συνέλευση του ΣΕΒ (η έμφαση παντού δική μας).
«Αλλά και το δικό σας στοίχημα, όχι μόνο πώς θα προσελκύσετε τα μυαλά του έθνους μας στους ομίλους σας, αλλά και πώς θα τα κρατήσετε, πώς θα τα ανταμείψετε και πώς θα καλλιεργήσετε νέες σύγχρονες νοοτροπίες από κοινού με τους εργαζόμενους. Νέες σύγχρονες νοοτροπίες από κοινού με τους εργαζόμενους.
Διότι σε μια Ελλάδα που δεν αποκηρύσσει χαστούκια και ρατσιστικό λόγο, εσείς είστε εκείνοι που μπορείτε να κάνετε τη διαφορά στην καθημερινότητα, στηρίζοντας τη μοναδικότητα του καθενός και της καθεμίας από εμάς. Τη μοναδικότητα στον εργασιακό σας χώρο, στις μεγάλες επιχειρήσεις σας, ενισχύοντας τη δυνατότητα των γυναικών να καταγγείλουν σεξισμό χωρίς να φοβούνται για αντίποινα ή απόλυση. Διότι οι Ελληνίδες και οι Έλληνες που ζούνε εκτός Ελλάδας και εργάζονται εκτός Ελλάδας, δεν πρόκειται να επιστρέψουν μόνο με υψηλότερες απολαβές. Θα επιστρέψουν όταν αντιληφθούν ότι οι εργοδότες θα παρέχουν και θα ενθαρρύνουν νέες νοοτροπίες με πραγματική αξιοκρατία, με συμμετοχή στην ανάπτυξη της επιχείρησης, αλλά και με σεβασμό στις ανάγκες του ανθρώπου που εργάζεται. Δεν είναι μόνο οι απολαβές, είναι και οι νέες νοοτροπίες».
«Δικαιοσύνη: Ο μεγάλος ασθενής της χώρας. Και αυτό το ξέρετε εσείς πολύ καλά».
«Αλλά οφείλω να ξεκαθαρίσω: η επιχειρηματική δραστηριότητα θα διεξάγεται με απόλυτο σεβασμό προς το περιβάλλον, με απόλυτο σεβασμό προς το περιβάλλον. Τη σημασία της προστασίας του περιβάλλοντος τη γνωρίζετε από τις διεθνείς δραστηριότητές σας, όπου πολλοί επενδυτές και συνεργάτες σας, σας ρωτούν για τις πολιτικές ESG που εφαρμόζεται. Και τις επιβραβεύουν. Είναι ένα κλασικό παράδειγμα στο οποίο η κουλτούρα των μεγάλων επιχειρήσεων, στις οποίες έχω δουλέψει και εγώ προσωπικά, μπορεί να προηγηθεί των όποιων νομοθετικών και θεσμικών πρωτοβουλιών. Την έχουμε ανάγκη αυτή την κουλτούρα. Την κουλτούρα του ESG, που εφαρμόζεται. Συνεχίζετε να δίνετε το στίγμα του ESG και να βοηθάτε τους προμηθευτές σας, ειδικά τους μικρομεσαίους, να καλλιεργούν δικά τους πρότυπα, ή τουλάχιστον κάποια αντίστοιχη εργασιακή κουλτούρα».
«Ποιος θα κληθεί να πληρώσει τα δισεκατομμύρια που θα δαπανηθούν για να αναταχθεί η καταστροφή που προκλήθηκε από την κακοδιαχείριση; Ποιος; Οι νέες γενιές. Οι νέες γενιές, που για άλλη μια φορά θα κληρονομήσουμε την “καυτή πατάτα” από τους γονείς μας».
«Η σύγχρονη Αριστερά αναγνωρίζει το οικονομικό περιβάλλον στο οποίο ζούμε. Η λέξη “κεφάλαιο” δεν είναι λέξη προς δαιμονοποίηση. Και η λέξη “εργασία” πρέπει να είναι προτροπή για συν-εργασία, συνεργασία. Για ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο στο οποίο οι εργαζόμενοι συμμετέχουν ενεργά στην ανάπτυξη της επιχείρησης
Όπως ίσως ήδη γνωρίζετε, από την πρώτη στιγμή που ανακοίνωσα τις πολιτικές μου θέσεις και προτάσεις πάνω στις οποίες στηρίχθηκε κινηματικά η υποψηφιότητά του για την ηγεσία του κόμματος, μίλησα για την ανάγκη καθιέρωσης stock options προς επίτευξη συμπεριληπτικής ανάπτυξης. Αναφέρθηκα δηλαδή στη θεσμική παρότρυνση συμμετοχής των εργαζομένων στο μετοχικό κεφάλαιο μιας επιχείρησης, έτσι ώστε να συμμετέχουν στην υπεραξία που προέρχεται από την απόδοση της επιχείρησης και από το ρίσκο, τις επιλογές της διοίκησης, αλλά και από τον μόχθο της εργασίας. Και τα δύο τα καταλαβαίνω καλά. Αυτό σημαίνει έμπρακτη συν-εργασία.
Υπάρχουν πολλοί τρόποι να στηρίξουμε ένα τέτοιο πλαίσιο. Φυσικά υπάρχει ο νομικός τρόπος, το νομικό πλαίσιο, αλλά και φορολογικά κίνητρα και λογιστικές πρακτικές για την καταχώρηση των stock options ως έξοδα μισθοδοσίας. Μπορούμε να βοηθήσουμε εκεί και στο λογιστικό κομμάτι και στο φορολογικό κομμάτι και αυτό δεν αφορά μόνο τις εισηγμένες εταιρείες, που είναι η πλειοψηφία από εσάς εδώ, το αντίθετο.
Μάλιστα, σε μια χώρα όπου η οικογένεια παίζει μεγάλο ρόλο στην οικονομική ζωή, το άνοιγμα των ιδιωτικών εταιρειών στον εργαζόμενο, στο μετοχικό κεφάλαιο θα αποτελέσει μια τεράστια κοινωνική τομή. Ίσως τη μεγαλύτερη στην ανάπτυξη της χώρας που μπορούμε να έχουμε από εδώ και πέρα.
Και είναι προφανώς και good business, διότι ο εργαζόμενος θα ευθυγραμμίζεται πιο στενά με την επιτυχία της επιχείρησης και θα καταβάλλει το επιπλέον χιλιόμετρο που χρειάζεται για το συνολικό κέρδος, το συνολικό όφελος όλων των ανθρώπων που δουλεύουν σε αυτή την επιχείρηση».
«Δεν είναι δυνατό να επιβάλλουμε, κυρίες και κύριοι, δεκάωρη εργασία χωρίς αύξηση αποδοχών αλλά με δήθεν πληρωμή σε ρεπό. Να διπλασιάζουμε τις φτηνές υπερωρίες, να καταργούμε το ΣΕΠΕ με τη μετατροπή σε ανεξάρτητη Αρχή με μειωμένες αρμοδιότητες. Να αποδυναμώνουμε τα συνδικαλιστικά δικαιώματα σε μια χώρα της Ευρωζώνης με πολύ χαμηλές απολαβές. Όλα αυτά που λέω δεν ισχύουν; Ισχύουν.
Αυτά δεν είναι συνταγή για βιώσιμο κοινωνικό συμβόλαιο. Αυτά δεν είναι συνταγή για μια εύρωστη κοινωνία με διάχυση της ανάπτυξης για όλους. Απλά δεν είναι. Δεν είναι συνταγή που θα δουλέψει στο μακροπρόθεσμο πεδίο. Και σαν το κερασάκι στην τούρτα, ο πρόσφατος νόμος Γεωργιάδη συνεχίζει και επιτείνει την απορρύθμιση της αγοράς εργασίας και την επιβολή επισφαλών ελαστικών εργασιακών σχέσεων.
Ως κοινωνία δεν θα διατηρήσουμε έτσι το ανθρώπινο δυναμικό μας εντός των συνόρων μας. Πέρα από το αυτονόητο της ανθρωπιάς που πρέπει να διέπει τις επαγγελματικές σχέσεις εργοδότη και εργαζόμενου, όπως καταλαβαίνετε, πέρα από αυτό, υπάρχει και η συνείδηση του καθενός. Διότι στο τέλος της ημέρας, χωρίς το συνάνθρωπό σου μέσα στην επιχείρηση όσο και μεγάλο capex να έχεις, δεν υπάρχει επιχείρηση».
«Άρα πρέπει η σχέση εργαζόμενου και εργοδότη να έχει δικαιοσύνη και ανθρωπιά στο κέντρο της, άμεσα. Να γνωρίζετε ότι από εμένα δεν θα ακούτε ούτε ευχάριστα λόγια, ούτε όμως αβάσιμη ή ιδεοληπτική κριτική. Δεν είμαι δογματικός άνθρωπος, δεν θα ακούτε αβάσιμη ή ιδεοληπτική κριτική. Θα ακούτε μόνο προτάσεις κοινής λογικής στην κατεύθυνση που σας περιέγραψα: συν-εργασία, συνεργασία».
«Η μεγάλη διαφορά μας από τη Νέα Δημοκρατία είναι ότι εμείς θεωρούμε την εργασία παραγωγική δύναμη, ότι η στήριξη των μισθών, η διασφάλιση των εργασιακών δικαιωμάτων και η μείωση των ανισοτήτων συμβάλλουν στην οικονομική ανάπτυξη. Όχι μόνο συμβάλλουν, την προστατεύουν, είναι πάνω από το «συμβάλλουν», την προστατεύουν μακροπρόθεσμα.
Γι` αυτό τον λόγο πρέπει η λειτουργία της αγοράς να γίνεται με κανόνες και αυστηρό έλεγχο. Αυτό εξάλλου επιβάλλουν και οι κανόνες του υγιούς ανταγωνισμού στην αγορά και στην αγορά εργασίας, τους οποίους εσείς ως μεσαίες και μεγάλες επιχειρήσεις γενικά τηρείτε. Άρα είναι προς όφελός σας να τηρούνται απ` όλους. Έτσι δεν είναι; Είναι προς όφελός σας να τηρούνται αυτοί οι κανόνες απ` όλους και από τους μικρομεσαίους τους οποίους πρέπει να ενισχύσουμε με κάθε τρόπο».
«Κοινός μας στόχος πρέπει να είναι μια ισχυρή οικονομία σε μια δίκαιη κοινωνία. Αυτή η προοπτική αφορά τη μεγάλη πλειονότητα της ελληνικής κοινωνίας χωρίς αποκλεισμούς και προϋποθέτει τη συμβολή και τη συμμετοχή των εργαζομένων, της υγιούς επιχειρηματικότητας την οποία την αγκαλιάζουμε ως ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία, της επιστημονικής κοινότητας και των φορέων της Αυτοδιοίκησης. Το κεφάλαιο, “capital”, είναι απλά ένα εργαλείο, το οποίο μπορούμε να το χρησιμοποιήσουμε επ’ ωφελεία όλων».
«Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και ειδικότερα όταν το χαρτοφυλάκιο της βιομηχανίας το χειριζόταν η φίλη μου και όταν ήταν αρμόδια υπουργός η κυρία Τζάκρη, που είναι εδώ πέρα, έφερε στη διάθεση των μελών του ΣΕΒ δυο καινοτόμες εργαλειοθήκες».
«Όραμά μας είναι μια Ελλάδα παραγωγός και όχι καταναλωτής. Μια Ελλάδα παραγωγός και όχι καταναλωτής, όπου η σύννομη επιχειρηματικότητα ανθίζει. Όπου το κράτος δεν παρεμποδίζει αλλά βοηθάει ουσιαστικά την ιδιωτική πρωτοβουλία, από όπου και εάν προέρχεται. Όπου το κράτος είναι κοινωνικό και παρέχει υψηλού επιπέδου υπηρεσίες πρόνοιας, ακριβώς για να επιτρέψει σε ένα νέο, σε μια νέα να πάρει το ρίσκο της ιδιωτικής πρωτοβουλίας. Μιλήστε στα παιδιά των φίλων σας. Ρωτήστε τους πόσο εύκολο είναι να τολμήσουν να επιχειρήσουν. Μιλήστε. Από πού θα σταθούν με την πρώτη στραβή που θα τους τύχει; Πού είναι το κράτος; Χρειαζόμαστε ένα όραμα που οι Ελληνίδες και οι Έλληνες επιλέγουν να μείνουν στην Ελλάδα, αντί να ψάχνουν αξιοκρατία στο εξωτερικό.
Δεν χρειαζόμαστε παραπάνω φορολόγηση για να πετύχουμε αυτούς τους στόχους. Δεν χρειαζόμαστε παραπάνω φορολόγηση για να πετύχουμε αυτούς τους στόχους. Αυτό που χρειαζόμαστε είναι δραστική μείωση της κρατικής σπατάλης, πάταξη της χρόνιας διαπλοκής που μαστίζει τον τόπο μας και γενναίες τομές στην ποιότητα των θεσμών μας. Αυτό χρειαζόμαστε. Και έχετε απέναντί σας τον Πρόεδρο μιας αριστερής παράταξης. Συγχρόνως έχετε απέναντί σας έναν αριστερό επιχειρηματία, ο οποίος έζησε το δικό του αναπτυξιακό όνειρο, δυστυχώς εκτός Ελλάδας, αλλά το έζησε. Καταλαβαίνει την αξία του ρίσκου που παίρνετε κάθε μέρα. Όπως καταλαβαίνει και την αξία των ανθρωπίνων σχέσεων στην καθημερινότητά σας, όσο μεγάλες να είναι και οι πάγιες επενδύσεις σας. Οι ανθρώπινες σχέσεις στον χώρο εργασίας, τις κατανοώ.
Ο ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία περνάει στο επόμενο στάδιο της ιστορικής του πορείας. Εκείνο μιας σύγχρονης Αριστεράς η οποία δεν δαιμονοποιεί τη λέξη “κεφάλαιο”, αλλά τη βλέπει ως ένα εργαλείο για την ευημερία. Για τη μείωση των τεράστιων ανισοτήτων μέσω μιας ισχυρής ανάπτυξης. Ανισοτήτων, όπως εκείνων που προκύπτουν από τη στέγη και από την κλιματική αλλαγή.
Με το πρώτο, για τη στέγη, -λέω πάντα έξω, στην κοινωνία-, λέω δεν είναι δυνατόν να είμαι 35 χρονών αρχηγός αξιωματικής αντιπολίτευσης και τόσα 35χρονια παιδιά να ζούνε ακόμα με τους γονείς τους στην Ελλάδα. Πώς θα αρχίσουν οικογένεια; Πώς θα αρχίσουν επιχείρηση και με ένα κράτος το οποίο δεν δουλεύει; Και με αναξιοκρατία και αντίποινα στον ιδιωτικό τομέα; Πώς;».
«Και σε αυτό το νέο στάδιο πορείας του ΣΥΡΙΖΑ, θα στελεχώσω την ομάδα μου με ικανούς νέους ανθρώπους που θα προέρχονται από την εργασία και την οικονομία».
«Και σε αυτό το όραμα, εσείς έχετε στον ΣΥΡΙΖΑ ένα σύμμαχο, ο οποίος ελπίζω πως σύντομα θα κληθεί να αλλάξει τα κακώς κείμενα και τις παθογένειες που ταλανίζουν την πατρίδα μας. Και σας καλώ να δουλέψουμε μαζί για αυτό το όραμα. Γιατί δεν θέλω άλλα μικρά παιδιά σαν κι εμένα όταν ήμουνα μικρός, να μεγαλώνουν και να ρωτάνε τους γονείς τους τι σημαίνει “Ψωροκώσταινα”. Να βάλουμε ένα τέλος σε αυτό. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ».
Παραθέσαμε σκόπιμα τόσο εκτενή αποσπάσματα, για να μην μείνουμε σε μερικές φράσεις που προβλήθηκαν από τα αστικά ΜΜΕ. Για να φανεί όλη η λογική της παρθενικής ομιλίας του Κασσελάκη στους «δικούς του», στη γενική συνέλευση στον ΣΕΒ.
Επί της ουσίας, δεν είπε τίποτα διαφορετικό απ’ αυτά που λέει ο ΣΥΡΙΖΑ τόσα χρόνια τώρα, απ’ αυτά που έλεγε ο Τσίπρας από τότε που οι μεγαλοκαπιταλιστές άρχισαν να τον καλούν στις μαζώξεις τους. Εβαλε μέσα ακόμα και τις δήθεν φιλεργατικές παπάρες που μηρυκάζουν χρόνια τώρα οι συριζαίοι. Η διαφορά είναι πως ο Κασσελάκης δεν έμεινε στη μπουρδολογία περί «υγιούς επιχειρηματικότητας», που χρησιμοποιούσε ο Τσίπρας, αλλά προχώρησε σε ύμνους του καπιταλισμού στο στιλ που μόνο ο ακροδεξιός-νεοφιλελεύθερος Αδωνις Γεωργιάδης χρησιμοποιεί.
Η ατάκα ότι δεν δαιμονοποιούν τον καπιταλισμό ήταν απάντηση στους δεξιούς που εκτοξεύουν αυτή την κατηγορία προς τους (υποτιθέμενους) αριστερούς. Η αναγόρευση του κεφαλαίου σε παράγοντα προόδου το ίδιο. Αν προσέξετε λίγο τα όσα είπε, θα διαπιστώσετε ότι ο Κασσελάκης δεν μπορεί να διανοηθεί για τους νέους κάτι άλλο εκτός από το «επιχειρείν». Δεν αναφέρθηκε σε εργάτες και εργαζόμενους αλλά σε υποψήφιους επιχειρηματίες, που τους εμποδίζει το… κράτος. Το αστικό κράτος.
Στ’ αυτιά των μεγαλοκαπιταλιστών όλ’ αυτά ακούστηκαν πολύ ευχάριστα. Οχι γιατί έχουν αμφιβολία για τον ΣΥΡΙΖΑ. Τεσσεράμισι χρόνια που διαχειρίστηκε την κυβερνητική εξουσία δεν τους χάλασε χατίρι. Υπηρέτησε τη σκληρή μνημονιακή πολιτική με τον ίδιο φανατισμό που την είχαν υπηρετήσει η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ και τα μικρότερα κόμματα του μνημονιακού τόξου που πλέον έχουν εξαφανιστεί από το αστικό πολιτικό προσκήνιο (ΛΑΟΣ, ΔΗΜΑΡ, Ποτάμι, ΑΝΕΛ).
Ακουσαν πολύ ευχάριστα την απροκάλυπτη φιλοκαπιταλιστική ρητορική του Κασσελάκη, γιατί τους βοηθάει στο ιδεολογικό μέτωπο, το οποίο ουδέποτε υποτιμούν οι κεφαλαιοκράτες. Μια τόσο δεξιά σοσιαλδημοκρατική ρητορική βοηθά στη διάβρωση της συνείδησης των νέων, δημιουργεί εμπόδια στην ανάπτυξη της επαναστατικής ταξικής συνείδησης. Ο Κασσελάκης, με την αμετροέπεια, την ξετσιπωσιά, τον ναρκισσισμό του αμερικανοτραφούς αστόπαιδου, ήδη προσφέρει υπηρεσίες στο σύστημα. Κι αν δεν τα καταφέρει με τις πρωθυπουργικές φιλοδοξίες του (που πάνε πακέτο με τις κυβερνητικές φιλοδοξίες των στελεχών που τον πλαισιώνουν και με τις φιλοδοξίες των μελών του ΣΥΡΙΖΑ για «επιστροφή στην κουτάλα»), πάλι χρήσιμος θα τους έχει φανεί.
ΥΓ. Να ρωτήσουμε τον Πολάκη, τον Γ. Τσίπρα, τον Παππά και τους αποδέλοιπους τι έχουν να πουν γι’ αυτό το προκλητικό παραλήρημα υπέρ του κεφαλαίου; Δεν έχει νόημα. Το ίδιο είναι κι αυτοί, αλλά είναι πιο κωλοπετσωμένοι απ’ αυτόν που επέλεξαν για αρχηγό.
