Πρώτη η κόρη του Μητσοτάκη που ακόμα και τα πιο αισιόδοξα γκάλοπ δεν της δίνουν το περιπόθητο 3%: «Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η Δημοκρατική Συμμαχία θα δώσει ψήφο εμπιστοσύνης, υπό την προϋπόθεση ότι αυτή η κυβέρνηση θα ανακοινωθεί γρήγορα και θα προχωρήσουν και οι αποφάσεις και θα υπερισχύσουν οι σώφρονες μέσα στα κόμματα και όχι οι ακραίες φωνές», δήλωσε η Μπακογιάννη, η οποία δεν έκρυψε ότι θα ήθελε στη νέα κυβέρνηση να συμμετάσχει και το κόμμα της. Μια μέρα μετά, απεκάλυψε ότι έγινε βολιδοσκόπηση και στην ίδια και άφησε το θέμα ανοιχτό.
Ακολούθησε ο Κουβέλης, πάντα μέσα στη συμμορία των προθύμων. «Τη στάση μας για το νέο κυβερνητικό σχήμα, που δεν θα έχει τη δική μας συμμετοχή, θα προσδιορίσουμε με βάση το χρόνο της θητείας του και τις πολιτικές δεσμεύσεις που θα αναλάβει», δήλωσε. Δεν νομίζουμε να έχει υπάρξει στην ιστορία άλλο κυβερνητικό σχήμα με τόσο διάφανη αποστολή: να ολοκληρώσει σε πρακτικό επίπεδο τη συμφωνία της 26ης Οκτώβρη, που έχει συγκεκριμένο περιεχόμενο, γνωστό σε όλους. Κι όμως, ο Κουβέλης, δούλος του συστήματος εξουσίας, χαμαιλέοντας που θέλει να τα ‘χει καλά με τους βαρόνους της αστικής τάξης και των ΜΜΕ, κάνει πως δεν καταλαβαίνει. Τον ξεπέρασε, πάντως, ένα από τα πρωτοπαλίκαρά του, ο Ψαριανός, που εμφανίστηκε στην τηλεοπτική εκπομπή του Πρετεντέρη. Το βράδυ της περασμένης Δευτέρας, πανηγυρίζοντας για τη συμφωνία και επιδιδόμενος σ’ ένα παραληρηματικό κρεσέντο ευρωδουλείας και απαξίωσης του ελληνικού λαού, που προκάλεσε το σχόλιο της Διαμαντοπούλου, ότι η ΔΗΜΑΡ «πραγματικά σώζει την τιμή της Αριστεράς»!
Από το χορό των κολαούζων δεν θα μπορούσαν να λείψουν οι Οικολόγοι-Πράσινοι. «Περιμένοντας τη σύνθεση και τις προγραμματικές προτάσεις της νέας κυβέρνησης, οι Οικολόγοι Πράσινοι βάζουμε ήδη τον πήχη ψηλά. Προσβλέπουμε στην ανεξαρτησία της από τα κόμματα που τη στηρίζουν και την αρχή του τέλους των μονοκομματικών κυβερνήσεων. Βασικός γνώμονάς μας είναι η εξασφάλιση των επειγόντων συμφερόντων της κοινωνίας, ώστε να μη βρεθούμε και με παγιωμένες θυσίες και χρεοκοπημένοι. Από τώρα και μέχρι τις εκλογές, κάθε κόμμα οφείλει να καταθέσει αναλυτικές προτάσεις για τη Δανειακή Σύμβαση και τις προοπτικές της χώρας». Αυτή ήταν η πρώτη δήλωση από τους εκπροσώπους Τύπου. Δήλωση-φτύσιμο προς τη νοημοσύνη μας, χειρότερη απ’ αυτή του Κουβέλη. Ηρθε, όμως, την επομένη ο ευρωβουλευτής Τρεμόπουλος να τα πει πιο χοντρά. «Οι Οικολόγοι-Πράσινοι είχαν από την πρώτη στιγμή ζητήσει το σχηματισμό μιας κυβέρνησης ευρύτερης αποδοχής», δήλωσε, χωρίς να παραλείψει να σημειώσει ότι «η κυβέρνηση συνεργασίας πρέπει να διασφαλίσει την 6η δόση». Και για όποιον δεν κατάλαβε έσπευσε να το κάνει νιανιά: «Οι Οικολόγοι-Πράσινοι δεν απορρίπτουν τις συνεργασίες, γιατί είναι μέρος της πολιτικής κουλτούρας τους. Ετσι, θα μπορούσαν να συνεργαστούν με άλλα κόμματα κι ακόμη και να συμμετέχουν σε μια κυβέρνηση». Μόλις μυρίσουν συμμετοχή στην εξουσία (ή έστω στον προθάλαμο της εξουσίας), τους τρέχουν τα σάλια.
Αφήσαμε τελευταίο τον Καρατζαφέρη, γιατί περνάει μεγάλο δράμα. Είναι αυτός που ψήφισε το Μνημόνιο, αυτός που έσπρωχνε συνεχώς τον Σαμαρά σε συνεργασία με τον Παπανδρέου και τελικά τον άφησαν στα κρύα του λουτρού. Ετσι, θυμήθηκε να υπερασπιστεί… τα μεροκάματα. Σε δήλωση που έκανε, μετά την επίσκεψη-θέατρο στον Παπούλια την περασμένη Δευτέρα, αφού πρώτα εξέφρασε το παράπονό του («Εμείς ζητήσαμε εδώ και 18 μήνες μια κυβέρνηση Εθνικής Σωτηρίας. Μέχρι στιγμής, προκύπτει μια συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ και Νέας Δημοκρατίας. Από ολότελα, και αυτή η λύση είναι καλή»), συνέχισε: «Εμείς θα στηρίξουμε το εγχείρημα, με τρεις απαραίτητες προϋποθέσεις: Οχι πλέον μειώσεις μισθών και συντάξεων. Οχι παραχώρηση της εθνικής μας κυριαρχίας. Οχι στο πλιάτσικο το οποίο θα επιχειρηθεί. Και βεβαίως, είμαι σίγουρος, ότι ο ομογάλακτος εταίρος θα ζητήσει άρση του Νόμου περί Ιθαγένειας των Μεταναστών». Για δες ποιος μιλάει. Ο άνθρωπος που ψήφισε το Μνημόνιο με το πετσόκομμα μισθών και συντάξεων (και όχι μόνο). Ο άνθρωπος που έχει βάλει εκπρόσωπό του στην εταιρία που έχει σαν αποστολή να ξεπουλήσει την κρατική περιουσία. Οσο για το νόμο περί ιθαγένειας των μεταναστών, έπρεπε κάτι να βρει για να «την πει» στον Σαμαρά, χαϊδεύοντας τ’ αυτιά του ακροδεξιού και ρατσιστικού ακροατήριου.
Οταν ρωτήθηκε αν θα κληθεί να συμμετάσχει στη νέα κυβέρνηση, ο Καρατζαφέρης εξέφρασε την πίκρα του: «Εγώ είχα ένα ρόλο. Να τους φέρω κοντά. Από εδώ και πέρα, εμείς θα είμαστε θεατές, ακροατές και παρόντες στις εξελίξεις». Αργότερα, όμως, έκανε άλλη δήλωση, σύμφωνα με την οποία του τηλεφώνησε ο Παπανδρέου και, έχοντας και τη σύμφωνη γνώμη του Σαμαρά, του πρότεινε να συμμετάσχει στη νέα κυβέρνηση «σε εξαιρετικά τιμητική θέση», όμως «η αδυναμία εξευρέσεως ενός πολιτικού προσώπου για την πρωθυπουργία, όπως και η τελική σύνθεση της κυβερνήσεως με πολιτικά πρόσωπα για να μπορέσουν να αντιμετωπίσουν τις εξαιρετικά δύσκολες καταστάσεις οι οποίες βρίσκονται μπροστά μας, δεν αποτελούν ενθαρρυντικά στοιχεία». Δεν έκλεισε, δηλαδή, την πόρτα της συμμετοχής του, αν και κατάλαβε ότι ο Παπανδρέου του έκανε απλά μια τιμητική πρόσκληση, χωρίς και να την εννοεί στην πράξη.
