Από τη μια τα επεισόδια στον Εβρο και το Αιγαίο και η πολεμική επιχείρηση εναντίον των προσφύγων, από την άλλη η απειλή πανδημίας Covid-19, πέρασαν σε δεύτερη μοίρα οι εξελίξεις στο σκάνδαλο της διαπλοκής (όπως έχει εξελιχθεί πλέον η έρευνα για το σκάνδαλο Novartis). Κι όμως, τα λίγα που μεσολάβησαν ήρθαν να επιβεβαιώσουν το συμπέρασμα ότι όλοι τους (αστοί πολιτικοί, εκδότες, καπιταλιστές, δικαστικός μηχανισμός) κολυμπούσαν και εξακολουθούν να κολυμπούν στο βόθρο με τα περιττώματα.
♦ Η Τουλουπάκη και οι βοηθοί της Ντζούρας και Μανώλης, ανώτεροι εισαγγελείς και οι τρεις, καλούνται από τον αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ζαχαρή να καταθέσουν ανωμοτί ως ύποπτοι τέλεσης αδικημάτων. Ο Ζαχαρής διενεργεί προκαταρκτική εξέταση με βάση τις μηνύσεις που υπέβαλαν εναντίον του τρίο της εισαγγελίας κατά της Διαφθοράς τρία πολιτικά πρόσωπα. Και οι τρεις εισαγγελείς ζήτησαν προθεσμία για το τέλος του Μάρτη, προκειμένου να καταθέσουν έγγραφα υπομνήματα παροχής εξηγήσεων.
Η εξέλιξη είναι ασφαλώς ονειδιστική για την Τουλουπάκη και τους βοηθούς της, όμως δεν προεξοφλεί τίποτα. Επαψε ο ανώτατος δικαστικός μηχανισμός να προσφέρει στήριξη στην εισαγγελέα κατά της Διαφθοράς; Κινείται κάποιο κομμάτι αυτού του μηχανισμού που συνδέεται με τον Σαμαρά; 'Η πρόκειται απλώς για μια κίνηση-φερετζέ, που θα καταλήξει στην τοποθέτηση των τριών μηνύσεων στο αρχείο; Θα το μάθουμε όταν ο Ζαχαρής ολοκληρώσει την προκαταρκτική εξέταση.
Κομματάκι δύσκολο μας φαίνεται να απαγγείλουν κατηγορίες κατά της Τουλουπάκη και των βοηθών της. Περισσότερο πιθανόν μας φαίνεται να τους σφίγγουν τα λουριά ώστε να υπηρετήσουν με αφοσίωση τη «νέα κατάσταση». Θυμίζουμε τη φιλολογία που φέρει την Τουλουπάκη να έχει στενούς δεσμούς με την οικογένεια Μητσοτάκη, καθώς και τον ισχυρισμό επώνυμου αρθρογράφου της Δεξιάς (Κοττάκης) ότι ο Μητσοτάκης απαντά στην απειλή Σαμαρά για τη δημιουργία νέου κόμματος στα δεξιά της ΝΔ, κρατώντας εκκρεμείς κάποιες δικαστικές υποθέσεις (εμείς σε εκκρεμότητα ξέρουμε να είναι η υπόθεση Γεωργιάδης-Novartis, την οποία χειρίζεται η Τουλουπάκη).
♦ Ο εκπρόσωπος Τύπου του δολοφονικού σιωνιστικού στρατού Σάμπυ Μιωνής φέρεται να διαψεύδει σε υπόμνημα που έστειλε στην Προανακριτική της Βουλής ότι υπήρξε εκπρόσωπος Τύπου του ισραηλινού στρατού! Προφανώς. όλοι όσοι τον είδαμε να φοράει τη σιωναζιστική στολή και να υπεραμύνεται (σε άψογα ελληνικά) της πειρατικής δολοφονικής επίθεσης στο Στολίσκο της Ελευθερίας, τον Μάη του 2015, είχαμε πάθει κάποιο είδος… παράκρουσης. Βέβαια, μπορεί να κάνει κάποιο δικολαβικό λογοπαίγνιο (υπαινισσόμενος, ας πούμε, ότι ήταν… εθελοντής σπόκμαν του σιωνιστικού στρατού, κάτι σαν τους εθελοντές των ΜΚΟ!), οι συριζαίοι όμως φρόντισαν να υπενθυμίσουν ότι σε κατάθεσή του στην ελληνική πρεσβεία του Τελ Αβίβ, στις 31.5.2013, στο πλαίσιο προκαταρκτικής εξέτασης για τη λίστα Λαγκάρντ, δήλωνε: «είμαι εκπρόσωπος Τύπου του ισραηλινού στρατού». Αντιλαμβάνεστε, λοιπόν, ότι μιλάμε για ένα… τέρας αξιοπιστίας.
Αυτός ο… σούπερ αξιόπιστος μάρτυρας, αφού «έδωσε» τον Παπαγγελόπουλο, καταγγέλλοντάς τον ως μέλος εγκληματικής συμμορίας που προσπαθούσε να του πάρει (του Μιωνή) 350 χιλιάρικα τάχα για δικαστικά έξοδα, προσπαθεί να πείσει ότι «ο κ. Σαμαράς δεν μεσολάβησε ποτέ μεταξύ εμού και του κ. Φιλιππάκη προκειμένου να επέλθει οποιοσδήποτε συμβιβασμός. Κι εμείς σκεφτόμαστε το εξής απλό και λογικό: ο Μιωνής είχε δικηγόρο και στενό συνεργάτη (τόσο στενό ώστε να του εμπιστεύεται μισό εκατομμύριο για να το στείλει από την Ελλάδα στην Ελβετία) τον Παπασπύρου, ο οποίος ήταν σύμβουλος του Σαμαρά. Και δεν αξιοποίησε αυτό το τόσο σημαντικό «κονέ», για να πετύχει συμβιβασμό με τον Φιλιππάκη επί Σαμαρά, αλλά θυμήθηκε να αναζητήσει βοήθεια επί Τσίπρα;
Και κάτι ακόμα, για να μη μας περνάει για μακάκες ο εκπρόσωπος Τύπου του σιωνιστικού στρατού: γιατί επεδίωκε παράνομη ρύθμιση ανοιχτών ποινικών υποθέσεών του, με κυβερνητική παρέμβαση; Εντάξει οι διαφορές του με τον Φιλιππάκη, αλλά οι ποινικές διώξεις δεν του ασκήθηκαν από τον Φιλιππάκη, αλλά από την τακτική Δικαιοσύνη. Γιατί επεδίωξε τη διευθέτησή τους μέσω μιας εξωδικαστικής συμφωνίας με έναν εκδότη, με τη μεσολάβηση υπουργών, αντί να περιμένει να εξελιχθούν οι υποθέσεις, όπως κάνει κάθε πολίτης; Κι αυτοί που έχουν αναγάγει τον Μιωνή σε πηγή της απόλυτης αλήθειας, γιατί δεν κοιτάζουν τις δικές του ποινικές ευθύνες, αλλά κοιτάζουν μόνο τις ευθύνες του Παπαγγελόπουλου και του Παππά; Πώς αποκαλείται κάποιος που προσπαθεί να θάψει ποινικές του υποθέσεις μέσω παραδικαστικού κυκλώματος;
♦ Μετά τον Μιωνή, υπόμνημα στην Προανακριτική έστειλε και ο Φιλιππάκης. Στο οποίο περιγράφει ένα οργιώδες παρασκήνιο ανάμεσα στον ίδιο και τον Μιωνή, με συμμετοχή διάφορων μεγαλοδικηγόρων, Ελλήνων και Ισραηλινών, αλλά και με συμμετοχή -αυτό είναι που ενδιαφέρει- και δύο κυβερνήσεων. Ο Φιλιππάκης δίνει ημερομηνίες για δύο συναντήσεις του με τον Σαμαρά, ο οποίος του ζητούσε να συμβιβαστεί με τον Μιωνή, αλλά και χωριστές συναντήσεις με τον σύμβουλο του Σαμαρά (και συνεργάτη του Μιωνή) Παπασταύρου. Επομένως, σύμφωνα με όσα ισχυρίζεται ο Φιλιππάκης, ο Μιωνής λέει ψέματα όταν ισχυρίζεται ότι ο Σαμαράς δεν ανακατεύτηκε ποτέ. Σε κάθε περίπτωση, όπως κάλεσαν για μάρτυρα τον Παππά, επειδή τον ανέφερε ο Μιωνής, έτσι πρέπει να καλέσουν και τον Φιλιππάκη και τον Σαμαρά (που τον κατονομάζει ο Φιλιππάκης) και όλα τα υπόλοιπα κατονομαζόμενα πρόσωπα.
Ενδιαφέρον στο Υπόμνημα του Φιλιππάκη είναι το σημείο που αναφέρεται στη δεύτερη συνάντηση με τους Παππά και Παπαγγελόπουλο, στις 15 Μάη του 2018, στο γραφείο του Παππά στο υπουργείο Ψηφιακής Πολιτικής. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του, όταν συναντήθηκαν με τους δύο υπουργούς των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, είχαν ήδη υπογράψει το ιδιωτικό συμφωνητικό συμβιβασμού. Γράφει πως αυτό το έφτιαξε η πλευρά Μιωνή και πως η δική του πλευρά το υπέγραψε επειδή είχε στριμωχτεί οικονομικά. Είναι το ίδιο συμφωνητικό που κατέθεσε ο Μιωνής στην Προανακριτική; Ετσι φαίνεται. Πώς γίνεται, όμως, και σε ένα συμφωνητικό μεταξύ ιδιωτών υπάρχουν και όροι που αφορούν το χειρισμό ποινικών υποθέσεων του Μιωνή, τις οποίες χειρίζονταν εισαγγελείς; Ποιος παρείχε την εγγύηση ότι οι εισαγγελείς που χειρίζονταν τις ανοιχτές ποινικές υποθέσεις του Μιωνή θα τις χειρίζονταν όπως προέβλεπε το ιδιωτικό συμφωνητικό; Μόνο μια κυβέρνηση θα μπορούσε να το εγγυηθεί, βάζοντας μπροστά τις παρασκηνιακές σχέσεις της με το δικαστικό μηχανισμό.
Επ' αυτού ο Φιλιππάκης δεν αναφέρει τίποτα. Οπως δεν μας διαφωτίζει για το αν αυτό το ιδιωτικό συμφωνητικό είχε τεθεί υπόψη των κυβερνητικών στελεχών (Παππά και Παπαγγελόπουλου), όταν βρέθηκαν όλοι μαζί στο γραφείο του Παππά, με θέμα -όπως γράφει ο Φιλιππάκης- την «τήρηση των εκατέρωθεν δεσμεύσεων του συμβιβασμού, “λόγω ενδιαφέροντος”, κατά δήλωση κ. Ν. Παππά, “ισραηλινών αξιωματούχων”». Πιστεύει κανείς (εκτός αν είναι αφελής ή «στημένος» συριζαίος), ότι δυο κωλοπετσωμένοι υπουργοί κάθησαν στο τραπέζι με δυο αντιμαχόμενους καπιταλιστές, με στόχο την τήρηση των συμφωνηθέντων του συμβιβασμού, χωρίς να έχουν δει τι ακριβώς προέβλεπε αυτός ο συμβιβασμός που είχε τη μορφή ιδιωτικού συμφωνητικού;
♦ Αφήσαμε τελευταίο τον Νίκο Παππά, ο οποίος κατέθεσε για δυο μέρες στην Προανακριτική ως μάρτυρας. Την πρώτη μέρα φάνηκε να ψιλοαδειάζει τον Παπαγγελόπουλο, τη δεύτερη όμως τον υπερασπίστηκε πλήρως (ίσως ο «Μίμης» να του έστειλε τίποτα «μηνυματάκια»). Αναμενόμενο ήταν αυτό. Αναμενόμενη και η προσπάθεια συμψηφισμού με τον Σαμαρά. Ομολογούμε ότι δεν την περιμέναμε τόσο χοντροκομμένη και απροκάλυπτη. Ο Παππάς, σύμφωνα με όσα διέρρευσαν, είπε πως «αν θέλει να σώσει την αξιοπιστία της, η Επιτροπή πρέπει να καλέσει τους κυρίους Σαμαρά, Φιλιππάκη, Παπασταύρου, τους δικηγόρους τους και την κυρία Παπαδάκου». Και συμπλήρωσε με νόημα: «Εκτός κι αν φοβάστε τον κ. Φιλιππάκη, που μπορεί να έχει πολλά να πει για ραντεβού με τον κ. Σαμαρά».
Ο Φιλιππάκης τα είπε στέλνοντας υπόμνημα. Απ' αυτή την άποψη, ο Παππάς έχει δίκιο. Οι συριζαίοι φαίνεται πως δεν έκαναν τίποτα διαφορετικό απ' αυτό που είχε προσπαθήσει να κάνει ο Σαμαράς. Δε θα θυμίσουμε στον Παππά τις μπούρδες περί «ηθικού πλεονεκτήματος», αλλά θα ρωτήσουμε συγκεκριμένα: σε τι διαφέρουν ο ίδιος και ο Τσίπρας από τον Σαμαρά και τον Παπασταύρου; Και παραπέρα: σύμφωνα με τον Φιλιππάκη, επί Σαμαρά δεν είχε φτάσει με τον Μιωνή στη συμφωνία που έφτασε επί Τσίπρα. Δηλαδή, να υπάρχει εγγύηση ότι θα ρυθμιστούν και εκκρεμείς ποινικές υποθέσεις του Μιωνή. Επ' αυτού τι έχει να πει; Ξέρουμε ότι θα επικαλεστεί άγνοια του ιδιωτικού συμφωνητικού, αλλά υπάρχει κανείς (πλην αφελών και «στημένων») που θα τον πιστέψει;
ΥΓ. Ο Τζανακόπουλος κατέθεσε στην Προανακριτική ότι τότε που τον έπιασαν στα πράσα να βγαίνει από το γραφείο της Ξένης Δημητρίου, είχε πάει ως απεσταλμένος του Τσίπρα για να ρωτήσει αν υπάρχει φάκελος! Κανονική παιδική χαρά. Μ' ένα τηλεφώνημα μπορούσε να μάθει τα πάντα, αλλά αυτός πήγε κι έκανε βίζιτα στη θεία Ξένη! Η αλαζονεία τους δεν τους άφηνε να προφυλαχτούν και τώρα το πληρώνουν.
