Επικαλούμενος τη θεσμική του ιδιότητα (βουλευτής), αλλά και την ιδιαίτερη κομματική του ιδιότητα («υπεύθυνος της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης για το νομοθετικό έργο»), ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Μητρόπουλος παρενέβη με επίκαιρη ερώτησή του στη Βουλή, προκειμένου να υπερασπιστεί τον εαυτό του έναντι του ΣΔΟΕ, για τη γνωστή υπόθεση προσωπικής του φοροδιαφυγής, ύψους τουλάχιστον 750.000 δολαρίων, την οποία είχε ρυθμίσει εκμεταλλευόμενος έναν προκλητικό νόμο του Αλογοσκούφη.
Για την υπόθεση είχαμε γράψει αναλυτικά στο φύλλο μας της 15ης Μάρτη, σε ρεπορτάζ με τίτλο «Ο αδιάφθορος με τους σκελετούς στη ντουλάπα» (μπορείτε να το βρείτε και στην ιστοσελίδα μας, στο https://www.eksegersi.gr/issue/723/Πολιτική/18837.Ο-αδιάφθορος-με-τους-σκελετούς-στη-ντουλάπα). Θυμίζουμε σύντομα το ιστορικό. Το συγκρότημα Ψυχάρη («Τα Νέα»), θέλοντας να χτυπήσει τον ΣΥΡΙΖΑ, αποκάλυψε ότι ο μεγαλοδικηγόρος Μητρόπουλος ελέγχεται από το ΣΔΟΕ για παλιά υπόθεση φοροδιαφυγής. Ο Μητρόπουλος απάντησε με δήλωσή του, την οποία διένειμε το Γραφείο Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ, στην οποία ανέφερε ότι στο δημοσίευμα «ψευδώς αναφέρεται ότι δεν έχω δηλώσει αμοιβή από υπόθεση που είχε χειριστεί το δικηγορικό μου γραφείο πριν 14 χρόνια (1999)». Συμπλήρωνε, δε, με το γνωστό πομπώδες ύφος του: «Αντί άλλης διάψευσης, καταθέτω στην ελληνική κοινή γνώμη τα παρακάτω έγγραφα: Α) Βεβαίωση επίσημης μεταφοράς-δήλωσης του κεφαλαίου από το εξωτερικό, Β) Επίσημες βεβαιώσεις φόρων που εισπράχθηκαν υπέρ του ελληνικού δημοσίου, Γ) Αντίγραφο της φορολογικής μου δήλωσης του έτους εισαγωγής του συγκεκριμένου ποσού και Δ) Πρόσφατη έκθεση ελέγχου για τα έτη 2007 – 2011 από την οποία προκύπτει ότι ουδεμία φορολογική παράβαση με βαρύνει».
Μελετώντας τα συγκεκριμένα έγγραφα διαπιστώσαμε ότι ο Μητρόπουλος χρησιμοποίησε έναν προκλητικό χαριστικό νόμο του Αλογοσκούφη, με τον οποίο επιτράπηκε στους μεγαλοκαπιταλιστές και τα μεγαλολαμόγια να επαναπατρίσουν κεφάλαια που είχαν στον εξωτερικό, πληρώνοντας έναν γελοίο φόρο και παίρνοντας αμνηστεία για όλα τα φορολογικά (και όχι μόνο) αδικήματα που είχαν διαπράξει. Θέσαμε τότε μια σειρά ερωτήματα, αλλά απάντηση δεν πήραμε. Γράφαμε: «Ο κ. Μητρόπουλος δηλώνει ότι τη συγκεκριμένη υπόθεση τη χειρίστηκε το 1999. Αρα, τότε εισέπραξε και την αμοιβή (όποια κι αν ήταν αυτή, είτε 1.000.000 δολάρια που αναφέρει το δημοσίευμα των «Νέων», είτε 750.000 που είναι το ποσό που επαναπάτρισε το 2005). Εκοψε απόδειξη για το ποσό της αμοιβής του το 1999; Προφανώς όχι. Πλήρωσε φόρο στο ελληνικό κράτος το 2000 με τη φορολογική του δήλωση; Σίγουρα όχι. Τι έκανε; Αφησε το παραδάκι σε μια κυπριακή τράπεζα στο Λονδίνο και το επαναπάτρισε το 2005, δηλαδή έξι χρόνια μετά, εκμεταλλευόμενος το νόμο του Αλογοσκούφη. Αυτό αποκαλύπτεται από τα έγγραφα που ο ίδιος έδωσε στη δημοσιότητα».
Για μας η τυπική νομιμότητα δεν έχει καμιά σημασία. Αυτή μπορεί να τη βρει ο Μητρόπουλος με το ΣΔΟΕ ή με τα φορολογικά δικαστήρια στα οποία μπορεί να προσφύγει. Για μας σημασία είχε το πολιτικό ζήτημα. Ο Μητρόπουλος έκρυψε αμοιβή τουλάχιστον 750.000 δολαρίων, την οποία εισέπραξε το 1999. Εφερε τα λεφτά το 2005, με τον προκλητικό νόμο του Αλογοσκούφη, τον οποίο είχε χτυπήσει ο ΣΥΡΙΖΑ στη Βουλή. Ελεγαν τότε οι εισηγητές του ΣΥΡΙΖΑ: «Ελεύθερος επαναπατρισμός των διαφόρων διαφυγόντων κερδών και άλλων εισοδημάτων, που με διάφορους τρόπους έχουν αποταμιευθεί στο εξωτερικό και που μπορούν τώρα να επανέλθουν. Και δεν μας απασχολεί καθόλου από πού προέρχονται. Προέρχονται από εγκληματίες, προέρχονται από εγκλήματα, από κλεψιές, από διαπλοκές, από την πορνεία, τα ναρκωτικά;». «Ανοίγει ο δρόμος, κύριε Υπουργέ, για το ξέπλυμα του βρώμικου χρήματος».
Ο Μητρόπουλος, όπως φαίνεται, δεν καθάρισε με το ΣΔΟΕ, το οποίο συνέχισε να τον ψάχνει. Τι θα έκανε ένας άλλος επιχειρηματίας που θα είχε τέτοια εμπλοκή με το ΣΔΟΕ; ‘Η θα έκανε κάποιον συμβιβασμό ή θα προσέφευγε στα φορολογικά δικαστήρια για να δικαιωθεί, αν το ΣΔΟΕ επέμενε. Ο κ. Μητρόπουλος, όμως, δεν είναι ένας κοινός επιχειρηματίας. Είναι βουλευτής της αξιωματικής αντιπολίτευσης, είναι τομεάρχης του ΣΥΡΙΖΑ. Εφερε, λοιπόν, το θέμα στη Βουλή, απαιτώντας να δοθεί πολιτική λύση!
Η επίκαιρη ερώτησή του συζητήθηκε την Παρασκευή 14 Ιούνη και ο Μητρόπουλος ήταν τυχερός, γιατί την επικαιρότητα απασχολούσε μόνο το πραξικοπηματιικό κλείσιμο της ΕΡΤ και η πολιτική κρίση που προκάλεσε. Ετσι, η σχετική κοινοβουλευτική συζήτηση, στην οποία πήραν μέρος από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ ο Μητρόπουλος και από την πλευρά της συγκυβέρνησης ο υφυπουργός Οικονομικών Γ. Μαυραγάνης, πέρασε στο ντούκου.
Ο Μητρόπουλος εμφανίστηκε σαν να ζητά «την προστασία για πολίτες», όμως ρωτούσε μόνο για μια χρονιά (το 1999, για την οποία τον ελέγχει το ΣΔΟΕ) και μόνο για τα κεφάλαια που επαναπατρίστηκαν με το νόμο Αλογοσκούφη. Επειδή, όμως, ο Μαυραγάνης έκανε πως δεν καταλαβαίνει και οχυρωνόταν πίσω από τη λειτουργική ανεξαρτησία του ΣΔΟΕ («Θα ήθελα, δε, να τονίσω ότι η πολιτική ηγεσία –και το γνωρίζετε σα νομικός που είστε– δεν μπορεί να επέμβει σε οποιονδήποτε έλεγχο», είπε κλείνοντας την πρωτολογία του), ο Μητρόπουλος αναγκάστηκε ν’ αποκαλύψει ότι ενδιαφέρεται για την πάρτη του και να το γυρίσει στη δραματοποίηση και τα παρακαλετά: «Σας έθεσα το ερώτημα και ως Καθηγητής του Δικαίου και ως υπεύθυνος της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης για το νομοθετικό έργο και σας ζητώ να προστατεύσουμε το κύρος και Βουλευτών (…) Κύριε Υπουργέ, υποκρύπτεται και πολιτική δίωξη. Να το δείτε με προσοχή το θέμα (…) Ξέρετε την περίπτωση, έχει ενημερωθεί το Γραφείο του κυρίου Πρωθυπουργού (…) Ως Καθηγητής Δικαίου, ως μέλος του Κοινοβουλίου και ως υπεύθυνος νομοθετικού έργου παρακαλούμε να είστε πιο σαφής».
Αν ο Μητρόπουλος υφίσταται πολιτική δίωξη με όργανο το ΣΔΟΕ, τότε ο ΣΥΡΙΖΑ θα έπρεπε να έχει ήδη βγει στα κεραμίδια και να καταγγέλλει την πολιτική δίωξη. Σε μια τέτοια περίπτωση, δε θα είχαμε ραβασάκια ενός τομεάρχη του ΣΥΡΙΖΑ προς το Γραφείο του πρωθυπουργού, αλλά πολιτική σύγκρουση. Ομως ο Μητρόπουλος το μόνο για το οποίο ενδιαφέρεται είναι να του προσφέρει η κυβέρνηση φορολογική ασυλία για το 1999, ώστε μ’ αυτή στο χέρι να βάλει πάγο στο ΣΔΟΕ. Αυτό ζητούσε από τον Μαυραγάνη, όπως φαίνεται απ’ όσα είπε: «Υπ’ αυτήν την έννοια, κύριε Υπουργέ, σας παρακαλώ για τα εξής: Πρώτον, να εκδώσετε εγκύκλιο με την οποία να διευκρινίζει η Υπηρεσία σας –όπως έχει κάνει σε άλλα θέματα– τι ακριβώς συμβαίνει για το έτος 1999. Και δεύτερον, να υπάρξει μια δέσμευση –την οποία και στην τηλεόραση έκανε προχθές ο αξιότιμος κ. Θεοχάρης– ότι σε κανέναν έλεγχο δεν υπάγεται όποιος νομίμως επαναπάτρισε κεφάλαια κατά την κείμενη νομοθεσία. Θέλουμε τη σαφή σας δέσμευση. Ξέρετε σε τι ακριβώς αναφέρομαι (…) Και μου λέτε ότι το Κοινοβούλιο, εσείς, δεν μπορείτε να αποφανθείτε εάν η νομοθεσία λέει το ένα ή το άλλο και αν ο ν.3259, ο νόμος Αλογοσκούφη για τον επαναπατρισμό κεφαλαίων, δεν παρέχει φορολογική ασυλία για τα χρήματα τα οποία επαναπατρίστηκαν; (…) Το 1999 και το 1998 είναι ή όχι παραγεγραμμένα; Μπορεί να ταλαιπωρηθούν πολίτες, ενώ έχουν ήδη αμετάκλητα παραγραφεί όλα τα ζητήματα; (…) Πρέπει να πείτε τώρα εδώ, στη Βουλή εάν μπορεί να γίνει έλεγχος για χρήματα τα οποία επαναπατρίστηκαν, δηλώθηκαν, φορολογήθηκαν. Τι σημαίνει "αδυνατεί το Υπουργείο να το πράξει αυτό"; Ως Καθηγητής Δικαίου, ως μέλος του Κοινοβουλίου και ως υπεύθυνος νομοθετικού έργου παρακαλούμε να είστε πιο σαφής»!
Ας συνοψίσουμε. Ο μεγαλοδικηγόρος-επιχειρηματίας Αλέξης Μητρόπουλος έκρυψε επί εξαετία σε τράπεζα του εξωτερικού μια αμοιβή ύψους τουλάχιστον 750.000 ευρώ. Εφερε τα λεφτά το 2005, βάσει ενός προκλητικού νόμου του Αλογοσκούφη. Το ΣΔΟΕ, χωρίς να ξέρουμε για ποιον ακριβώς λόγο, ερευνά τον μεγαλοδικηγόρο-καπιταλιστή Αλ. Μητρόπουλο για το 1999, χρονιά κατά την οποία εισέπραξε τη «μαύρη» αμοιβή. Ο μεγαλοδικηγόρος-καπιταλιστής Μητρόπουλος, όμως, είναι πλέον βουλευτής και τομεάρχης της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Βάζοντας μπροστά αυτές του τις ιδιότητες, με πλήρη κάλυψη από το κόμμα του, προσπαθεί να λύσει πολιτικά (απευθυνόμενος στο Γραφείο του –μισητού κατά τα άλλα– πρωθυπουργού και υποβάλλοντας επίκαιρη ερώτηση στον αρμόδιο υπουργό) ένα θέμα που οποιοσδήποτε άλλος επιχειρηματίας θα προσπαθούσε να λύσει είτε απευθείας με το ΣΔΟΕ (νόμιμα ή παράνομα) είτε μέσω των φορολογικών δικαστηρίων.
Και ο ΣΥΡΙΖΑ τι κάνει; Κάνει το κορόιδο, δίνοντάς μας ένα σαφές δείγμα γραφής για το πώς θα πολιτευθεί, αν ποτέ βρεθεί στην κυβερνητική εξουσία. ‘Η υπάρχει πολιτική δίωξη, οπότε πρέπει να καλύψει επίσημα τον βουλευτή του που την υφίσταται, ή δεν υπάρχει πολιτική δίωξη, αλλά φορολογική διαφορά με το ΣΔΟΕ, οπότε ο βουλευτής θα έπρεπε να έχει ανακληθεί στην τάξη, διότι χρησιμοποιεί τα πολιτικά του πόστα για να ρυθμίσει μια προσωπική φορολογική του υπόθεση.
Εμείς θα ξαναρωτήσουμε, μολονότι απάντηση δε θα πάρουμε: Πώς αξιολογεί ο ΣΥΡΙΖΑ το γεγονός ότι ο βουλευτής του έδρασε ως φοροφυγάς, έκρυψε στο εξωτερικό μια αμοιβή και την επαναπάτρισε με τον προκλητικό νόμο Αλογοσκούφη; Ποια η διαφορά ανάμεσα στον Μητρόπουλο και σ’ έναν οποιονδήποτε από τους φοροφυγάδες της λίστας Λαγκάρντ, την οποία έχει κάνει σημαία του ο ΣΥΡΙΖΑ; Πώς χαρακτηρίζεται το γεγονός ότι ο Μητρόπουλος χρησιμοποιεί τις θεσμικές του ιδιότητες (βουλευτής και τομεάρχης του ΣΥΡΙΖΑ) για να λύσει ένα προσωπικό φορολογικό του πρόβλημα; Καταλήγοντας, επαναλαμβάνουμε όσα γράψαμε την πρώτη φορά: Η ιστορία του βουλευτή και ηγετικού στελέχους του ΣΥΡΙΖΑ είναι διδακτική από πολλές απόψεις. Πέραν των άλλων, αποτελεί ένα σαφέστατο δείγμα γραφής για την αλήθεια των υποσχέσεων του ΣΥΡΙΖΑ, ότι αν γίνει κυβέρνηση θα επιφέρει φορολογική δικαιοσύνη συλλαμβάνοντας τη φοροδιαφυγή των «μεγάλων».
