Αλλοτε μετρ των «συναινέσεων» και των στρογγυλεμένων λόγων ο Φ. Κουβέλης νομίζει πως μπορεί να παίξει τον ίδιο ρόλο και τώρα. Βγαίνει σε ΜΜΕ και μιλά με το γνωστό… κρυόκωλο ύφος του ότι χρειάζεται συστράτευση όλων των πολιτικών δυνάμεων για την διαπραγμάτευση και την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους, πηγαίνει στον Παπούλια για να πει τα ίδια, πλην όμως ουδείς εκτιμά πλέον την προθυμία του. Ολοι τον θεωρούν άχρηστο, τον αντιμετωπίζουν ως λιποτάκτη της συγκυβέρνησης του 2012 και πλέον ορντινάντσα του ΣΥΡΙΖΑ και του προετοιμάζουν μια αναπαυτική θέση στον σκουπιδοτενεκέ της αστικής πολιτικής ιστορίας.
Επειδή ο ίδιος ούτε χαζός ούτε πρωτάρης είναι, όλα αυτά τα αντιλαμβάνεται και προσπαθεί να κάνει κάτι, όμως στην προσπάθειά του να βγει από τα αδιέξοδα κάνει το ένα λάθος μετά το άλλο, αποδεικνύοντας ότι είναι μια ντεφορμέ ποδοσφαιρική φίρμα που νομίζει ότι μπορεί ακόμη να παίξει μπάλα στις μεγάλες κατηγορίες. Την τελευταία μέρα του Οκτώβρη συγκάλεσε την Εκτελεστική Επιτροπή της ΔΗΜΑΡ και τους «καράφλιασε» όλους όταν κατέθεσε πρόταση να σταματήσει ο πολιτικός διάλογος με το ΠΑΣΟΚ, τον οποίο είχε εξαναγκαστεί να προτείνει το καλοκαίρι, υπό το βάρος της εκλογικής συντριβής και υπό την πίεση της ομάδας Λυκούδη (με το Ποτάμι έτσι κι αλλιώς δεν υφίστατο κανένας διάλογος, διότι τον είχε απορρίψει επιδεικτικά ο Θεοδωράκης ως πρόταση γερασμένου κόμματος). Με το που άκουσαν την πρόταση Κουβέλη οι άνθρωποι που τόσο καιρό τον στηρίζουν με προσωπικό κόστος (Χατζησωκράτης, Μαργαρίτης, Μπουρνόβα κ.ά.) ξεσηκώθηκαν και άρχισαν να τον ρωτούν γιατί στην πρότασή του δεν περιλαμβάνει και τον τερματισμό του διαλόγου με τον ΣΥΡΙΖΑ. Ο Κουβέλης άρχισε να «ρετάρει» και στο τέλος, πιεζόμενος από τους ίδιους τους «προεδρικούς», αναγκάστηκε να αλλάξει την αρχική του εισήγηση και να προτείνει διακοπή του διαλόγου με όλες τις πλευρές. Αυτό δείχνει πως ό,τι απέμεινε από τη ΔΗΜΑΡ οδεύει σε νέα διάσπαση.
