Τη μέρα που άρχιζε η συζήτηση του προϋπολογισμού στη Βουλή, όλοι είδαν με έκπληξη τον Παπανδρέου να κάνει μια ασυνήθιστη κίνηση. Κατέβηκε από τα υπουργικά έδρανα, πήγε στα έδρανα της ΝΔ και συνομίλησε για λίγη ώρα όρθιος με τον Σαμαρά. Οπως άφησαν να διαρρεύσει κυβερνητικές πηγές, αντικείμενο της συζήτησης ήταν η επιμήκυνση της αποπληρωμής των δανείων από την τρόικα. Ο Παπανδρέου το είχε δέσει κόμπο ότι στη σύνοδο κορυφής, που είχε προηγηθεί, θα πάρει το «οκέι», για να μπορεί να κοκορεύεται στην Ελλάδα και να ισοφαρίσει κάπως τη μεγάλη ζημιά που είχε πάθει με την ψήφιση του πολυνομοσχέδιου, όμως εισέπραξε ένα ψυχρό «όχι». Μάλιστα, οι «πράσινοι» προπαγανδιστές έβαλαν τα παπαγαλάκια τους να γράψουν ότι ο Παπανδρέου είχε ιδιαίτερη συνάντηση με τη Μέρκελ, ενώ όλοι είδαμε στην τηλεόραση πως αυτός περίμενε την είσοδο της Μέρκελ στην αίθουσα της συνόδου και απλά αντάλλαξαν δυο κουβέντες στα όρθια. Ισως εκεί να εισέπραξε το γερμανικό «νάιν».
Γι’ αυτές τις εξελίξεις ήθελε να ενημερώσει τον Σαμαρά, αποβλέποντας προφανώς σ’ ένα μορατόριουμ από πλευράς ΝΔ, το οποίο ο Σαμαράς του προσέφερε, αφού δεν άσκησε καμιά κριτική για το νέο ναυάγιο των Βρυξελλών.
Μιλώντας, στη συνέχεια, στο υπουργικό συμβούλιο ο Παπανδρέου είπε: «Μπροστά μας έχουμε ενδεχόμενες εξελίξεις που είναι σημαντικές, όπως το θέμα της επιμήκυνσης, που θα είναι ένα θετικό γεγονός για τη χώρα μας. Είχα την ευκαιρία να μιλήσω με πολλούς για το θέμα αυτό στη Σύνοδο Κορυφής και όλοι είναι θετικοί. Πιστεύω ότι δεν θα έχουμε κάποιο ιδιαί-τερο πρόβλημα. Υπάρχουν κάποια τεχνικά θέματα, αλλά τουλάχιστον δεν αναμένουμε σοβαρά προβλήματα. Θα είναι νομίζω μια θετική εξέλιξη». Ο Γενάρης έγινε Φλεβάρης και στη βεβαιότητα προστέθηκαν οι «τεχνικές λεπτομέρειες», για να τη μετατρέψουν σε αβεβαιότητα. Οι Ευρωενωσιακοί θα περιμένουν να δουν πρώτα πώς θα κλείσει ο προϋπολογισμός του 2010 και πόσα αντεργατικά-αντιλαϊκά νομοσχέδια θα καταφέρει να ψηφίσει η κυβέρνηση και μετά θα μπουν σε συζήτηση για την επιμήκυνση, υπαγορεύοντας νέους όρους στους υποτελείς της Αθήνας.
Επρεπε, λοιπόν, ο Παπανδρέου να βρει κάτι για να επιδιώξει μια προπαγανδιστική αντεπίθεση στο εσωτερικό της χώρας και οι γκεμπελίσκοι του Μαξίμου βρήκαν το ευρωομόλογο. Για την ακρίβεια, τη συγκέντρωση υπογραφών υπέρ της έκδοσης ευρωομόλογου, που θα κατατεθούν στα κοινοτικά όργανα.
Οπως έχουμε ξαναγράψει, την ίδια μέρα που μιλώντας στην ΚΟ του ΠΑΣΟΚ ο Παπανδρέου ανακοίνωσε ότι αναλαμβάνει πρωτοβουλία συλλογής ενός εκατομμυρίου υπογραφών, ο Γ. Παπακωνσταντίνου, σε συνέντευξή του στην αυστριακή Der Standard έλεγε: «Δεν είμαι απολύτως σίγουρος ότι τα ευρω-ομόλογα θα ήταν αποτελεσματικά». Αρκεί και μόνο αυτό για να αποκαλύψει τον υποκριτικό χαρακτήρα της «πρωτοβουλίας» Παπανδρέου, που πήρε σάρκα και οστά με τη συγκρότηση επιτροπής με επικεφαλής τη «γκρινιάρα» Βάσω Παπανδρέου. Πρόκειται για μια κίνηση καθαρά προπαγανδιστική, με απεύθυνση στο εσωτερικό της Ελλάδας.
Στο πολιτικό επίπεδο η κυβέρνηση καταγράφει κέρδη, χάρη στην αμηχανία των άλλων. Η ΝΔ, για παράδειγμα, περιορίζεται στην αποκάλυψη του ανέφικτου της προσπάθειας, υπενθυμίζοντας ότι οι 1.000.000 υπογραφές πρέπει να μαζευτούν από τουλάχιστον 7 χώρες, μετά να κατατεθούν στην Κομισιόν κι αν αυτή συμφωνήσει, το θέμα να πάει στο Συμβούλιο, που μπορεί ν’ αποφασίσει μόνο με ομοφωνία (άρα, και θεσμικά, όποιος δεν θέλει το ευρωομόλογο μπορεί να το μπλοκάρει). Ο Κουβέλης πέταξε τη σκούφια του από χαρά, διότι αυτή ήταν και πρόταση του κόμματός του, ενώ ο ΣΥΝ βυθίστηκε στην αμηχανία και δήλωσε, διά στόματος Γ. Μηλιού, ότι «το ζητούμενο είναι πώς το ευρωομόλογο θα ενταχθεί σε μια συνολική προσπάθεια επαναδιαπραγμάτευσης του χρέους και αλλαγής της πολιτικής σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, σε μια λογική δραστικού περιορισμού της κερδοσκοπίας των αγορών». Οσος τζόγος και να γίνει, όμως, σε πολιτικό επίπεδο, ακόμα κι αν εμπλέξει διάφορους στη στρατηγική της υποκρισίας ο Παπανδρέου, το πρόβλημα με τον ελληνικό λαό δεν το λύνει. Γιατί οι εργαζόμενοι κρίνουν με βάση την πρακτική πολιτική και ήδη στενάζουν υπό το βάρος της.
