Αν θέλουμε να είμαστε αντικειμενικοί, το ΠΑΣΟΚ είναι ο μεγάλος νικητής από το κλείσιμο του σκανδάλου Παυλίδη. Χωρίς να παραπέμψει τον Παυλίδη (δεν ήταν αυτός ο στόχος του), κατάφερε να αφήσει την κυβέρνηση έκθετη, αφού κάποιοι βουλευτές της δεν υπάκουσαν στη «γραμμή» και ψήφισαν λευκό. Δηλαδή, βοήθησαν την κυβέρνηση να σταθεί, αλλά ταυτόχρονα άθροισαν επί της ουσίας τις ψήφους τους σ’ αυτές της αντιπολίτευσης. Το μόνο που κέρδισε ο Καραμανλής είναι χρόνος. Δεν ήθελε με τίποτα να πάει σε εκλογές μαζί με τις ευρωεκλογές. Αποκάλυψε, όμως, ότι είναι εντελώς γυμνός, αφού δε μπορεί να βάλει τάξη ούτε στον κυβερνητικό λόχο και αναγκάστηκε να μηχανευτεί τη «φάμπρικα» των λευκών, προκειμένου να δώσει μια διέξοδο σε όσους ήθελαν να εκφράσουν τη δυσαρέσκειά τους παραπέμποντας τον Παυλίδη. Πόσο χρόνο, όμως, μπορεί να κερδίσει ένας πρωθυπουργός που βλέπει καθημερινά μισή ντουζίνα βουλευτών του να έχουν πιάσει στασίδι στα ραδιόφωνα και τους α-κούει να λένε πως ψήφισαν λευκό ή κατά της παραπομπής Παυλίδη για να μη ρίξουν την κυβέρνηση και όχι επειδή πείστηκαν για την αθωότητα του συναδέλφου τους, τον οποίο καλούν να παραιτηθεί; Μ’ αυτές τις δηλώσεις ο Καραμανλής εμφανίζεται ως ο πρωθυπουργός που κουκούλωσε τις λοβιτούρες ενός πρώην υπουργού του, προκειμένου να μη χάσει την εξουσία (πού να ξαναπεί τώρα τους γνωστούς βερμπαλισμούς για «μηδενική ανοχή στη διαφθορά»!) και που ταυτόχρονα είναι όμηρος τμήματος της κοινοβουλευτικής του ομάδας, την οποία αδυνατεί να ελέγξει.
Ο Παυλίδης, από την άλλη, γλίτωσε μεν την παραπομπή, πολιτικά όμως τελείωσε και δύσκολα θ’ αντέξει στις πιέσεις να μην παραιτηθεί και να πάει στο σπιτάκι του, για ν’ απολαύσει ως συνταξιούχος πλέον τους καρπούς μιας 35χρονης πολιτικής καριέρας. Το στίγμα του «λαδωμένου» θα τ’ αντέξει, δεν είναι καθόλου δύσκολο για έναν αστό πολιτικό. Προς το παρόν πάντως κρατάει γερά και σαλπίζει «συνεχίζουμε». Και έχει δίκιο, αφού δεν γίνεται από τη μια να τον αθωώνουν και από την άλλη να τον καλούν να παραιτηθεί.
Ομως, το ξεφτιλίκι του Καραμανλή δεν τέλειωσε με τη μη παραπομπή Παυλίδη. Στο καπάκι, χρειάστηκε να διατάξει τους βουλευτές του να μη πάρουν μέρος στην ψηφοφορία για τη νέα παραπομπή Παυλίδη. Αυτός, ο ευλαβικός προσκυνητής της Δικαιοσύνης, απέφυγε για τρίτη φορά ν’ αφήσει τους βουλευτές του να ψηφίσουν, με το επιχείρημα ότι το ΠΑΣΟΚ προσπαθεί να μετατρέψει τη Βουλή σε ποινικό δικαστήριο. Μα τη δικογραφία στη Βουλή δεν την έστειλε το ΠΑΣΟΚ, αλλά η Δικαιοσύνη. Πώς τη μια φορά ψηφίζεις υπέρ της δημιουργίας ειδικής (προανακριτικής) επιτροπής και την άλλη όχι;
Και τι να πούμε για την άρνηση της ΝΔ να συσταθεί Εξεταστική Επιτροπή για το σκάνδαλο Siemens; Το επιχείρημα που επιστράτευσε ο Καραμανλής τα λέει όλα: δεν επιτρέπεται να συσταθεί Εξεταστική όσο η υπόθεση διερευνάται από τη Δικαιοσύνη. Τυπικά αυτό δεν απαγορεύεται από κανένα νόμο. Πέρα από τον τύπο, όμως, υπάρχει και η ουσία. Πόσος καιρός πέρασε από τότε που ο ίδιος ο Καραμανλής εισηγήθηκε τη δημιουργία Εξεταστικής Επιτροπής για το σκάνδαλο του Βατοπεδίου, ενώ βρισκόταν ακόμα σε εξέλιξη η δικαστική διερεύνηση; Πώς θα εξηγήσει τα δυο μέτρα και δυο σταθμά;
Πρέπει να ‘χουν πολύ λερωμένη τη φωλιά τους οι Νεοδημοκράτες για να μη θέλουν ούτε Εξεταστική για το σκάνδαλο Siemens, που οι ίδιοι είχαν ανακινήσει, επειδή νόμιζαν ότι έτσι θα χτυπούσαν το ΠΑΣΟΚ. Φαίνεται, όμως, πως δεν έχουν απολύτως τίποτα, γι’ αυτό δεν πάνε σε Εξεταστική, ενώ ο Παπανδρέου τους βγήκε και από πάνω, αφού είναι αυτός που πρότεινε τη σύσταση Εξεταστικής. Αισθάνονται τόσο άνετα οι Πασόκοι μ’ αυτό το ζήτημα, που ο Πάγκαλος βγήκε μια φορά στον Φλας και μία στο Mega και δήλωσε ότι το γεγονός ότι ο Τσουκάτος πήρε 1 εκατ. μάρκα για να τα δώσει –όπως λέει– στο ΠΑΣΟΚ «δεν παραβιάζει κανένα νόμο», αφού αφορά χρηματοδότηση κόμματος από ιδιώτη και όχι υπουργού ή υφυπουργού!
Ανεξάρτητα από το ποιος κέρδισε και ποιος έχασε από τον τελευταίο γύρο σκανδαλολογίας, η ουσία είναι πως όλα τα σκάνδαλα κουκουλώθηκαν και πάλι. Για τα πολιτικά πρόσωπα θα υπάρξει παραγραφή, ενώ τα μη πολιτικά πρόσωπα θα πέσουν στα πολύ μαλακά, για ευνόητους λόγους. Το πολιτικό προσωπικό θα συνεχίσει κανονικότατα τις επιδόσεις του στο ευγενές σπορ της μίζας και της ρεμού-λας. Οσο για τον περιβόητο νόμο περί ευθύνης υπουργών, ακόμα κι αν τροποποιηθεί, θα συνεχίσει να υπάρχει για να μπορούν τα σκάνδαλα να κουκουλώνονται. Αλλωστε, την τελευταία φορά που τον τροποποίησαν έλεγαν ακριβώς τα ίδια που λένε και τώρα.
