Καθ’ όλη τη διάρκεια της μνημονιακής πενταετίας χρησιμοποιείται ένας μπαμπούλας: «να μην χρεοκοπήσουμε, να μην αναγκαστούμε να βγούμε από το ευρώ». Η νέα συγκυβέρνηση, δίπλα σ’ αυτόν τον μπαμπούλα, που δεν τον απέσυρε, έβαλε έναν ακόμη: «δημιουργούν συνθήκες ανατροπής μας, για να κάνουν κυβέρνηση τύπου Παπαδήμου, με πρωθυπουργό τον Στουρνάρα, και να περνάνε ό,τι θέλουν». Ετσι, ολοκληρώνεται το σκηνικό για να παρθούν τα πρώτα μέτρα της νέας μνημονιακής περιόδου, που ξεκίνησε με την απόφαση του Eurogroup στις 20 Φλεβάρη και τη «λίστα Βαρουφάκη» τρεις μέρες μετά.
Ο νέος μπαμπούλας διακινείται επίσημα, ακόμη και με κείμενα, από ανθρώπους του Μαξίμου και έρχεται σε συνέχεια της προπαγάνδας που αναπτύχθηκε πριν και μετά το Eurogroup της 20ής του Φλεβάρη. Τότε έλεγαν ότι υπήρχε ένα σχέδιο του Σαμαρά να ρίξει την κυβέρνηση μέσα σε λίγες μέρες (αριστερή παρένθεση), το οποίο η συγκυβέρνηση κατάφερε να αποτρέψει με τη συμφωνία της 20ής του Φλεβάρη και τη «λίστα Βαρουφάκη». Τώρα λένε ότι συνεχίζεται η προσπάθεια να υλοποιηθεί η «αριστερή παρένθεση», με την ενεργοποίηση «συγκεκριμένων κέντρων» στην ΕΕ (οι Γερμανοί με τους συμμάχους τους), οπότε μέγας στόχος είναι να καταφέρει η κυβέρνηση ν’ αντέξει, να μην πέσει. Πώς θα το καταφέρει αυτό; Αποφεύγοντας το «πιστωτικό γεγονός», με την εξασφάλιση ρευστότητας (νέων δανεικών, δηλαδή, για να λέμε τα πράγματα με τ’ όνομά τους). Πώς θα εξασφαλιστεί η ρευστότητα, θα αποπληρωθούν κανονικά τα τοκοχρεολύσια του Μάρτη και του Απρίλη και θα αποφευχθεί το «πιστωτικό γεγονός», για το οποίο προειδοποιεί ανοιχτά ο Σόιμπλε; Με την έμπρακτη υλοποίηση της συμφωνίας της 20ής του Φλεβάρη και της «λίστας Βαρουφάκη», δηλαδή με τη λήψη μέτρων που θα γίνουν αποδεκτά από τους ιμπεριαλιστές δανειστές (την τρόικα, για να συνεννοούμαστε).
Με απλά λόγια, η νέα συγκυβέρνηση θα πάρει τα πρώτα νέα μνημονιακά μέτρα, «με το πιστόλι στον κρόταφο», προκειμένου «να μην χρεοκοπήσουμε» και «να μην βγούμε από το ευρώ»! Το σενάριο είναι ίδιο, με διαφορετικά σκηνικά και διαφορετικούς πρωταγωνιστές. Το έχουμε ζήσει καμιά δεκαπενταριά φορές τα τελευταία πέντε χρόνια. Υπάρχει και μια ακόμη διαφορά. Οι θεατές σήμερα είναι παγωμένοι, δε συμμετέχουν ή χάβουν τα παραμύθια που τους σερβίρει ο καινούργιος θίασος. Με την αμέριστη συμπαράσταση των αστικών ΜΜΕ και των στημένων γκάλοπ που φτιάχνουν κλίμα, η συγκυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου προσπαθεί να καταστήσει τον ελληνικό λαό συνυπεύθυνο για τη συνέχιση της μνημονιακής πολιτικής. Αυτό, βέβαια, είναι κοντόθωρο, δεν μπορεί να κρατήσει πολύ (ο λαός θα κρίνει εκ του αποτελέσματος, ενώ ένα τμήμα του έχει ήδη καταλάβει τι γίνεται), όμως ο ΣΥΡΙΖΑ και οι σύμμαχοί του δεν έχουν άλλη λύση. Θα προσπαθήσουν να διαχειριστούν τον ελληνικό λαό για όσο περισσότερο χρόνο μπορέσουν.
Δεν υπάρχουν εκβιασμοί από τη μεριά των δανειστών; Υπάρχουν, όμως αυτοί οι εκβιασμοί είναι σε σημαντικό βαθμό μέρος του παιχνιδιού και η συγκυβέρνηση τους θέλει και τους προκαλεί. Είναι το άλλοθί της, καθώς τους μετατρέπει σε εκβιασμούς επί του ελληνικού λαού. Δεν χρειάζεται προσυνεννόηση με τους ιμπεριαλιστές δανειστές για να παίξουν αυτοί το παιχνίδι των εκβιασμών. Το αντιλαμβάνονται μόνοι τους, ξέρουν από πολιτική. Γι’ αυτό βγαίνει σχεδόν σε καθημερινή βάση ο Σόιμπλε ή ο εκπρόσωπός του Γιέγκερ και ζητούν «μέτρα και ολοκλήρωση της αξιολόγησης». Γι’ αυτό εμφανίστηκε με τον πιο επίσημο τρόπο ο Ντράγκι και ανακοίνωσε ότι κλείνει όλες τις στρόφιγγες της ρευστότητας μέχρις ότου το ελληνικό κράτος αρχίσει να υλοποιεί τα συμφωνηθέντα στο Eurogroup της 20ής του Φλεβάρη. Γι’ αυτό εμφανίζεται ο «συμβιβαστικός» Ντεϊσελμπλούμ και δηλώνει από τις στήλες των Financial Times: «πάρτε και σεις, ρε παιδιά, κάποια από τα μέτρα που οι ίδιοι προτείνατε, ώστε ν’ αρχίσει να κλείνει η αξιολόγηση από την τρόικα και να μπορέσουμε να σας δώσουμε κάποια μπροστάντζα από τη δόση των 7,2 δισ., για να μην χρεοκοπήσετε».
Δεν είμαστε σε θέση να πούμε αν θα υπάρξει απόφαση στο Eurogroup της 9ης του Μάρτη ή αν θα χρειαστούν μερικές ακόμη μέρες σόου «σκληρής διαπραγμάτευσης» (το έχουμε μάθει το έργο πια). Το μόνο βέβαιο είναι πως βάση για συζήτηση στο Eurogroup δε θα είναι τα «έξι σημεία» που έδωσε στη δημοσιότητα η μονταζιέρα που έχει στήσει ο Παππάς στο Μαξίμου. Αυτά ήταν απλώς τίτλοι κεφαλαίων, που μπορεί ν’ αποτελέσουν βάση συζήτησης σε συνοικιακό προποτζίδικο, ανάμεσα σε δυο κληρώσεις του Κίνο, όχι όμως σε ένα όργανο όπως το Eurogroup. Η κάνουλα για να πληρωθούν οι δανειακές υποχρεώσεις των επόμενων εβδομάδων θ’ ανοίξει μόνο αν παρθούν συγκεκριμένα μέτρα. Και είναι βέβαιο πως σε «τεχνικό επίπεδο», δηλαδή μεταξύ της ομάδας Χουλιαράκη (και Θεοχαράκη πλέον) και της τρόικας, γίνεται εξειδίκευση των μέτρων και του χρονοδιαγράμματος λήψης τους.
Ποια θα είναι τα πρώτα μέτρα; Δεν μπορούμε να μιλήσουμε με ακρίβεια, γιατί υπάρχει διαπραγμάτευση για το χρονοδιάγραμμα (πάντοτε γινόταν τέτοια διαπραγμάτευση με την τρόικα). Μπορούμε, όμως, να πούμε με απόλυτη σιγουριά, ότι δε θα είναι μόνο ιδιωτικοποιήσεις (η εκχώρηση των 14 περιφερειακών αεροδρομίων στους Γερμανούς της Fraport πρέπει να θεωρείται σίγουρη). Θα είναι και δημοσιονομικού χαρακτήρα μέτρα.
Το αηδιαστικό ραδιοτηλεοπτικό σόου που έδωσε επί τέσσερις συνεχείς μέρες ο Μπαρουφάκης δεν τον ανέδειξε μόνο σε… Σεφερλή της αστικής πολιτικής. Εβγαλε και ειδήσεις, όσο κι αν έγινε προσπάθεια να παρουσιαστούν σαν «σχήματα λόγου» και «υποθετικά παραδείγματα», κρυμμένες ανάμεσα στις γραμμές της απίστευτης λογοδιάρροιας του «να με λέτε Γιάννη». Η κουβέντα για καθιέρωση ενιαίου συντελεστή ΦΠΑ δεν πετάχτηκε τυχαία. Η τρόικα το πρότεινε από παλιά. Στο 19-20% ήταν η πρόταση της τρόικας, για 15-16% μίλησε ο Μπαρουφάκης, αν τα βρουν κάπου στη μέση θα έχουμε μια ακόμη φορομπηχτική επέλαση ενάντια στον ελληνικό λαό και μάλιστα στον τομέα της έμμεσης φορολογίας και ειδικά στο στενό πυρήνα της κατανάλωσης των λαϊκών νοικοκυριών, τα τρόφιμα. Η κουβέντα για νέο έκτακτο φόρο δεν έπεσε τυχαία. Το ότι «θα πληρώσουν αυτοί που έχουν» δεν λέει απολύτως τίποτα. Και η περιβόητη «έκτακτη εισφορά αλληλεγγύης» (που από έκτακτη έγινε μόνιμη, με τις ευλογίες και της σημερινής συγκυβέρνησης που δεν την καταργεί) μπήκε με… κοινωνική ευσθησία (κλιμάκωση χαρατσοσυντελεστή από 1% μέχρι 4%, ανάλογα με το εισόδημα). Ο υπαινιγμός για διατήρηση του ΕΝΦΙΑ και το 2015 δεν έπεσε τυχαία. Οπως δεν ήταν τυχαία η κουβέντα του Κουρουμπλή για αύξηση της συμμετοχής στη φαρμακευτική δαπάνη, με εισοδηματικά κριτήρια.
Σ’ αυτή την κατεύθυνση θα είναι τα νέα μέτρα. Πρόκειται για μια κατεύθυνση που περιγράφεται στην απόφαση της 20ής του Φλεβάρη και εξειδικεύεται, καταρχάς, στη «λίστα Βαρουφάκη». Τα μέτρα θα είναι και φορομπηχτικά και αντιασφαλιστικά (θυμηθείτε τι προβλέπει η «λίστα») και αντεργατικά. Και θα έρθουν να προστεθούν στα ήδη ισχύοντα της μνημονιακής πολιτικής (αν καταργηθεί κάτι, θα πρέπει να αντικατασταθεί με ισοδύναμα μέτρα). Ολ’ αυτά θα πρέπει να υλοποιηθούν μέχρι το τέλος του Απρίλη, για να κλείσει η αξιολόγηση από την τρόικα και να εκταμιευτεί το σύνολο της δόσης των 7,2 δισ. ευρώ.
