«Η προεκλογική μας καμπάνια αναπτύχθηκε σε τρεις φάσεις. Η πρώτη είχε στόχο να αναδείξει τα διλήμματα. Η δεύτερη είχε στόχο την προβολή του έργου του επταμήνου. Η τρίτη και τελευταία, αναδείκνυε τα ισχυρά μας σημεία, όπως τα ζητήματα της διαφάνειας και διαπραγμάτευσης και κυρίως το πρόσωπο του Προέδρου».
Το απόσπασμα είναι από την απόφαση της κεντρικής επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ, που συνεδρίασε το περασμένο Σαββατοκύριακο. Με τον κυνισμό ενός καθαρόαιμου αστικού κόμματος δεν ομολογούν απλώς αυτό που όλοι είδαμε, αλλά καμαρώνουν κιόλας που η εκλογική τους καμπάνια κορυφώθηκε αναδεικνύοντας κυρίως το πρόσωπο του Τσίπρα.
Δεν είναι μόνο ξένο προς κάθε αριστερή ηθική αυτό, αλλά αποτελεί και μια απόδειξη για τον κάλπικο χαρακτήρα των πρόσφατων εκλογών. Τσίπρας εναντίον Μεϊμαράκη ήταν το τελικό δίλημμα που τέθηκε στους εκλογείς. Ποιος από τους δυο μπορεί να εφαρμόσει καλύτερα το Μνημόνιο-3; Ο λαμπερός σαραντάρης με το ωραίο χαμόγελο ή ο φαλακρός μυστακοφόρος που δεν ξέρει ούτε να χαμογελάει;
