Πυρετώδες παρασκήνιο για το «Μακεδονικό»

Το σκάνδαλο Novartis, πέραν των άλλων, δημιούργησε και έναν πυκνό καπνό παραλλαγής, πίσω από τον οποίο διεξάγεται ένα πυρετώδες διπλωματικό παρασκήνιο, με πρωταγωνιστές τους υπουργούς Εξωτερικών Ελλάδας και Μακεδονίας, Κοτζιά και Ντιμιτρόφ. Ενα παρασκήνιο από το οποίο εκπέμπονται μηνύματα αισιοδοξίας για λύση, όμως είναι πολύ νωρίς να ειπωθεί κάτι τέτοιο, γιατί η διπλωματία περιλαμβάνει και τη μπλόφα, η οποία υπηρετεί το blame game. Αυτό κυρίως από ελληνικής πλευράς, που σε περίπτωση ναυαγίου θα ήθελε να ρίξει την ευθύνη στην κυβέρνηση Ζάεφ, ισχυριζόμενη ότι αυτή έκανε ό,τι μπορούσε αλλά προσέκρουσε σε τοίχο αδιαλλαξίας.
 
Κοτζιάς και Ντιμιτρόφ συναντήθηκαν τρεις φορές την περασμένη εβδομάδα στη Βιέννη, μόνοι τους και παρουσία του ειδικού μεσολαβητή Νίμιτς, ενώ ακολούθησε και νέα συνάντησή τους στη Σόφια (στο περιθώριο του Ατυπου Συμβουλίου των υπουργών Εξωτερικών της ΕΕ). Ανακοινώσεις δεν έγιναν, όμως ο Ζάεφ, απαντώντας σε ερωτήσεις δημοσιογράφων κατά την επίσκεψή του στην κωμόπολη Νεγκότινο δήλωσε ότι τρία από τα επτά θέματα που έχουν τεθεί στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων και σχετίζονται με το σύνολο του ονοματολογικού έχουν κλείσει. Οταν ρωτήθηκε ποια είναι αυτά τα τρία ζητήματα, απάντησε πως είναι «τα ευκολότερα», χωρίς να δώσει λεπτομέρειες. Δεν παρέλειψε, πάντως, να επαναλάβει ότι αναζητείται μια «αξιοπρεπής» λύση που θα παίρνει υπόψη της «ζητήματα που αφορούν την εθνική ταυτότητα». Σε ό,τι αφορά το σχέδιο συμφωνίας που ετοιμάζει ο Κοτζιάς, ο Ζάεφ φρόντισε να υποβιβάσει τη σημασία του, χαρακτηρίζοντάς το ως ένα από τα εργαλεία της διαπραγμάτευσης, ένα από τα σχεδιαγράμματα που γίνονται για πιθανές λύσεις: «Ενα από αυτά τα σχεδιαγράμματα είναι και το σχέδιο-εκδοχή διεθνούς συμφωνίας μεταξύ των δύο χωρών, η οποία στο τέλος ελπίζουμε ότι θα κυρωθεί από το κοινοβούλιο. Να μην ξεχνάμε όμως πως, ό,τι και να συζητείται σε διμερές επίπεδο, υπουργικό ή πρωθυπουργικό, επιστρέφουμε στον κ. Νίμιτς, επειδή η διαδικασία τελεί υπό την αιγίδα του ΟΗΕ και στο τέλος πρέπει να έχει νομικά-τυπικά επακόλουθα στον ΟΗΕ».
 
Ο Κοτζιάς δεν έδειξε την ίδια αισιοδοξία με τον Ζάεφ. Είπε χαρακτηριστικά ότι «είναι μια αισιόδοξη έκφραση του κ. Ζάεφ, αλλά κάθε αισιοδοξία είναι θετική», ενώ όταν ρωτήθηκε αν συμμερίζεται την αισιοδοξία του απάντησε ότι «θα ήθελε να είναι έτσι». Σε συνέντευξή του στο Reuters το 'ριξε στην… ποίηση (επιπέδου Κοτζιά, φυσικά): «Σήμερα δεν πάμε να βαφτίσουμε αυτό το κράτος. Αυτό το κράτος εμπεριέχει τη λέξη Μακεδονία και μάλιστα για 140 κράτη χωρίς επιθετικό προσδιορισμό. Σήμερα, αυτό που κάνουμε είναι ο γάμος. Είναι σαν μια ωραία κυρία που έρχεται στο γάμο και αναρωτιέται εάν στο επίθετό της θα προσθέσει το επίθετο του ανδρός της»!
 
Στη γραμμή αυτή είχε κινηθεί και ο Τσίπρας μιλώντας στην ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ, όπου είπε μεταξύ των άλλων: «Ούτε αυτή ούτε οποιαδήποτε άλλη κυβέρνηση δεν αντιμετωπίζει τέτοιο δίλημμα. Το όνομα Μακεδονία η Ελλάδα το έχει αποδεχθεί εδώ και πολλά χρόνια. Το αποδέχθηκε με την αποδοχή της ονομασίας τους ως ανεξάρτητο κράτος μετά τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας. Της προσωρινής ονομασίας πΓΔΜ. Αυτό που καλείται μέσα από διαπραγμάτευση η χώρα δεν είναι να δώσει κάτι που έχει δοθεί από κάποιους άλλους, αλλά να πάρει πίσω. Να σταματήσουν οι γείτονες να χρησιμοποιούν τον όρο Μακεδονία χωρίς προσδιορισμό.Να τους πείσει να δώσουν πίσω σύμβολα και ονόματα που δεν τους ανήκουν. Και έγιναν σημαντικά βήματα, όπως με την μετονομασία του αεροδρομίου. Και να σταματήσουν τις αλυτρωτικές αναφορές. Δεν θα είναι εύκολη η διαπραγμάτευση, είναι όμως ο μόνος δρόμος».
 
Ο Μητσοτάκης από τη μεριά του, στο περιθώριο της Διάσκεψης Ασφαλείας του Μονάχου, έδωσε συνέντευξη στο Politico, στην οποία δήλωσε: «Θα πρέπει να υπάρξει λύση πακέτο. Ολα τα ζητήματα θα πρέπει να λυθούν ταυτόχρονα. Δεν είναι μόνο το όνομα, είναι ο αλυτρωτισμός, είναι το ζήτημα της αλλαγής των σχολικών βιβλίων, και είναι εν τέλει και η συνταγματική αναθεώρηση, ώστε να διασφαλίσουμε πως ό,τι συμφωνηθεί θα αποτυπώνεται στο Σύνταγμα της χώρας». Και συμπλήρωσε: «Αν δεν προτίθενται να αλλάξουν το Σύνταγμα τους τώρα, εμείς, ως κόμμα, δεν πρόκειται να μπούμε σε συζητήσεις».
 
Η στάση του Μητσοτάκη δεν αποτέλεσε έκπληξη. Εκπληξη ήταν η διαρροή του Μαξίμου, σύμφωνα με την οποία ο Τσίπρας είπε στη Μέρκελ (με την οποία επικοινώνησε τηλεφωνικά ενόψει της επίσκεψης Ζάεφ στο Βερολίνο) πως δεν πρόκειται να υπάρξει συμφωνία αν οι γείτονες δεν αλλάξουν το Σύνταγμά τους. Αυτό είναι στροφή σε σχέση με την τοποθέτηση Κοτζιά «το Σύνταγμα στην ώρα του», που έπαιρνε υπόψη την αδυναμία της κυβέρνησης Ζάεφ να αλλάξει το Σύνταγμα της χώρας της. Είτε πρόκειται για στροφή της κυβερνητικής πολιτικής (στην κατεύθυνση που υποδεικνύουν ΝΔ και Περισσός) είτε πρόκειται για προπαγανδιστική μπλόφα, το γεγονός είναι πως η Μέρκελ υποδέχτηκε τον Ζάεφ ως «πρωθυπουργό της Μακεδονίας» και επανέλαβε πολλές φορές τη λέξη «Μακεδονία» και το επίθετο «μακεδονικός-ή-ό» στις δηλώσεις της.
 
Εχουμε και τον Καμμένο που στη μεταμεσονύχτια ομιλία του στη Βουλή για το σκάνδαλο Novartis διαβεβαίωσε τον Λεβέντη ότι θα κάνει τα πάντα για να σταματήσει τη συμφωνία, όμως προεξόφλησε ότι δε θα υπάρξει συμφωνία, γιατί «για να κάνουν τις συνταγματικές αλλαγές αυτοί θέλουν δέκα χρόνια»! Ξέρει κάτι ή να το αποδώσουμε στο… τσακίρ κέφι που φανερά βρισκόταν;