Στην ταινία παρακολουθούμε μία μέρα από τη ζωή του Αντερς, που βρίσκεται στο τελευταίο στάδιο ενός προγράμματος απεξάρτησης από ναρκωτικά. Ο Αντερς περνά από συνέντευξη για δουλειά, συναντά φίλους κ.λπ., ενώ ταυτόχρονα αναμετράται με τα υπαρξιακά του προβλήματα και τα φαντάσματα του παρελθόντος του. Πρόκειται για μία ακόμα κινηματογραφική μεταφορά του γαλλικού μυθιστορήματος «Η φλόγα που τρεμοσβήνει».
Σε όλη την ταινία παρακολουθούμε τις προσπάθειες ενός πρώην τοξικοεξαρτημένου να ξαναβρεί τη ζωή του, τους στόχους του, τους ανθρώπους που είχε γύρω του. Μια αγωνιώδη προσπάθεια να πειστεί για τη σημασία της ίδιας του της ύπαρξης . Ο σκηνοθέτης καταφέρνει να μας δώσει μια ταινία χωρίς συναισθηματισμούς, όπου η βαθιά μοναξιά, η απομόνωση, η κοινωνική απαξίωση, η απόλυτη αίσθηση της αποτυχίας και η δύσκολη αναμέτρηση με τα ναρκωτικά κυριαρχούν πάνω στον ήρωα. Ο σκηνοθέτης εστιάζει στα υπαρξιακά προβλήματα του ήρωά του, τα οποία όμως είναι ακραία, έχουν να κάνουν με την επιβίωσή του. Μέσα από το συγκεκριμένο ήρωα, ο σκηνοθέτης δίνει τη δική του ματιά για το «Γολγοθά» των εξαρτημένων απέναντι στην προσωπική τους αδυναμία, αλλά και απέναντι σε ολόκληρη την κοινωνία.
Ελένη Π.
