Πρώτα το ξαναμοίρασμα, μετά η συγκάλυψη

Θέλεις να συγκαλύψεις ένα διοικητικό σκάνδαλο; Κάνε μια ΕΔΕ!

Σε κάθε περίπτωση, στείλε το σκάνδαλο στη Δικαιοσύνη. Αυτή ξέρει!

Αν (λέμε τώρα) το πολιτικό σύστημα λειτουργούσε στοιχειωδώς με όρους αστικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, ο Καραμανλής θα έπρεπε τώρα να έχει παραιτηθεί. Κι αν δεν παραιτούνταν ο ίδιος, θα έπρεπε να έχει διώξει Ρουσόπουλο, Αγγέλου και Ανδριανό, φορτώνοντας σ’ αυτούς την ευθύνη και παριστάνοντας τον εξαπατημένο από τους στενότερους συνεργάτες του. Αντ’ αυτού, είδαμε όλη την παρεούλα του Μαξίμου να εκδράμει στην Ινδία και εκεί, ενωμένη σαν μια γροθιά, να σχεδιάζει τα επόμενα βήματά της στο δυσώδες έλος του «σκανδάλου Ζαχόπουλου».

Αρκεί να αναφέρουμε ένα μόνο στοιχείο. Ο Ανδριανός, στη δεύτερη επίσκεψή του στον ανακριτή, απάντησε ότι ο Ζαχόπουλος δεν παραιτήθηκε για λόγους υγείας, αλλά τον «παραίτησε» ο Αγγέλου (κατ’ εντολήν Καραμανλή φυσικά, την ώρα που ο τελευταίος με την υπόλοιπη παρέα ταξίδευαν για Μόσχα), λέγοντάς του ότι το DVD «είχε φτάσει ψηλά». Γι’ αυτό και κλήθηκε στην ανάκριση ο Αγγέλου, δυο φορές μάλιστα. Ολα τούτα ήταν γνωστά, βέβαια, και εξάλλου τα είχε ήδη καταθέσει ο κολλητός του Ζαχόπουλου, ο «σκηνοθέτης» Γ. Μυλωνάς. Ομως, μέχρι και την προηγούμενη της αναχώρησης για την Ινδία, ο Ρουσόπουλος τα διέψευδε κατηγορηματικά. Επέμενε ότι ουδείς πλην Ανδριανού είχε δει το DVD και ότι ο Ζαχόπουλος παραιτήθηκε για λόγους υγείας! Και μόνο αυτό το γεγονός δείχνει την ενοχή του ίδιου του Καραμανλή, την εμπλοκή του σ’ ένα σκάνδαλο οι διαστάσεις του οποίου ακόμα δεν έχουν αποκαλυφθεί σ’ όλη τους την έκταση. Εψεύσθη απροκάλυπτα ο Καραμανλής, διά του εκπροσώπου του, κι αυτό (και όχι μόνο αυτό) τον καθιστά αυτόματα κεντρικό πρόσωπο αυτού του σκανδάλου.

Στην παραπαίουσα ΝΔ είναι πολλοί αυτοί που ξιφουλκούν ενάντια στον Ρουσόπουλο και τον κατηγορούν για λαθεμένους χειρισμούς, οι οποίοι αντί να προστατεύσουν τον Καραμανλή τον ενέπλεξαν περισσότερο. Δεν έχουν άδικο, μόνο που ο Ρουσόπουλος δεν είναι αυτός που αποφασίζει αλλά αυτός που συμβουλεύει. Αυτός που αποφασίζει είναι ο Καραμανλής. Δεν είναι η πρώτη φορά που αυτός και η καμαρίλα του Μαξίμου αποδεικνύονται «λίγοι» στη διαχείριση τέτοιων κρίσεων. Οπως δείχνουν τα αποτελέσματα, οι Πασόκοι ήταν πιο κωλοπετσωμένοι σ’ αυτά, όμως αυτό είναι το τελευταίο που μας ενδιαφέρει και δεν πρόκειται να το συζητήσουμε.

Θέλουμε, επίσης, να απεμπλακούμε όσο γίνεται από τις αστυνομικοδικαστικές πτυχές αυτού του σκανδάλου, που τροφοδοτούν καθημερινά με νέα στοιχεία την επικαιρότητα. Οχι μόνο και όχι τόσο επειδή θα θέλαμε βιβλίο για να τις αναλύσουμε με πληρότητα, αλλά κυρίως γιατί εκείνες που έχουν σημασία είναι οι πολιτικές πτυχές. Απ’ αυτές θα βγουν τα συμπεράσματα που πρέπει να βγουν, αλλιώς θα περιμένουμε να δοθεί απάντηση σε κάποια δικαστική αίθουσα στο μέλλον ή στα πορίσματα που ενδεχομένως θα συνταχθούν σε κάποια εξεταστική επιτροπή της Βουλής (αν η ΝΔ αναγκαστεί να πάρει πίσω τη σημερινή της άρνηση).

Από οικονομική άποψη, η υπόθεση Ζαχόπουλου είναι ήσσονος σημασίας σε σχέση με άλλα σκάνδαλα (π.χ. δομημένα ομόλογα, χρηματιστήριο), όμως έβγαλε στο φως όλη τη σαπίλα του συστήματος εξουσίας και γι’ αυτό είναι κομβικό σημείο στην πορεία της ΝΔ και στο πολιτικό μέλλον του ίδιου του Καραμανλή, που δεν κατάφερε αυτή τη φορά να μείνει στο απυρόβλητο. Ποια είναι τα μέχρι στιγμής δεδομένα;

Ο Ζαχόπουλος ήταν πολύ… μιλητικός στις «ιδιαίτερες στιγμές» του. Αυτό κάποια στιγμή καταγράφηκε σε μια κάμερα και πήρε τη μορφή ενός DVD. Αυτό το DVD έφτασε στα «κατάλληλα» χέρια, τα οποία το πούλησαν στο μέγαρο Μαξίμου, που έσπευσε να το αγοράσει. Και βέβαια, δεν αγόρασε το ολιγόλεπτο μονταρισμένο DVD, που στάλθηκε στη Δικαιοσύνη μετά την απόπειρα αυτοκτονίας του Ζαχόπουλου, αλλά την πλήρη κόπια, που όπως λέγεται έχει τη μορφή… υπερπαραγωγής.

Γιατί το Μαξίμου έσπευσε να αγοράσει το DVD; Οχι, βέβαια, για να πληροφορηθεί ότι ο Ζαχόπουλος είχε γκόμενα (σιγά το νέο!), αλλά για να εξαφανιστούν όλα όσα λέγονται στη διάρκεια της υπερπαραγωγής από τον φλύαρο Ζαχόπουλο. Τι λέγονται; Οσο το Μαξίμου δε μιλά γι’ αυτό και «πουλάει τρελίτσα» τόσο η πραγματικότητα θα συμπληρώνεται από τη φαντασία. Ξέρουμε όλοι πολύ καλά τι κυκλοφορεί σε όλη την Ελλάδα πια και τι συζητιέται. Μιλάει μόνο για τον πρωθυπουργό και τη σύζυγό του, όπως επιμένουν οι φήμες, ή μιλάει και για οικονομικά σκάνδαλα; Δεν το ξέρουμε, γιατί δεν έχουμε δει το DVD. Εχουμε ακούσει πολλά, ξέρουμε τι κυκλοφορεί στα δημοσιογραφικά στέκια (δεν είναι όλα ψέματα), αλλά δεν είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε που τελειώνει η αλήθεια κι αρχίζει το ψέμα.

Μένουμε, λοιπόν, στο γεγονός: το Μαξίμου συναλλάχτηκε με αυτόν που όλοι ξέρουν αλλά κανείς δε λέει τ’ όνομά του στα ίσα. Το έγραψε ο Μ. Κουρής στο «Παρόν», αλλά εμείς θα μείνουμε σ’ αυτό που είπε ο Χατζηνικολάου στο δελτίο του ALTER, το βράδυ της 14ης Γενάρη: «Από την περασμένη Τετάρτη (σ.σ. 9 Γενάρη) πηγές του μεγάρου Μαξίμου έδιναν το όνομα του Θ. Αναστασιάδη»! Οταν λέμε «πηγές του Μαξίμου» εννοούμε ή τον Ρουσόπουλο ή τον Ανδριανό. Αυτά για να συνεννοούμαστε και να μη τσιμπάμε στην κοροϊδία.

Μπορεί να φανταστεί κανείς ότι η συναλλαγή ανάμεσα στο Μαξίμου και στον (όποιο) ντιβιντοκομιστή έγινε σε κλίμα… πνεύματος και ηθικής; Είχαμε γράψει ένα παραπολιτικό στο προηγούμενο φύλλο για το τι κυκλοφορούσε στα δημοσιογραφικά γραφεία, σχετικά με το «τσίμπημα» του εκδότη από το πρώην ΣΔΟΕ. Ο Ζούγκλας το επιβεβαίωσε και «ζωγραφίζει» κανονικότατα το περιεχόμενο της συναλλαγής, την οποία κατά τα άλλα… αρνείται. Είναι κι αυτό μέσα στο παιχνίδι. Λέμε κάτι κι αμέσως λέμε και το αντίθετό του, για να ‘χουμε κάλυψη.

Μήπως δεν κάνει το ίδιο με την καταγγελία για το φίλο του βουλευτή της ΝΔ; Τη μια λέει ότι ο βουλευτής τον επισκέφτηκε ως μαντατοφόρος του Κλαδά, για να του προτείνει συναλλαγή: εσείς δεν «παίζετε» γερά στην υπόθεση Ζαχόπουλου, εγώ βάζω κάτω από το συρτάρι την υπόθεση με τα 5 εκατ. του Θέμου. Αμέσως μετά, λέει ότι ο φίλος του βουλευτής δεν τον επισκέφτηκε ως μεσάζοντας, αλλά για να μάθει, επειδή είχε σιχαθεί μ’ αυτά που πληροφορούνταν. Τελικά τι ήταν ο βουλευτής… σιχαθείς ή σίχαμα;

Πάντως, εμμέσως πλην σαφώς, την «αποστολή» του βουλευτή επιβεβαίωσε και ο Ρουσόπουλος. Για ν’ αρχίσει ένα νέο γαϊτανάκι, με τον Ζούγκλα να τους χορεύει στο ταψί απειλώντας: μην πειράξετε το φίλο μου βουλευτή, γιατί θα πατήσω το κουμπί!

Πλέον, παίζεται ένα πόκερ για δυνατούς παίχτες. Γιατί το σκάνδαλο έχει πάρει όχι μόνο πολιτικές αλλά και επιχειρηματικές διαστάσεις. Και γίνεται με μεθόδους καθαρά μαφιόζικες. Κρυφές συναλλαγές, αγοραπωλησίες, ομερτά, συμμαχίες που σπάνε και νέες που δημιουργούνται, σακούλες με «πακέτα» χαρτονομισμάτων, ένας τρελός χορός εκατομμυρίων λες κι είναι μαρουλόφυλλα, εκβιασμοί και κόντρα εκβιασμοί. Ενας κόσμος σάπιος, ανήθικος, αδίστακτος αποκαλύπτεται μπροστά στα μάτια μας. Ο κόσμος των επιχειρήσεων, της αστικής πολιτικής, των ΜΜΕ.

Ποιο είναι το αντικείμενο αυτού του άγριου καυγά; Το ξαναμοίρασμα της πίτας. Της πίτας της πολιτικής, της πίτας των μίντια, της πίτας των εργολαβιών, των προμηθειών και των αναθέσεων, της πίτας της ρεμούλας και της καταλήστευσης των πόρων που συγκεντρώνει το κράτος με τη σκληρή φορολόγηση των εργαζόμενων. Αυτός ο άγριος ανταγωνισμός, που βρίσκεται ακόμα σε εξέλιξη, τροφοδοτεί μια  ευρύτερη πολιτική κρίση, η διαχείριση της οποίας αποτελεί ακόμη ζητούμενο για το σύστημα. Ουδείς μπορεί να διαχειριστεί σήμερα αυτή την κρίση, γιατί το κάθε μέρος έχει συμφέροντα να διεκδικήσει. Δείτε τι γίνεται με τους πρώην συνεταίρους Ζούγκλα και Μαυροτρύπα, για να καταλάβετε ότι ανάμεσα στους κατόχους κεφαλαίου δε μπορεί να υπάρξει φιλία. Υπάρχουν μόνο μοιράσματα και ξαναμοιράσματα, που πάντοτε γίνονται ανάλογα με το συσχετισμό δύναμης.

Κάποια στιγμή και αυτή η κρίση θα ελεγχθεί. Θα μετρήσει το γενικότερο συμφέρον του κινήματος. Δεν θα την αφήσουν να σέρνεται επ’ αόριστον. Μήπως δεν έγινε το ίδιο και με την ακόμη σφοδρότερη κρίση του 1988-89; Πριν από την όποια διευθέτηση, όμως, θα έχουν συντελεστεί ξαναμοιράσματα σε όλα τα επίπεδα. Το επιχειρηματικό και το πολιτικό. Θα υπάρξουν κερδισμένοι και χαμένοι, δε γίνεται αλλιώς. Εκείνο που δεν ξέρουμε είναι πότε θα γίνει το «πνίξιμο» και με ποιους όρους. Σε κάθε περίπτωση, όμως, οι όροι θα αφορούν το σύστημα και όχι την εργαζόμενη κοινωνία και τη νεολαία της, η οποία παρακολουθεί παθητικά, περίεργα και ηδονοβλεπτικά το ξεκατίνιασμα των αστών.

Ποιο είναι το ζητούμενο; Να υπάρξει παρέμβαση στην κρίση «από τα κάτω», από τη σκοπιά των συμφερόντων και των αιτημάτων εργαζόμενων και νεολαίας.

► Εχουν το θράσος τα συνδικάτα των δικαστών και εισαγγελέων να βγάζουν ανακοινώσεις με τις οποίες ζητούν να τους αφήσουμε να κάνουν απερίσπαστοι και χωρίς πιέσεις το καθήκον τους. Το ανεξέλεγκτο θέλουν, αλλά δυστυχώς γι’ αυτούς έχουν προ πολλού χάσει την έξωθεν καλή μαρτυρία. Ολοι έχουν πάρει χαμπάρι πως εκτελούν διατεταγμένη υπηρεσία. Μάλιστα, οι συνάδελφοί τους που έχουν αναλάβει να διεκπεραιώσουν κι αυτή τη βρόμικη δουλειά είναι συγκεκριμένοι και δακτυλοδεικτούμενοι. Οταν τα συνδικάτα αναλαμβάνουν την υπεράσπισή τους, πείθουν και τον πλέον αφελή ότι λειτουργούν ως μια εξουσιαστική κλίκα που υπερασπίζεται τα προνόμιά της.

►Ο Καραμανλής μένει βαρύτατα εκτεθειμένος από το σκάνδαλο Ζαχόπουλου. Αλλο τόσο εκτεθειμένη είναι και η Δικαιοσύνη, που για μια φορά ακόμη απέδειξε ότι ενεργεί σαν πιστή θεραπαινίδα της εκτελεστικής εξουσίας, την οποία υποτίθεται ότι ελέγχει. Από πού ν’ αρχίσει και πού να τελειώσει κάποιος; Σταχυολογούμε ενδεικτικά: Φυλακίζουν την Τσέκου χωρίς να υπάρχει αδίκημα, για να την κλείσουν στην «υγειονομική ζώνη» του Κορυδαλλού. Ο προϊστάμενος της Εισαγγελίας Εφετών παραλαμβάνει (ως μη όφειλε) το λογοκριμένο DVD από το Μαξίμου κι αντί να το στείλει στην ανάκριση, το δίνει σε υφιστάμενό του, για να περάσει ο απαιτούμενος χρόνος. Ο Ανδριανός καλείται σε δυο δόσεις στην ανάκριση και λέει το όνομα του «ντιβιντοκομιστή» μόνο όταν το Μαξίμου, για τους δικούς του «επικοινωνιακούς» λόγους αποφασίζει να το δώσει, αφού η πίεση που δεχόταν ήταν αφόρητη. Δεν ενοχλείται καθόλου ούτε ο Καραμανλής, ούτε ο Ρουσόπουλος, που συνδέονται ολοφάνερα με τη στάση Ανδριανού. Παρέχεται ασυλία στον δικηγόρο Νικολιτσόπουλο, ο οποίος είναι παρών στα παζάρια της Τσέκου με τα ΜΜΕ. Κι ας αποκαλύφθηκε μέρες πριν την κατάθεση Ανδριανού, ότι υπήρξε συγκάτοικος του Αναστασιάδη στα φοιτητικά τους χρόνια. Φυσικά, κάποια στιγμή θα κληθεί στην ανάκριση, αλλά τον κρίσιμο χρόνο, όταν γινόταν όλο το «παιχνίδι» του παρασκήνιου, δεν τον ενοχλεί κανένας. Καλύτερα, λοιπόν, να σωπάσουν οι συνδικαλιστές της δικαστικής συντεχνίας. «Τρελοί» τύπου Σαρτζετάκη δεν παρεπιδημούν ανάμεσά τους ή, αν υπάρχουν κάποιοι, έχουν φροντίσει να τους αδρανοποιήσουν.

► Στην εισαγγελέα Ελένη Ράικου ανατέθηκε η κατεπείγουσα προκαταρκτική εξέταση σχετικά με τη δημοσίευση των φωτογραφιών από το τσοντο-DVD από το «Θέμα» και την «Αυριανή». Με την ευκαιρία, θα θέλαμε να ρωτήσουμε και την ίδια και τον προϊστάμενό της Π. Πούλιο. Την επισκέφτηκε ή όχι ο Ζαχόπουλος προκειμένου να ζητήσει βοήθεια και νομικές συμβουλές για τον εκβιασμό που (όπως ισχυρίζονται οι κολλητοί του) υφίστατο; Αν ναι, γιατί κράτησε μυστική αυτή τη συνάντηση; Δεν θα έπρεπε η ίδια να έχει ήδη κληθεί ως μάρτυρας από τον ανακριτή και φυσικά να απέχει από κάθε καθήκον που σχετίζεται με τη συγκεκριμένη υπόθεση;

Πέρασαν πολλές μέρες από τότε που ο (σιωπηλός πλέον) γραμματέας της ΚΕ της ΝΔ Λευτέρης Ζαγορίτης δήλωνε σε ραδιοφωνικό σταθμό, ότι «η συμπεριφορά του κ. Ζαχόπουλου ήταν εξαιρετικά δυσάρεστη, σε σχέση με την εμπιστοσύνη η οποία του είχε δοθεί», συμπληρώνοντας με το γνωστό του ύφος: «Είναι προφανές ότι όποιος παραβιάζει αρχές, όποιος παραβιάζει κανόνες, έχει δυσάρεστα αποτελέσματα. Ο κ. Ζαχόπουλος ήδη έχει πληρώσει την πράξη του με τον τρόπο που προσπάθησε να αυτοτιμωρηθεί».

Ξαναθέτουμε, λοιπόν, το ερώτημα. Μήπως μπορεί ο κ. Ζαγορίτης να μας εξηγήσει πώς ακριβώς ο Ζαχόπουλος πρόδωσε την εμπιστοσύνη του Καραμανλή; Ο πρώτος ή ο τελευταίος είναι που είχε εξωσυζυγικό δεσμό; Και είναι αυτό τόσο βαρύ έγκλημα, ώστε να τιμωρείται με θάνατο; Ο και νομικός κ. Ζαγορίτης γνωρίζει ότι η μοιχεία έχει προ πολλού πάψει να αποτελεί αδίκημα. Μόνο λόγο διαζυγίου αποτελεί. Αλλά σ’ αυτό δεν πέφτει κανενός, πέρα από το ζευγάρι, λόγος. Αρα;

Φυσικά και ήξερε ο Ζαγορίτης αυτό που πλέον ξέρουν όλοι οι Ελληνες. Χωρίς να το καταλάβει, βοήθησε με τη δήλωσή του αυτή να φανεί πιο καθαρά το βάθος της υπόθεσης. Ισως ο ίδιος να έχει συνειδητοποιήσει τον ολέθριο για τον Καραμανλή χειρισμό που αποφάσισε το προπαγανδιστικό επιτελείο του Μαξίμου, στον οποίο και ο ίδιος προσχώρησε.