Ο υφυπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού Γιατρομανωλάκης απέστειλε ανοιχτή επιστολή στις καλλιτεχνικές σχολές, σχετικά με την επαναλειτουργία τους. Η κίνηση αυτή έγινε για να κατευνάσει τις ανησυχίες των σπουδαστών και των ιδιοκτητών και διευθυντών των καλλιτεχνικών σχολών, που τόσους μήνες δεν έχουν καμιά πληροφόρηση από την πλευρά του ΥΠΠΟΑ.
Υπάρχει ούτως ή άλλως ένα αρνητικό κλίμα από την πλευρά των εργαζόμενων στον πολιτισμό, που βλέπουν να αντιμετωπίζονται ως ανύπαρκτοι από την ηγεσία του ΥΠΠΟΑ και την κυβέρνηση. Να θυμίσουμε τις δηλώσεις της Μενδώνη περί μαύρης εργασίας και μη καταβολής του επιδόματος σ’ όσους απασχολούνται κατ΄αυτόν τον τρόπο, το σκάνδαλο Λιγνάδη και την αντίδραση εργαζόμενων και σπουδαστών που απαιτούσαν την παραίτηση και των δυο, υπουργού και υφυπουργού. Οπως και το «άδειασμα» του Γιατρομανωλάκη από τους σπουδαστές της σχολής του Εθνικού Θεάτρου, που αρνήθηκαν να παραστούν στη συνάντηση που ζήτησε ο πρώτος.
Ο ίδιος ο Γιατρομανωλάκης δεν έχει καμιά σχέση με τον πολιτισμό, οι σπουδές του αφορούν άλλο αντικείμενο. Απλά κατείχε τη θέση του διευθυντή marketing και επικοινωνίας στο Κέντρο Πολιτισμού του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος κι από κει αντιλαμβανόμαστε πώς «χώθηκε» (τον «έχωσαν» καλύτερα) στο ΥΠΠΟΑ αρχικά ως γενικός γραμματέας και τώρα ως υφυπουργός.
Ολο αυτό το διάστημα που οι σχολές βρίσκονται σε αναστολή, δεν έχουν την παραμικρή πληροφόρηση από την πλευρά του υπουργείου, το οποίο κάνει τα στραβά μάτια και επιτρέπει στους σχολάρχες, να προμηθεύονται άδεια τάχα για πρόβες από το υπουργείο του Χρυσοχοΐδη για να διεξάγουν μαθήματα. Κατά τ’ άλλα, τον Νικόλα τον έχει πιάσει κακός πονοκέφαλος, έξι μήνες τώρα, και είναι κορυφαία προτεραιότητά του η εύρεση λύσης για τη μη απώλεια του ακαδημαϊκού έτους. Πρότεινε, όπως λέει, μάλιστα, στην εθνική επιτροπή για τη δημόσια υγεία, το άνοιγμα των σχολών στις 5 Απριλίου, μαζί με τα σχολεία! Μια πρόταση που ξέρουμε πολύ καλά πού θα οδηγήσει και τι συνεπάγεται για τη δημόσια υγεία.
Είναι πεπεισμένος, όπως δηλώνει, ότι η καλλιτεχνική εκπαίδευση δεν μπορεί να αντικατασταθεί από την τηλεκπαίδευση. Διαβάζοντας όμως την επιστολή, την οποία παραθέτουμε στο τέλος, διαπιστώνουμε πως την αποδέχεται πλήρως και αναφέρεται στις περιπτώσεις των σχολών που δεν κάνουν μαθήματα με τηλεκπαίδευση, ως εξαιρέσεις στον κανόνα. Συνθέτει δε, ένα υποτυπώδες οργανόγραμμα, ένα σχέδιο επί χάρτου, που προβλέπει την παράταση του έτους, με τελικό στόχο τις πτυχιακές και εισαγωγικές εξετάσεις των παιδιών. Πλάνο που είμαστε σχεδόν σίγουροι πως «υπαγορεύτηκε» από προτάσεις των σχολαρχών. Και το λέμε αυτό γιατί ο άνθρωπος είναι παντελώς ά-σχε-τος.
Η τηλεκπαίδευση δεν μπορεί να αντικαταστήσει την διά ζώσης διδασκαλία -αυτό είναι αυτονόητο- σε κανέναν τομέα της εκπαίδευσης, πολλώ δε μάλλον στις καλλιτεχνικές σχολές. Ακόμα κι αν έχουν γίνει κάποια διαδικτυακά μαθήματα, γίνεται ένας ηθοποιός να πάει ξαφνικά σε εξετάσεις ή ένας χορευτής ή ένας μουσικός, που έχουν να κάνουν μάθημα ένα χρόνο σχεδόν; Τα μαθήματα δεν είναι μόνο θεωρητικά. Στα πρακτικά μαθήματα, για παράδειγμα, δεν αρκεί ένας ηθοποιός να έχει μάθει το κείμενο σωστά ή ένας χορευτής να μάθει μια σειρά κινήσεων. Πρόκειται για παραστασιακές τέχνες που ο ρόλος του κοινού-συμφοιτητών, της ατμόσφαιρας που δημιουργείται μέσα στην αίθουσα διδασκαλίας, παίζουν πολύ μεγάλο ρόλο. Είναι αυτό που λέμε «ομαδικά αθλήματα».
Με τις δυσκολίες που έχει ένα διαδικτυακό μάθημα μπορούμε να φανταστούμε όλοι την κακή ποιότητα ήχου και εικόνας. Και πως το μάθημα που γίνεται εξυπηρετεί πιο πολύ την ανάγκη του μαθητή να αισθάνεται πως έχει κάποια επαφή με το αντικείμενο των σπουδών του, παρά την ίδια τη σπουδή που απαιτεί τη φυσική παρουσία. Αν υποθέσουμε πως ανοίγουν τις σχολές και πως τον Ιούλιο θα γίνουν οι πτυχιακές εξετάσεις, έστω για κάποιους, οι σπουδαστές των σχολών χορού ειδικά, πέρα από το πτυχίο, είναι βέβαιο ότι θα «κονομήσουν» και μπόλικους τραυματισμούς από το «καθισιό» τόσων μηνών. Αλλά ξέρει ο κυρ-Νικόλας, εμείς οι άσχετοι είμαστε απλώς κακεντρεχείς!
Αυτά τα σημειώνουμε για να δείξουμε ότι το «σχέδιο» Γιατρομανωλάκη είναι απλώς μια πομφόλυγα. Ολοι όσοι αγωνιούν -και εδώ κυρίως αναφερόμαστε στους σπουδαστές, γιατί οι διευθυντές και οι ιδιοκτήτες καλλιτεχνικών σχολών έχουν και άλλου είδους συμφέροντα- καλό είναι να ιεραρχήσουν τα προβλήματα και να μην παρασύρονται από το θυμικό.
Στην κατάσταση που βρισκόμαστε, με το τρίτο κύμα της πανδημίας να καλπάζει, τα νοσοκομεία να βρίσκονται υπό κατάρρευση και τον εμβολιασμό να προχωρά με απελπιστικά αργούς ρυθμούς, δεν μπορεί να γίνει κανένας λόγος για επαναλειτουργία διά ζώσης των καλλιτεχνικών σχολών. Εκτός και αν θέλουμε να γίνουμε παρακολούθημα της κυβέρνησης στην εγκληματική της πολιτική που θέλει ν’ ανοίξει τα σχολεία με τα καραγκιοζιλίκια των παντελώς αναξιόπιστων self tests.
ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ_ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ
