Για να καταλάβουμε πόσο μεγάλη απώλεια είναι για την κυβέρνηση Μητσοτάκη η άρνηση του απόστρατου ναυάρχου Αποστολάκη (του βατράχου, όπως με καμάρι τον αποκαλούσε ο Καμμένος) να αναλάβει υπουργός Πολιτικής Προστασίας, αρκεί να σκεφτούμε ότι στη χηρεύσασα θέση ο Μητσοτάκης αναγκάστηκε να διορίσει δύο, υπουργό και υφυπουργό. Τεράστιο μέγεθος ο βάτραχος Αποστολάκης…
Αστειευόμαστε, προφανώς. Το υπουργείο Πολιτικής Προστασίας σχεδιάστηκε αποκλειστικά για λόγους πολιτικής προπαγάνδας. Γι’ αυτό και επιλέχτηκε ο Αποστολάκης. Για να σταλεί το μήνυμα ότι τα… ικανά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ μπαίνουν στην κυβέρνηση Μητσοτάκη για να παραγάγουν… εθνικό έργο.
Μετά το φιάσκο με τον Αποστολάκη, αναζητήθηκε κάτι εξίσου εντυπωσιακό. Και επειδή στο εσωτερικό δεν εύρισκαν κάτι «γκαγκάν», κάποιος έριξε την ιδέα: γιατί δεν φέρνουμε κάποιον από το εξωτερικό, να τους πάρουμε τα σώβρακα; Βρέθηκε, λοιπόν, πολιτικός εκτός Ελλάδας, τον οποίο πολιτογραφούν Ελληνα με συνοπτικές διαδικασίες: ο Κύπριος Χρήστος Στυλιανίδης.
Υπάρχει, βέβαια, ένα… προβληματάκι. Υποτίθεται ότι με τον συριζαίο Αποστολάκη αναζητούσαν την εθνική συναίνεση. Δεν μπορούν να πουν το ίδιο για έναν καραμπινάτο δεξιό, προερχόμενο από το «βαθύ κράτος» της κυπριακής Δεξιάς (ΔΗΣΥ). Ο Στυλιανίδης διετέλεσε κυβερνητικός εκπρόσωπος και του Κληρίδη και του Αναστασιάδη, κατ’ επανάληψη βουλευτής του ΔΗΣΥ, ευρωβουλευτής και τέλος επίτροπος στην Κομισιόν Γιούνκερ, υποδειχθείς από δεξιό πρόεδρο (Αναστασιάδη). Αρα, ποια… εθνική συναίνεση;
Υπάρχει και ένα πρόβλημα: όταν παίρνεις έναν ενεργό κύπριο πολιτικό και τον κάνεις υπουργό στην Ελλάδα, πολιτογραφώντας τον Ελληνα με fast track διαδικασίες, δεν επιβεβαιώνεις ότι κινείσαι στην ίδια λογική με τον Ερντογάν; Δεν αβαντάρεις έτσι τη «λύση» των δύο κρατών και την προοπτική της διπλής ένωσης μιας διχοτομημένης Κύπρου;
Κατά τα άλλα, επειδή ο οδοντίατρος Στυλιανίδης κρίθηκε επιχειρησιακά αδύναμος, του έβαλαν δίπλα ως υφυπουργό έναν απόστρατο πτέραρχο, πρώην αρχηγό της Αεροπορίας (αρχηγός έγινε επί Σαμαροβενιζέλων τον Μάρτη του 2013 και αποστρατεύτηκε επί Τσιπροκαμμένων τον Φλεβάρη του 2015, αμέσως μόλις ανέλαβε ο Καμμένος δηλαδή), για ν’ αναλάβει -υποτίθεται- το επιχειρησιακό κομμάτι.
Μπούρδες! Πολιτικό σόου προσπαθεί να κάνει ο Μητσοτάκης, γι’ αυτό και έψαξε υπουργό από το εξωτερικό. Είναι σαν τις «μεταγραφές αεροδρομίου», με τις οποίες οι καπιταλιστές-ιδιοκτήτες των επαγγελματικών ποδοσφαιρικών ομάδων προσπαθούν να παραμυθιάσουν τους οπαδούς που γκρινιάζουν ότι «ο πρόεδρος έχει καβούρια στην τσέπη».
