Εξαιρετικά αμφίβολο είναι αν θα γίνει η Οργανωτική Συνδιάσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ, που έχει οριστεί για τα τέλη Νοέμβρη, καθώς οι προτάσεις του ΣΥΝ δεν γίνονται δεκτές από τις υπόλοιπες συνιστώσες. Προτάσεις που πλέον τίθενται με τελεσιγραφικό τρόπο.
Το δυστύχημα για τις «συνιστώσες» είναι πως απέναντί τους έχουν πια το σύνολο του ΣΥΝ και όχι μόνο την «ανανεωτική πτέρυγα». Το τελεσίγραφο που επέδωσε ο Τσίπρας στις «συνιστώσες» έχει δυο σκέλη: Θέλετε ενιαίο κόμμα; Το συζητάμε, αλλά όρος είναι να αποδεχτείτε τον ευρωπαϊκό προσανατολισμό του ΣΥΝ. Δεύτερο, πρέπει να αποδεχτείτε την ενιαία δημοκρατική λειτουργία από κάτω μέχρι πάνω. Δεν μπορούμε να έχουμε ενιαίες οργανώσεις του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά στην κορυφή να αποφασίζουν οι «11 αρχηγοί». Αλλιώς, θα έχουμε μια πολιτική συμμαχία, όπως τώρα, με ορισμένες βελτιώσεις στη λειτουργία της.
Δε θέλουμε να μπούμε στα χωράφια των Συριζαίων, όμως οι απόψεις του ΣΥΝ έχουν μια λογική. Αυτοί που υποστηρίζουν τη μετατροπή του ΣΥΡΙΖΑ σε –πολυτασικό έστω– κόμμα, θα πρέπει να αποδεχτούν και την ενι-αία λειτουργία του από κάτω μέχρι πάνω. Σε μια τέτοια περίπτωση, όμως, θα τους πνίξει η μεγάλη μάζα των μελών του ΣΥΝ, που μπορεί να μη δείχνουν καμιά όρεξη όταν πρόκειται για αφισοκολλήσεις, όταν όμως πρόκειται για συνδιασκέψεις, συνέδρια και ψηφοφορίες είναι εκεί, για να καταθέσουν το λόγο τους και κυρίως την ψήφο της. Οπότε, οι σημερινές «συνιστώσες» θα μετατραπούν σε περιθωριακές φράξιες του ΣΥΡΙΖΑ, που δεν θα είναι παρά ένας διευρυμένος ΣΥΝ.
Οι «συνιστώσες» μιλούν για «κράμα αλαζονείας και “συνδικαλισμού” που εντείνει τις τεχνητές πολώσεις στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ» (αρθρογραφία στην «Εποχή»), ζητούν «ενιαίο πολυτασικό κόμμα» (κείμενο στο οποίο μαζεύονται υπογραφές), ενώ κάποιες προσπαθούν να μεταφέρουν τη συζήτηση σε ζητήματα πολιτικής φυσιογνωμίας, βάλλοντας κατά της «προγραμματικής αντιπολίτευσης», η οποία όμως συνενώνει –για πρώτη φορά μετά από καιρό– το «αριστερό ρεύμα» και την «ανανεωτική πτέρυγα» του ΣΥΝ.
Σήμερα και αύριο η ΚΠΕ του ΣΥΝ θα πει τον τελευταίο λόγο για την πρόταση που θα εισηγηθεί ο ΣΥΝ στο ΣΥΡΙΖΑ, όμως το παιχνίδι εξουσίας (γιατί περί αυτού πρόκειται) θα μείνει για καιρό ακόμα ανοιχτό, καθώς ο ΣΥΝ αισθάνεται πλέον δυνατός και δεν υποχωρεί.
