Αν και αριστερόχειρας, ο Μπίλι Χόουπ είναι πρωταθλητής του μποξ, έχει παντρευτεί μια υπέροχη γυναίκα και έχουν μια υπέροχη κόρη. Ξαφνικά, ο Μπίλι φτάνει στην καταστροφή και τότε αποφασίζει να παλέψει για να πάρει πίσω τη ζωή και την καριέρα του. Α, ξεχάσαμε να αναφέρουμε ότι μεγάλωσε σε ορφανοτροφείο (το μισοθεωρήσαμε δεδομένο…). Ολοι του οι φίλοι τον προδίδουν στις δύσκολες στιγμές και βρίσκει καταφύγιο σε ένα συνοικιακό γυμναστήριο, όπου ο γυμναστής του μαθαίνει μποξ από την αρχή σε νέα βάση (να στηρίζεται στο μυαλό του και όχι στη δύναμή του) και του συμπαραστέκεται στις δυσκολίες του.
Κλασικότατο δράμα χολιγουντιανής κοπής, κατά τη διάρκεια του οποίου δεν αναρωτιέσαι για απολύτως τίποτα, καθώς ξέρεις από το πρώτο δευτερόλεπτο τι πρόκειται να δεις. Η ταινία θα μπορούσε να αποτελεί υπόδειγμα συλλογής κλισέ. Ακόμα κι αυτά παρουσιάζονται με τρόπο αφελή και χοντροκομμένο. Και αν δεν ήταν ο Τζέικ Τζίλενχαλ και ο Φόρεστ Γουίτακερ να κρατήσουν με την υποκριτική τους την ταινία σε ένα κάποιο επίπεδο, αυτή δε θα βλεπόταν.
Ελένη Π.
