Ολόκληρη η κυβέρνηση, με επικεφαλής τον ίδιο τον Παπανδρέου, συνεπικουρούμενη από τους τραπεζίτες, αποφάσισε ξαφνικά να τα βάλει με τους «σπερμολόγους», που διαδίδουν ότι η Ελλάδα θα βγει από το ευρώ και θα επιστρέψει στη δραχμή, προκειμένου να μπορέσει με μια υποτίμηση να στεριώσει κάπως την οικονομία της. Αυτό έγινε την περασμένη Τρίτη και ήταν συντονισμένο. Γιατί, όμως, τους τσίμπησε η μύγα την Τρίτη; Οποιος παρακολουθεί το διεθνή οικονομικό Τύπο γνωρίζει ότι τα δημοσιεύματα που μιλούν για έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ ουδέποτε σταμάτησαν. Μάλιστα, το τελευταίο χρονικό διάστημα τα δημοσιεύματα ήταν ιδιαίτερα επιθετικά προς την ΕΕ γενικότερα, ενώ υπήρξαν και πολλά που αναφέρονταν σε αποχώρηση της Γερμανίας από το ευρώ. Δεδομένου, μάλιστα, ότι η κυβέρνηση δεν έχει ανάγκη να προσφύγει στις «αγορές» για δανεισμό, αφού κάνει χρήση του μηχανισμού «στήριξης», τι πρεμούρα τους έπιασε ν’ ανοίξουν κουβεντούλα με τους «κερδοσκόπους» και μάλιστα «κουβεντούλα» χωρίς πρακτικό αντίκρισμα;
Η δικαιολογία ότι ακόμα και οι μικροκαταθέτες σπεύδουν να πάρουν τα ευρώ τους από τις ελληνικές τράπεζες και να τα κρύψουν κάτω από το στρώμα δεν στέκει. Αυτό συνέβαινε και πριν και αν εντάθηκε τις τελευταίες μέρες (αυτό διαψεύδεται από τους τραπεζίτες), δεν θα χρειαζόταν να παρέμβει ο ίδιος ο πρωθυπουργός. Το περιεχόμενο της παρέμβασης Παπανδρέου μας δίνει απάντηση στην απορία.
Ο Παπανδρέου χρησιμοποίησε την ευκαιρία της διάψευσης των φημών για να μιλήσει για την… ευλογία του μηχανισμού «στήριξης». «Πρέπει να σκεφτούμε τι θα συνέβαινε αν δεν είχαμε τώρα το μηχανισμό στήριξης», είπε, χαρακτηρίζοντας το μηχανισμό «μια ομπρέλα, ένα δίχτυ ασφαλείας», που αν δεν το είχαμε «θα προσπαθούσαμε να αναζητήσουμε κάποιο δανεισμό και θα ήμασταν σε ένα κλίμα πανικού».
Είναι φανερό ότι η κυβέρνηση δημιουργεί κλίμα κινδυνολογίας, προκειμένου να περάσουν χωρίς αντιδράσεις (ή με αντιδράσεις που δεν θα διακυβεύσουν τη σταθερότητα του συστήματος), μέτρα που περιλαμβάνονται στο Μνημόνιο με την ιμπεριαλιστική τρόικα όπως η επί της ουσίας κατάργηση της Κοινωνικής Ασφάλισης, αλλά και νέα φορομπηχτικά μέτρα και μέτρα περικοπής μισθών και συντάξεων, που θα απαιτηθούν από την τρόικα, είτε τώρα, μετά την πρώτη επιθεώρηση που θα γίνει μέχρι τα τέλη του μήνα, είτε από το Σεπτέμβρη, που θα γίνει η δεύτερη επιθεώρηση.
Το ίδιο το υπουργείο Οικονομικών, με την αγαπημένη στον Παπακωνσταντίνου μέθοδο των διαρροών, έδωσε στη δημοσιότητα στοιχεία για υστέρηση των εσόδων σε σχέση με τα προβλεπόμενα. Υπολογίζουν, λοιπόν, ότι δεν τους φτάνει και η δεύτερη δόση της αύξησης του ΦΠΑ, που θα ισχύσει από 1ης Ιούλη. Διότι έχει πέσει κατακόρυφα η κατανάλωση καυσίμων (ο κόσμος περιόρισε τις μετακινήσεις με το αυτοκίνητο), ακόμα και η κατανάλωση τσιγάρων, με αποτέλεσμα να μην εισπράττουν τα προβλεπόμενα από την αύξηση των ειδικών φόρων κατανάλωσης. Θα πρέπει, λοιπόν, να αναζητήσουν πρόσθετα έσοδα ή πρόσθετες περικοπές δαπανών, που θα πλήξουν για τέταρτη φορά μέσα σε ένα εξάμηνο το λαϊκό εισόδημα και θα βυθίσουν την οικονομία σε ακόμη μεγαλύτερη «ύφεση». Οταν βγαίνει η Κατσέλη (στην τηλεόραση του ΑΝΤ1) και παραδέχεται ευθέως μείωση του ΑΕΠ κατά 4%, μπορούμε να καταλάβουμε ότι τελικά η μείωση θα είναι μεγαλύτερη.
Στο μεταξύ, σε επίπεδο Ecofin και ιδιαίτερα σε επίπεδο Eurogroup η Γερμανία σφίγγει τα λουριά. Χαρακτηριστικό αυτής της κατεύθυνσης είναι η συμμετοχή στο Ecofin, για πρώτη φορά στην Ιστορία, του γενικού διευθυντή του ΔΝΤ Ντ. Στρος-Καν.
Σ’ αυτή τη σύνοδο, λοιπόν, αποφασίστηκε η επιβολή κυρώσεων σε μια χώρα, ακόμα και αν το έλλειμμά της δεν έχει ξεπεράσει το 3%. Οι υπηρεσίες της Κομισιόν θα ασκούν προληπτικό έλεγχο στους κρατικούς προϋπολογισμούς, πριν αυτοί προωθηθούν για ψήφιση στα εθνικά κοινοβούλια. Αποφασίστηκε επίσης να ενσωματωθεί στις εθνικές νομοθεσίες (αν όχι στα Συντάγματα) διατάξεις για τη δημοσιονομική πειθαρχία. Ο Παπακωνσταντίνου ανακοίνωσε ότι μέχρι το τέλος του Ιούνη η κυβέρνηση θα έχει ψηφίσει στη Βουλή νόμο για τη «δημοσιονομική ευθύνη». Το μόνο που παραπέμφθηκε σε άλλη φάση του παζαριού είναι η γερμανική απαίτηση για αφαίρεση του δικαιώματος ψήφου από τις χώρες που «παρεκτρέπονται» δημοσιονομικά.
Και ως προς την υλοποίηση του μηχανισμού «στήριξης» των 750 δισ. ευρώ πέρασε επίσης η γερμανική άποψη. Τα 440 δισ. ευρώ που θα αποτελούν εγγυημένα δάνεια από τις χώρες της ευρωζώνης (60 θα διαθέσει η Κομισιόν και 250 το ΔΝΤ) θα τα διαχειρίζεται Οργανισμός με έδρα το Λουξεμβούργο. Ο δανεισμός δεν θα γίνεται κεντρικά από τα κοινοτικά όργανα, αλλά κάθε χώρα θα δανείζεται το ποσό που της αναλογεί από τις «αγορές» και θα το καταθέτει στον Οργανισμό (έτσι η Γερμανία θα δανείζεται φτηνότερα, ενώ οι τράπεζές της θα δανείζουν τις άλλες χώρες), ο οποίος θα χορηγεί «στήριξη» μόνο σε κράτη που θα προσφύγουν σ’ αυτόν, αφού προηγουμένως επιβάλει πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής και μεταρρυθμίσεων παρόμοιο με το ελληνικό.
