Λατινική Αμερική και πάλι, καθώς -αν και ισπανού σκηνοθέτη- η ιστορία της ταινίας ξεκινά από τη Γουατεμάλα. Τρεις έφηβοι ξεκινούν από τη φτωχή πόλη που μένουν (στη Γουατεμάλα) και προσπαθούν να φτάσουν και να περάσουν τα σύνορα με τις ΗΠΑ κυνηγώντας μια καλύτερη ζωή. Στο δρόμο τους θα συναντήσουν ένα συνομήλικο Ινδιάνο, ο οποίος δε μιλά καθόλου ισπανικά. Τα τέσσερα παιδιά προσπαθούν όλα μαζί πια να φτάσουν στις ονειρικές ΗΠΑ, αντιμετωπίζοντας μια σειρά από αντιξοότητες και επικίνδυνες καταστάσεις.
Κοινωνική ταινία με στοιχεία ντοκιμαντέρ, συνταγή αρκετά δοκιμασμένη, την οποία ο σκηνοθέτης φαίνεται να χρησιμοποιεί με μια σχετική ευχέρεια. Ο ίδιος επέλεξε μη επαγγελματίες ηθοποιούς για τους πρωταγωνιστικούς ρόλους, οι οποίοι μάλιστα δεν είχαν διαβάσει καν το σενάριο, αλλά συζητούσαν κάθε μέρα τη σκηνή που επρόκειτο να γυρίσουν.
Ο Ντίες κατά την προετοιμασία της ταινίας πήρε συνεντεύξεις από εκατοντάδες μετανάστες που είχαν παρόμοιες εμπειρίες και η ταινία του είναι μια προσπάθεια συμπύκνωσης, κατά το δυνατό, των αφηγήσεων αυτών των ανθρώπων. Ισως σ’ αυτό κρύβεται και όλη η ουσία της.
Η ταινία (πρώτη μεγάλου μήκους του σκηνοθέτη) έχει κερδίσει –εκτός των άλλων- εννέα βραβεία από τη Μεξικανική Ακαδημία Κινηματογράφου για το 2014 και τέσσερα στο φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης (μεταξύ των οποίων και το βραβείο κοινού).
Ελένη Π.
