Μεταφορά του ομώνυμου βιβλίου της Μαρίας Πάουελ (2004) στην οθόνη. Πρωταγωνίστρια η Μαργαρίτα, αεροσυνοδός που προσπαθεί να ισορροπήσει στη ζωή της ανάμεσα στη δουλειά της, στην επίπεδη και ανούσια προσωπική της ζωή και στο χαμό του πατέρα της.
Αλλη μια ταινία που μελετά το θέμα της μοναξιάς, της συναισθηματικής επιπέδωσης υπό το πρίσμα των υπαρξιακών προβλημάτων μιας νέας γυναίκας, χωρίς την παραμικρή προσπάθεια από την πλευρά του σκηνοθέτη να πάρει θέση απέναντι σ’ αυτό το όντως περίπλοκο και συχνό φαινόμενο. Το αποτέλεσμα είναι μια εντελώς ανιαρή ταινία, χωρίς κανένα νόημα. Περιμέναμε από το Νίκο Παναγιωτόπουλο να παρουσιάσει τουλάχιστον μία ταινία σκηνοθετικά άρτια. Ούτε αυτό δεν ήταν. Μία πολύ πρόχειρη δουλειά και αν σ’ αυτό προσθέσουμε και τις ανεπαρκείς ερμηνείες, τότε έχουμε ένα πάρα πολύ κακό αποτέλεσμα.
Ελένη Π.
