Την περασμένη Τρίτη πέθανε, σε ηλικία 90 ετών, η Μαρσελίν Λοριντάν-Ιβενς. Η ανακοίνωση του θανάτου της από τον Ζαν Βέιγ, βοήθησε στο να περάσει σε δεύτερη μοίρα το έργο της και να αναδειχτεί κυρίως η φιλική της σχέση με την Σιμόν Βέιγ, με την οποία υπήρξαν συγκρατούμενες σε ναζιστικό στρατόπεδο συγκέντρωσης.
Πράγματι, η Μαρσελίν Ρόζενμπεργκ, όπως ήταν το πατρικό της επώνυμο, συνελήφθη σε ηλικία 15 ετών από τη Γκεστάπο. Αιτία η αντιστασιακή δράση του πατέρα της, πολωνοεβραίου μετανάστη στη Γαλλία. Αουσβιτς-Μπιρκενάου, Μπέργκεν-Μπέλσεν, Τερέζιερσταντ, ήταν η διαδρομή της στα στρατόπεδα του θανάτου. Οπως έλεγε η ίδια, στις 10 Μάη του 1945, την επαύριο της συνθηκολόγησης της Γερμανίας, είδε τον πρώτο σοβιετικό στρατιώτη πάνω σε μια μοτοσικλέτα, με την κόκκινη σημαία, κι αυτή την εικόνα δεν την ξέχασε ποτέ.
Η φιλία της με τη συγκρατούμενή της Σιμόν Βέιγ δε συνοδεύτηκε από κοινές διαδρομές. Ούτε δικαστής έγινε η Λοριντάν-Ιβενς, ούτε υπουργός του δεξιού Σιράκ, ούτε πρόεδρος του Ευρωκοινοβούλιου. Ακολούθησε τη δική της διαδρομή στην τέχνη και την πολιτική. Το 1956 αποχώρησε από το ΚΚ Γαλλίας, καταγγέλλοντας τη ρεβιζιονιστική πολιτική. Κι ακολούθησε τον σύντροφό της στη ζωή και την τέχνη, Γιόρις Ιβενς, συνυπογράφοντας μ' αυτόν μερικά από τα αριστουργήματα της έβδομης τέχνης. Αρκεί να μνημονεύσουμε μόνο το «Ο 17ος παράλληλος: Το Βιετνάμ στον πόλεμο», που την περασμένη σεζόν το είδαμε και στις βιντεοπροβολές της «Κ».
