Ο Γρηγόρης, παράλληλα με το γυμναστήριο, δουλεύει και για ένα μαφιόζο τοκογλύφο. Σιγά σιγά, αυτή του η επιλογή του γίνεται αβάσταχτη. Σε αυτό βοηθούν από τη μια μια νεαρή ονειροπόλος ηθοποιός και από την άλλη η ίδια η φύση της δουλειάς και οι παράπλευρες απώλειες… Οταν αποφασίσει να τελειώσει με τις παράνομες δουλειές, τα πράγματα περιπλέκονται…
Εχουμε εδώ ένα νέου τύπου νουάρ, με επιρροή από αστυνομικές ταινίες, που ταυτόχρονα επιδιώκει και μια κοινωνική κριτική πάνω στη ζοφερή πραγματικότητα. Ο σκηνοθέτης (του οποίου είναι η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία) προσπάθησε να στήσει μια ταινία χαρακτήρων που θα τα είχε όλα. Στην πραγματικότητα, όμως, τα πράγματα δεν είναι έτσι. Καταρχάς, το σενάριο είναι γεμάτο κλισέ, τόσο στις ατάκες όσο και στον τρόπο που δομούνται οι χαρακτήρες. Οι ερμηνείες των ηθοποιών είναι εντελώς ανεπαρκείς (με εξαίρεση καναδυό πιο έμπειρους που κρατούν μικρότερους ρόλους). Τέλος, πολλές σκηνές είναι τόσο καλτ που προκαλούν γέλιο, χωρίς να είναι αυτή η πρόθεση του σκηνοθέτη.
Ελένη Π.
