«Μην τη χάσετε». Αλλωστε, πέρα από την αυταξία τους, τέτοιες ταινίες προσφέρονται και για συγκρίσεις. Μελαγχολικές σίγουρα, αν αναλογιστούμε τις «αμερικανιές» που μας κατακλύζουν, όπως η αισθηματική κωμωδία «The rebound» του Μπαρτ Φρόιντλιχ ή το τρίτο μέρος του «Twilight saga: Eκλειψη», ένα από τα σκουπίδια με τα οποία το Χόλιγουντ ταΐζει τους εφήβους σε όλο τον κόσμο, οργανώνοντας ολόκληρες προπαγανδιστικές καμπάνιες, στο πλαίσιο των οποίων ρέει άφθονο το χρήμα, για να επιστρέψει πολλαπλάσιο στα ταμεία των μεγαθηρίων της αμερικάνικης κινηματογραφικής βιομηχανίας. Τέλος, για όσους δεν την έχουν δει αλλά και για όσους την έχουν δει, συνεχίζεται η προβολή της «Πρώτης σελίδας» του Μπίλι Γουάιλντερ, με το καυστικό σχόλιο του μακαρθισμού και του κιτρινισμού των αμερικάνικων ΜΜΕ και το εκπληκτικό δίδυμο των Τζακ Λέμον και Γουόλτερ Ματάου.
Από τη μια το καλοκαίρι, από την άλλη το Μουντιάλ, άλλο που δε θέλουν οι εταιρίες διανομής για να επιστρέψουν στην παλιά, δοκιμασμένη συνταγή των επαναλήψεων. Οταν, όμως, οι επαναλήψεις περιλαμβάνουν ταινίες όπως η εκπληκτική «Αταλάντη» του πρωτοπόρου Ζαν Βιγκό, τότε όχι μόνο είναι ευπρόσδεκτες, αλλά δικαιολογούν απόλυτα την προτροπή:
ΖΑΝ ΒΙΓΚΟ – Αταλάντη
Επανέκδοση αυτή τη βδομάδα σε καινούριες κόπιες της «Αταλάντης», της μεγάλου μήκους μυθοπλασίας του πρωτοπόρου και τόσο πρόωρα χαμένου Ζαν Βιγκό (1905-1934), γάλλου σκηνοθέτη που μέσα από τέσσερις μόλις ταινίες σημάδεψε την ιστορία του πολιτικού και ποιητικού κινηματογράφου ασκώντας σημαντική επιρροή στους σκηνοθέτες της γαλλικής νουβέλ βαγκ αλλά και τους ανεξάρτητους κινηματογραφιστές όλου του κόσμου.
«Αταλάντη» (1934) είναι το όνομα του ποταμόπλοιου στο οποίο εκτυλίσσεται η λυρική ιστορία ενός έρωτα: Ο καπετάνιος παντρεύεται μια νεαρή χωριάτισσα και σαλπάρουν προς το Παρίσι, με πλήρωμα τον γέρο-παράξενο λοστρόμο Pere Zules, τον πιτσιρικά ακόλουθό του και ένα τσούρμο γάτες. Ο ρομαντικός έρωτας του ζευγαριού οδηγείται μοιραία σε παρακμή, καθώς η νεαρή γυναίκα πλήττει στον ανδροκρατούμενο κόσμο του καραβιού και έλκεται από τη μοντέρνα αστική ζωή του Παρισιού, ερχόμενη έτσι σε σύγκρουση με τον καπετάνιο που δε θέλει να εγκαταλείψει το ποταμόπλοιο. Η σκληρή ρεαλιστική αισθητική της ρομαντικής αυτής ιστορίας ντύνεται με ονειρικές εικόνες σε μια ταινία που παρά το πετσόκομμα και τις αλλαγές που υπέστη από το στούντιο παραγωγής υπήρξε την εποχή της κυκλοφορίας της μια εμπορική αποτυχία.
Ε.Γ.
