Αφήνοντας στην άκρη το θράσος των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, που επιδόθηκαν σε μια γκεμπελίστικη -πλην όμως αναποτελεσματική- προπαγάνδα ωραιοποίησης του τέταρτου Μνημόνιου, το οποίο ψήφισαν και με τα δυο χέρια, όπως είπε ένας βουλευτής τους, μπορούμε χωρίς καμιά δυσκολία να εντοπίσουμε τα κοινά σημεία με τις μεθοδεύσεις που ακολουθήθηκαν σε όλες τις διαδικασίες ψήφισης μνημονιακών νόμων, από το Μάη του 2010. Κοινά σημεία που έχουν διαμορφώσει μια κοινοβουλευτική παράδοση.
Το νομοσχέδιο (όγκου που άγγιζε τις 1.000 σελίδες) κατατέθηκε λίγο πριν τα μεσάνυχτα του Σαββάτου, προκειμένου ν' αρχίσει να συζητείται Δευτέρα πρωί. Με τη διαδικασία του επείγοντος, φυσικά. Η σύντμηση των διαδικασιών δεν έγινε μόνο, ούτε τόσο για να μην προλάβουν να το μελετήσουν οι βουλευτές (δεν νομίζουμε ότι είχαν και καμιά ιδιαίτερη «καούρα» να το μελετήσουν, ούτε η μελέτη θα μπορούσε να τους αλλάξει τη γνώμη), όσο για να σμικρυνθεί ο «επικοινωνιακός αντίκτυπος». Ποντάρουν στο αίσθημα κούρασης και απογοήτευσης που επικρατεί στην εργαζόμενη κοινωνία, οπότε όσο λιγότερο κρατήσει η διαδικασία συζήτησης και ψήφισης στη Βουλή τόσο πιο σύντομα θα γυρίσουν τα κοινωνικά πράγματα στη «νεκρική σιγή» που επικρατεί εδώ και μια πενταετία. Σιγή την οποία ο Τσίπρας υποδεικνύει θρασύτατα ως στήριξη της συγκυβέρνησής του!
Αυτού του τύπου τα νομοσχέδια είναι πάντοτε γεμάτα από αντισυνταγματικές διατάξεις, γεγονός που αποδεικνύεται και από θεσμικά όργανα, όπως η Επιστημονική Επιτροπή της Βουλής. Η αντιπολίτευση υποβάλλει τη συνήθη ένσταση αντισυνταγματικότητας και η κυβερνητική πλειοψηφία την απορρίπτει με επιχειρήματα που δεν μπορούν να σταθούν ούτε στην κρίση πρωτοετούς φοιτητή της Νομικής. Πάντως, η υπουργός Εργασίας, Αχτσιόγλου, πρέπει να κατέρριψε το ρεκόρ συνταγματολογικής στρεψοδικίας, υποστηρίζοντας ότι «ο σκοπός της απομείωσης του χρέους και εξόδου από την επιτροπεία συνιστά τον λόγο υπέρτερου δημοσίου συμφέροντος», χάριν του οποίου επιβάλλονται πρόσθετα μέτρα ύψους σχεδόν 5 δισ. ευρώ, στα οποία δεσπόζουν ένα ακόμα εφιαλτικό πετσόκομμα των συντάξεων και ένα αβάσταχτο χαράτσι στα πιο φτωχά λαϊκά στρώματα, με το πετσόκομμα του αφορολόγητου. Το ότι η επιτροπεία συνεχίζεται και απομείωση του χρέους δεν πρόκειται ποτέ να υπάρξει (έχουν υπογράψει ένα σωρό φορές ότι «κούρεμα» αποκλείεται), ενώ η απαραίτητη νέα αναδιάρθρωση θα συζητηθεί μετά τα μέσα του 2018 (για να οδηγήσει σε ένα νέο Μνημόνιο, φυσικά), αποτελούν ασήμαντες λεπτομέρειες για την μαθήτρια του Κατρούγκαλου.
Οπως και για κάθε συριζαίο, άλλωστε, αφού όλοι τους έχουν συνειδητοποιήσει ότι πρέπει να χρησιμοποιήσουν όλα τα αποθέματα θράσους που διαθέτουν, γιατί η απροκάλυπτη ψευδολογία είναι το μόνο που τους έχει απομείνει. Οπως ο… «ούλτρα αριστερός» Χρ. Καραγιαννίδης, εξέχων στέλεχος της φράξιας των 53+, που ορίστηκε εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ για να υποδηλώσει την πλήρη υποστήριξη της φράξιας του στο τέταρτο Μνημόνιο, και δε δίστασε -πέρα από το αναμάσημα της προπαγάνδας για «αντίμετρα», «τέλος της επιτροπείας» κτλ.- να πει τα πιο χοντροκομμένα ψέματα, όπως ότι προβλέπεται «μηδενισμός της συμμετοχής μέχρι 12.000 εισόδημα, που αφορά ένα πολύ μεγάλο ποσοστό συνταξιούχων αλλά και πολιτών στη χώρα», ενώ είναι γνωστό πως για εισόδημα μέχρι 12.000 ευρώ δεν καταβάλλεται «εισφορά αλληλεγγύης». Παρουσίασε ως νέο φιλολαϊκό μέτρο, αυτό που ήδη ισχύει!
Η κοινοβουλευτική διαδικασία ολοκληρώθηκε με τις καθιερωμένες σ' αυτές τις περιπτώσεις κοκορομαχίες (με φινάλε την κοκορομαχία Μητσοτάκη-Τσίπρα), αφήνοντάς μας ένα ακόμα πακέτο αντιλαϊκών μέτρων, που έρχεται να προστεθεί σε όσα έχουν θεσπιστεί από το 2010 και μετά. Κι αυτό δεν είναι το τέλος, αλλά ένας ακόμα σταθμός σε μια ατέρμονη πορεία.
Στο προηγούμενο φύλλο, έχοντας στη διάθεσή μας μόνο το αγγλικό κείμενο του τέταρτου Μνημόνιου, που είχε διαρρεύσει σε γερμανική εφημερίδα, αναλύσαμε τα βασικά του σημεία, που οδηγούν στο συμπέρασμα ότι πρόκειται για νέο Μνημόνιο (χωρίς δανειακή σύμβαση), αφού προβλέπει τον καθορισμό πρωτογενών πλεονασμάτων ύψους 3,5% του ΑΕΠ μέχρι το 2021 (ενδεχομένως και το 2022), προ-νομοθέτηση αντιλαϊκών μέτρων για το 2019 και το 2020 και μηχανισμό συνεχούς αξιολόγησης της συνεπούς εφαρμογής των υποχρεώσεων από τις ελληνικές κυβερνήσεις (σκληρή επιτροπεία δηλαδή). Η κατάθεση του πολυνομοσχέδιου και η ψήφισή του τα μεσάνυχτα της περασμένης Πέμπτης επιβεβαίωσε πως πράγματι αυτό είναι το τέταρτο Μνημόνιο (άλλωστε, η κυβέρνηση ουδέποτε διέψευσε το έγγραφο που διέρρευσε στη Γερμανία).
Πρόκειται για ένα πρόγραμμα παγίωσης και βαθέματος της κινεζοποίησης και του νεοαποικισμού. Διατηρείται ακέραιο ολόκληρο το μέχρι τώρα μνημονιακό καθεστώς και συμπληρώνεται με νέα αντιλαϊκά μέτρα, εστιασμένα κυρίως σε σκληρά ταξικά μέτρα, όπως το πετσόκομμα όλων των «προ Κατρούγκαλου» συντάξεων, το πετσόκομμα του αφορολόγητου των μισθωτών και συνταξιούχων και η κατάργηση μιας σειράς κοινωνικών επιδομάτων.
Δημαγωγία και αλήθεια
Να τελειώνουμε, καταρχάς, με την προπαγάνδα των Τσιπραίων, που προσπαθούν από κάπου να πιαστούν.
Προπαγανδίζουν ότι «επαναφέρουν τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας». Εκείνο που αναφέρεται στο πολυνομοσχέδιο είναι πως οι σχετικές απαγορεύσεις (θεσπίστηκαν το 2011 με το νόμο 4024) «ισχύουν έως το τέλος του Προγράμματος Οικονομικής Προσαρμογής». Ακόμα και η διατύπωση είναι πονηρή. Δεν μιλάει για επαναφορά, αλλά για τη διάρκεια ισχύος της απαγόρευσης. Μόνο που πριν το τέλος του τρίτου Μνημόνιου, θα έχουμε την τελική αξιολόγησή του από την τρόικα. Και τη συγκεκριμενοποίηση της νέας αναδιάρθρωσης του χρέους. Επειδή δε βρισκόμαστε στα 2011, που κάποιοι πίστευαν τα παραμύθια του Γιωργάκη, του Παπακωνσταντίνου και της Κατσέλη, ούτε στα 2014, που οι Σαμαροβενιζέλοι προσπαθούσαν να πλασάρουν το success story τους, ούτε στα 2015, που οι Τσιπροκαμμένοι «έσκιζαν τα Μνημόνια», έχουμε την πείρα για να καταλάβουμε πως οι ιμπεριαλιστές δανειστές, σε συνεργασία με τη ντόπια αστική τάξη, θα έχουν και το 2018 στα χέρια τους και το πεπόνι και το μαχαίρι και αν κρίνουν ότι πρέπει να παρατείνουν την απαγόρευση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, θα το επιβάλλουν, όποια κι αν είναι η κυβέρνηση.
Διαφημίζουν τα περιβόητα «αντίμετρα», προσπαθώντας να θάψουν το γεγονός ότι συμφώνησαν να κάνουν αυτό που οι ίδιοι χαρακτήριζαν παραβίαση της δημοκρατίας, που στα ευρωπαϊκά συστήματα ούτε να το σκεφτεί κάποιος δεν επιτρέπεται (ο Τσίπρας τα έλεγε αυτά). Για πρώτη φορά στην ελληνική έννομη τάξη ψηφίζονται μέτρα υπό αίρεση. Και ποιος έχει στην αποκλειστική δικαιοδοσία του το όπλο της αίρεσης; Το ΔΝΤ και η τρόικα! Χρειάζεται πραγματικά πολύ θράσος για να πανηγυρίζει κανείς για μέτρα που μπορεί και να μην εφαρμοστούν ποτέ ή να περικοπούν (κυρίως τα φιλανθρωπικού χαρακτήρα μέτρα, γιατί προτεραιότητα θα δοθεί στη μείωση του φορολογικού συντελεστή για τα κέρδη των επιχειρήσεων από το 29% στο 26%, επειδή αυτό είναι… αναπτυξιακό μέτρο).
Διαφημίζουν, ακόμα, τη μείωση του ΦΠΑ στα αγροτικά εφόδια από 24% σε 13%, κρύβοντας ότι αυτό είναι κοινοτική υποχρέωση. Με τον εκτελεστικό Κανονισμό 1821/6-10-2016 της Κομισιόν τροποποιήθηκε ένα παράρτημα προγενέστερου Κανονισμού και τα αγροτικά εφόδια υπήχθησαν στο καθεστώς 13% του ΦΠΑ. Η εφαρμογή είναι υποχρεωτική και στην Ελλάδα και η ρύθμιση ενσωματώθηκε στο εθνικό δίκαιο με το άρθρο 70 του τέταρτου Μνημονίου. Η ρύθμιση αυτή προέκυψε από αλλαγή Κανονισμού σε επίπεδο ΕΕ και όχι ως αποτέλεσμα διαπραγμάτευσης, όπως ισχυρίστηκε ξεδιάντροπα ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης Β. Αποστόλου. Η ρύθμιση θα αρχίσει να εφαρμόζεται από την 1η Ιούλη του 2017 και το «όφελος» για τους αγρότες θα είναι 12 εκατ. ευρώ για το 2017 και 22 εκατ. ευρώ για το 2018.
Μόνο από την αύξηση της βάσης υπολογισμού των ασφαλιστικών εισφορών θα τους πάρουν περισσότερα. Οπως και από τους λεγόμενους αυταπασχολούμενους (ασφαλισμένους στα Ταμεία του πρώην ΕΤΑΑ και στον πρώην ΟΑΕΕ). Πλέον, θα πληρώνουν ασφαλιστικές εισφορές και επί των ασφαλιστικών εισφορών (μόνο για το 2018 θα υπάρξει μια έκπτωση 15% στις νέες, αυξημένες ασφαλιστικές εισφορές), όπως προβλέπεται στο άρθρο 58 του τέταρτου Μνημόνιου. Τα ψέματα που τόσο ξεδιάντροπα έλεγε ο Αχτσιόγλου την προηγούμενη εβδομάδα, εκδίδοντας ακόμα και δελτίο Τύπου, αποκαλύφθηκαν σε όλη την αποκρουστικότητά τους.
Ενα σκληρά ταξικό μέτρο
Από το 2020 (ίσως και από το 2019, αν έτσι κρίνει το ΔΝΤ), το αφορολόγητο για μισθωτούς και συνταξιούχους μειώνεται κατά περίπου 3.000 ευρώ. Αν υποθέσουμε ότι θα ισχύσει το «αντίμετρο» της μείωσης του συντελεστή φορολόγησης του πρώτου φορολογικού κλιμάκιου από 22% σε 20% (αν παραμείνει στο 22% το χαράτσι θα είναι μεγαλύτερο), θα αρπάξουν από κάθε μισθωτό και συνταξιούχο 600 ευρώ το χρόνο.
Οσο χαμηλότερο είναι το ετήσιο εισόδημα, όσο πιο φτωχός είναι ο μισθωτός ή ο συνταξιούχος, τόσο πιο δυσβάσταχτο γίνεται το χαράτσι.
Για παράδειγμα, μισθωτός που παίρνει ένα πεντακοσάρικο καθαρά το μήνα (7.000 ευρώ σε ετήσια βάση) και μέχρι τώρα ήταν αφορολόγητος, πλέον θα πληρώνει φόρο εισοδήματος 264 ευρώ. Δηλαδή, βάζουν με τη βία το χέρι στην τσέπη αυτού του εργαζόμενου που φυτοζωεί και του αρπάζουν περισσότερο από μισό μισθό!
Πετσόκομμα συντάξεων
Το γαϊτανάκι με τη δραστική περικοπή των συντάξεων δεν έχει τελειωμό. Με το νομοσχέδιο του τέταρτου Μνημόνιου, φτάνουμε σε έναν ακόμα σταθμό μιας διαδρομής που θα συνεχιστεί και τα επόμενα χρόνια. Γι' αυτό και θα εστιάσουμε ιδιαίτερα στο συνταξιοδοτικό ζήτημα, αφήνοντας για το προσεχές μέλλον κάποια από τα νομοθετήματα του τέταρτου Μνημόνιου.
Στις 12 Μάη του 2016, δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης ο αντιασφαλιστικός νόμος 4387 (ο «νόμος Κατρούγκαλου», όπως πολιτογραφήθηκε), με τον οποίο μπήκε η ταφόπλακα στην Κοινωνική Ασφάλιση. Ενα χρόνο μετά, στις 18 Μάη του 2017, ψηφίζεται ως προαπαιτούμενο του τέταρτου Μνημόνιου ένα κολοσσιαίο πετσόκομμα των συντάξεων που είχαν εκδοθεί πριν από την ψήφιση αυτού του αντιασφαλιστικού νόμου και αυτών που ακόμα εκκρεμούν. Ολες οι συντάξεις που χορηγήθηκαν βάσει παλαιότερων ασφαλιστικών καθεστώτων μπαίνουν στην κλίνη του Προκρούστη, με στόχο σύντομα να εξισωθούν με τις άθλιες συντάξεις του νόμου Κατρούγκαλου. Με το πολυνομοσχέδιο γίνεται το πρώτο μεγάλο βήμα.
Πριν και μετά την ψήφιση του νόμου Κατρούγκαλου είχαμε χτυπήσει το καμπανάκι του κινδύνου, προδιαγράφοντας την τύχη που θα έχουν οι περιβόητες προσωπικές διαφορές, που είναι οι διαφορές που θα προκύψουν ανάμεσα στις καταβαλλόμενες συντάξεις και στο ύψος τους, όταν επανυπολογιστούν με βάση τον νέο τρόπο υπολογισμού. Υποστηρίζοντας την άποψή μας με στοιχεία και όχι με αφορισμούς, γράφαμε ότι οι προσωπικές διαφορές θα είναι η δεξαμενή από την οποία θα αντλούνται τα μελλοντικά πετσοκόμματα των συντάξεων. Οι συντάξεις που θα χορηγούνται με βάση τον νόμο Κατρούγκαλου είναι επιπέδου προνοιακών βοηθημάτων και σ’ αυτό το επίπεδο θα τείνουν και οι παλιές συντάξεις, μέσα από συνεχή πετσοκόμματα. Το πρώτο ισχυρό πλήγμα, που επιφέρεται με το τέταρτο Μνημόνιο επιβεβαιώνει την προειδοποίησή μας.
Είχαμε επισημάνει ότι τρία είναι τα βασικά εργαλεία του νόμου 4387/2016:
♦ Πρώτο, ο υπολογισμός των συντάξιμων αποδοχών με βάση όλο τον ασφαλιστικό βίο από το 2002 και μετά. Με αυτόν τον τρόπο υπολογισμού οι συντάξιμες αποδοχές μειώνονται κατά πολύ. Η δραστική μείωσή τους έχει πολύ μεγάλη επίπτωση στις συντάξεις, γιατί οι συντάξιμες αποδοχές πολλαπλασιάζονται με τα ποσοστά αναπλήρωσης για να βγουν οι συντάξεις.
♦ Δεύτερο, η τεράστια μείωση των ποσοστών αναπλήρωσης, που εκτείνεται σε όλη την κλίμακα των ετών ασφάλισης, από τα λίγα (15 χρόνια) μέχρι τα πολλά (35 – 40 χρόνια). Για παράδειγμα, με την παλαιότερη ασφαλιστική νομοθεσία, πριν την επιβολή των αντιασφαλιστικών νόμων 3863/2010 και 3865/2010 (νόμοι Λοβέρδου-Κουτρουμάνη) και στη συνέχεια του νόμου 4387/2016, τα ποσοστά αναπλήρωσης ήταν 30% για 15 χρόνια ασφάλισης και 70% για 35 χρόνια ασφάλισης. Με βάση το νόμο Κατρούγκαλου, τα ποσοστά αναπλήρωσης έγιναν 11,55% και 33,45% αντίστοιχα. Δηλαδή, υποδιπλασιάστηκαν.
Με τη δραστική μείωση και των δύο παραγόντων του γινομένου με το οποίο υπολογίζεται η λεγόμενη ανταποδοτική σύνταξη (των συντάξιμων αποδοχών και του ποσοστού αναπλήρωσης) τα αποτελέσματα είναι τραγικά. Χαρακτηρίζουμε «λεγόμενη» την ανταποδοτική σύνταξη, γιατί είναι πρόκληση να μιλούν για ανταποδοτικότητα, όταν η εργατική τάξη παράγει τον κοινωνικό πλούτο που τον καρπούται –αρπάζοντάς τον- η αστική τάξη. Για μας ισχύει η ταξική θέση, ότι η εργατική τάξη δικαιούται πλήρη ασφάλιση (όχι μόνο για τη σύνταξη), χωρίς να καταβάλλει εισφορές, αλλά με χρηματοδότηση αποκλειστικά από την κεφαλαιοκρατία και το κράτος της.
Πρόσφατα, ο υφυπουργός Εργασίας Α. Πετρόπουλος εξέδωσε εγκύκλιο με την οποία έδωσε εντολές για τον υπολογισμό των συντάξιμων αποδοχών. Πήραμε (με επιφύλαξη) παραδείγματα από αυτή την εγκύκλιο και υπολογίσαμε πόση θα είναι η λεγόμενη ανταποδοτική σύνταξη για 15, 21, 30 και 35 χρόνια πλήρους ασφάλισης (δηλαδή χωρίς ενδιάμεσα κενά λόγω ανεργίας). Βρήκαμε, λοιπόν, ότι στην περίπτωση που ο μηνιαίος μισθός το 2002 ήταν 500 ευρώ, οι λεγόμενες ανταποδοτικές συντάξεις θα είναι 94 ευρώ για 15 χρόνια ασφάλισης, 136 ευρώ για 21 χρόνια, 214 ευρώ για 30 χρόνια και 271 ευρώ για 35 χρόνια ασφάλισης. Συντάξεις – προνοιακά βοηθήματα, δηλαδή.
♦ Τρίτον, από τη στιγμή που οι συντάξεις θα είναι πλέον προνοιακού χαρακτήρα, είναι επόμενο να λειτουργήσουν στους εργαζόμενους ως αντικίνητρο για να ασφαλίζονται, γεγονός που θα βάλει το ασφαλιστικό σύστημα σε έναν πιο ασφυκτικό κύκλο κρίσης, που θα οδηγεί σε συνεχή πετσοκόμματα των χορηγούμενων συντάξεων. Προκειμένου δε να καλυφθεί η μεγάλη εισφοροκλοπή που θα προκύψει μετά το 2017, οι Τσιπροκαμμένοι πρόβλεψαν τη λεγόμενη κατ’ αποκοπήν ασφάλιση (άρθρο 60 του νόμου 4387/2016).
Ο πρώην υπουργός Εργασίας Γ. Κατρούγκαλος, όλη την περίοδο πριν και μετά την ψήφιση του νόμου 4387, ισχυριζόταν ψευδώς ότι η προσωπική διαφορά που θα προκύψει μετά τον επανυπολογισμό των συντάξεων που έχουν χορηγηθεί με το προηγούμενο σύστημα θα είναι μικρή, θα εξακολουθήσει να χορηγείται, ενώ από το 2019 οι συντάξεις θα αρχίσουν και να αυξάνονται! Ο Κατρούγκαλος προέβαλε αυτόν τον εν γνώσει του ψευδή ισχυρισμό, γιατί αν παραδεχόταν ότι από τον επανυπολογισμό των συντάξεων θα προκύψουν μεγάλες προσωπικές διαφορές, θα παραδεχόταν ότι οι συντάξεις που θα χορηγούνται βάσει του αντιασφαλιστικού του εκτρώματος θα είναι πολύ χαμηλότερες σε σχέση με τις συντάξεις που χορηγούνταν με βάση τα προηγούμενα συστήματα.
Θυμίζουμε ότι εμείς τότε επιμέναμε πως οι προσωπικές διαφορές θα είναι μεγάλες, γιατί οι νέες συντάξεις (βάσει του νόμου Κατρούγκαλου) θα δεχτούν μεγάλη μείωση, λόγω της δραστικής μείωσης των συντάξιμων αποδοχών και των ποσοστών αναπλήρωσης.
Μετά τον ανασχηματισμό της κυβέρνησης τον Νοέμβρη του 2016, ο Γ. Κατρούγκαλος την έκανε με ελαφρά πηδηματάκια από το υπουργείο Εργασίας και λίγο-πολύ εξαφανίστηκε από το πολιτικό προσκήνιο. Ο κύριος αυτός είχε καταστεί κόκκινο πανί, καθώς με τα χοντρά ψεύδη του προκαλούσε τους συνταξιούχους και τους εργαζόμενους. Οταν θα αποκαλυπτόταν η αλήθεια για τις συντάξεις, με την πρακτική εφαρμογή του νόμου του, δε θα μπορούσε ούτε να κυκλοφορήσει. Ζήτησε και πήρε πολιτική προστασία, με την τοποθέτησή του στο πολιτικά ανώδυνο υπουργείο Εξωτερικών (με αρμοδιότητα τις ευρωπαϊκές υποθέσεις), δεχόμενος να υποβιβαστεί από υπουργός σε αναπληρωτή υπουργό. Στο πόδι του άφησε την πρώην διευθύντρια του Γραφείου του, την παντελώς άγνωστη Αχτσιόγλου, η οποία δέχτηκε «να πιει το πικρό ποτήρι», σε αντάλλαγμα της αιφνίδιας εκτίναξής της στα ψηλά της αστικής πολιτικής.
Τώρα, λοιπόν, αφού «ξεφορτώθηκαν» τον Κατρούγκαλο, οι Τσιπροκαμμένοι «ανακάλυψαν» ότι οι προσωπικές διαφορές θα είναι μεγάλες. Φτάνουν και το 30%, είπε ο Τσίπρας, νομίζοντας πως απευθύνεται σε… χρυσόψαρα (στην πραγματικότητα θα είναι μεγαλύτερες). Και αποφάσισαν ν' αρπάξουν τη μνημονιακή χατζάρα και να κόψουν κάθε προσωπική διαφορά ύψους έως 18% των καταβαλλόμενων συντάξεων (αν η προσωπική διαφορά είναι μεγαλύτερη από 18%, ό,τι απομείνει θα συνεχίσει να καταβάλλεται, για να κοπεί στο επόμενο ή στα επόμενα πετσοκόμματα).
Ομολογούν, λοιπόν, ότι οι προσωπικές διαφορές θα είναι πολύ μεγάλες. Είναι το «λίπος» που πρέπει να «καεί», όπως συνηθίζουν να λένε οι αστοί οικονομολόγοι. Από τη στιγμή που ο υφυπουργός Πετρόπουλος έβγαλε την εγκύκλιο διαταγή για τον υπολογισμό των συντάξιμων αποδοχών, θα προχωρήσει η διαδικασία του επανυπολογισμού όλων των συντάξεων που έχουν χορηγηθεί στο παρελθόν και όσων εκκρεμούν με ημερομηνία συνταξιοδότησης μέχρι τις 11 Μάη του 2016. Και τότε θα φανεί ανάγλυφα το ψέμα για τις δήθεν ασήμαντες προσωπικές διαφορές. Πολύ πριν φτάσει η 1η Γενάρη του 2019, που θα γίνει το μεγάλο πετσόκομμα των προσωπικών διαφορών, οι συνταξιούχοι θα ξέρουν πόσο θα πετσοκοπούν οι συντάξεις τους, αφού θα έχουν δει την προσωπική διαφορά τους.
Η προσωπική διαφορά των συνταξιούχων με τουλάχιστον 35 χρόνια ασφάλισης και ποσοστά αναπλήρωσης 70%, που παίρνουν σύνταξη γύρω στα 1.600 ευρώ (προ φόρου, δηλαδή μεικτά), θα είναι πολύ μεγάλη. Με έναν πρόχειρο υπολογισμό, βρήκαμε ότι η προσωπική διαφορά θα κινηθεί μεταξύ 600 και 700 ευρώ το μήνα! Αυτοί οι συνταξιούχοι θα δουν τις συντάξεις τους να πετσοκόβονται κατά 288 ευρώ το μήνα (το 18% των 1.600 ευρώ) και την προσωπική τους διαφορά να μειώνεται στα 312-412 ευρώ. Ετσι, και αν ακόμα τηρηθεί το χρονοδιάγραμμα του τέταρτου Μνημονίου για κόψιμο μόνο του 18%, θα ακολουθήσουν και νέα κοψίματα μέχρι την εξαφάνιση της προσωπικής διαφοράς.
Οι Τσιπροκαμμένοι ισχυρίζονται ότι τα έσοδα που θα προκύψουν από το κόψιμο του 18% θα ανέλθουν σε 1% του ΑΕΠ. Και σ’ αυτό ψεύδονται, γιατί το ποσό που θα προκύψει από το κόψιμο θα είναι μεγαλύτερο. Σύμφωνα με το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2018-2021, που ψηφίστηκε ως αναπόσπαστο τμήμα του τέταρτου Μνημόνιου, το ΑΕΠ το 2017 θα ανέλθει σε 181.204 εκατ. ευρώ (από 175.888 εκατ. ευρώ το 2016). Το 2019, το ΑΕΠ θα ανέλθει σε 195.258 εκατ. ευρώ. Ετσι, το 1% του ΑΕΠ θα είναι 1.812 εκατ. ευρώ το 2017 και 1.953 εκατ. ευρώ το 2019.
Την 1η Γενάρη του 2019, κόβουν από τις κύριες συντάξεις 2.262 εκατ. ευρώ και από τις επικουρικές 232 εκατ. ευρώ, συνολικά 2.494 εκατ. ευρώ. Το ποσό αυτό αντιστοιχεί στο 1,38% του ΑΕΠ του 2017 και στο 1,28% του ΑΕΠ του 2019 (και όχι στο 1%, όπως κουτοπόνηρα και ψευδώς ισχυρίζονται). Μπορούμε, λοιπόν, να πούμε, πως όταν φτάσει ο Γενάρης του 2019, το πετσόκομμα μπορεί να είναι και μεγαλύτερο από το 18%. Οταν σήμερα μιλούν ανερυθρίαστα για εξοικονόμηση 1% του ΑΕΠ, ενώ από τα ίδια τα στοιχεία τους προκύπτει ότι το ποσοστό είναι σημαντικά μεγαλύτερο, θα πρέπει να είναι κανείς εξαιρετικά αφελής για να πιστέψει ότι το 2019 θα σταματήσουν οπωσδήποτε σ’ αυτό που λένε σήμερα.
Το 2020, θα κοπούν από κύριες και επικουρικές συντάξεις 2.583 εκατ. ευρώ και το 2021 θα κοπούν 2.723 εκατ. ευρώ. Δηλαδή, θα υπάρξει πρόσθετη αύξηση στα κοψίματα, σε σχέση με το 2019 (89 και 229 εκατ. ευρώ, αντίστοιχα για το 2020 και το 2021).
Οι Τσιπροκαμμένοι ισχυρίζονται ότι το μέτρο του κοψίματος των κύριων και επικουρικών συντάξεων δεν είναι γενικευμένο. Και πάλι ψεύδονται ασύστολα, αν σκεφτούμε ότι από τις επικουρικές συντάξεις θα κόψουν 232 εκατ. ευρώ, μολονότι τις έχουν ήδη σακατέψει. Αν το μέτρο δεν ήταν γενικευμένο, δε θα μπορούσαν να μαζέψουν 232 εκατ. ευρώ από τις επικουρικές. Εχουν φτάσει στο σημείο να βάζουν χέρι ακόμα και στους συνταξιούχους που παίρνουν την κατώτερη σύνταξη. Μειώνουν τόσο πολύ την λεγόμενη ανταποδοτική σύνταξη που ακόμη και στην περίπτωση που αυτοί οι συνταξιούχοι θα πάρουν ολόκληρη τη λεγόμενη εθνική σύνταξη, η συνολική τους σύνταξη θα υπολείπεται της κατώτερης σύνταξης που καταβάλλεται μέχρι τώρα.
Κτηνωδία
Παραπέρα, οι Τσιπροκαμμένοι δεν ικανοποιήθηκαν από το σταδιακό κόψιμο των συνταξιούχων που έπαιρναν το ΕΚΑΣ, που ολοκληρώνεται το 2019. Εβαλαν στο στόχαστρο ακόμα και το επίδομα τέκνων των συνταξιούχων του δημοσίου και το επίδομα συζύγου που παίρνει ο/η συνταξιούχος όταν ο/η σύζυγος δεν έχει εισόδημα. Τα επιδόματα αυτά κόβονται μετά την 1η Γενάρη του 2019. Πόσοι μπορεί να είναι οι συνταξιούχοι που έχουν ακόμα ανήλικα παιδιά ή παιδιά ανίκανα για εργασία; Στοιχεία δεν έχουμε αυτή τη στιγμή, αλλά δεν νομίζουμε να είναι πάρα πολλοί. Παρολαυτά, είναι τόσο αδίστακτοι, είναι τέτοια η αντιασφαλιστική μανία τους, που «σκουπίζουν» όλα τα ασφαλιστικά δικαιώματα, ακόμα και αυτά που δεν έχουν μεγάλη «δημοσιονομική επίπτωση».
Τα λεγόμενά τους ότι τάχα υψώνουν δίχτυ κοινωνικής προστασίας, είναι παραμύθια της Χαλιμάς. Δείτε την περίπτωση του επιδόματος συζύγου, που το κόβουν. Το επίδομα αυτό το παίρνει ο/η συνταξιούχος, όταν το δεύτερο μέλος της οικογένειας δεν εργάζεται ή δεν έχει εισόδημα από άλλη πηγή και ανέρχεται στο… δυσθεώρητο ύψος του 1,5 μεροκάματου ανειδίκευτου εργάτη το μήνα! Μιλάμε δηλαδή για το… τρομερό ποσό των 40,5 ευρώ το μήνα, που οι άθλιοι δούλοι του κεφαλαίου δε διστάζουν να το κόψουν. Ας σημειωθεί ότι στη συντριπτική τους πλειοψηφία οι μονοσυνταξιούχοι με σύζυγο άνεργο και χωρίς εισόδημα αποκλείονταν από το ΕΚΑΣ, για μερικές εκατοντάδες ευρώ το χρόνο. Κι έρχονται οι άθλιοι και «σκουπίζουν» και τα σαράντα ευρώ το μήνα, που δεν αντιπροσωπεύουν ούτε έναν καφέ τη μέρα. Η κτηνωδία τους δεν έχει όρια.
Γενικό «σκούπισμα»
Υπάρχουν πολλές ακόμα διατάξεις που ο χώρος δεν επιτρέπει να τις πιάσουμε αναλυτικά. Περιοριζόμαστε ενδεικτικά σε μερικές, που δείχνουν το γενικό «σκούπισμα» που γίνεται.
♦ Εβαλαν χέρι στη φοροαπαλλαγή από ιατρικές δαπάνες. Μετά από τις απανωτές καταργήσεις φοροαπαλλαγών, απαλλασσόταν ένα μικρό μέρος των ιατρικών δαπανών. Τώρα το καταργούν και αυτό, από 1.1.2017, προκειμένου να εξασφαλίσουν 189 εκατ. ευρώ.
♦ Υπήρχε το μέτρο να μειώνεται ο παρακρατούμενος φόρος κατά 1,5%. Καταργείται από την 1η Γενάρη του 2018.
♦ Μειώνουν το επίδομα θέρμανσης στο μισό. Από 105 εκατ. ευρώ που προϋπολογίστηκαν για το 2016-2017, το μειώνουν στα 58 εκατ. ευρώ το 2018.
