Από τα διαμειφθέντα μεταξύ Τσίπρα και Ερντογάν, κατά την πρόσφατη επίσκεψη του τελευταίου στην Ελλάδα, είχε καταστεί φανερό ότι ο Τσίπρας «έδωσε» στον τούρκο πρόεδρο την εκλογή μουφτή στις μουσουλμανικές κοινότητες της Θράκης, προφανώς για να έχει ο Ερντογάν «κάτι» να επιδεικνύει στην τουρκική αντιπολίτευση (Κεμαλιστές), η οποία του «τη βγαίνει» εθνικιστικά. Ο Ερντογάν αναγνώρισε ότι η εκλογή μουφτή είναι ζήτημα του ελληνικού κράτους και υπέβαλε αίτημα «ισοπολιτείας» (αναφερόμενος στον τρόπο εκλογής του ορθόδοξου πατριάρχη στην Κωνσταντινούπολη), ενώ ο Τσίπρας δεν έκανε κανένα σχόλιο επ' αυτού, σημάδι ότι το θέμα είχε συμφωνηθεί.
Ακολούθησαν ανακοινώσεις από τον υπουργό Παιδείας (και Θρησκευμάτων, μην το ξεχνάμε) Κ. Γαβρόγλου, ότι θ' αλλάξει ο τρόπος εκλογής του μουφτή («θα πρέπει να αρχίσει μια πολύ σοβαρή συζήτηση με την ίδια τη μειονότητα ως προς το θέμα της ορθολογικοποίησης της εκλογής μουφτήδων»). Τότε, αντέδρασε χολωμένος ο υπουργός Εξωτερικών Ν. Κοτζιάς, που αισθάνθηκε ότι ο Τσίπρας τον παραγκωνίζει σε ένα ζήτημα που θεωρούσε δικής του αρμοδιότητας. Δήλωσε, λοιπόν, ότι δεν υπάρχει καμιά συζήτηση για το θέμα της εκλογής μουφτή. Ομως τον άδειασε ο ίδιος ο Τσίπρας, δηλώνοντας από τις Βρυξέλλες ότι τη σχετική συζήτηση «η κυβέρνηση την έχει ξεκινήσει εδώ και πάρα πολύ καιρό στο εσωτερικό της. Είναι αντικειμενική ανάγκη και δεν αφορά τον τούρκο πρόεδρο και πρέπει να επεκταθεί δημοσιά και ανοικτά με τη μειονότητα. Με τη μουσουλμανική μειονότητα που είναι τρίφυλης προέλευσης».
Ο Κοτζιάς αναδιπλώθηκε, δήλωσε ότι το θέμα είναι αρμοδιότητας Γαβρόγλου και απέδωσε -ως συνήθως- στα… fake news τα περί διάστασής του με τον υπουργό Παιδείας. Κι εκεί που το ζήτημα πήγαινε να κλείσει (η αλήθεια είναι ότι η αντιπολίτευση δεν έκανε καθόλου σπέκουλα), πετάχτηκε ο Δ. Καμμένος των ΑΝΕΛ, που αφού εξέφρασε τη δυσαρέσκειά του για τα όσα αναφέρει το κείμενο των 53+ για τη συνεργασία του ΣΥΡΙΖΑ με τους ΑΝΕΛ, εξέφρασε με χαρακτηριστικό τρόπο την αντίθεσή του στις προωθούμενες αλλαγές στον τρόπο εκλογής μουφτή: «Και θέλετε εσείς, εγώ να ψηφίσω τον μουφτή από τη βάση. Να κάνει τι; Να ψηφίζει ένας από την Αρκαδία τον αντιπεριφερειάρχη στην Κομοτηνή; Αυτό θέλουμε;».
Πριν κατακαθήσει το μικρό σύννεφο που σήκωσε με τις δηλώσεις του ο ακροδεξιός βουλευτής, ήρθε ο άλλος Καμμένος, η αρχηγάρα και υπουργός, να σηκώσει πραγματικό κουρνιαχτό, επαναλαμβάνοντας τις γνωστές θέσεις του για τυχόν συμφωνία με την ΠΓΔΜ σε σύνθετη ονομασία που θα περιλαμβάνει και τον όρο Μακεδονία. «Οσον αφορά εμένα, όχι με την ιδιότητα του υπουργού Εθνικής Αμυνας, αλλά με την ιδιότητα του αρχηγού κόμματος, σας διαβεβαιώνω ότι ουδέποτε θα συναινέσω στην οποιαδήποτε χρήση του ελληνικού όρου Μακεδονία για την ονομασία των Σκοπίων», είπε.
Ο Κοτζιάς, ο οποίος εδώ και καιρό διεξάγει εντατικές διαπραγματεύσεις με τη γειτονική χώρα, που έχει τώρα μια κυβέρνηση που συμφωνεί σε σύνθετη ονομασία, άδειασε μεγαλοπρεπέστατα τον Καμμένο, δηλώνοντας ότι «είναι δικαίωμα του κάθε κόμματος σε ζητήματα που τα θεωρεί θεμελιακά να τοποθετείται», όμως για το ζήτημα του ονόματος της ΠΓΔΜ «αυτό που χρειάζεται είναι μια πλειοψηφία βουλευτών, όχι μια πλειοψηφία κομμάτων». Και συμπλήρωσε με καρφί κατά Καμμένου: «Και [χρειάζεται] μια πλειοψηφία ευθύνης, καθώς δεν μπορεί να μένει άλυτο ένα ζήτημα γιατί κάποιοι παίζουν με το μέλλον της χώρας»!
Τα ανακλαστικά της ΝΔ αποδείχτηκαν για μια ακόμα φορά επιπέδου… γκαζοζέν, όχι όμως και της Ντόρας. Μολονότι ο αδερφούκλας της της έχει στερήσει τη θέση του τομεάρχη εξωτερικής πολιτικής, αυτή έσπευσε να τοποθετηθεί στο θέμα που άνοιξε, καθώς μυρίστηκε «ψητό». Αφού θύμισε ότι ο Καμμένος «δύο φορές κατά την περίοδο διακυβέρνησης Καραμανλή, είχε ψηφίσει τη σύνθετη ονομασία, με γεωγραφικό προσδιορισμό, erga omnes (έναντι όλων) που ήταν η βασική θέση που είχε γίνει αποδεκτή από το σύνολο της Βουλής (πλην ΛΑΟΣ) και με την οποία πήγαμε στο Βουκουρέστι», διαμήνυσε στην κυβέρνηση να μην προσβλέπει στις ψήφους της αντιπολίτευσης (όπως είχε πει ο Κοτζιάς). «Να έρθουν ενιαία ως κυβέρνηση να μας πουν ποιο είναι το αποτέλεσμα της διαπραγμάτευσής τους για το θέμα της ονομασίας των Σκοπίων» είπε χαρακτηριστικά.
Ο Τσίπρας προσπαθεί να εφαρμόσει μια «ρεάλ πολιτίκ» σε μια σειρά δευτερεύοντα ζητήματα διεθνών σχέσεων, όμως ο ακροδεξιός κυβερνητικός εταίρος του τραβάει ξανά το χαλί κάτω από τα πόδια.
