Οι ομάδες της αστικής Δικαιοσύνης στα χαρακώματα

Αρκεί μια απλή παράθεση γεγονότων για να καταδειχτεί, πέραν κάθε αμφιβολίας, η παράταξη των στρατοπέδων της αστικής Δικαιοσύνης στα χαρακώματα, στο πλευρό της κυβέρνησης ή της αντιπολίτευσης. Σε μια μάχη που καμιά σχέση με την υποτιθέμενη ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης δεν έχει, αλλά αντίθετα επιβεβαιώνει πως ο δικαστικός μηχανισμός είναι στο έπακρο πολιτικοποιημένος και σε περιόδους πολιτικών κρίσεων διασπάται σε τμήματα που στρατεύονται στο πλευρό του ενός ή του άλλου πολιτικού στρατόπεδου.
 
Μια μέρα πριν ξεκινήσει στη Βουλή η συζήτηση για τη σύσταση επιτροπής που θα κάνει προκαταρκτική εξέταση για την εμπλοκή στο σκάνδαλο Novartis δύο πρώην πρωθυπουργών και οχτώ πρώην υπουργών και ενώ από την πλευρά των εγκαλούμενων καταθέτονταν μηνύσεις ενάντια στους τρεις προστατευόμενους μάρτυρες που τους κατονομάζουν, υπό καθεστώς ανωνυμίας, στην επίσημη ιστοσελίδα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου αναρτήθηκε ανακοίνωση-δήλωση του αντεισαγγελέα Δ. Παπαγεωργίου, που έλεγε ότι στους λεγόμενους προστατευόμενους μάρτυρες είχε αρχικά παρασχεθεί απλή προστασία, με διατάξεις εισαγγελέα πρωτοδικών, οι οποίες δε χρειάζονταν έγκριση από τον αντεισαγγελέα που εποπτεύει την Εισαγγελία Εγκλημάτων  Διαφθοράς Αθηνών. Εν συνεχεία, όμως, και συγκεκριμένα στις 9 Φλεβάρη, εκδόθηκε άλλη πράξη της εισαγγελέως Διαφθοράς, με την οποία οι εν λόγω μάρτυρες χαρακτηρίστηκαν ως  «μάρτυρες δημοσίου συμφέροντος», την οποία ο Παπαγεωργίου, ως εποπτεύων αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου, ενέκρινε.
 
Ομως η δικογραφία είχε διαβιβαστεί στη Βουλή στις 5 Φλεβάρη. Τι μεσολάβησε και η Τουλουπάκη «θυμήθηκε» να δώσει στους μάρτυρές της καθεστώς «μαρτύρων δημοσίου συμφέροντος»; Στις 9 Φλεβάρη, ο Βενιζέλος ζήτησε από τον Βούτση τις εισαγγελικές πράξεις με τις οποίες τέθηκαν οι μάρτυρες σε καθεστώς προστασίας. Τότε «θυμήθηκε» η Τουλουπάκη να τους προσφέρει αυξημένη προστασία! Ισως οι μάρτυρες να είχαν πανικοβληθεί από τις μηνύσεις με τις οποίες τους απειλούσαν οι εγκαλούμενοι πολιτικοί και τότε η εισαγγελέας θυμήθηκε να αυξήσει το βαθμό της προστασίας. Ισως πάλι σκέφτηκε να οχυρώσει τους μάρτυρες με την προστασία του ακαταδίωκτου, που προβλέπει το άρθρο 45Β του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας (η σχετική διάταξη εισήχθη το 2014, σε ένα μνημονιακό πολυνομοσχέδιο).
 
Είναι προφανές ότι η εισαγγελέας ενήργησε καθαρά αντιδικονομικά, δεδομένου ότι η δικογραφία είχε ήδη φύγει για τη Βουλή, οπότε οι μάρτυρες ήταν στη δικαιοδοσία της Βουλής, που είναι αυτή που ασκεί εισαγγελικά καθήκοντα. Για μια ακόμα φορά ανώτεροι δικαστές φάνηκαν αρπακολλατζήδες στο στήσιμο μιας δικογραφίας. Ισως φταίει και η κυβερνητική πίεση να τελειώσουν και να στείλουν άρον-άρον τη δικογραφία στη Βουλή. Από την άλλη, θα πρέπει να κάνουν ένα ακόμα… πραξικοπηματάκι για να προσφέρουν το ακαταδίωκτο σ' αυτούς τους μάρτυρες. Γιατί το 45Β του ΚΠΔ προβλέπει ότι το ακαταδίωκτο δίνεται σε ένα μάρτυρα μόνο εάν «δεν εμπλέκεται καθ΄ οιονδήποτε τρόπο στις εν λόγω πράξεις». Ισχύει αυτό για τους συγκεκριμένους μάρτυρες; Θυμηθείτε τι είπε ο Πολάκης: τους έ-πιασαν για αθέμιτο πλουτισμό (από τη Novartis), τους στρίμωξαν κι αυτοί κελάηδησαν! Αρα, θα ζήσουμε αρκετά ακόμα επεισόδια μόλις αρχίσει να λειτουργεί η «προανακριτική». Ο Βενιζέλος ήδη έριξε τις πρώτες βολές από το βήμα της Βουλής.
 
Κι ενώ η Τουλουπάκη προσπαθούσε άρον-άρον να μπαλώσει τις τρύπες που είχε αφήσει, κυκλοφόρησε η φήμη ότι εφέτες μαζεύουν υπογραφές για να παραπεμφθεί η υπόθεση σε εφέτη ειδικό ανακριτή. Αντιλαμβανόμενο ότι κινείται ήδη το άλλο στρατόπεδο για να τους πάρει τη δικογραφία, το Μαξίμου έβγαλε στο ξέφωτο τη Θάνου, η οποία δήλωσε ότι «είναι μη νόμιμο το αίτημα για σύγκληση της ολομέλειας του Εφετείου Αθηνών, το οποίο όπως έγινε γνωστό προσπαθούν να θέσουν ορισμένοι με τη συλλογή υπογραφών με στόχο να αφαιρεθεί η δικογραφία της Novartis από τον ανακριτή διαφθοράς στον οποίο έχει χρεωθεί και να πάει σε εφέτη ανακριτή»! Η Θάνου δεν είναι απλά τέως πρόεδρος του Αρείου Πάγου. Είναι διευθύντρια του Νομικού Γραφείου του πρωθυπουργού. Επομένως, είναι ο πρωθυπουργός αυτός που απευθύνθηκε στους δικαστές του Εφετείου, λέγοντάς τους τι είναι νόμιμο και τι όχι, υποδεικνύοντας μάλιστα «ορισμένους» απ' αυτούς ως παρασκηνιακά κινούμενους για να οργανώσουν την παρανομία.
 
Αλλο που δεν ήθελε η Ενωση Δικαστών και Εισαγγελέων, που μέχρι τότε ήταν αναγκασμένη να βγάζει υποτονικές ανακοινώσεις υπέρ της «ανεξαρτησίας της Δικαιοσύνης» (βλέπετε, τώρα ήταν η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ που την έπεφταν σε δικαστές και όχι ο ΣΥΡΙΖΑ). Πέρασε αμέσως στην αντεπίθεση με μια σκληρή ανακοίνωση κατά της Θάνου, αποφεύγοντας να αναφέρει το όνομά της και την προηγούμενη δικαστική της ιδιότητα και αποκαλώντας την απλά «προϊσταμένη του νομικού γραφείου του πρωθυπουργού». Χαρακτήρισε δε τη δήλωσή της «θεσμικά ανεπίτρεπτη, διότι χωρίς καμία εξουσία παρεμβαίνει σε ένα ζήτημα αποκλειστικής αρμοδιότητας της Ολομέλειας του Εφετείου Αθηνών, και αφετέρου νομικά εσφαλμένη τουλάχιστον ως προς τη διαδικασία σύγκλησής της» (για το τελευταίο θύμισε ότι στην υπόθεση της Χρυσής Αυγής «το Εφετείο όρισε ειδικό εφέτη-ανακριτή, ενώ αρχικά την ανάκριση διεξήγαγε ανακριτής Διαφθοράς του Πρωτοδικείου Αθηνών»). Η ΕΔΕ επιτέθηκε και σε «μερίδα του Τύπου» (την ΕφΣυν δηλαδή), χαρακτηρίζοντας «εντελώς ακατανόητες και στερούμενες κοινής λογικής τις αναφορές περί απόπειρας συγκάλυψης της υπόθεσης εάν αυτή ανατεθεί σε εφέτη-ανακριτή». Και κατέληξε: «Σε κάθε περίπτωση η αποκλειστική κρίση για ένα τέτοιο ζήτημα ανήκει στους δικαστές του Εφετείου και κανείς δεν δικαιούται να προβαίνει σε υποδείξεις για την άσκηση ή μη του δικαιοδοτικού τους καθήκοντος».
 
Καταλαβαίνοντας τη «χοντράδα» της Θάνου, η οποία σίγουρα εξερέθισε αρκετούς εφέτες και ήταν βούτυρο στο ψωμί της αντίπαλης παράταξης, το Μαξίμου προσπάθησε να κατεβάσει τους τόνους, με τον Τζανακόπουλο να βγαίνει στο κομματικό ραδιόφωνο και να δηλώνει ότι «δεν προβλέπεται κάτι τέτοιο από τον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας» (ορισμός εφέτη ανακριτή), αλλά «από εκεί και πέρα, ο τρόπος με τον οποίο ο κάθε δικαστής επιλέγει να κινηθεί στο εσωτερικό του Δικαστικού Σώματος, είναι δικό του θέμα».
 
Μάλλον, όμως, ήταν αργά. Ισως τη στιγμή που μιλάμε οι απαραίτητες υπογραφές να έχουν μαζευτεί. Και μάλλον αυτοί που μαζεύουν τις υπογραφές έχουν εξασφαλισμένη την πλειοψηφία στην Ολομέλεια του Εφετείου Αθηνών, ώστε να πάρουν την υπόθεση από τον ανακριτή Διαφθοράς (κομμάτι του δικαστικού μηχανισμού που φαίνεται πως ελέγχει ο Παπαγγελόπουλος) και να τη δώσουν σε εφέτη ειδικό ανακριτή, δηλαδή σε μηχανισμό που ελέγχουν οι γαλαζοπράσινοι. Ετσι, αν οι Τσιπροκαμμένοι κλείσουν άρον-άρον τις διαδικασίες στην «προανακριτική» της Βουλής, στέλνοντας τη δικογραφία στον δικαστικό μηχανισμό, για να ερευνήσει και το αδίκημα της δωροληψίας, η δικογραφία θα πάει στα χέρια ανακριτών που δεν ελέγχονται από τον Παπαγγελόπουλο.
 
Θα δούμε σίγουρα αρκετά ακόμα επεισόδια, στα οποία θα πρωταγωνιστούν τα στρατόπεδα του δικαστικού μηχανισμού. Προς το παρόν σημειώνουμε την εμφάνιση αυτών των στρατοπέδων, με τους διακριτούς ρόλους. Οχι τίποτ' άλλο, αλλά για να μην υπάρχουν άνθρωποι που τρώνε το παραμύθι της «ανεξαρτησίας». Θυμηθείτε ότι αυτός ο ίδιος μηχανισμός έστειλε τον «τελειωμένο» Τσοχατζόπουλο στη φυλακή, αλλά έκρινε ότι δεν υπήρξε σκάνδαλο του Βατοπεδίου!