Στα χτεσινά «Νέα Σαββατοκύριακο» του Συγκροτήματος Μαρινάκη, στη στήλη «Μικροπολιτικός», δημοσιεύτηκε το εξής σχόλιο (η έμφαση δική μας):
«Η «αποστολή» και η «αποπομπή»
«Ολα στο φως» δεν λέμε; Ας φωτίσουμε λοιπόν και το γεγονός πως ο Κυριάκος Μητσοτάκης απέπεμψε δύο από τους πλέον στενούς συνεργάτες του που πολλά είχαν προσφέρει στο κόμμα του, προτού ακόμη ο ίδιος αναλάβει την ηγεσία. Και να το φωτίσουμε όχι μόνο κάτω από το φως της «αποπομπής», αλλά και της «αποστολής». Οφείλω να σας ενημερώσω, λοιπόν, προς χάριν της αλήθειας πως ο Πρωθυπουργός ζήτησε από τους κ.κ. Παπασταύρου και Μπρατάκο να πάνε σε μια συνάντηση προκειμένου να απαντηθούν ερωτήματα για το δημοσίευμα της εφημερίδας «Το Βήμα της Κυριακής» για το μοντάζ. Την «αποστολή» αυτή και τη συνάντηση που ακολούθησε ανέλαβαν να παρουσιάσουν κάποια χαλκεία ως δήθεν «πάρτι με ουίσκι και πούρα». Εφτασαν δε στο σημείο να ισχυριστούν πως «το ραντεβού χάλασε» επειδή την επομένη η εφημερίδα έκανε απλώς τη δουλειά της μέσω της ηλεκτρονικής της έκδοσης, δίνοντας συνέχεια στο ρεπορτάζ. Αλλά τι έκανε ο Πρωθυπουργός; Υιοθέτησε τη λάσπη των χαλκείων, απομακρύνοντας τους δύο πιο στενούς και ικανότατους συνεργάτες του. Τον κ. Σταύρο Παπασταύρου, ο οποίος πολύ είχε ταλαιπωρηθεί με τη λίστα Λαγκάρντ, βγαίνοντας νικητής απ’ όλες τις μάχες που έδωσε, έχοντας την αμέριστη στήριξη του τότε πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά, και τον κ. Γιάννη Μπρατάκο, η σχέση του οποίου με το κόμμα είναι γνωστή σε όλους, εντός κι εκτός ΝΔ, δεν αμφισβητήθηκε ποτέ κι από κανέναν και κρατά από την εποχή του πατρός Μπρατάκου, ο οποίος ήταν ταυτισμένος με την παράταξή του. «Φίλος μεν Πλάτων, φιλτέρα δε η αλήθεια», έλεγε ο Αριστοτέλης. Οπως φαίνεται, ο Πρωθυπουργός δεν αγαπά ούτε στηρίζει τους φίλους του…»
Και στο σημερινό «Βήμα της Κυριακής», ο Αντώνης Καρακούσης, τέως διευθυντής της εφημερίδας και εκ των «βαριών» ονομάτων του Συγκροτήματος Μαρινάκη, γράφει (η έμφασή δική μας):
«Η συνέχεια ωστόσο απεδείχθη αποκαρδιωτική. Η μετάθεση ευθυνών σε δήθεν υπονομευτικά συμφέροντα που διεκδικούν την πτώση της κυβέρνησης κατέπεσε εν ριπή οφθαλμού. Ο κ. Μητσοτάκης απέστειλε δύο από τους κοντινότερους των συνεργατών του, τον υπουργό Επικρατείας κ. Παπασταύρου και τον υφυπουργό παρά τω πρωθυπουργώ κ. Μπρατάκο προκειμένου να μεταφέρουν τις απόψεις και τις ενστάσεις του για τη μονταζιέρα. Τους οποίους όμως απέπεμψε στη συνέχεια, τους θυσίασε στην κυριολεξία, κατά τρόπο βάναυσο στη διάρκεια της συζήτησης για την πρόταση δυσπιστίας του κ. Ανδρουλάκη στη Βουλή, υιοθετώντας ψευδείς αναφορές ανυπόληπτων ηλεκτρονικών μέσων ενημέρωσης, επειδή απλούστατα αποδομήθηκε το επιχείρημα περί οικονομικών συμφερόντων και προφανώς για να προστατευθεί ο ίδιος».
Το πρώτο συμπέρασμα που βγάζουμε από τα ταυτόσημα δημοσιεύματα είναι πως ο Βαγγέλης Μαρινάκης, πέραν των άλλων, είναι και αγενής. Δυο υπουργοί, στενότατοι συνεργάτες του πρωθυπουργού, προσήλθαν στην έπαυλή του, παραμονή της ονομαστικής του γιορτής, και τους άφησε στη… στέγνα. Και καλά τα ακριβά κουβανέζικα πούρα, αλλά ούτε ένα ουϊσκάκι να πάνε κάτω τα φαρμάκια; Εκτός αν τους κέρασε κάνα φοντάν, που λέγανε παλιά, και από σεμνότητα ζήτησε από τους ανθρώπους του στο Συγκρότημα να μην το αναφέρουν.
Το δεύτερο συμπέρασμα είναι πως στα χαλκεία συμπεριλαμβάνονται και δύο ακόμα κορυφαίοι από το σταφ του μεγάρου Μαξίμου: ο υπουργός Επικρατείας Βορίδης και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης. «Αμφότεροι και οι δύο» δήλωσαν δημόσια (ο δεύτερος, μάλιστα, ως εκπρόσωπος του πρωθυπουργού, στο μπρίφινγκ των πολιτικών συντακτών), ότι οι δύο υπουργοί συμμετείχαν σε κοινωνική εκδήλωση στην έπαυλη Μαρινάκη. Σε σύναξη γιορτινή, δηλαδή, ενώ δεν ήταν γιορτή, γι’ αυτό και δεν βγήκαν ουίσκια και πούρα.
Ο τρίτος κορυφαίος του σταφ του Μαξίμου, ο υπουργός Επικρατείας Σκέρτσος, ανήκει σε άλλη κατηγορία. Αυτή των Πινόκιο. Αυτός διέψευσε με οργή ότι οι δύο υπουργοί παρευρέθηκαν στη γιορτή του Βαγγέλα, χαρακτηρίζοντας τα σχετικά δημοσιεύματα «παραπολιτικά μυθεύματα, πράγματα τα οποία ατεκμηρίωτα κυκλοφορούν από εδώ και από εκεί, χωρίς να μπορεί κάποιος να τα επιβεβαιώσει» και μιλώντας για «θεωρίες συνωμοσίας». Θυμίζουμε πως την ίδια περίπου ώρα τα επιβεβαίωνε στο μπρίφινγκ ο κυβερνητικός εκπρόσωπος!
Σημείωση 1: Στα χαλκεία περιλαμβάνεται, ασφαλώς, και η διαδικτυακή ντουντούκα του Μαξίμου (Political), που είχε… αποκλειστικό ρεπορτάζ, σύμφωνα με το οποίο στην «κοινωνική εκδήλωση» παρευρέθηκαν καμιά εικοσαριά νοματαίοι, που χαχάνιζαν ακούγοντας τον Βαγγέλα να κάνει απαξιωτικά και ονειδιστικά σχόλια για τον πρωθυπουργό, ενώ οι δύο υπουργοί τα κατάπιναν αμάσητα, χωρίς να αντιδρούν, γεγονός που έκανε τον Κούλη «να τα πάρει κρανίο» και να τους «σουτάρει» από το Μαξίμου. Δε θα θέσουμε, φυσικά, το ερώτημα «ποιός έδωσε στην Political αυτές τις πληροφορίες;», γιατί είναι σαν να ρωτάμε «τι κάνει νιάου, νιάου στα κεραμίδια;».
Σημείωση 2: Ο Μητσοτάκης είχε φροντίσει προκαταβολικά να απαντήσει στην κατηγορία του Συγκροτήματος Μαρινάκη (και όχι μόνο), ότι είναι άφιλος. «Αυτά έχει η πολιτική», είπε στους δημοσιογράφους, προσερχόμενος στη Βουλή για να κλείσει τη συζήτηση επί της πρότασης δυσπιστίας. Οπως ακριβώς το έλεγαν οι μαφιόζοι στον «Νονό» των Κόπολα-Πούζο: «Nothing personal, justa business»…
Τα στελέχη του Συγκροτήματος ξέρουν να «σφάζουν» και με το βαμπάκι και με το ξυράφι. Τα έβαλαν με τα «χαλκεία» μόνο για τις αναφορές σε μαλτ ουίσκι και ακριβά κουβανέζικα πούρα. Και ανακοίνωσαν ότι οι δυο υπουργοί δεν πήγαν βίζιτα στου Βαγγέλη Μαρινάκη για να του ευχηθούν για την επικείμενη ονομαστική του γιορτή. Ούτε πήγαν με δική τους πρωτοβουλία. Πήγαν σε πολιτική αποστολή, ως απεσταλμένοι του Μητσοτάκη, αναζητώντας κάποιο «ντιλ» (αυτό που κομψά αναφέρεται ως «προκειμένου να απαντηθούν ερωτήματα» ή ως «προκειμένου να μεταφέρουν τις απόψεις και τις ενστάσεις του κ. Μητσοτάκη»).
Είναι προφανές ότι το «ντιλ» δεν έγινε. Αγνοούμε τους λόγους, αλλά έχει καμιά σημασία;
ΥΓ. Να μην ευλογήσουμε και λίγο τα γένια μας; Εμείς γράψαμε εξαρχής ότι οι Μπρατάκος και Παπασταύρου δεν πήγαν στου Βαγγέλα για να φάνε μπακαλιάρο σκορδαλιά μια μέρα νωρίτερα του θρησκευτικού εθίμου, αλλά πήγαν ως «αυτοκρατορικοί απεσταλμένοι» για ν’ αναζητήσουν κάποιο συμβιβασμό, κάποιο «ντιλ».
