Στυλοβάτες των σιωνιστών, τσιράκια των Αμερικανών

Από σχολιαστές του ελληνικού αστικού Τύπου δε διέφυγε το γεγονός ότι ο Νετανιάχου δεν ανέφερε τη λέξη Τουρκία στις δηλώσεις του μετά τη συνάντηση με τον Μητσοτάκη στην Ιερουσαλήμ. Προσπάθησε καναδυό φορές ο Κούλης να του δώσει πάσα, όμως ο σιωνιστής άφηνε τη μπάλα να βγει άουτ. Κι αυτό δεν είναι τυχαίο. Τον τελευταίο καιρό έχουν δημοσιευτεί πληροφορίες για παρασκηνιακές συζητήσεις μεταξύ διπλωματών Τουρκίας και Ισραήλ, με στόχο την εξομάλυνση των σχέσεων ανάμεσα στις δυο κυβερνήσεις.
 
Ασφαλώς υπάρχει και ο αμερικάνικος «δάκτυλος» σ' αυτό το παρασκήνιο. Οι Αμερικάνοι θέλουν να κρατήσουν την Τουρκία στη Δύση και είναι πιο εύκολο να προωθήσουν τη στρατηγική τους μέσω Ισραήλ παρά μέσω Ελλάδας. Τουρκία και Ισραήλ δεν έχουν συνοριακές διαφορές, ισραηλινοί καπιταλιστές έχουν τεράστιες επενδύσεις στην Τουρκία, ενώ το όνειρο του Ερντογάν να γίνει ένας κοσμικός χαλίφης στη Μέση Ανατολή έχει συντριβεί στην πραγματικότητα του στρατιωτικού πραξικοπήματος που γκρέμισε τη Μουσουλμανική Αδελφότητα από την εξουσία στην Αίγυπτο και της στρατιωτικής επικράτησης του Ασαντ στη Συρία. Επομένως, αμβλύνθηκαν οι διαφορές των δύο χωρών σ' αυτόν τον τομέα και μπορεί να επιχειρηθεί η επαναπροσέγγιση.
 
Υπάρχει και κάτι ακόμα. Το ενεργειακό παιχνίδι στην Ανατολική Μεσόγειο, που δεν αφορά μόνο αναζήτηση νέων πηγών υδρογονανθράκων αλλά και τις οδούς μεταφοράς τους. Το σχέδιο East Med είναι της πλάκας. Ενας πανάκριβος υποθαλάσσιος αγωγός, που θα εκτινάξει το κόστος του μεταφερόμενου καυσίμου, δεν μπορεί να αποτελέσει επιλογή καμιάς σύμπραξης μονοπωλιακών ομίλων. Ειδικά αν αναλογιστούμε το ήδη μεγάλο κόστος εξόρυξης, αλλά και το περιορισμένο μέγεθος των κοιτασμάτων, που ανεβάζει το συντελεστή απόσβεσης του αγωγού, επομένως και την τιμή του καυσίμου που θα μεταφερθεί. Αντίθετα, ένας αγωγός μέσω Τουρκίας είναι η μόνη ρεαλιστική επενδυτική κίνηση που θα επέλεγαν τα ενεργειακά μονοπώλια, αν αποφάσιζαν ότι τους ενδιαφέρουν τα κοιτάσματα φυσικού αερίου στη λεκάνη της Λεβαντίνης.
 
Οπως εύκολα γίνεται αντιληπτό, αυτή τη στιγμή, με την καπιταλιστική ύφεση να βαθαίνει απότομα σε όλο τον καπιταλιστικό κόσμο, τέτοιο ενδιαφέρον δεν υπάρχει. Γι' αυτόν το λόγο, η ΕΝΙ και η TOTAL παράτησαν ακόμα και τις ερευνητικές γεωτρήσεις στα οικόπεδα της κυπριακής ΑΟΖ, που έχουν πάρει μέσω δημοπρασίας. Οπως είπε χαρακτηριστικά ο Τσαβούσογλου προ ημερών, «αυτή τη στιγμή μόνο εμείς ψάχνουμε». Ούτε η Τουρκία θα έκανε έρευνες για υδρογονάνθρακες αυτή την περίοδο, αν δεν είχε πολιτικούς λόγους: τον αποκλεισμό της από τις περιφερειακές συμπράξεις στην περιοχή, με τη διαμόρφωση του κουαρτέτου Ισραήλ-Αιγύπτου-Ελλάδας-Κύπρου.
 
Εξίσου εύκολα γίνεται αντιληπτό πως αν επιλεγεί η λύση του αγωγού μεταφοράς μέσω Τουρκίας, δε θα μπορεί η Τουρκία να αποκλείεται από τις ενεργειακές εξελίξεις στην περιοχή. Γι' αυτό και οι Αμερικανοί, που παίζουν με όλους, ευνοούν την επαναπροσέγγιση Τουρκίας-Ισραήλ. Και γι' αυτό ο Νετανιάχου αρνήθηκε να πει οτιδήποτε ενάντια στην Τουρκία, μολονότι ο Μητσοτάκης σχεδόν τον παρακαλούσε να το κάνει. Ο σιωνιστής αναφέρθηκε, βέβαια, στον EastMed. Δεν του κόστισε τίποτα. Επισήμως το Ισραήλ συμμετέχει σ' αυτό το σχέδιο (που είναι απλώς μια δήλωση προθέσεων από τις κυβερνήσεις). Οι διπλωματικές διαπραγματεύσεις με την Τουρκία είναι ακόμα παρασκηνιακές και κανένας δεν μπορεί να διαβεβαιώσει τον Νετανιάχου ότι θα φτάσουν σύντομα σε αίσιο τέλος. Εκείνο που κάνει είναι να τις διευκολύνει, αποφεύγοντας κάθε επιθετική ρητορική έναντι της Τουρκίας, όταν έχει δίπλα του τον Μητσοτάκη.
 
Τα αναφέρουμε όλ' αυτά για να δείξουμε πόσο κοντόφθαλμη είναι η ελληνική αστική πολιτική, ακόμα και από τη δική της (αστική) σκοπιά. Δεν έχει ίχνος ανεξαρτησίας. Από την εποχή του Γιώργου Παπανδρέου, που άρχισαν τα μεγάλα «κολλητηλίκια» με τη σιωνιστική οντότητα, οι Αμερικάνοι επέβαλαν στο ελληνικό κράτος μια πολιτική: τώρα που το Ισραήλ τα έσπασε με την Τουρκία, τρέξτε εσείς να καλύψετε το κενό. Γνωστοί αρθρογράφοι και αναλυτές ανέλαβαν να παρουσιάσουν με καταγάλανα εθνικά χρώματα αυτή την πολιτική στον ελληνικό λαό. Το δόγμα «ο εχθρός του εχθρού μου είναι φίλος μου» σερβιρίστηκε ως το απώγειο μιας… ανεξάρτητης εξωτερικής πολιτικής.
 
Στην πραγματικότητα, αυτό βόλευε μόνο τους Αμερικάνους και τους σιωνιστές, το μακρύ τους χέρι στην περιοχή. Η μόνη χώρα της περιοχής, στην οποία οι σιωνιστές μπορούσαν να συνεχίσουν την εκπαίδευση της πολεμικής τους αεροπορίας, μετά τη σύγκρουσή τους με την Τουρκία, ήταν η Ελλάδα. Και τους την πρόσφεραν απλόχερα όλες οι αστικές κυβερνήσεις της τελευταίας δεκαετίας (Παπανδρέου, Σαμαρά, Τσίπρα, Μητσοτάκη), επιδιδόμενες σε μια σκυταλοδρομία αναβάθμισης των διακρατικών σχέσεων. Ο Τσίπρας έχει το ρεκόρ, το οποίο φιλοδοξεί να σπάσει ο Μητσοτάκης. Πρωτεύουσα του Ισραήλ είναι το Τελ Αβίβ. Εκεί βρίσκονται όλα τα κυβερνητικά κτίρια. Η Ιερουσαλήμ έχει ένα ξεχωριστό νομικό στάτους, καθορισμένο από τον ΟΗΕ. Ο Μητσοτάκης, όμως, δέχτηκε να γίνουν όλες οι συναντήσεις της ελληνικής κυβερνητικής αποστολής με την ισραηλινή στην Ιερουσαλήμ, στις σουίτες ενός πεντάστερου ξενοδοχείου. Ηταν μια πρόκληση για τους Παλαιστίνιους και μια ικανοποίηση των ιταμών αιτημάτων της σιωνιστικής πλευράς που θέλει να προσαρτήσει τη Δυτική Οχθη και να κάνει πρωτεύουσα του σιωνιστικού κράτους την Ιερουσαλήμ. Ο Τραμπ είναι αυτός που μετέφερε την αμερικάνικη πρεσβεία στην Ιερουσαλήμ, ο Μητσοτάκης το έκανε άτυπα, αποδεχόμενος να γίνουν εκεί οι συναντήσεις του με τον Νετανιάχου και οι συνομιλίες των υπουργών του με τους ομολόγους τους.
 
«Περιμένουμε από την Ελλάδα να είναι ο βασικός υποστηρικτής μας στην ΕΕ», δήλωσε στο ραδιόφωνο του ισραηλινού στρατού ο σιωνιστής πρέσβης στην Αθήνα, όταν ρωτήθηκε για τις διεθνείς αντιδράσεις στο σχέδιο προσάρτησης της Δυτικής Οχθης στο Ισραήλ! Ο Μητσοτάκης δεν τόλμησε να κάνει τέτοιο βήμα δημόσια  (εξέφρασε την προτίμησή του στην «αμοιβαία συμμετοχή και διάλογο αντί μονομερών ενεργειών από οποιοδήποτε μέρος»), όμως ούτε σε καταγγελία της σχεδιαζόμενης ωμής παραβίασης των ψηφισμάτων του ΟΗΕ προέβη, ούτε τη γραμμή των «ίσων αποστάσεων» (που σημαίνει εξίσωση θύματος και θύτη) εγκατέλειψε. Προκαλεί εντύπωση, όμως, η προκλητική τοποθέτηση του σιωνιστή πρέσβη. Επειδή ξέρει ότι τα ευρωπαϊκά ιμπεριαλιστικά κράτη δεν υπάρχει περίπτωση σ' αυτή τη φάση να αναγνωρίσουν την προσάρτηση της Δυτικής Οχθης στη σιωνιστική οντότητα (δεν έπιασε τους ευρωπαίους ιμπεριαλιστές καμιά ευαισθησία για τα εθνικά δίκαια των Παλαιστινίων – τα συμφέροντά τους στον αραβικό κόσμο υπερασπίζονται), καλεί ανοιχτά την ελληνική κυβέρνηση να γίνει «ντουντούκα» των σιωνιστών στην Ευρώπη! Είναι βέβαιο πως αν ο Μητσοτάκης τασσόταν δημόσια υπέρ της προσάρτησης της Δυτικής Οχθης, ο Νετανιάχου δε θα είχε κανένα πρόβλημα να πετάξει καναδυό φραστικές ρουκέτες κατά της τουρκικής πολιτικής. Αφού ο Μητσοτάκης δεν έκανε αυτό το βήμα (είναι προφανές ότι φυλάχτηκε, καθώς το ελληνικό κράτος δεν μπορεί να σηκώσει στις μικροσκοπικές του πλάτες τέτοιες πρωτοβουλίες, όταν δεν έχουν μιλήσει οι ηγέτριες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις της ΕΕ), παρέμεινε και ο Νετανιάχου πεισματικά σιωπηλός σε ό,τι έχει να κάνει με την Τουρκία, για να μη διαταράξει τις παρασκηνιακές διαπραγματεύσεις για την αποκατάσταση των τουρκοϊσραηλινών σχέσεων.
 
Οι σιωνιστές, όπως διέρρευσε από ελληνικής πλευράς, κάνουν και άλλα βήματα προκειμένου να εξαρτήσουν ακόμα πιο στενά το ελληνικό κράτος στην πολιτική τους. Εκδήλωσαν ενδιαφέρον για είσοδό τους στην ελληνική στρατιωτική βιομηχανία (ΕΛΒΟ) και στις ελληνικές στρατιωτικές υποδομές: αναβάθμιση του κέντρου εκπαίδευσης πιλότων μαχητικών αεροσκαφών στην Καλαμάτα και εγκατάσταση εξελιγμένου ραντάρ στην Ανατολική Κρήτη, που θα καλύπτει ολόκληρη την Ανατολική Μεσόγειο.
 
Ετσι, βρίσκεται σε εξέλιξη η ενίσχυση των στρατιωτικών δεσμών και η δημιουργία δεσμών εξάρτησης και στο στρατιωτικό τομέα με το κράτος-τρομοκράτη της Μέσης Ανατολής και της Ανατολικής Μεσογείου. Το κράτος που εδώ και εφτά δεκαετίες διαπράττει συστηματική γενοκτονία σε βάρος του παλαιστινιακού λαού, γράφοντας στις αρβύλες των στρατιωτών του τα ψηφίσματα του ΟΗΕ. Το κράτος που βομβαρδίζει γυναικόπαιδα με βόμβες φωσφόρου, που εκτελεί με ελεύθερους σκοπευτές, Παλαιστίνιους που διαδηλώνουν άοπλοι στη συνοριογραμμή της Λωρίδας της Γάζας, το κράτος που έχει χτίσει τείχος χωρίζοντας τα χωριά της Δυτικής Οχθης και επεκτείνει συνεχώς τους παράνομους εποικισμούς του αρπάζοντας παλαιστινιακή γη (αυτή τη γη που τώρα θέλει να προσαρτήσει στην επικράτειά του, πετώντας στα σκουπίδια και τις συμφωνίες που το ίδιο έχει υπογράψει).
 
«Κάθε φορά που είμαστε στο Ισραήλ, είμαστε σα στο σπίτι μας», δήλωσε ο Μητσοτάκης, προκαλώντας ανατριχίλα στην πλειοψηφία του ελληνικού λαού. Την ίδια ανατριχίλα που είχε προκαλέσει ο Τσίπρας, όταν χαρακτήριζε την Ιερουσαλήμ… ιστορική πρωτεύουσα του Ισραήλ! Οσοι και όσες αισθανόμαστε πόνο για τα πολύχρονα βάσανα του αδελφού παλαιστινιακού λαού οφείλουμε να εκφράσουμε πιο μαζικά και πιο δυνατά την αλληλεγγύη μας στον αγώνα του για λευτεριά και ανεξαρτησία, την αλληλεγγύη μας στην Παλαιστνιακή Αντίσταση που κρατά ζωντανή την Υπόθεση αυτού του μαρτυρικού και ήρωα λαού.