Ο έλληνας σκηνοθέτης που γνωρίσαμε από το «Hardcore» το 2004 και από το (επί αμερικάνικου εδάφους με αξιοσημείωτη εμπορική επιτυχία) ριμέικ της ομότιτλης ταινίας του 1972 «Τελευταίο σπίτι αριστερά», μας παρουσιάζει τη νέα του ταινία. Τρεις φίλοι σε ένα ξέφρενο πάρτι με πολύ σεξ, αλκοόλ και ξέφρενους ρυθμούς θα αρχίσουν να βλέπουν τους εαυτούς τους απέναντι, καθώς εξαιτίας ενός υπερφυσικού φαινομένου ο καθένας θα αποκτήσει και ένα κλώνο που θα επαναλαμβάνει αυτά που έκανε λίγα λεπτά πριν.
Θρίλερ; Δράμα; Κωμωδία; Οποια και να είναι η πρόθεση του σκηνοθέτη, το αποτέλεσμα παραμένει ανεκδιήγητο. Σενάριο χωρίς καμιά έμπνευση και πρωτοτυπία, αισθητική φτηνής αμερικάνικης κολλεγιακής ταινίας και ευτελές χιούμορ συνθέτουν το τρίπτυχο της ταυτότητας αυτής της ταινίας που δεν βλέπεται ούτε Σάββατο μεσημέρι για να σε πάρει ο ύπνος…
Ελένη Π.
