Το σημαντικότερο κινηματογραφικό γεγονός της εβδομάδας είναι ασφαλώς το αφιέρωμα στον κινηματογράφο της Βενεζουέλα, που διοργανώνεται από την πρεσβεία της Βενεζουέλα σε συνεργασία με τη «Νew Star» (δείτε παρακάτω το πρόγραμμα. Οσον αφορά τις άλλες ταινίες, τα πράγματα έχουν ως εξής:
♦ ΠΑΟΥΛΟ ΜΟΡΕΛΙ
Η πόλη των ανθρώπων
Θεωρητικά αποτελεί τη συνέχεια της «Πόλης του Θεού», μιας πολύ γνωστής ταινίας που παρουσίαζε τις ναρκο-συμμορίες ανηλίκων στις φαβέλες του Ρίο ντε Τζανέιρο. Μάλιστα, μερικοί μικροί πρωταγωνιστές του τότε κρατούν βασικούς ρόλους και σ` αυτή την ταινία , ο δε Φερνάντο Μεϊρέγιες, που σκηνοθέτησε την πρώτη, βρίσκεται στην παραγωγή της δεύτερης.
Πάντως, εξαρχής πρέπει να πούμε, ότι οι προσδοκίες όσων είδαν την πρώτη ταινία (που γυρίστηκε και σε τέσσερις τηλεοπτικές συνέχειες), θα διαψευστούν οικτρά αν δουν την δεύτερη. Είναι απίστευτο ότι ένα τόσο καυτό θέμα γυρίστηκε με τόσο συμβατικό, σχηματικό και αδιάφορο τρόπο: Οι ενήλικες πλέον συμμορίες των φτωχογειτονιών του Ρίο επιδίδονται σ` έναν εμφύλιο αλληλοεξόντωσης με πολλά ηθικοπλαστικά μηνύματα για τους δεσμούς της οικογένειας και τη φιλία. Οι νεαροί είναι βέβαια δέσμιοι της φτώχειας και των δύσκολων συνθηκών, όμως ένα παραθυράκι μοιάζει να είναι ανοιχτό. Δεν απουσιάζουν μόνο τα πραγματικά αίτια αυτών των καταστάσεων, αλλά και η αστυνομική βία. Η αλήθεια για τις συνθήκες εκεί απεικονίζεται με το φόνο της εθελόντριας που μετά από πολλά χρόνια ανιδιοτελούς προσφοράς στους ανήλικους παραβάτες έχασε τη ζωή της απ` αυτούς. Ομως, αυτό δε θα το δείξει καμιά τηλεοπτική σειρά και καμιά ταινία.
«Η πόλη των ανθρώπων» μοιάζει να γυρίστηκε από ανθρώπους που κοιτάζουν τα πράγματα από την απόσταση της προσωπικής τους βόλεψης και ενσωμάτωσης. Αυτό που θα έπρεπε να είναι γροθιά στο στομάχι, είναι μια στρογγυλεμένη, ελαφριά καταγγελτική παραδοχή, που δεν θέλει και δεν έχει τα κότσια να πάει παραπέρα.
♦ ΖΥΛ ΝΤΑΣΕΝ
Η πόλη και η νύχτα
Αξιόλογο για την εποχή του φιλμ νουάρ του 1950, λίγο μετά που ο σκηνοθέτης, κυνηγημένος από τον μακαρθισμό, κατέφυγε στην Ευρώπη. Γύρω από ένα κλαμπ ξετυλίγεται η λονδρέζικη νύχτα, γεμάτη μκροαπατεώνες, νονούς, χαφιέδες, όνειρα για γρήγορο κέρδος και παιχνίδια που χάνονται ή κερδίζονται. Ο,τι δηλαδή υπάρχει και σήμερα, μόνο που το τότε μοιάζει πιο παλιομοδίτικο, ποτισμένο και με την προσωπική ματιά και τις αξίες του Ζυλ Ντασέν.
♦ ΜΑΡΤΙΝ ΣΚΟΡΤΣΕΖΕ
Shine a light
O Σκορτσέζε κινηματογραφεί με ένταση μια διήμερη συναυλία των Rolling Stones στο Beacon Τheatre της Νέας Υόρκης, παρεμβάλλοντας και παλιότερα στιγμιότυπα από τη ζωή του γκρουπ, για να δείξει τη διαχρονικότητά του. Μια ταινία που απευθύνεται στους φαν του είδους και πέραν αυτού ουδέν.
♦ Η Βενεζουέλα σήμερα
O τίτλος του αφιερώματος φέρει οπωσδήποτε τη σφραγίδα της βενεζουελάνικης πρεσβείας, που θέλει να κάνει την προπαγάνδα της. Κανένα κινηματογραφικό αφιέρωμα δε μπορεί να δώσει την «απόλυτη» εικόνα μιας κοινωνίας με σύνθετες διεργασίες και πολιτικο-κοινωνικούς ανταγωνισμούς. Αλλωστε, η εφημερίδα μας έχει παρουσιάσει όψεις της Βενεζουέλα που δεν έχουν καμιά σχέση με «σοσιαλισμό του 21ου αιώνα» και άλλα τέτοια φληναφήματα. Πέρα απ’ αυτές τις αυτονόητες επισημάνσεις, όμως, που πρέπει να «διαβαστούν» ως πρόσκληση για κριτική παρακολούθηση, το συγκεκριμένο κινηματογραφικό αφιέρωμα παρουσιάζει εξ ορισμού μεγάλο ενδιαφέρον. Δεν είναι πολλές οι ευκαιρίες για να ‘ρθει κανείς σε επαφή με τις «εξορισμένες» από τα κυρίαρχα κυκλώματα κινηματογραφικές παραγωγές χωρών σαν τη Βενεζουέλα.
Στο αφιέρωμα θα προβληθούν οι ταινίες: «Ο Τσάβες, η Βενεζουέλα και η Λατινική Αμερική», «Μπολιβάρ για πάντα, πολίτης της ελευθερίας», «Ενα σπίτι με θέα στη θάλασσα», «Μια ζωή, δυο μονοπάτια», «Η επανάσταση δε θα μεταδοθεί τηλεοπτικά», «Μπολιβαριανή Βενεζουέλα. Ο λαός στον αγώνα ενάντια στον τάτερτο παγκόσμιο πόλεμο», «Μουσική και επανάσταση», «Δεν θα επιστρέψουν – Η επανάσταση της Βενεζουέλα σήμερα», «Revolution, απλά μαθήματα επαναστατικής πρακτικής». Το αφιέρωμα ξεκίνησε την Πέμπτη στο «Τριανόν» (Κοδριγκτώνος 21 και Πατησίων) και θα κρατήσει μέχρι τη Δευτέρα. Κάθε μέρα θα προβάλλονται τρεις ταινίες με ένα εισιτήριο. Εναρξη στις 8 το βράδυ.
Ελένη Σταματίου
