► Σε κάθε δημόσια εμφάνισή του ο Γιωργάκης δεν παραλείπει να αναφερθεί στη «γενιά των 700 ευρώ» και να σημειώσει με νόημα ότι το οικονομικό «μοντέλο» που οραματίζεται το ΠΑΣΟΚ δεν θα στηρίζεται στη φτηνή εργασία. «Δεν θα ανταγωνιστούμε τα μεροκάματα της Βουλγαρίας, ούτε μπορούμε, είναι άδικο κοινωνικά», λέει. Θυμόσαστε την περιβόητη πρόταση του Λαυρίου, λίγες μέρες πριν τις εκλογές του 2004; Τότε, ο Γιωργάκης είχε προτείνει να θεσπιστεί η ανασφάλιστη και με αμοιβές χαμηλότερες απ’ αυτές της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης εργασία των νέων, για να δημιουργηθούν θέσεις εργασίας, όπως έλεγε. Στην τωρινή προεκλογική περίοδο η θέση αυτή εγκαταλείπεται, για ευνόητους λόγους. Ουδέποτε, όμως, το ΠΑΣΟΚ εγκατέλειψε πραγματικά αυτή τη θέση.
► Ιδού και ένα άλλο παράδειγμα προεκλογικής απατεωνιάς. Επισημάνθηκε στον Γιωργάκη (στη συνέντευξη Τύπου που έδωσε στη Θεσσαλονίκη), ότι μολονότι στο πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ, στο κεφάλαιο για το ασφαλιστικό, προτείνεται η παράταση του ασφαλιστικού βίου, η παραμονή στην εργασία και μετά τη θεμελίωση συνταξιοδοτικού δικαιώματος, στο προγραμματικό φυλλάδιο που μοιράστηκε με τις κυριακάτικες εφημερίδες (σε 1,5 εκατομμύριο αντίτυπα) η συγκεκριμένη παράγραφος έχει απαλειφθεί. Τι απάντησε ο Γιωργάκης; «Δεν κρύψαμε τίποτε. Και τα δύο είναι δημόσια έγγραφα. Δεν μιλάμε για επιβολή, στην αλλαγή των όρων ηλικίας, μιλάμε για την εθελούσια επιλογή, που έχει ο κάθε άνθρωπος, με κίνητρα, να επιλέξει να δουλέψει για περισσότερο χρόνο. Και βεβαίως και αυτό μέσα σε ένα πλαίσιο, το οποίο δεν δημιουργεί προβλήματα σε νεότερους, που ζητούν εργασία». Τα περί «δημοσίων εγγράφων» δεν μπορούν να κρύψουν την κουτοπονηριά. Γιατί, βέβαια, άλλο είναι ένα πρόγραμμα που αραχνιάζει σε κάποια γραφεία και άλλο ένα πρόγραμμα που μοιράζεται για να το διαβάσει ο κόσμος. Ως προς την ουσία, τα πράγματα είναι εξαιρετικά απλά. Για να παραμείνει ένας εργαζόμενος στη δουλειά και μετά τη συμπλήρωση του ορίου ηλικίας, θα πρέπει η σύνταξή του να είναι εξευτελιστική. Και βέβαια, είναι ευνόητο ότι με την παράταση του εργασιακού βίου αυξάνεται η ανεργία. Τέλος, πρέπει να επισημανθεί ότι αυτό είναι ένα από τα θέματα στα οποία ΠΑΣΟΚ και ΝΔ έχουν την ίδια ακριβώς θέση.
► Ο νεοδημοκρατικός μπαξές έχει απ’ όλα τα φρούτα. Ακούς (στο ραδιόφωνο) της ΝΕΤ τον γνωστό νεοφιλελεύθερο της Κέρκυρας Νίκο Γεωργιάδη να δηλώνει με το απαράμιλλο ύφος του, ότι «όταν με πέντε στουπιά και δύο μολότοφ κάνεις τέτοια καταστροφή στην Πελοπόννησο, αυτό είναι ασύμμετρο, αυτή είναι η ασύμμετρη απειλή» και δεν ξέρεις αν πρέπει να οργιστείς ή να σκάσεις στα γέλια με τη γελοιότητα του ανδρός. Στη συνέχεια, διαβάζεις τη σοβαρή κυρία καθηγήτρια και πρόεδρο της Βουλής Αννα Ψαρούδα-Μπενάκη να δηλώνει (στο «Πρώτο Θέμα»): «Πώς ονομάζουμε αυτό το φαινόμενο δεν έχει σημασία. Σημασία έχει ότι όλοι κατάλαβαν πολύ καλά πως κάποιοι αποφάσισαν να κάψουν την Ελλάδα στη συγκεκριμένη χρονική στιγμή. Τα κίνητρά τους θεωρώ πως δεν μπορούν να μείνουν για πολύ κρυφά». Οπότε καταλαβαίνεις ότι ο γκεμπελισμός συνεχίζεται. Είναι κεντρική κομματική γραμμή, άσχετα αν δεν το βάζουν στην πρώτη γραμμή ο Καραμανλής με τον Ρουσόπουλο.
► Οσοι παρακολούθησαν το περιβόητο debate άκουσαν τον Καραμανλή να χαρακτηρίζει «ταραξίες» τους φοιτητές. Στη συνέχεια, άκουσαν την Παπαρήγα να δηλώνει σε ήρεμο τόνο ότι ανατρίχιασε όταν άκουσε τον Καραμανλή να το λέει και τον Αλαβάνο να σηκώνει τους τόνους, να καταγγέλλει τον Καραμανλή και απευθυνόμενος σ’ αυτόν σε πρώτο πρόσωπο να του ζητά να ανακαλέσει. Πώς παρουσίασε ο «Ριζοσπάστης» το συγκεκριμένο περιστατικό; «Μετά την αντίδραση της Αλ. Παπαρήγα (ο Καραμανλής) “αναδιπλώθηκε”, λέγοντας ότι δεν εννοούσε τους φοιτητές αλλά τους κουκουλοφόρους». Φαίνεται πως εκεί στον Περισσό παρακολουθούσαν… άλλο debate.
► Επειδή ο Καραμανλής γενικώς μιλά καλά ελληνικά, ασφαλώς γνωρίζει ότι δεν αποκαλούμε ποτέ κύριο ή κυρία έναν θανόντα ή μια θανούσα. Το πολύ να προσθέσουμε το επίθετο αείμνηστος -η ή μακαρίτης -ίτισσα πριν από το όνομά του. Μπορούμε, λοιπόν, βάσιμα να υποθέσουμε πως αγνοεί ότι η Διδώ Σωτηρίου έχει πεθάνει προ τριετίας (ο ίδιος ήταν τότε και υπουργός… Πολιτισμού). Ενδεχομένως να τη μπέρδεψε με κάποιες καρακαηδόνες, έκπαλαι της… αριστεράς και της προόδου, που τα τελευταία χρόνια συχνάζουν (μετά των συζύγων) στην αυλή της Ραφήνας. Μόνο που αυτές -φευ!- δεν πρόκειται ποτέ να γράψουν τα «Ματωμένα χώματα» της γενιάς τους. Η μετριότητά τους απλώς θα κοσμεί την αυλή ενός πολιτικού που δεν έχει καμιά σχέση με τους καημούς του λαού μας και με τη λογοτεχνία που τους ύμνησε και τους τίμησε. DVD με «αμερικανιές» βλέπει κάθε βράδυ στη Ραφήνα ο Καραμανλής κι αυτό τα λέει όλα. Αλλωστε, και ο νυν επί του Πολιτισμού υπουργός του μπορεί να μοιράζει CD με μουσική του Χατζηδάκι, όμως σε τηλεοπτική εκπομπή δεν ήταν σε θέση να γνωρίσει τη φωνή ούτε ενός από τους Σεφέρη, Ελύτη και Βάρναλη!
► «Πέρασε η εποχή των ισχυρών κυβερνήσεων και ήρθε η ώρα της ισχυρής κοινωνίας», είπε ο Αλαβάνος μιλώντας στη Θεσσαλονίκη. Καλά τα φραστικά φληναφήματα, αλλά να πάμε και στην ουσία. Θεσμική δύναμη είναι ο ΣΥΡΙΖΑ, προφανώς δεν αναφέρεται σε κατάληψη της εξουσίας από την «ισχυρή κοινωνία». Κάποια κυβέρνηση θα πρέπει να ψηφιστεί από τη Βουλή, η οποία ασφαλώς δεν θα έχει το όνομα «ισχυρή κοινωνία». Αν υποθέσουμε ότι δεν υπάρχει αυτοδυναμία, θα έχουμε ενδεχομένως κυβέρνηση συνεργασίας. Γνωρίζοντας, λοιπόν, ο Αλαβάνος τη φιλολογία περί κυβερνητικής συνεργασίας ΠΑΣΟΚ-ΣΥΝ, απαντά με άλμα στο… παρελθόν: «Μας ρωτάνε: Κι αν το ΠΑΣΟΚ αλλάξει μετά τις εκλογές και υιοθετήσει τις απόψεις σας τι θα κάνετε; Τους απαντάμε: Αν ήταν το ΠΑΣΟΚ να αλλάξει θα το είχε κάνει όταν χιλιάδες νεολαίοι βρίσκονταν στις κινητοποιήσεις για το άρθρο 16 και ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ μιλούσε στη Βουλή για μετεμφυλιακό κατάλοιπο». Βλέπετε εσείς καμιά κατηγορηματική απόρριψη του ενδεχόμενου μιας τέτοιας κυβερνητικής συνεργασίας;
► Τους πήρε κάμποσο στο ΠΑΣΟΚ μέχρι να το καταλάβουν, αλλά πλέον έχουν βάλει και αυτοί στο στόμα του Γιωργάκη το «νέο πατριωτισμό» και έχουν έρθει πάτσι με τον Καραμανλή που το λέει εδώ και δυόμισι βδομάδες. Το πόσο πουλάει ο «νέος πατριωτισμός» θα το ξέρουμε κι αυτό αύριο βράδυ.
► «Στην παιδεία το πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ είναι αντιγραφή του δικού μας και σε ορισμένα σημεία λέξη λέξη. Και χαίρομαι που και αυτοί αναγνωρίζουν ότι είναι θέμα κοινής λογικής και εκσυγχρονιστικής αντίληψης ότι το δικό μας είναι το σωστό πρόγραμμα», δήλωσε η Μ. Γιαννάκου στην «Απογευματινή». Δεν ξέρουμε ποιος αντέγραψε ποιον (αν ρωτήσεις έναν Πασόκο θα σου πει ότι η ΝΔ αντέγραψε το πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ). Εκείνο που έχει σημασία είναι ότι ταυτίζονται (και) στην Παιδεία.
► Εσείς, δηλαδή, τι περιμένατε; Οτι το υπουργείο Παιδείας θα τύπωνε και θα μοίραζε στους μαθητές το πολύπαθο βιβλίο της Ιστορίας της ΣΤ’ Δημοτικού, πέντε μέρες πριν τις εκλογές; Για ποιο λόγο να το κάνει; Για να φουσκώσει τα πανιά του Καρατζαφέρη; Θα μας πείτε, ότι και πάλι γίνεται κουβέντα για τη μη εκτύπωση. Η απάντηση είναι απλή: μέτρησαν κέρδη και ζημιές και είδαν ότι εκλογικά συμφέρει να μη το μοιράσουν και να πουν ότι δεν πρόλαβε το τυπογραφείο. Τόσο καλά κατάφεραν να κρύψουν το διορθωμένο βιβλίο, που ούτε ηλεκτρονικό αντίγραφο δεν κυκλοφόρησε. «Υπάρχει μια μικρή καθυστέρηση» ακόμα και για την ανάρτησή του στο Internet (όπου από τον περασμένο Φλεβάρη υπάρχουν όλα τα σχολικά βιβλία), δήλωσε… αθώα η Γιαννάκου. Καλά, το τυπογραφείο δεν πρόλαβε, αλλά στο Internet που πατάς ένα κουμπί κι ανεβαίνει το ηλεκτρονικό αρχείο μέσα σ’ ένα μισάωρο, γιατί δε μπήκε, κυρά-Μαριέττα μας;
► Κυνικός, όπως πάντοτε, ο Σ. Ψυχάρης έγραψε στο κύριο άρθρο του «Βήματος» την προηγούμενη Κυριακή, ότι ΝΔ και ΠΑΣΟΚ προγραμματικά είναι το ίδιο: «Από πλευράς προγραμμάτων δεν εμφανίζονται καινοτομίες. Ο κ. Καραμανλής μιλάει για δομικές αλλαγές, τις οποίες δεν προσδιορίζει. Και ο κ. Παπανδρέου φαίνεται απρόθυμος να ανοίξει τα χαρτιά του». Πώς θα επιλέξουν λοιπόν οι ψηφοφόροι; «Μόνο με την καρδιά αφήνοντας για τον χρόνο μετά τις εκλογές την αυτονόητη κριτική εκτίμηση των πραγμάτων»! Οσο για τον ίδιο τον Ψυχάρη, επιλέγει «για λόγους ιδεολογικής συνέπειας (!!!!) την ψήφο στο ΠΑΣΟΚ». Τι σημαίνει αυτή η τοποθέτηση; Πως όποιο κόμμα και να ψηφίσει κανείς το ίδιο κάνει! Και πως εξηγείται; Για διαβάστε μια είδηση που φιλοξενούνταν στο πρωτοσέλιδο του «Παρόντος» την ίδια μέρα: «Δάνειο μαμούθ 95 εκατομμύρια ευρώ στο Μέγαρο Μουσικής του Λαμπράκη. Συμπτωματικά το ίδιο είχε γίνει επί ΠΑΣΟΚ πριν από τις εκλογές του 2004».
► Αντίθετα, ο Θ. Τεγόπουλος της «Ελευθεροτυπίας», θεωρεί ότι «από δημοκρατική άποψη έχουν καταδειχτεί οι αδυναμίες της αυτοδυναμίας» και προκρίνει λύση συνεργασίας ΠΑΣΟΚ-ΣΥΝ. Πώς θα γίνει αυτό, όταν ο ΣΥΝ απορρίπτει αυτό το ενδεχόμενο; Ακόμα και ένας νεόκοπος (και ελέω νεποτισμού) εκδότης, όπως ο κυρ-Θανάσης ξέρει πως τέτοια ερωτήματα είναι αφελή και δεν πρέπει να τίθενται από τους πολιτικούς αναλυτές. Ξέρει πως, άσχετα από το τι λένε δημόσια, πεταρίζει η καρδούλα τους εκεί στην Κουμουνδούρου, όταν σκέφτονται πως μπορεί να μην υπάρξει αυτοδυναμία και να κληθούν αυτοί να διαδραματίσουν κυβερνητικό ρόλο. Οσο για την επιχειρηματολογία, αυτή μπορεί κάλλιστα να βρεθεί, ειδικά όταν τα ΜΜΕ δημιουργήσουν το κατάλληλο κλίμα. Θα υιοθετήσει το ΠΑΣΟΚ μερικές «πιασάρικες» θέσεις του ΣΥΝ (ας πούμε για το άρθρο 24), θ’ αφήσει γι’ αργότερα μερικές δικές του (π.χ. άρθρο 16), θ’ αφήσουν στους «κοινωνικούς εταίρους» τα εργασιακά και… έτοιμη η κυβέρνηση συνεργασίας.
► Ο Καρατζαφέρης επισκέπτεται την έδρα των ΜΑΤ και ζητά να ανεγερθεί «Μνημείο του Αγνώστου Αστυνομικού» (μπρρρ!!!). Ο Καραμανλής από το Ηράκλειο ζητά από τους παραληρούντες δεξιούς να βάλουν στο μπαούλο τα κομματικά λάβαρα και να υψώσουν «το σύμβολο των κοινών μας αγώνων για το μέλλον των παιδιών μας: την ελληνική σημαία, τη σημαία μας» (ξανά μπρρρρ!!!). Ο Γιωργάκης έμεινε απλώς στο «νέο πατριωτισμό»…
► «Φαντάζεται κανένας ότι πρώτος εγώ δεν έχω ενδιαφέρον να μάθω, επιτέλους, ποιοι είναι αυτοί ή ποιος είναι αυτός που επιχειρούσε να υποκλέψει τα τηλεφωνήματα του πρωθυπουργού της χώρας;», αναρωτήθηκε με το γνωστό ηθοποιίστικο ύφος του ο Καραμανλής συνεντευξιαζόμενος στο «Αλτερ» από τον Χατζηνικολάου. «Υπάρχει και το σενάριο ότι μπορεί να ξέρετε ότι πίσω από τις υποκλοπές κρύβεται κάτι τόσο μεγάλο και δυνατό που δεν μπορείτε να το αγγίξετε», του έδωσε την πάσα ο άλλοτε συναγωνιστής του στην ΟΝΝΕΔ. Για να αποδείξει ο Καραμανλής ότι σ’ αυτές τις εκλογές είναι εντελώς ντεφορμέ (προφανώς επειδή αλλιώς τα σχεδίαζε και αλλιώς του ήρθαν): «Εγώ τις θεωρίες, τις συνωμοσίες, τις απορρίπτω και θα μου επιτρέψετε να σας πω παιδιόθεν». Λένε, μωρέ δάμαλε, τέτοια πράγματα λίγες μέρες μετά την «ασύμμετρη απειλή», που ο ίδιος σχεδίασες και οι υπουργοί σου πέταξαν στα κεφάλια μας; Εμπειρος ο Χατζηνικολάου δεν επέμεινε άλλο, γιατί κατάλαβε ότι ο φίλος του είχε ήδη εκτεθεί. Ο διάλογος αυτός, πάντως, ήρθε να επιβεβαιώσει πως πίσω από τις υποκλοπές ήταν οι αμερικάνικες μυστικές υπηρεσίες. Αν δεν ήταν, τότε ο Καραμανλής θα έκανε κατηγορηματική διάψευση.
► Παραλειπόμενο από το debate που μας έκανε να σπαρταρήσουμε από τα γέλια. Ρωτήθηκε η Παπαρήγα για το ΑΚΕΛ που στήριξε και στηρίζει τη συμμετοχή της Κύπρου στην ΕΕ και κατέβαλε μεγάλη (πλην ανεπιτυχή) προσπάθεια για να πείσει ότι η θέση του ΑΚΕΛ καθορίστηκε από την ιδιομορφία του άλυτου Κυπριακού προβλήματος. Μήπως πρέπει να θυμίσουμε ότι η άποψη πως η ένταξη της Κύπρου στην ΕΕ θα θωρακίσει το νησί και θα φέρει πιο κοντά τη λύση του Κυπριακού, γιατί «όλη η Κύπρος θα αποτελεί ευρωπαϊκό έδαφος και δεν θα μπορεί η Τουρκία να διατηρεί υπό κατοχή ευρωπαϊκό έδαφος», δεν ήταν μόνο του ΑΚΕΛ, αλλά όλων των ευρωλάγνων σε Ελλάδα και Κύπρο; Μήπως πρέπει να θυμίσουμε ότι τότε ο Περισσός σωστά υποστήριζε ότι αυτό είναι παγίδα; Μήπως να θυμίσουμε ότι κατήγγελνε μεν τον ΣΥΝ που υποστήριζε αυτή τη θέση, αλλά δεν έλεγε κουβέντα ενάντια στο ΑΚΕΛ; Το πιο σημαντικό που πρέπει να θυμίσουμε, όμως, είναι πως το ΑΚΕΛ δεν περιορίστηκε στην υποστήριξη της ένταξης στην ΕΕ, αλλά μέχρι πρότινος συμμετείχε με υπουργούς στην κυβέρνηση Παπαδόπουλου και τώρα ο γενικός του γραμματέας διεκδικεί την προεδρία της Δημοκρατίας, δηλαδή τη δυνατότητα να κυβερνήσει την Κύπρο. Και μάλιστα, τη διεκδικεί όχι μόνο χωρίς ενστάσεις από ΗΠΑ και ΕΕ, αλλά και με την ανοιχτή υποστήριξη ευρωπαϊκών κύκλων. Το ερώτημα, λοιπόν, είναι γιατί ο Περισσός δεν προσάπτει και στο ΑΚΕΛ αυτά που προσάπτει π.χ. στον ΣΥΝ ή σε άλλα κόμματα (Γαλλία, Ιταλία και αλλού).
►Ετοιμος για μετεκλογική συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ δηλώνει ο ΣΥΡΙΖΑ, διά στόματος Αλαβάνου. Είπε χαρακτηριστικά, στη συνέντευξη Τύπου στη ΔΕΘ (8.9.07):
«Υπάρχει ένα ερώτημα σήμερα και ένα ενδεχόμενο. Να μην υπάρξει αυτοδυναμία κανενός κόμματος από τα δυο μεγάλα. Από εκεί και πέρα, όταν έχεις αυτό το ενδεχόμενο, διαμορφώνονται δυο αν θέλετε ανακλαστικές κινήσεις της Αριστεράς. Η μια, μέσα της, να πει «το θέλω αυτό», απλώς να τους κοντύνουμε. Θα βρεθεί κυβέρνηση. Εγώ αρκούμαι να έχω την επιρροή μου μέσα στο σύστημα. Δεν αμφισβητώ το σύστημα. Εχει κάποιο πλεονέκτημα αυτή η τοποθέτηση γιατί δεν σου βάζει δύσκολα προβλήματα. Αλλά, αν όντως η Αριστερά θέλει μια μεγάλη αλλαγή, θέλει να προχωρήσει ο τόπος, δεν μπορεί να υποκύπτει στο εκβιαστικό δίλημμα της αυτοδυναμίας.
Μετέφερα εδώ το πρόγραμμά μας το οικολογικό. Σημαίνει ότι εμείς θέλουμε να γίνει πράξη αυτό το πρόγραμμα το οικολογικό ή το κοινωνικό μας πρόγραμμα. Τότε πρέπει να τολμήσουμε να αντιμετωπίσουμε αυτό το ενδεχόμενο. Με όσα προβλήματα αν θέλετε δύσκολα κι αν βάζει. Και θέλω να πω ότι ναι, είμαστε έτοιμοι για μια Ελλάδα στην οποία θα υπάρχει κυβέρνηση κάποιου από τα δυο κόμματα και όπου εμείς θα είμαστε μια αντιπολίτευση μάχης, προτάσεων και αλλαγών οι οποίες όμως θα γίνονται πράξη, όπως είδαμε και στην περίπτωση της μεταρρύθμισης του άρθρου 16, όπου δεν πέρασε η μεταρρύθμιση της Νέας Δημοκρατίας για το Σύνταγμα χάρη στη σθεναρή αντίδραση του εκπαιδευτικού κινήματος..
Αλλά είμαστε έτοιμοι και θέλουμε μια Ελλάδα χωρίς αυτοδυναμίες, μια Ελλάδα απ΄ όπου θα βγει το μήνυμα για την οικολογία, για τα δάση, για να νικήσει η ζωή, για να αλλάξει το τοπίο, για την παιδεία, για την τεχνολογία, για τις ειρηνικές σχέσεις με τους γείτονες και όπου θα υπάρξει μια ανασύνταξη των πολιτικών δυνάμεων όσος καιρός ή όσες εκλογικές αναμετρήσεις και αν χρειαστούν. Είναι δύσκολο το εγχείρημα, εμείς όμως το αναλαμβάνουμε διότι θέλουμε να είμαστε συνεπείς, όχι να κρατήσουμε απλώς σε μια επιρροή ενός κόσμου που θα μας κάνει στην πραγματικότητα μέρος του συστήματος».
Η άποψη πως όποιος αρνείται τον κυβερνητισμό γίνεται μέρος του συστήματος είναι αυταπόδεικτα γελοία και δεν αξίζει σχολιασμού. Εκείνο που μένει είναι το «δεν μένουμε έξω», αλλά συμμετέχουμε σε κυβέρνηση συνεργασίας «για να κάνουμε πράξη το πρόγραμμά μας». Αν το σύστημα μας χρειαστεί, είμαστε εδώ, φτάνει να πετάξουν κι αυτοί μερικά ψίχουλα, για να ρίξουμε στάχτη στα μάτια του λαού.
