Δεν ξέρουμε ποιος μας δουλεύει περισσότερο, η Vodafone ή η κυβέρνηση; ‘Η μήπως και οι δυο μαζί, συνεργαζόμενες απόλυτα και ακολουθώντας την τακτική «βάστα με να σε βαστώ»; Υπάρχουν κάποια πράγματα που δεν χρειάζεται να έχεις ντοκτορά στην Πληροφορική για να τα γνωρίζεις. Αρκούν ακόμα και στοιχειώδεις τεχνικές γνώσεις στο συγκεκριμένο αντικείμενο.
Βγήκε ο Βουλγαράκης στην περιβόητη πλέον συνέντευξη Τύπου των τριών υπουργών και διαβεβαίωσε ότι η εταιρία κατέστρεψε το λογισμικό που λειτουργούσε σαν «κοριός» και εξέτρεπε τις κλήσεις των υπό παρακολούθηση κινητών, έτσι που να μπορούν να παρακολουθούνται από τρίτους και -φυσικά- να καταγράφονται. Επειδή ξέσπασε θόρυβος στα ΜΜΕ και κανένας δεν έχαψε το παραμύθι, επιπροσθέτως δε άρχισε και φιλολογία για ποινικές ευθύνες της Vodafone και προσωπικά του Κορωνιά, η εταιρία έβγαλε ανακοίνωση την άλλη μέρα και ισχυρίστηκε τα αντίθετα απ’ αυτά που είχε ισχυριστεί ο Βουλγαράκης. Οτι, δηλαδή, παρέδωσε στις δικαστικές αρχές την εικόνα του λογισμικού της, όπως ακριβώς ήταν πριν την απενεργοποίηση του παράνομου κομματιού.
Ας πάρουμε, λοιπόν, τα πράγματα με τη σειρά, υιοθετώντας (ως υπόθεση εργασίας) αυτά που έχουν ανακοινωθεί επίσημα, τα οποία βέβαια καμιά σχέση δεν έχουν με την πραγματικότητα. Ας τα υιοθετήσουμε, όμως, προσωρινά, για να φανεί καθαρά πόσα τερατώδη ψέμματα μας είπαν και εξακολουθούν να μας λένε.
Αυτό που είπε ο Βουλγαράκης από τεχνική άποψη είναι παπαριά ολκής. Το είπε, εν γνώσει του ότι είναι παπαριά (δεν μπορεί να μην ήταν ενημερωμένος), νομίζοντας αλαζονικά ότι έτσι θα κλείσει το ζήτημα. Δεν υπάρχει περίπτωση η εταιρία να έσβησε το παράνομο λογισμικό από το σύστημά της, χωρίς προηγούμενα να πάρει αντίγραφο (back up) της κατάστασης πριν το σβήσει. Δεν υπάρχει περίπτωση η εταιρία αυτή (και κάθε εταιρία, όχι μόνο κινητής τηλεφωνίας) να μην παίρνει αντίγραφο των δεδομένων του συστήματός της τουλάχιστον μια φορά τη μέρα. Και μόνο για λόγους δικής της αυτοπροστασίας είναι σίγουρο ότι η Vodafone πήρε back up. Αυτό, άλλωστε, ισχυρίστηκε και ο Κορωνιάς, διαψεύδοντας τον Βουλγαράκη. Ακόμα, όμως, κι αν η εταιρία έσβησε το παράνομο κομμάτι του λογισμικού χωρίς να πάρει αντίγραφο, πάλι θα έμειναν στον κεντρικό της υπολογιστή τα log files. Πρόκειται για φακέλους στους οποίους καταγράφεται το ιστορικό όλων των κινήσεων του υπολογιστή: πότε μπήκε ένας χρήστης (μέρα και ώρα), με ποιους κωδικούς μπήκε, τι ακριβώς ενέργειες έκανε. Ακόμα και στα απλά συστήματα που δουλεύουν με Windows καταγράφονται σε log files όλες οι κινήσεις. Ο απλός χρήστης δεν βλέπει αυτούς τους φακέλους, ένας χρήστης όμως με σχετικά προχωρημένο επίπεδο μπορεί να τους δει. Αν αυτό ισχύει για τους οικιακούς μας υπολογιστές, φανταστείτε τι συμβαινει στα υπολογιστικά συστήματα εταιριών σαν τη Vodafone, που χρησιμοποιούν πολύ πιο εξελιγμένο λειτουργικό σύστημα (Unix). Επομένως, η εικόνα του λογισμικού θα υπήρχε αποτυπωμένη στα log files, σε κάθε περίπτωση, γιατί βέβαια η εταιρία δεν θα είχε κανένα λόγο να σβήσει και τα log files, αφού υποτίθεται ότι αυτή δεν διέπραξε την παρανομία, αλλά αποκατέστησε τη νομιμότητα. Γιατί, λοιπόν, ο Βουλγαράκης βγήκε και είπε αυτές τις παπαριές; Η απάντηση είναι ευνόητη.
Αμα είναι έτσι, τότε, θα μας αντιτείνει κάποιος, η εταιρία μπορούσε να βρει ποιος επενέβη στο λογισμικό του υπολογιστή της, αφού αυτό δεν μπορεί να έγινε «απ’ έξω» (από το διαδίκτυο), αλλά από το δικό της κλειστό δίκτυο, στο οποίο έχουν πρόσβαση λίγοι υπάλληλοι, με διαβαθμισμένη εξουσιοδότηση και κωδικούς. Αν -όπως λέει η Vodafone- έπιασε στα πράσα την παρανομία, τότε δεν μπορεί να μη βρήκε ίχνη για το ποιος ή ποιοι είχαν πρόσβαση στο σύστημά της. Ακόμα και αν ο «εισβολέας» έσβηνε τα log files, και πάλι κάποια ίχνη θα είχαν μείνει. Με ψάξιμο από ειδικούς θα έφταναν στους δράστες. Αν δεν έφτασαν, αν σήμερα κανείς δεν μπορεί να βγάλει άκρη, σημαίνει ότι στο ενδεκάμηνο που κρατούσαν μυστική την υπόθεση ασχολήθηκαν κυρίως με το σβήσιμο των ιχνών. Σε ένα τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα μπορούν πράγματι να κάνουν ολοκληρωμένη δουλειά, σβήνοντας όλα τα ίχνη και τεστάροντας την αποτελεσματικότητα του σβησίματος. Γιατί τα ίχνη έπρεπε να σβηστούν όχι μόνο από τον κεντρικό υπολογιστή, αλλά και από όλα τα συστήματα που συμμετέχουν στη διεκπεραίωση μιας τηλεφωνικής επικοινωνίας με κινητό (back up κρατούν και οι ενδιάμεσοι σταθμοί).
Τί δεν μπορεί να βρεθεί τώρα; Ο χώρος (ή οι χώροι) στον οποίο λειτουργούσαν τα 14 κινητά-«σκιές» και οι υπολογιστές στους οποίους κατέγραφαν το περιεχόμενο των υποκλεπτόμενων τηλεφωνημάτων και οι άνθρωποι που έκαναν τις υποκλοπές. Ο Βουλγαράκης, με βάση το σενάριο, δεν είπε ψέματα όταν αναφέρθηκε στο τρίγωνο Λυκαβηττός – Πύργος Αθηνών – Λευκός Σταυρός. Αυτό, προφανώς βγαίνει από τα αρχεία που έμειναν στον υπολογιστή της εταιρίας για τις «κυψέλες» (κεραίες) στις οποίες αναφέρονταν τα κινητά-«σκιές». Το ερώτημα είναι γιατί δεν έπιασαν στα πράσα τους υποκλοπείς. Η δικαιολογία που επικαλέστηκε ο Κορωνιάς («από τη στιγμή που διαπιστώσαμε την παρανομία έπρεπε να επέμβουμε αμέσως, γιατί αλλιώς θα διαπράταμε παρανομία ως εταιρία») δεν μπορεί να πείσει ούτε μικρά παιδιά.
Κάντε τους εξής απλούς συλλογισμούς. Είστε ο Κορωνιάς και τα στελέχη της εταιρίας σας σας ενημερώνουν (γιατί προφανώς δεν ασχολείστε εσείς προσωπικά με τα τεχνικά της εταιρίας), ότι βρήκαν παράνομο λογισμικό το οποίο εκτρέπει τις κλήσεις μιας σειράς κινητών, μεταξύ των οποίων κορυφαίων πολιτικών και πολιτειακών παραγόντων. Πώς σκέφτεσαι εσύ ο μέγας πατριώτης; Να σταματήσεις την υποκλοπή, χωρίς να πιάσεις τους υποκλοπείς, ή να πιάσεις τους υποκλοπείς, για να μη μπορούν να ξανακάνουν την ίδια δουλειά; Φυσικά σκέφτεσαι το δεύτερο. Τηλεφωνείς, λοιπόν, ε-σπευσμένα σε υπεύθυνους ανθρώπους της κυβέρνησης (με τους οποίους έχεις συνεργαστεί πριν και μετά την Ολυμπιάδα), ζητάς επειγόντως συνάντηση για εθνικό θέμα, τους εξηγείς τι ανακάλυψες και συμφωνείτε μαζί να συνεργαστείτε. Ανθρωποι των μυστικών υπηρεσιών εγκαθίστανται στα γραφεία της Vodafone (μαζί με τα μηχανήματά τους και σε συνεργασία με τους τεχνικούς της εταιρίας), ο πρωθυπουργός και οι υπουργοί πλακώνονται στα τηλεφωνήματα από τα παρακολουθούμενα κινητά, τα 14 κινητά-«σκιές» παίρνουν φωτιά, για να καταγράψουν στους υπολογιστές με τους οποίους είναι συνδεδεμένα τις υποκλεπτόμενες συνομιλίες, και μέσα σε ελάχιστες ώρες έχει εντοπιστεί το κτίριο όπου είναι εγκατεστημένο το σύστημα υποκλοπής (υπάρχει η δυνατότητα εντοπισμού ενός κινητού μέχρι και σε απόσταση μέτρου). Τη στήνουν οι ασφαλίτες εκεί και κάποια στιγμή πιάνουν και τους ανθρώπους που πηγαίνουν και παίρνουν το υποκλεπτόμενο υλικό (αν δεν είναι συνεχώς παρόντες με βάρδιες).
Ολη αυτή η διαδικασία δεν θα κρατούσε περισσότερο από λίγες ώρες. Τί φοβήθηκε ο Κορωνιάς, μη τυχόν και τον κατηγορούσε κάποιος ότι άφησε ενεργό το παράνομο σύστημα υποκλοπών για λίγες ώρες από τη στιγμή που η εταιρία του το ανακάλυψε; Αστεία πράγματα. Ετσι και έπιαναν τους υποκλοπείς, ο Κορωνιάς δεν θα ήταν μόνο ο «θεός» της κινητής τηλεφωνίας, αλλά και… εθνικός ήρωας. Θα ήταν ο άνθρωπος που συνετέλεσε να πιαστούν αυτοί που παρακολουθούσαν τον πρωθυπουργό!
Γιατί δεν ενήργησε έτσι;Και πάλι η απάντηση είναι ευνόητη.
♦ Συγκάλυψη
Το θέμα, όμως, δεν είναι τι έκανε και τι δεν έκανε ο Κορωνιάς. Το θέμα είναι ότι η κυβέρνηση βγήκε και τον κάλυψε πλήρως. Στη συνέντευξη Τύπου των τριών υπουργών, ο Βουλγαράκης, που ουσιαστικά έκανε την ενημέρωση των δημοσιογράφων, όχι μόνο απάλλαξε τον Κορωνιά από κάθε ευθύνη, αλλά βγήκε και είπε και το εξής πρωτοφανές: «Θα μπορούσε ο κ. Κορωνιάς να μην ειδοποιήσει καθόλου την κυβέρνηση για το σύστημα και να μην πάρει κανένας χαμπάρι»! Μπορούσε, άραγε, να το κάνει αυτό ο κάθε Κορωνιάς, όταν μια σειρά τεχνικοί λογισμικού (ενδεχομένως και τεχνικοί υλικού) της Vodafone γνώριζαν το γεγονός (γιατί βέβαια δεν το πήρε χαμπάρι ο Κορωνιάς, αλλά κάποιος υπάλληλος); Δεν θα ήταν ο ίδιος όμηρος αυτών των υπαλλήλων; Αυτό το ήξερε πολύ καλά ο Βουλγαράκης, όπως επίσης ήξερε ότι λέγοντας τα όσα είπε πραγματοποιούσε ευθεία παρέμβαση και «έδινε γραμμή» στην ανεξάρτητη -υποτίθεται- Δικαιοσύνη, η οποία θα ερευνήσει -υποτίθεται- προς κάθε κατεύθυνση. Και όμως, αυτός ο έμπειρος πολιτικός (ο Βουλγαράκης δεν είναι κανένας τυχαίος) έδειξε υπερβάλλοντα ζήλο στο να «καθαρίσει» τη Vodafone και τον Κορωνιά (σε αντίθεση με τον Παπαληγούρα, που κράτησε αποστάσεις και στη συνέντευξη Τύπου και σε συνέντευξη που έδωσε στο «Βήμα της Κυριακής»). Γιατί; Γιατί ήξερε αυτά που μάλλον ποτέ δεν θα μάθουμε εμείς. Αυτά που ενδεχομένως δεν γνωρίζει ούτε η πλειοψηφία των υπουργών και υφυπουργών της κυβέρνησης. Ηξερε και τήρησε το fairplay έναντι του Κορωνιά (το «βάστα με να σε βαστώ», που λέγαμε στην αρχή).
Και η δικαστική έρευνα; Αστεία πράγματα. Η δικαστική έρευνα θα βρει ένα «πειραγμένο» λογισμικό και τίποτ’ άλλο. Τα ίχνη του «πειράγματος» θα είναι σβησμένα και, βέβαια, στους κατόχους του συστήματος υποκλοπής-καταγραφής δεν θα φτάσουν ποτέ. Ετσι, θα έχει και η Δικαιοσύνη το άλλοθι ότι με τα στοιχεία που είχε στη διάθεσή της δεν μπορούσε να κάνει τίποτα. Σ’ αυτά τα κολπάκια είναι «μανούλες» οι δικαστικοί ταγοί. Οταν μάλιστα είναι πεπεισμένοι ότι πρόκειται για… εθνική υπόθεση…
