Η ομιλία του Κώστα Καραμανλή του Β’ στα Ανώγεια, σε τιμητική εκδήλωση για τον Γιάννη Κεφαλογιάννη, ήταν προφανώς προγραμματισμένη από καιρό. Η περιοδεία του Μητσοτάκη στις Σέρρες, κοιτίδα του καραμανλισμού, με συνοδεία τον Κώστα Καραμανλή τον Γ’, αποφασίστηκε τις τελευταίες μέρες ως αντιπερισπασμός (της απελπισίας). Ο εντελώς ασήμαντος Κώστας Καραμανλής ο Γ’ σε καμιά περίπτωση δε θεωρείται αρχηγός της οικογένειας. Αντίθετα, ο μεγαλύτερος ξάδερφός του Κώστας Καραμανλής ο Β’, φροντίζει να διατηρεί τον τίτλο του αρχηγού, μολονότι πέρασαν 13 χρόνια από τότε που ηττήθηκε κατά κράτος από τον Γιώργο Παπανδρέου τον Β’. Και ως πολιτική προσωπικότητα ο Καραμανλής ο Β’, ο δάμαλος, είναι κλάσεις πάνω από τον ξάδερφό του.
Εξάλλου, στα Ανώγεια δεν ήταν μόνον ο Καραμανλής. Ηταν όλο το κεφαλογιαννέικο, με επικεφαλής την Ολγα που δε θέλει να βλέπει τον Μητσοτάκη ούτε ζωγραφιστό. Στο πρόσωπο της Ολγας συναντιούνται δυο πανίσχυρες φαμίλιες. Οι Κεφαλογιάννηδες που έχουν ιστορία στο Ρέθυμνο από τον παππού της και οι Βαρδινογιάννηδες (η μάνα της ήταν αδερφή του Βαρδή και των υπόλοιπων της γνωστής καπιταλιστικής οικογένειας). Η σύγκριση σε επίπεδο… βάρους προφανώς ήταν σε βάρος του Μητσοτάκη.
Ο Μητσοτάκης, αν δεν είχε ενημερωθεί από τους ανθρώπους του Καραμανλή για το τι αυτός προτίθεται να πει, σίγουρα το υποψιαζόταν. Αλλωστε, είχε προηγηθεί η ηχηρή απουσία του Καραμανλή (όπως και του Σαμαρά) από την ομιλία του Μητσοτάκη στην προ ημερήσιας διάταξης συζήτηση στη Βουλή, την περασμένη Παρασκευή. Γι’ αυτό και η δήλωση «κυβερνητικών κύκλων», αργά χθες το βράδυ, ήταν αμήχανη, αμυντική, σχεδόν πανικόβλητη. Οταν μιλάει πρώην πρωθυπουργός ή του απαντά ο νυν πρωθυπουργός (συνήθως όταν αυτά που είπε ο πρώην ήταν αβανταδόρικα για τον νυν) ή βάζει τον κυβερνητικό εκπρόσωπο να δηλώσει ότι η κυβέρνηση δεν σχολιάζει τις απόψεις πρώην πρωθυπουργών και αρχηγών του κόμματος (όταν αυτά που είπε ο πρώην ήταν επικριτικά για τον νυν). Δεν βάζουν «κύκλους» να κάνουν απολογητικές δηλώσεις, γιατί μ’ αυτές αναγνωρίζουν αυτόματα ότι ο πρώην υπήρξε επικριτικός και κινείται σε άλλη κατεύθυνση από τον νυν.
Η σύντομη τοποθέτηση του Καραμανλή δεν αφήνει κανένα περιθώριο παρερμηνείας. Την παραθέτουμε:
«Διαύγεια και διαφάνεια είναι άλλωστε θεμελιώδη ζητούμενα για σύννομο και ομαλό δημόσιο βίο. Ακόμη περισσότερο όταν προκύπτουν ζητήματα όπως αυτό της παρακολούθησης τηλεφώνου πολιτικού αρχηγού, δημοσιογράφου ή κάθε πολίτη. Σε τέτοιου είδους καταστάσεις η κάθαρση επέρχεται μόνο εφ΄ όσον αποσαφηνιστούν πλήρως. Το θέμα είναι τόσο βαρύ και σοβαρό που δεν επιτρέπεται ούτε αντέχεται να μείνουν σκιές ιοβόλες για την δημοκρατική ομαλότητα. Φως λοιπόν! Άπλετο φως!
Το να προκλήθηκαν τα γεγονότα αυτά από κυβερνητική πρωτοβουλία είναι εκτός από αντιδημοκρατικό και παράνομο, τόσο πέρα από κάθε όριο νοσηρής φαντασίας και πολιτικής ανοησίας που είναι αδιανόητο. Παραμένει όμως επιτακτική η ανάγκη να ξεκαθαριστεί ποιοι και με ποια δικαιολογία ζήτησαν κάτι τέτοιο και ποιοι και πώς το ενέκριναν. Η επίκληση του απορρήτου σε τέτοιες περιπτώσεις υποτάσσεται στην ανάγκη κάθαρσης του δημόσιου βίου. Oλα στο φως λοιπόν και από εκεί και πέρα απαραίτητες και με διακομματική συνεργασία οι διορθώσεις του θεσμικού καθεστώτος που διέπει και την άρση του τηλεφωνικού απορρήτου αλλά και την εν γένει λειτουργία των μυστικών υπηρεσιών. Αυτά τα στοιχειώδη για να αποτραπεί η περαιτέρω απαξίωση των θεσμών».
Ο Καραμανλής προσφέρει στον Μητσοτάκη ως σωσίβιο ένα πιστοποιητικό πολιτικής βλακείας, αλλά με τον όρο ότι θα αποκαλύψει ποιοι έδωσαν την εντολή παρακολούθησης του Ανδρουλάκη και του Κουκάκη και ποιοι την ενέκριναν. Κινείται στην ίδια γραμμή με τον Βενιζέλο αλλά πιο συγκρατημένα (ο Βενιζέλος αποφάνθηκε ότι έχει διαπραχθεί ποινικό αδίκημα και ζήτησε την άσκηση διώξεων). Και με μια φράση-μαχαιριά κόβει το βήχα του Μητσοτάκη που προσπαθεί να οχυρωθεί πίσω από το απόρρητο: «Η επίκληση του απορρήτου σε τέτοιες περιπτώσεις υποτάσσεται στην ανάγκη κάθαρσης του δημόσιου βίου»!
Αρκεί να θυμίσουμε ότι στην προ ημερήσιας διάταξης συζήτηση στη Βουλή, ο Μητσοτάκης έχτισε όλη την παρέμβασή του πάνω στον εξής ισχυρισμό: Λέτε ό,τι θέλετε, γιατί ξέρετε ότι δεν μπορώ να σας απαντήσω, δεν μπορώ να κάνω φέιγ-βολάν τα έγγραφα της ΕΥΠ. Οταν οι άλλοι τον προκαλούσαν να πει ποιοι ήταν οι εθνικοί λόγοι για τους οποίους αποφασίστηκε η παρακολούθηση του Ανδρουλάκη και του Κουκάκη, απαντούσε ότι δεν μπορεί να τους αναφέρει, γιατί θα σπάσει το απόρρητο. Για να μην πούμε για την άθλια εμφάνιση του Γεραπετρίτη στον ΣΚΑΪ, όπου έλεγε πως ακόμα και τώρα δεν ξέρουν τους λόγους για τους οποίους βυσματώθηκε ο Ανδρουλάκης!
Ο Καραμανλής προστίθεται σε εκείνους που ζητούν να ειπωθούν τα πάντα. Εμμέσως λέει στον Μητσοτάκη ότι δεν μπορεί να παίζει το κρυφτούλι και πως πρέπει να τα πει μόνος του, γιατί κάποια στιγμή θα τα βρουν και θα τα αποκαλύψουν οι άλλοι. Του λέει πως η απομάκρυνση του Κοντολέοντα και του Δημητριάδη δεν αρκεί. Πως πρέπει να ρίξει κι άλλο αίμα στην αρένα για να ευχαριστηθεί το πλήθος. Ελα, όμως, που ο Μητσοτάκης είναι εγκλωβισμένος σ’ αυτά που υποστήριζε από την αρχή. Αν κάνει κωλοτούμπα τώρα, πάλι θα έχει πρόβλημα, καθώς οι πάντες θα καταλάβουν ότι αναγκάστηκε να κάνει κωλοτούμπα, άρα έχει λερωμένη τη φωλιά του. Η κατάσταση για τον Μητσοτάκη είναι μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα.
Η αντίδραση των κυβερνητικών κύκλων στην ομιλία Καραμανλή ήταν η εξής: «Aπό την πρώτη στιγμή που με πρωτοβουλία της κυβέρνησης ήρθε στο φως η υπόθεση της επισύνδεσης του τηλεφώνου του κ. Ανδρουλάκη, τονίστηκε ότι υπάρχει ανάγκη να δοθούν πλήρεις απαντήσεις, με σεβασμό των προβλέψεων του νόμου για το απόρρητο και του Κανονισμού της Βουλής».
Εβγαλαν μια αμήχανη και βλακώδη δήλωση, επικαλούμενοι το απόρρητο, για ν’ απαντήσουν στον Καραμανλή, ο οποίος το είχε θέσει με πολιτική ωμότητα: «Η επίκληση του απορρήτου σε τέτοιες περιπτώσεις υποτάσσεται στην ανάγκη κάθαρσης του δημόσιου βίου». Μιλάμε για αναγνώριση της πλήρους διάστασης Καραμανλή-Μητσοτάκη, με υπογραφή του ίδιου του Μεγάρου Μαξίμου. Οταν το συνειδητοποίησαν, ακούγοντας και διαβάζοντας τα σχόλια στα αστικά ΜΜΕ, έβαλαν τον Οικονόμου να δηλώσει ότι ο Καραμανλής είπε τα ίδια που λέει και κάνει η κυβέρνηση!
ΥΓ1. Υστερα ήρθε το χτύπημα του σαμαρικού Κώστα Τζαβάρα που στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας ψήφισε μαζί με την αντιπολίτευση και ανέτρεψε το σχεδιασμό που είχε διαταχτεί να κάνει ο Τασούλας.
