Την Τετάρτη 4 Νοέμβρη έγινε η 22η συνεδρίαση της δίκης των νεοναζί, στην οποία κατέθεσε ο Δ. Κουρετζής, αστυνομικός της Αμεσης Δράσης, συνοδηγός περιπολικού. Στην επόμενη συνεδρίαση (Παρασκευή, 6 Νοέμβρη) κατέθεσε η Α. Δαμίγου, ιδιοκτήτρια καταστήματος καλλυντικών στην Π. Τσαλδάρη 62, στο σημείο που τα μεσάνυχτα της 17ης Σεπτέμβρη του 2013 δολοφονήθηκε από τα νεοναζιστικά τάγματα εφόδου ο αντιφασίστας Π. Φύσσας.
Ο Δ. Κουρετζής (συνοδηγός) και ο Ν. Ντάφος (οδηγός) ήταν μέλη του περιπολικού που ειδοποιήθηκε από το κέντρο για να βοηθήσει τους συναδέλφους τους της ομάδας ΔΙΑΣ να «αντιμετωπίσουν έντονα επεισόδια με συμπλοκή ομάδων» στην οδό Π. Τσαλδάρη στο Κερατσίνι. Αυτοί οι δύο ήταν που συνέλαβαν το δολοφόνο (έτσι θα τον αποκαλούμε, παρά τις… νουθεσίες του συνηγόρου του ότι δεν πρέπει να τον αποκαλούμε έτσι, γιατί… δεν αποδείχτηκε ο δόλος) Γ. Ρουπακιά, τον παρέδωσαν στο Τμήμα Ασφαλείας του ΑΤ Κερατσινίου, όπως και το μαχαίρι με το οποίο ο Ρουπακιάς δολοφόνησε τον Π. Φύσσα.
Το πιο λογικό (και δικονομικά ορθό, βεβαίως) θα ήταν οι Κουρετζής και Ντάφος να κληθούν να καταθέσουν πρώτοι στην προανάκριση που άρχισε αμέσως, τις πρωϊνές ώρες της επομένης της δολοφονίας, όπως και στην τακτική ανάκριση που ακολούθησε (άρχισε με την ανακρίτρια του ΣΤ’ Τμήματος και συνεχίστηκε με την εδική ανακρίτρια εφέτη Ι. Χριστοδουλέα–Κλάπα). Ομως, μολονότι οι δύο αυτοί αστυνομικοί ήταν οι πιο σημαντικοί μάρτυρες, που θα μπορούσαν να διαφωτίσουν την υπόθεση της στυγνής δολοφονίας του Π. Φύσσα, κλήθηκαν τελευταίοι και μόνο από την εφέτη ειδική ανακρίτρια! Ο πρώτος κλήθηκε στις 8 Μάη του 2014 και ο δεύτερος στις 30 Απρίλη του 2014! Οι λόγοι είναι προφανείς. Ηθελαν από τη μια να ρίξουν όσο γίνεται στα μαλακά τους νεοναζί της ΧΑ, που έχαιραν ασυλίας όχι μόνο από τον αστυνομικό και δικαστικό μηχανισμό, αλλά και από τις μνημονιακές κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και των Σαμαρά-Βενιζέλου-Κουβέλη, και από την άλλη να καλύψουν τις διοικητικές και ποινικές ευθύνες των αστυνομικών της ΔΙΑΣ, που ήταν παρόντες στη δολοφονία του Π. Φύσσα και άφησαν τους νεοναζί να αποχωρήσουν ανενόχλητοι.
Υπήρξε ένας ακόμη ουσιαστικός αυτόπτης μάρτυρας, που ήταν παρών όλο το χρονικό διάστημα, πριν την δολοφονία. Ενώ εξετάστηκε τόσο στην προανάκριση όσο και στην τακτική ανάκριση και ανέφερε ουσιαστικά γεγονότα, που ενοχοποιούν τους νεοναζί, αυτά δεν πάρθηκαν καθόλου υπόψη τόσο από την ανακρίτρια του ΣΤ’ Τμήματος όσο και από την εφέτη ειδική ανακρίτρια.
Στη δολοφονία του Π. Φύσσα ήταν παρόντες οχτώ αστυνομικοί της ΔΙΑΣ, ενώ στη συνέχεια κατέφθασαν δύο περιπολικά, με δύο άτομα πλήρωμα το καθένα, προκειμένου να βοηθήσουν τους συναδέλφους τους, οι οποίοι παρίσταντο στα γεγονότα ως απλοί θεατές. Απ’ αυτούς κατέθεσαν έξι της ΔΙΑΣ και οι τέσσερις των περιπολικών (οι καταθέσεις τους βρίσκονται στη δικογραφία). Δεν γνωρίζουμε αν οι άλλοι δύο αστυνομικοί της ΔΙΑΣ, Ν. Κολιούσης και Π. Τζουβάρας, έδωσαν καταθέσεις και πού βρίσκονται αυτές. Εκείνο που γνωρίζουμε είναι ότι δεν κλήθηκαν ως μάρτυρες.
Η προσπάθεια συγκάλυψης των πραγματικών συμβάντων που διαδραματίστηκαν εκείνο το βράδυ, όταν δολοφονήθηκε ο Π. Φύσσας, δεν περιορίστηκε μόνο στην εξέταση των μαρτύρων κατά τη διάρκεια της προανάκρισης και της τακτικής ανάκρισης. Επεκτάθηκε ακόμα και στη σειρά κλήτευσης των μαρτύρων. Για να γίνει πιο φανερή η στοχευμένα ευμενής μεταχείριση προς τους νεοναζί, θυμίζουμε ότι στις τρομοδίκες για την «καταπολέμηση της τρομοκρατίας» πρώτοι εξετάζονται οι αστυνομικοί της Αντιτρομοκρατικής, στήνουν το σκηνικό και παρουσιάζουν το σενάριο, ώστε να δημιουργηθεί κλίμα πίεσης πάνω στους υπόλοιπους μάρτυρες, με στόχο καταθέτοντας να ενοχοποιήσουν τους κατηγορούμενους, ανεξάρτητα από το αν υπάρχουν ή όχι στοιχεία. Για την Αντιτρομοκρατική ελάχιστη σημασία έχει η ύπαρξη ενοχοποιητικών ή μη στοιχείων. Στην υπόθεση των νεοναζί, όμως, όλα γίνονται διαφορετικά. Καλούνται να καταθέσουν πρώτοι ως μάρτυρες εκείνοι που είτε αγνοούν παντελώς τα πραγματικά γεγονότα είτε είναι «πιασμένοι», προκειμένου οι κατηγορούμενοι να πέσουν στα μαλακά.
Ιδού μερικά στοιχεία που επιβεβαιώνουν αυτή τη μεθόδευση:
Αντί για τον αστυνομικό Ι. Ρώτα της ΔΙΑΣ, που κλήθηκε πρώτος απ’ όλους τους αστυνομικούς να καταθέσει, και τον Δ. Κουρετζή, που κλήθηκε δεύτερος, πρώτος έπρεπε να κληθεί ο Δ. Χατζησταμάτης, εξωτερικός φρουρός στις φυλακές Κορυδαλλού, γιατί ήταν στην καφετέρια «Κοράλι» από τις 9 το βράδυ και είχε πλήρη γνώση των γεγονότων που διαδραματίστηκαν εκείνο το βράδυ. Οι μαρτυρικές του καταθέσεις στην προανάκριση και την τακτική ανάκριση έπρεπε να αποτελέσουν τη βάση για την εξέταση όλων των μαρτύρων αστυνομικών, τόσο στην κατά μόνας όσο και στην κατά αντιπαράσταση εξέταση των μαρτύρων. Σύμφωνα, όμως, με τον κατάλογο των μαρτύρων που κλητεύθηκαν να καταθέσουν στην ακροαματική διαδικασία, αυτός φέρει τον αριθμό 22. Είναι ο προτελευταίος, πριν από τον αστυνομικό Δ. Βίντση, οδηγό του δεύτερου περιπολικού, ο οποίος στην τακτική ανάκριση συνεισέφερε από ελάχιστα έως τίποτα σε ό,τι αφορά τους ενόχους για τη δολοφονία του Π. Φύσσα (φυσικούς και ηθικούς αυτουργούς και συνεργούς του δολοφόνου Γ. Ρουπακιά).
Μετά τον Δ. Χατζησταμάτη έπρεπε να κληθούν να καταθέσουν ο Δ. Κουρετζής και ο Ν. Ντάφος, που ήταν αυτοί που συνέλαβαν τον Ρουπακιά και τον παρέδωσαν, μαζί με το δολοφονικό μαχαίρι, στο Τμήμα Ασφαλείας του ΑΤ Κερατσινίου. Ομως, ο Δ. Κουρετζής κλήθηκε πέμπτος στη σειρά των μαρτύρων (δεύτερος στην σειρά των αστυνομικών), ενώ ο Ν. Ντάφος κλήθηκε 18ος στη γενική σειρά των μαρτύρων (όγδοος στη σειρά των αστυνομικών). Τελευταίος από τους αστυνομικούς και τελευταίος στη γενική σειρά των μαρτύρων του κατηγορητηρίου για την υπόθεση της δολοφονίας Φύσσα έπρεπε να είναι ο οδηγός του δεύτερου περιπολικού Δ. Βίντσης, στο ασήμαντο της κατάθεσης του οποίου αναφερθήκαμε παραπάνω.
Ερχόμαστε τώρα στην κατάθεση του Δ. Κουρετζή. Κατέθεσε, ότι ειδοποιήθηκαν στις 23.50 με 23.55 από το Κέντρο να κατευθυνθούν στο Κερατσίνι προς ενίσχυση της ομάδας ΔΙΑΣ, γιατί γίνεται έντονο επεισόδιο με συμπλοκή ατόμων στην οδό Π. Τσαλδάρη. Οταν, λοιπόν, έρθει η ώρα των καταθέσεων των αστυνομικών της ΔΙΑΣ Χ. Δεληγιάννη, Αγγ. Λεγάτου, Δ. Μπάγιου, Α. Μπιάγκη και Αν. Τσολακίδη, να θυμόμαστε ότι αυτοί βρίσκονταν στον τόπο της δολοφονίας του Π. Φύσσα πολύ πριν τις 23:59 και ότι συνειδητά απείχαν, προκειμένου να διευκολυνθούν τα μέλη του νεοναζιστικού τάγματος εφόδου στο δολοφονικό τους έργο. Η ειδική ανακρίτρια εφέτης Χριστοδουλέα-Κλάπα, κατά την εξέταση του εξωτερικού φρουρού Δ. Χατζησταμάτη, τον ρώτησε τι έκαναν οι αστυνομικοί της ομάδας ΔΙΑΣ όταν περνούσαν από μπροστά τους οι χρυσαυγίτες και αυτός της απάντησε ότι τους άφησαν να περάσουν. Κατά τη γνώμη μας, ο Δ. Χατζησταμάτηςπρέπει να εξεταστεί άμεσα, την Παρασκευή 13 Νοέμβρη, γιατί η κατάθεσή του θα είναι κομβικής σημασίας.
Ο Δ. Κουρετζής κατέθεσε ότι οι αστυνομικοί της ΔΙΑΣ βρίσκονταν σε απόσταση 100 μέτρων, «συγκρατώντας τον όχλο». Οταν πλησίασαν το αυτοκίνητο του Ρουπακιά, αυτός καθόταν μέσα σ’ αυτό ήρεμος και κάπνιζε, μολονότι πριν λίγο είχε μαχαιρώσει τον Π. Φύσσα, πράγμα που δεν παρατηρείται σε αντίστοιχες περιπτώσεις. Ο ίδιος βρήκε το μαχαίρι που είχε αίμα και έβγαλε τον Ρουπακιά από το αμάξι, που είχε αναμμένη τη μηχανή, γιατί προφανώς σκόπευε να φύγει. Του έβαλε χειροπέδες, τον οδήγησαν στο Τμήμα Ασφαλείας του ΑΤ Κερατσινίου, τον παρέδωσε μαζί με το μαχαίρι στον αξιωματικό υπηρεσίας και επέστρεψαν στον τόπο του συμβάντος. Κατέθεσε ακόμη, ότι μετά από ερωτήσεις του συναδέλφου του Ν. Ντάφου ο Ρουπακιάς παραδέχτηκε ότι αυτός μαχαίρωσε τον Π. Φύσσα, και τους ζήτησε να μην το αναφέρουν πουθενά γιατί είναι δικός τους! Οπως κατέθεσε ο Δ. Κουρετζής, αρχικά νόμισε ότι ο Ρουπακιάς είναι αστυνομικός , αλλά όταν τον ρώτησαν τι εννοεί, αυτός απάντησε ότι είναι μέλος της ΧΑ! Ο Δ. Κουρετζής ανέφερε ακόμη, ότι δίπλα στον Π. Φύσσα, που ήταν ξαπλωμένος μετά το δολοφονικό χτύπημα, βρίσκονταν τρεις-τέσσερις φίλοι του και η κοπελιά του.
Οι συνήγοροι πολιτικής αγωγής επεσήμαναν τα βασικά σημεία που αναδεικνύονται από την κατάθεση του μάρτυρα αστυνομικού (τα αναφέραμε παραπάνω), ενώ οι συνήγοροι υπεράσπισης του Ρουπακιά και των άλλων χρυσαυγιτών προσπάθησαν ανεπιτυχώς να απαξιώσουν τον μάρτυρα, που με την κατάθεσή του «καίει» τόσο τον Ρουπακιά όσο και τα ηγετικά στελέχη της ΧΑ.
Κλείνοντας την κατάθεσή του, ο Δ. Κουρετζής ζήτησε από το δικαστήριο την προστασία του και την προστασία της οικογένειάς του, διότι δέχονται απειλές. Αυτή η έκκληση, πέρα από το φόβο που αποκαλύπτει, αναδεικνύει και το σημαντικό ζήτημα να κοπεί το χέρι των νεοναζί της ΧΑ.
Η επόμενη συνεδρίαση ξεκίνησε με τον σχολιασμό της κατάθεσης Κουρετζή. Ενώ ήταν προγραμματισμένο από το δικαστήριο να εξεταστούν πρώτα ο αστυνομικός Κ. Κοτσοβός, συνοδηγός του δεύτερου περιπολικού, και στη συνέχεια η ιδιοκτήτρια του καταστήματος καλλυντικών στην Π. Τσαλδάρη 62 Αν. Δαμίγου, εξετάστηκε μόνο η δεύτερη και έγινε σχολιασμός της κατάθεσής της από τους συνηγόρους της πολιτικής αγωγής και της υπεράσπισης. Η κατάθεση της συγκεκριμένης μάρτυρα αφορούσε ένα επουσιώδες ζήτημα: αν οι κάμερες που έχει τοποθετήσει στο κατάστημά της σκόπευαν και έξω απ’ αυτό. Η μάρτυρας, σοκαρισμένη και φοβισμένη, έπεσε σε πολλές αντιφάσεις, ιδιαίτερα κατά τη δεκαπεντάλεπτη εξονυχιστική εξέτασή της από την συνήγορο υπεράσπισης Δ. Βελέντζα, δημοτική σύμβουλο της παράταξης της ΧΑ στο δήμο Αθήνας και πρώτη επιλαχούσα βουλευτίνα των νεοναζί μετά τον φίρερ Μιχαλολιάκο. Παρά την καλή προετοιμασία που έδειξε η συνήγορος των νεοναζί, δεν απέφυγε τη διάπραξη μιας γκάφας: από την εξέτασή της αποδείχτηκε ότι οι κάμερες σκόπευαν και έξω από το κατάστημα. Ομως, η αστυνομία αδιαφόρησε να πάρει την κασέτα από το κατάστημα και την «πρόλαβε» δημοσιογράφος του τηλεοπτικού σταθμού Αlpha.
Eτσι, η συνήγορος υπεράσπισης, παρά την πρόθεσή της, βοήθησε να αποκαλυφθεί ένα ακόμη στοιχείο για την ασυλία που απολάμβανε η νεοναζιστική ΧΑ από τους κατασταλτικούς μηχανισμούς του αστικού κράτους. Ασυλία που εξακολουθεί να υφίσταται, αφού -παρά τις σημαντικές αποκαλύψεις σ’ αυτή τη δίκη- καταβάλλονται συντονισμένες προσπάθειες να «πέσουν στα μαλακά» τα ηγετικά στελέχη της ΧΑ, προκειμένου να υπάρχει και να επιβιώνει πολιτικά ένα «νόμιμο» φασιστικό μόρφωμα, που θα «κοπανάει» το λαό τα βράδια, χωρίς να προβάλλει ανοιχτά αυτή του τη δράση του, όπως γινόταν μέχρι τώρα με τα τάγματα εφόδου.
Η δίκη συνεχίστηκε την Τρίτη 10 Νοέμβρη, με την εξέταση μαρτύρων του καταλόγου του κατηγορητηρίου, με πρώτο τον αστυνομικό Κ. Κοτσοβό (συνοδηγός του δεύτερου περιπολικού).
ΥΓ. Εχουμε αναφερθεί και άλλη φορά στον εφέτη Α. Ντόκο, που καθ’ όλη τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας έχει σκυμμένο το κεφάλι του και ασχολείται αποκλειστικά με το τάμπλετ του. Με μια ματιά στις πάρα πολλές φωτογραφίες που δημοσιεύονται στο διαδίκτυο μπορεί να διαπιστώσει κανείς ότι δεν υπάρχει ούτε μία που να μην έχει απαθανατίσει τον εφέτη να μην κοιτάζει μόνιμα κάτω, εκεί που έχει τοποθετήσει το τάμπλετ. Δημοσιεύουμε δύο χαρακτηριστικές φωτογραφίες. Η πρώτη είναι από τυχαία στιγμή της διαδικασίας. Η τρίτη είναι από στιγμή λήξης της συνεδρίασης, όταν ο εφέτης τακτοποιεί το τάμπλετ στην τσάντα του. Θα βάλει επιτέλους ένα τέλος σ’ αυτή την κατάσταση η προεδρεύουσα του δικαστηρίου Μ. Λεπενιώτη; Είναι δυνατόν μέλος της τακτικής σύνθεσης του δικαστηρίου να μην παρακολουθεί τη διαδικασία, αλλά να ασχολείται με ένα τάμπλετ (ό,τι και να περιέχει αυτό);
