Το κύμα συλλήψεων μελών και στελεχών της Χαμάς από την Παλαιστινιακή Αρχή στη Δυτική Οχθη συνεχίζεται με αμείωτη ένταση. Ηδη, οι συλλήψεις έχουν φτάσει τις 250, σύμφωνα με δηλώσεις στελέχους της ΠΑ στην ισραηλινή εφημερίδα «The Times of Israel», και είχαν ως στόχο, σύμφωνα με τις δηλώσεις του ίδιου στελέχους, την αποτροπή τρομοκρατικών χτυπημάτων ενάντια στην ΠΑ και το Ισραήλ και τη διάλυση πυρήνων της Χαμάς που θα οργάνωναν τα χτυπήματα και θα τα εκτελούσαν. Οι πυρήνες αυτοί, σύμφωνα με τη σιωνιστική προπαγάνδα, αποτελούνταν από στελέχη της Χαμάς που απελευθερώθηκαν από τις ισραηλινές φυλακές με τη Συμφωνία Σαλίτ.
Παράλληλα και σε αγαστή συνεργασία με την ΠΑ, οι σιωνιστές προετοιμάζουν το έδαφος για να υπαναχωρήσουν από τις δεσμεύσεις της Συμφωνίας Σαλίτ και να προχωρήσουν σε μαζικές συλλήψεις και φυλακίσεις παλαιστίνιων πρώην κρατούμενων που απελευθερώθηκαν με τη συμφωνία το 2011. Εδώ και μέρες, τα σιωνιστικά ΜΜΕ σπέρνουν φήμες ότι πίσω από το χτύπημα αντεκδίκησης τον περασμένο μήνα εναντίον ομάδας εβραίων εποίκων στη Δυτική Οχθη βρίσκεται παλαιστίνιος πρώην πολιτικός κρατούμενος στα ισραηλινά κάτεργα, ο οποίος είχε απελευθερωθεί με τη Συμφωνία Σαλίτ. Επίσης, τα ισραηλινά ΜΜΕ υποστηρίζουν ότι το δίκτυο της Παλαιστινιακής Αντίστασης στη Δυτική Οχθη αποτελείται κυρίως από μέλη της Χαμάς που κι αυτά απελευθερώθηκαν από τους σιωνιστές βάσει της ίδιας συμφωνίας. Στη χοντροκομμένη σιωνιστική προπαγάνδα επιχείρησε να προσδώσει στοιχεία αληθοφάνειας η μυστική υπηρεσία Σιν Μπετ, η οποία ανακοίνωσε την Κυριακή 19 Ιούλη ότι συνέλαβε τέσσερα μέλη της Χαμάς στη Δυτική Οχθη με την κατηγορία ότι μαζί με άλλα τρία είχαν σχηματίσει την ομάδα που επιτέθηκε εναντίον αυτοκινήτου εποίκων τον περασμένο Ιούνη σκοτώνοντας έναν και τραυματίζοντας άλλους τρεις.
Στο πλαίσιο της επιχείρησης ακύρωσης της Συμφωνίας Σαλίτ, που βρίσκεται σε εξέλιξη, ισραηλινή στρατιωτική επιτροπή εισηγήθηκε, όσοι Παλαιστίνιοι συνελήφθησαν στο πογκρόμ που εξαπέλυσε ο ισραηλινός στρατός στη Δυτική Οχθη, μετά την απαγωγή και την εκτέλεση των τριών εποίκων το καλοκαίρι του 2014, και είχαν απελευθερωθεί με τη Συμφωνία Σαλίτ, να εκτίσουν ποινές διπλάσιες απ’ αυτές που είχαν καταδικαστεί αρχικά, προκειμένου να αποφυλακιστούν. Οι κρατούμενοι αυτής της κατηγορίας ξεπερνούν αυτή τη στιγμή τους 50 και σε περίπτωση που εφαρμοστεί η συγκεκριμένη εισήγηση από τους σιωνιστές οι ποινές σε πολλές περιπτώσεις θα φτάσουν τα ισόβια.
Εκτός απ’ αυτούς, σύμφωνα με δημοσιεύματα ισραηλινών ΜΜΕ, πολλοί παλαιστίνιοι κρατούμενοι που αποφυλακίστηκαν με τη Συμφωνία Σαλίτ και έκτοτε ζουν στη Δυτική Οχθη έχουν συλληφθεί εκ νέου από το Ισραήλ με την κατηγορία ότι συμμετείχαν σε συγκρούσεις μεταξύ παλαιστίνιων νεολαίων και του ισραηλινού στρατού καθώς και ότι χρηματοδοτούν οργανώσεις της Αντίστασης.
Μέσα σ’ αυτό το κλίμα, ξαναζεσταίνεται στο Ισραήλ η κουβέντα για επιβολή της θανατικής ποινής για πράξεις «τρομοκρατίας». Τυπικά, η θανατική ποινή στο Ισραήλ δεν έπαψε ποτέ να ισχύει, αλλά στο πλαίσιο της επίφασης δημοκρατικότητας της σιωνιστικής οντότητας η ποινή του θανάτου έχει επιβληθεί μια φορά στην ιστορία του Ισραήλ, το 1962, εναντίον του μεγαλοστελέχους των ναζί Αντολφ Αιχμαν που δικάστηκε στο Ισραήλ για εγκλήματα πολέμου. Ακροδεξιά στελέχη του κυβερνητικού συνασπισμού του Νετανιάχου, όπως η υπουργός Δικαιοσύνης Αγιάλετ Σακέντ, ο υπουργός Γεωργίας Ούρι Αριελ, ο υπουργός Πολιτισμού Μίρι Ρεγκέβ και άλλοι, προωθούν εκ νέου την ψήφιση ενός νόμου που δίνει τη δυνατότητα στα ισραηλινά δικαστήρια να επιβάλλουν την ποινή του θανάτου με απλή πλειοψηφία του προεδρείου και όχι με απόλυτη ομοφωνία όπως ήταν μέχρι τώρα. Παλιότερα, ο ίδιος ο Νετανιάχου είχε απορρίψει ένα τέτοιο νόμο, που αν ψηφιστεί θα οδηγήσει στο εκτελεστικό απόσπασμα εκατοντάδες Παλαιστίνιους, εκτιμώντας ότι δεν μπορεί να σηκώσει πολιτικά κάτι τέτοιο, αλλά δεδομένου του καθαρά ακροδεξιού χαρακτήρα της κυβέρνησης, η ψήφιση ενός τέτοιου νόμου από την ισραηλινή Κνεσέτ μοιάζει πιθανή.
Η πραγματικότητα είναι ότι η ισραηλινή κυβέρνηση βρίσκεται μπροστά σε μια πολιτικά επώδυνη απόφαση, την οποία θα κληθεί κάποια στιγμή να πάρει. Στις 20 Ιούλη του 2014, κατά τη διάρκεια της σιωνιστικής εισβολής στη Γάζα, ομάδα κομάντο των Ταξιαρχιών Ιζεντίν Αλ Κασάμ της Χαμάς, σε επιχείρηση νότια της Πόλης της Γάζας κατάφερε να σκοτώσει 14 ισραηλινούς στρατιώτες και να αιχμαλωτίσει τον στρατιώτη Σαούλ Αρόν, τον οποία η Αντίσταση κρατάει αιχμάλωτο μέχρι σήμερα. Η Παλαιστινιακή Αντίσταση ανακοίνωσε ότι δεν πρόκειται να κάνει καμία συμφωνία για την ανταλλαγή κρατουμένων με τον Αρόν, αν πρώτα δεν απελευθερωθούν όλοι οι κρατούμενοι που είχαν απελευθερωθεί με τη Συμφωνία Σαλίτ το 2011 και συνελήφθησαν εκ νέου από τους σιωνιστές. Οι σιωνιστές έχουν λοιπόν μπροστά τους δύο επιλογές εξίσου επώδυνες: είτε να ικανοποιήσουν τα αιτήματα της Αντίστασης και να δεχτούν άλλο ένα πολιτικό πλήγμα είτε να μην δεχτούν κάποια συμφωνία, να περάσουν το νόμο για τη θανατική ποινή και να θυσιάσουν τον ισραηλινό στρατιώτη, με στόχο να καταστήσουν άχρηστη την τακτική της Αντίστασης να αιχμαλωτίζει σιωνιστές στρατιώτες και πολίτες προκειμένου να τους χρησιμοποιήσει για να απελευθερώνει εκατοντάδες παλαιστίνιους κρατούμενους.
Στην περίπτωση που επιλέξουν το δεύτερο, θα πρέπει να εμπεδώσουν στην ισραηλινή κοινή γνώμη αλλά και στο στρατό ότι οι στρατιώτες είναι αναλώσιμοι και οι σιωνιστές δε διστάζουν να τους θυσιάσουν προκειμένου να μην κάνουν πίσω στις διεκδικήσεις της Αντίστασης. Η όποια απόφαση θα εξαρτηθεί σε ένα βαθμό από το πόσο καλά μπορεί ο Νετανιάχου να την «πουλήσει» στην ισραηλινή κοινή γνώμη. Είναι σίγουρο όμως ότι η ψήφιση του νόμου για τη θανατική ποινή θα ξεσκίσει μια και καλή, ακόμα και στους πιο αδαείς, την εικόνα της «μόνης δημοκρατίας στη Μέση Ανατολή», που τόσο πασχίζει να δημιουργήσει το Ισραήλ. Η περίπτωση να καταφέρει το Ισραήλ να απελευθερώσει τον αιχμάλωτο με κάποια στρατιωτική επιχείρηση θεωρείται απίθανη, αφού η Αντίσταση έχει τον τρόπο της να κρατήσει τις ισραηλινές μυστικές υπηρεσίες μακριά από τα σημεία που κρατείται ο ισραηλινός στρατιώτης, όπως έκανε και στο παρελθόν με το Γκιλάντ Σαλίτ, τον οποίο κράτησε αιχμάλωτο για πέντε χρόνια, μέχρι να τον ανταλλάξει με 1.027 παλαιστίνιους κρατούμενους.
