Το άλλοτε κραταιό Συγκρότημα Λαμπράκη (ΔΟΛ), που μετά το θάνατο του τελευταίου της δυναστείας των Λαμπράκηδων είχε περάσει στα χέρια του Σταύρου Ψυχάρη, που από ένας απλός δημοσιογράφος του Συγκροτήματος βρέθηκε μέσα σε λίγα χρόνια ιδιοκτήτης του, έβαλε λουκέτο. Ο Ψυχάρης διαμήνυσε στους δημοσιογράφους και λοιπούς εργαζόμενους ότι την κάνει και παρατά το Συγκρότημα στις τράπεζες (στις οποίες χρωστάει «τα κέρατά του») και οι δημοσιογραφικές και λοιπές ενώσεις κήρυξαν επαναλαμβανόμενες 24ωρες απεργίες. Τις απεργίες που δεν έκαναν μήνες τώρα, πιστεύοντας στις διαβεβαιώσεις που τους έδινε ο Ψυχάρης -μέσω των διευθυντικών στελεχών- ότι θα βρει λεφτά και θα τα βάλει στο «μαγαζί».
Δεν ξέρουμε τι θα γίνει με τους τίτλους εφημερίδων, περιοδικών και ιστοσελίδων που έχει ο ΔΟΛ, όπως και με τη ραδιοφωνική του συχνότητα. Αν δηλαδή υπάρχει ήδη stand by καπιταλιστικός όμιλος που θα τα πάρει πακέτο ή αν οι τράπεζες θα τα βγάλουν στο σφυρί και θα τα «χτυπήσουν» κάποιοι από τους υπάρχοντες μιντιακούς ομίλους ή κάποιοι από τους νέους (Μαρινάκης π.χ.). Το βέβαιο είναι πως θα απολυθεί κόσμος και θα κλείσουν Μέσα. Ετσι γίνεται πάντοτε σ' αυτές τις περιπτώσεις. Το «μάρμαρο» πληρώνουν οι εργαζόμενοι. Οχι βέβαια τα «επώνυμα» τομάρια που θα βρουν νέα αφεντικά να υπηρετήσουν, με τον ίδιο φανατισμό, αλλά δημοσιογράφοι της «λάντζας», τεχνικό, διοικητικό και λοιπό προσωπικό.
Ο Ψυχάρης κατάφερε να πάρει ένα πανίσχυρο Συγκρότημα, με έναν αιώνα ιστορία, που επηρέαζε την αστική πολιτική ζωή όσο κανένα άλλο, και να το οδηγήσει στη χρεοκοπία. Το πιθανότερο είναι πως είδε την κρίση και φρόντισε, αφού υπερχρέωσε το Συγκρότημα, να το οδηγήσει μεθοδευμένα στη χρεοκοπία. Ισως αυτό να είδαν και οι Τσιπραίοι και -μετά τα εσπρεσάκια παρουσία της διάσημης πια γάτας Ιμαλαΐων- και να χάλασαν το «ντιλ» που τους πρόσφερε ο Ψυχάρης. Στον κόσμο της διαπλοκής δεν υπάρχει μπέσα.
Πρέπει να σημειωθεί, ακόμα, πως η κρίση των αστικών ΜΜΕ δεν αφορά μόνο τον ΔΟΛ. Η «Ελευθεροτυπία» αποτελεί ήδη παρελθόν, ενώ τεράστια προβλήματα αντιμετωπίζει και ο «Πήγασος» της οικογένειας Μπόμπολα, που επίσης έχει τους εργαζόμενους «μέσα» κάμποσα μηνιάτικα. Μπορεί ο Φώτης Μπόμπολας να έλεγε προ ημερών «εγώ δεν είμαι Ψυχάρης», πρέπει όμως να είναι κανένας εξαιρετικά αφελής για να δίνει την παραμικρή βάση σε τέτοιες κορώνες. Σταθερά «μέσα» έχει τους εργαζόμενους και ο όμιλος Κουρή-Χατζηνικολάου, που τα τελευταία χρόνια έχει κάνει «μπαμ» στον εκδοτικό χώρο. Επειδή «με πορδές δε βάφονται αυγά», περιμένουμε ν' ακούσουμε «νέα» και από εκεί. Αλλωστε, ο Κουρής έχει πείρα από τον Alter (αλήθεια, πιστεύει κανείς ότι ο Κουρής την πάτησε από την καλή του την καρδιά, ότι τον έριξε ο Γιαννίκος;).
Η κρίση έπληξε τον κλάδο των εφημερίδων, που έτσι κι αλλιώς είχαν δει τη σημασία τους στο μιντιακό σύστημα να βαίνει μειούμενη. Η κρίση έπληξε και τη διαφήμιση, που στήριζε την τηλεόραση. Η μείωση του Προγράμματος Δημόσιων Επενδύσεων και ευρύτερα η σκληρή λιτότητα στο σκέλος των κρατικών δαπανών μείωσε ακόμα και τα αφανή έσοδα της διαπλοκής. Κι επειδή οι μεγαλοκαπιταλιστές-μεγαλοεκδότες δεν είναι κορόιδα, φρόντισαν έγκαιρα ν' αφήσουν τις επιχειρήσεις τους να πάρουν την κάτω βόλτα. Οι ίδιοι, φυσικά, δεν αντιμετωπίζουν κανένα πρόβλημα. Εχουν φροντίσει να κάνουν την τεράστια προσωπική τους «καβάτζα», σε βάρος των επιχειρήσεών τους.
Ετσι συνέβαινε πάντοτε στον καπιταλισμό. Φτάνει να θυμηθούμε κάποιες ιστορικές καπιταλιστικές επιχειρήσεις στην Ελλάδα, που έβαλαν λουκέτο τη δεκαετία του '80 (οι περιβόητες «προβληματικές»). Οι φαμίλιες που κατείχαν αυτές τις επιχειρήσεις δεν έπαθαν τίποτα. Ζουν και βασιλεύουν οι γέροι και τα παιδιά τους. Τα δάνεια με τα οποία φόρτωναν αυτές τις επιχειρήσεις έγιναν καταθέσεις στις ελβετικές τράπεζες και «επενδύσεις» στα διάφορα funds του διεθνούς χρηματιστικού κεφαλαίου.
Η πίτα των αστικών ΜΜΕ θα ξαναμοιραστεί. Ηδη ξαναμοιράζεται. Μόνο που οι Τσιπραίοι, μετά τη συντριβή τους στη «μάχη των αδειών», δε θα έχουν κανένα ρόλο σ' αυτό το ξαναμοίρασμα.
